- 26 Ιουν 2016, 03:27
#272376
HONDA CIVIC TYPE
RΠάρε καφέ, αν είσαι καπνιστής άναψε και τσιγάρο και διάβασε.
Type R το καινούριο. Αυτό που έχει και Vtec και turbo μαζί αυτή τη φορά. 2 λίτρα, 4 κύλινδροι, 310 ίπποι.
Το πιο σκληροπυρηνικό σύνολο που έχω οδηγήσει.
Θέλετε να μιλήσω για την εμφάνιση; Δεν θα το κάνω. Οι περισσότεροι είτε το ξέρετε, είτε το έχετε δει από κοντά στην πρόσφατη έκθεση.
Θα ασχοληθώ αποκλειστικά με την ουσία της κατασκευής και ελπίζω διαβάζοντάς με, να μπείτε στο "ψητό".
ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΜΩΡΕ;;;
Γιατί το λέω αυτό; Ακούς 310 άλογα, τούρμπο, Vtec, μπροστινή κίνηση. Πες μου τώρα εσύ που με διαβάζεις, δεν τρομάζεις;
Tρομάζεις. Καλά κάνεις. Αν έχεις διαβάσει αυτά για τα RevoKnuckle, για πατέντες στα γόνατα της εμπρόσθιας ανάρτησης που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές (Honda, Renault, Ford) και τα συναφή από τους δημοσιογράφους μέσω των press releases, μην ψαρώσεις. Mην τους πιστέψεις. Δεν υπάρχει φιλικότητα. Τουλάχιστον έτσι όπως τη φαντάζεσαι.
Το αμάξι μόλις βυθίζεις το πόδι στο γκάζι, θέλει και τα ανάλογα @@ στο παντελόνι. Πρέπει να είσαι μυημένος.
Έχουμε να κάνουμε με έναν κινητήρα ποίημα. Είναι γεμάτος ΠΑΝΤΟΥ. Κυριολεκτικά. Πολύ δυνατός. Ατελείωτος σε δύναμη. Βασικά δεν τελειώνει η δύναμη του. Ο δρόμος είναι που τελειώνει. Ήχος, απόκριση, δύναμη αστείρευτη. Όλα τέλεια. Και 50 άλογα πιο αδύναμος αν ήταν, πάλι τέλειος θα μου φαινόταν. Τα 400Nm ροπής είναι τρομακτικά. Προσέξτε, έχω αναφέρει ως τώρα τις λέξεις σκληροπυρηνικό και τρομακτικό. Δεν αναφέρομαι στον τρόπο που αποδίδονται οι 310 ίπποι και τα νιουτόμετρα ροπής. Αναφέρομαι σε αυτά ως huge amount. Είναι τεράστια μεγέθη αν σκεφτείτε ότι μιλάμε για ένα hatchback αλλά on Steroids.
Πρώτη φορά λέω ότι θα ήθελα ένα αυτοκίνητο να είναι λιγότερο δυνατό. Η απόδοση είναι γραμμική, αλλά η δύναμη εξωπραγματική. Σοκάρεσαι.
Τα ελαστικά θέλουν να γδάρουν την άσφαλτο. Το AntiSpin κάνει προπόνηση από τώρα για τα Χριστούγεννα. Ανάβει μονίμως στην ελληνική άσφαλτο.
Ήρθε το αμάξι σπίτι μου στη Δραπετσώνα. Το χαζεύω εξωτερικά και το βγάζω μερικές φωτογραφίες ξανά. Το είχα δει και επεξεργαστεί και στην έκθεση πριν μήνες. Μετά ανοίγω την πόρτα και συναντώ 2 αγωνιστικά (κυριολεκτικά) μπάκετ καθίσματα. Κατακόκκινα. Πόρωση. Οι λεπτομέρειες που έχει γύρω γύρω, μέσα και έξω, είναι αυτές που κάνουν ένα καθημερινό hatchback να έχει μετατραπεί σε κανονικό λύκο, χωρίς προβειά. Το αμάξι δεν κρύβει τίποτα. Φωνάζει από μακριά "DON'T FUCK WITH ME" και άλλα τέτοια. Είναι νταής, τσαμπουκάς, σαμουράι.
Χώνομαι μέσα στο βαθύ μπάκετ. Δύο τρία λεπτά να φτιάξω τα πάντα γύρω μου, βάζω μπροστά από το κόκκινο κουμπί Start-Stop και φεύγω.
Σε δευτερόλεπτα μου ήρθε στην επιφάνεια του μυαλού μια σκέψη. Ότι όλοι οι υπόλοιποι κατασκευαστές φτιάχνουν κιβώτια ταχυτήτων και η HONDA φτιάχνει ΤΑ ΚΙΒΩΤΙΑ. Τι σύμπλεξη, τι αποσύμπλεξη, τι κούμπωμα, τι λεβιές (λεβΥΕS), τι το ένα, τι το άλλο. Σασμάν για σεμινάριο προς υπολοίπους.
Πρώτα διανυθέντα μέτρα, 1η και 2η στο κιβώτιο, στρίβω και κάνα δυό στενά και χώνω λίγο γκάζι και ανάβει το χριστουγεννιάτικο δέντρο, εεε AntiSpin ήθελα να πω.
Ώπα Γιάννη, δεν αστειεύεται αυτό. Πρόσεχε παλιοπαπάρα. Βγαίνω αερογέφυρα Δραπετσώνας, τούνελ για λιμάνι Πειραιά, λίγο παραλιακή, Συγγρού μέχρι ΦΙΞ και πίσω. Αυτή ήταν η βόλτα. Όπου έβρισκα το πλάκωνα. Ξεψάρεψα επιτόπου, αλλά έκανα και μια ψιλομαλακία, ευτυχώς χωρίς να γίνει ζημιά. Από βιασύνη ήθελα από 3η να βάλω 4η, πλακωμένος όντας, και έβαλα 2η, αλλά ευτυχώς το αντελήφθην αμέσως και το προφύλαξα ακαριαία με συμπλέκτη στο πάτωμα. Ευτυχώς που δεν μου έλαχε αυτό πάνω σε στροφή γιατί θα είχαμε δράματα. Όλα καλά πάντως.
Παίδες το στήσιμο του είναι υποδειγματικό, αλλά εγώ τρόμαξα. Είχα χρόνια να οδηγήσω αμάξι με μπλοκέ διαφορικό (GT V6 3.2 Q2) και είχα ξεχάσει τη συμπεριφορά του. Σε βάζει μέσα και μάλιστα χρειάστηκε να σπρώχνω το τιμόνι προς την εξωτερική πλευρά, γιατί σε παρασπρώχνει μέσα.
Και μιας και είπα τιμόνι. Δεν έχω πιάσει στα χέρια μου ταχύτερο τιμόνι. Και είμαι κάτοχος ενός πολύ καλού τιμονιού σε ταχύτητα και απόκριση. Ε αυτό είναι όχι απλά ξυράφι. Είναι ιαπωνική λεπίδα σπαθιού. Σε φάση που δεν μου άρεσε. Θα το ήθελα λιγότερο κοφτερό.
Επειδή διαβάσατε ξανά, έπειτα από τη δύναμη του κινητήρα να αναφέρω ότι θα ήθελα κάτι επίσης λιγότερο, σας ενημερώνω ότι έτσι είναι το αμάξι. Είναι υπερβολικό. Τα έχει όλα σε ΠΟΛΥ. Και για αυτό το αμάξι παίρνει δίκαια τον τίτλο του σκληροπυρηνικού.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήρθε η στιγμή να γράψω ότι θα ήθελα σε αμάξι, κάτι λιγότερο από αυτό που έχει.
Το FK2 είναι παρανοϊκό. Θα σας πω ότι ανέβηκε για πλάκα τη Συγγρού χτυπώντας ένα 180άρι και τα χέρια μου έτρεμαν!!!
Πάσχισα να κρατήσω το αμάξι ευθεία από τη νευρικότητα του. Να σας αναφέρω βέβαια ότι είχα ανοιχτά παράθυρα και φυσούσε πλευρικούς ανέμους.
Αλλά κουράστηκα να κάνω συνεχείς μικροδιορθώσεις και ίδρωσα. Με τρόμαξε. Δεν ξέρω αν το αμάξι είναι ταλαιπωρημένο στα ελαστικά, αν αυτά είναι δηλαδή ανομοιόμορφα φαγωμένα, αν θέλει ξανά ευθυγράμμιση ή αν έπαιξαν τόσο ρόλο τα ανοιχτά παράθυρα και οι πλευρικοί άνεμοι. Αλλά εγώ ίδρωσα στα χέρια, τα είχα σφίξει τόσο γύρω από το τιμόνι γιατί φοβήθηκα. Τώρα αυτά που σας λέω μπορεί να σας ακούγονται κάπως, αλλά είναι κυριολεκτικά η εξωτερίκευση των σκέψεων και των αντιδράσεων μου εκείνη την ώρα, μέσα από αυτές τις λέξεις.
Έκοψα, σήκωσα το γκάζι. Σαν να τερμάτισαν τα προσωπικά μου όρια εκείνη τη στιγμή. Υπόψιν μιλάμε για δρόμο που κατεβαίνω (μεν) με 200άρες (συνθηκών επιτρέποντος) με την Alfa μου έτσι;
Η λειτουργία των αμορτισέρ και της ηλεκτρονικής ανάρτησης είναι υποδειγματική. Είναι σκληρό. Πολύ σκληρό. Δεν κοπανάει και αν αυτό γίνει είναι λόγω προφίλ ελαστικών. Έχεις και το κουμπάκι R που την κάνει πιο σφιχτή, όπως και το τιμόνι και αγριεύει όλο το αμάξι. Στο R δεν οδηγείται εντός πόλης. Κουράζει. Όμως χωρίς αυτό το αμάξι για το είδος του είναι όπως πρέπει. Για παράδειγμα το Scirocco R ήταν πιο σκληρό και κοπανιστό.
Έκανα και 2 late braking και το αμάξι ήταν όπως πρέπει. Νομίζεις ότι με τα km/h που έχεις και με την άσφαλτο που δεν είναι πίστας, ότι θα ψαρέψει αλλά φρενάρει υπέροχα. Και ήταν αρκετά ταλαιπωρημένα τα φρένα.
Λοιπόν να κάνω ένα ρεζουμέ και αν έχετε απορίες με ρωτάτε και σας απαντώ έπειτα.
Το αμάξι της υπερβολής. Το πήρα βόλτα και ξεκάβλωσα. Και συμβαίνουν 2 τινά. Ή εγώ έχω συνηθίσει στον δικό μου τάφο και τα αυτοκίνητα έχουν ξεφύγει, πράγμα που δεν νομίζω όσον αφορά το βαθμό που αφήνω να εννοηθεί ή
αυτός ο διάολος που λέγεται Honda Civic Type R είναι κατασκευασμένος για να απονομηθεί με τον τίτλο του πιο ακραίου hatchback που κατασκευάστηκε ποτέ.
Τώρα εσείς από όλα τα παραπάνω τι καταλάβατε; Μου άρεσε ή όχι;
Μου άρεσε αλλά σε μισώ ρε Type R. Με έκανες να βγάλω αδυναμία και αυτό δεν μου αρέσει.
Μου άρεσε αλλά δεν θα σε αγόραζα ποτέ, όχι στην τιμή που σε πουλάνε στην Ελλάδα διάολε, αλλά ούτε στα μισά.
Μου άρεσε παρότι ακόμη βουίζουν τα αυτιά μου από τον εκοφαντικό ήχο του κινητήρα και του 4μπουκου.
Σε μισώ Honda γιατί το R σημαίνει Racing και εσύ το εννοείς. Σε μισώ γιατί αυτός ο κινητήρας τα κάνει όλα. Σε μισώ για το κιβώτιο σου.
Σε μισώ γιατί πήγα να κάνω το χαβαλέ μου και με προβλημάτισες όλο το βράδυ και κάθομαι και γράφω για σένα. Κάθομαι και σε επεξεργάζομαι εγκεφαλικά. Ώστε αν μου τύχεις ξανά, να ξέρω να σε νικήσω.
Ένα πρόχειρο βίντεο. Πολύ πρόχειρο και μη ενδεικτικό ούτε του ήχου, ούτε της δύναμης. Απλά παραλίγο να το ξεχάσω.
Και μερικές φωτογραφίες.
H εμπνευσμένη διαδρομή ήταν μια ξώφαλτση αναγνωριστική στα Cairngorms, Λοχ Νες και μετά παραλιακά στη ΒΑ ακτή, όσο το δυνατόν περισσότερο σε Β roads.
, οπότε οδηγώ είτε στην Ελλάδα, είτε περιστασιακά όταν νοικιάζω) οπότε τα στάνταρ μου έχουν πέσει πολύ, είτε μιλάμε για ένα Opel που ευχαριστιέσαι να το οδηγείς.
