- 14 Ιουν 2016, 14:16 #267576 @μαρκος

κοίτα όταν είσαι μικρός κάνεις πολλές |λογοκρισία| μη σκεπτόμενος, πχ μια φορά είχαμε πάει σε κάτι χωραφόδρομους στο χωριό μου και είχαμε βάλει πετονιά στο δρόμο στο ύψος του λαιμού ώστε να περάσει κάνα μηχανάκι να πέσει και εμείς να γελάσουμε (δεν είχαμε σκεφτεί ότι μπορεί να αποκεφαλίζαμε κανένα, βέβαια και να έπεφτε από μηχανάκι απείχε πολύ από την εικόνα καρτούν που είχαμε στο μυαλό μας )

ευτυχώς τη διέκρινε ένας που περνούσε με το μηχανάκι σταμάτησε την έκοψε και μετά βέβαια έγινε τις καραπουτανάρας, αλλά φαντάσου να είχε γίνει κάνα μοιραίο που θα ήμασταν σήμερα..

επίσης πολλές φορές είχαμε ατυχήματα που θα μπορούσαν με λίγη παραπάνω ατυχία να είναι πιο σοβαρά από ότι ήταν (κεφάλια να σκάνε ακριβώς δίπλα σε καλοριφέρ, δόντια να φεύγουν..)

αλλά το πώς θα αντιδράσει κανείς η αλήθεια είναι ότι δε το ξέρεις, πχ εγώ μια φορά που είχα κουραστεί πολύ από ένα καγκουρώ που τραμπούκιζε διάφορους συμμαθητές μου πήρα ένα στυλό και τον κάρφωσα στο στήθος (βέβαια είχα την ευγένεια να θέλω να τον τρομάξω και όχι να τον σκοτώσω οπότε τον τραυματίσα επιδερμικά), ο τύπος χέστηκε και δε ξανακόλλησε πουθενά και για κανένα λόγο, μάλιστα όταν τυχαία είχα πάει και στη σχολή του σε επόμενα χρόνια όπου ήταν εκεί με τους αναρχοαυτόνομους φίλους και πήγε ένα παιδί (κοινός γνωστός) να μας τα βρει του λέει δε "θέλω φασαρίες" και έφυγε ενώ θεωρητικά θα μπορούσε να φέρει 5-6 και να με κάνουν ασήκωτο

καταλαβαίνω τι σημαίνει να στη βαρέσει, σκέψου ότι και στην ενήλικη ζωή μου είχα αρπάξει έναν μέσα σε ένα γυμναστήριο που μου έκανε τη ζωή δύσκολη στο γυμνάσιο, φουλ ρόμπα (και αυτός όπου με δει στρίβει ) αλλά εκμεταλλεύτηκα ότι είχα γίνει πλέον διπλάσιος από αυτόν

άλλο παράδειγμα, παιδάκι στη γειτονιά (τώρα μαντράχαλος βέβαια) που τον είχα ταράξει όταν ήμασταν μικροί μου τα φύλαγε και όπου με έβλεπε μόνο θα με διέλυε, έκανε και κάτι παράξενες παρέες μεγαλώνοντας, έγινε και αυτός λίγο γομάρι και ξυλάς, οπότε δεν είχα και πολλές ελπίδες.. θα έτρωγα κυριολεκτικά χώμα, οπότε απλά προσπαθούσα να τον αποφεύγω.. και πού να πάω και να πω τι άλλωστε;
τελικά τα βρήκαμε, γίναμε φίλοι ξανά (και ακόμα είμαστε) και τη γλίτωσα

αλλά εντάξει μωρέ παιδικά πράγματα είναι αυτά, μόλις μεγαλώσεις αρκετά (ας πούμε μετά τα 20-21 για να είμαστε 100% μέσα) αυτά σταματάνε, δηλαδή αυτή τη στιγμή και το χειρότερο εχθρό μου να έβλεπα δε θα τις παίζαμε (υποθέτω)

αλλά και να φας μερικές μπουνιές, σφαλιάρες, πράγματα μες στο μάτι , ή πέτρες στο κεφάλι (ακόμα θυμάμαι μία στο δόξα πατρί ) έχει και τη φάση του, δε λέω ότι πρέπει να κινδυνεύουν τα παιδιά, αλλά δεν είναι και κατάσταση αυτή που παίζουν μόνο σε παιδότοπους όπου όλα είναι σούπερ μελετημένα και πλαστικά (ούτε καν χώμα κάτω δεν υπάρχει) για να μην πάθουν και το παραμικρό.. και τα σημάδια μέρος της ζωής είναι, άλλωστε δε μπορείς να εξασφαλίσεις στο παιδί σου ότι θα ζει συνεχώς σε μια φούσκα, γιατί αν του δώσεις αυτή τη ψευδαίσθηση στο μέλλον θα ζοριστεί αρκετά..

εκτός αν όντως μπορείς να είσαι 100% βέβαιος για κάτι τέτοιο και να βγάλεις το τέλειο μπουμπούκο

βέβαια ούτε και το πολύ ανεξέλεγκτο επικροτώ, γιατί οι λεγόμενες κακιές παρέες υπάρχουν παντού και όσα φίλτρα και να έχει το παιδί από το σπίτι του είναι πολύ εύκολο να παρασυρθεί, ειδικά και αν έχει και λίγο μέσα του τη |λογοκρισία| (και ειδικά τα αγόρια, θα τρέμω αν κάνω αγόρι, προτιμώ τα κορίτσια που είναι πιο ήσυχα, άντε το πολύ πολύ να βγουν ξέκωλα..)

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 14 Ιουν 2016, 15:09 #267591 Νταξ μωρε, τωρα αν μείνει και κανένα μονόφθαλμο, ανάπηρο κλπ... Κι αυτά στη ζωή ειναι! Συμβαίνουν!

- 14 Ιουν 2016, 15:16 #267593 πόσα είναι τα παιδιά που σε επικίνδυνο παιχνίδι μένουν ανάπηρα και πόσα είναι αυτά που καβαλάνε μια μηχανή ας πούμε και μένουν όντως ανάπηρα

το κοινωνικά αποδεκτό ή το politically correct (για κάθε κοινωνία) δεν είναι πάντα και τα σωστά

το πρόβλημά μου εμένα είναι ότι η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει επιδερμικά κάποια θέματα, προσπαθεί να σε κάνει όσο το δυνατόν πιο μαλθακό, ενώ τα πάντα γύρω μας στη πραγματικότητα αγριεύουν

Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 14 Ιουν 2016, 15:18, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 14 Ιουν 2016, 15:17 #267594 Λίγα.
Βέβαια και οι |λογοκρισία| με τη μηχανή αργότερα, ένα "επικίνδυνο παιχνίδι" είναι.

Σύμφωνοι. Και λογικά ακούγονται αυτά που λες, κάλιο μη σου κάτσει να είσαι ο άτυχος με το ένα μάτι.

- 14 Ιουν 2016, 15:20 #267595 δε βγαίνει και τόσο εύκολα ένα μάτι πάντως

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 14 Ιουν 2016, 15:22 #267596

- 14 Ιουν 2016, 15:26 #267598 αυτό ρε φίλε ήταν μεγάλη ατυχία, αλλά ντάξει τα ήθελε ο κώλος μου ήθελα να βοηθήσω ένα γκομενάκι

κάποτε στη σοβιετική ένωση...

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 14 Ιουν 2016, 15:44 #267600

λογικό το βρίσκω, όχι τώρα που ακούω κάτι κυράδες να λένε "πήρε η κυρά κατίνα το παιδί της από το σχολείο γιατί έπεσε θύμα bullying"

ναι πάρτο να το προστατέψεις , να σου βγει ντιντής στο τέλος

Tι λες ρε κιούση;;;; Έλεος δηλαδή...

Επειδή βλέπω ότι διαφωνείς με τον Κιούση, θεωρείς ότι ότι η λύση στο πρόβλημα bullying είναι να πάρει κανείς το παιδί του από το σχολείο;

Διαφωνώ κάθετα με το συμπέρασμά του, όπως επίσης και με το (υποννοούμενο) πως δεν θα πρέπει οι γονείς να ασχολούνται με τέτοια ζητήματα. ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ και δεν μιλάμε να πας να κάνεις χαμό επειδή κάποιο παιδί χτύπησε το δικό σου μία φορά ή γενικά για πράγματα που είναι στα φυσιολογικά πλαίσια (όλα τα παιδιά και θα μαλώσουν κάποια στιγμή και πιθανότατα να αρπαχτούν, ΟΚ, κι εγώ παιδί υπήρξα, τα ξέρω πολύ καλά). Υπάρχει όμως όριο και όταν μου λέει ότι ο ίδιος κάποτε φοβόταν να βγει από το σπίτι του, ε... νομίζω πως αυτό το όριο έχει ξεπεραστεί... Ίσως, σε κάποιες περιπτώσεις, η λύση να είναι και η αλλαγή σχολείου.

Και όχι, δεν θα γίνει "ντιντής" αν το πάρεις από ένα περιβάλλον που φοβάται να περπατήσει...

Όταν ήμουν παιδί, από την άνοιξη έως το φθινόπωρο τα γόνατά μου ήταν μονίμως πληγωμένα. Όλα τα παιδιά είχαμε όχι αμυχές, αλλά πληγές με καύκαλο από τα πεσίματα στα χώματα. Παίζαμε και οι τρικλοποδιές έπεφταν σύννεφο. Δεν τρέχαμε στην μαμάκα μας, παρά μόνο αν άνοιγε κανένα κεφάλι και δεν μπορούσαμε να το σταματήσουμε μόνοι μας για να συνεχίσουμε το παιχνίδι. Να ρωτήσει λοιπόν η μαμάκα “που γρατζουνίστηκες παιδάκι μου” δεν είχε καν νόημα...

Δεν πεθάναμε, μια χαρά περνούσαμε και πολύ καλύτερα από το παιδάκι που σήμερα παίζει arcade κολλημένο σε μια οθόνη και τρέχει να ανοίξει το φαρμακείο μόλις στραβοκόψει μια παρανυχίδα.

Ξαναλέω, ότι όλα αυτά που περιγράφεις είναι στα πλαίσια του φυσιολογικού και δεν αναφέρομαι σε τέτοια...

Αλλά το επιχείρημα "κι εμείς έτσι ήμασταν και δεν πάθαμε κάτι" δεν μου λέει κάτι... Κάποιοι πάθανε και σε κάθε περίπτωση, ο στόχος μας είναι να γινόμαστε καλύτεροι...

Ξαναλέω ότι δεν μιλάω για υπερβολές, αλλά θεωρώ αδιανόητο να έρχεται ένα παιδί με σοβαρά χτυπήματα στο σπίτι ή να έχει σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά του και ο γονιός να μην ασχοληθεί.

Εμείς με τη μεγάλη (ο μικρός είναι 3,5, οπότε δεν έχουμε τέτοια θέματα), όταν καμιά φορά έρχεται σπίτι με χτύπημα ή με κακή διάθεση, σαφέστατα και θα τη ρωτήσουμε και θα προσπαθήσουμε να δούμε αν υπάρχει κάτι άσχημο από πίσω. ΟΚ, μέχρι στιγμής φυσιολογικά πράγματα (ο τάδε μου έβαλε τρικλοποδιά, η δείνα μου είπε αυτό, κάποιο ατύχημα, κτλ - δεν περίμενα και κάτι άλλο δευτέρα δημοτικού προφανώς), αλλά ακόμα πιο βασικό είναι το να αποκτήσεις καλή σχέση με το παιδί και να μπορεί να σου μιλήσει αργότερα, όταν τα προβλήματα ενδέχεται να είναι πολύ πιο σοβαρά...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 14 Ιουν 2016, 15:50 #267602

λογικό το βρίσκω, όχι τώρα που ακούω κάτι κυράδες να λένε "πήρε η κυρά κατίνα το παιδί της από το σχολείο γιατί έπεσε θύμα bullying"

ναι πάρτο να το προστατέψεις , να σου βγει ντιντής στο τέλος

Tι λες ρε κιούση;;;; Έλεος δηλαδή...

Επειδή βλέπω ότι διαφωνείς με τον Κιούση, θεωρείς ότι ότι η λύση στο πρόβλημα bullying είναι να πάρει κανείς το παιδί του από το σχολείο;

Διαφωνώ κάθετα με το συμπέρασμά του, όπως επίσης και με το (υποννοούμενο) πως δεν θα πρέπει οι γονείς να ασχολούνται με τέτοια ζητήματα. ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ και δεν μιλάμε να πας να κάνεις χαμό επειδή κάποιο παιδί χτύπησε το δικό σου μία φορά ή γενικά για πράγματα που είναι στα φυσιολογικά πλαίσια (όλα τα παιδιά και θα μαλώσουν κάποια στιγμή και πιθανότατα να αρπαχτούν, ΟΚ, κι εγώ παιδί υπήρξα, τα ξέρω πολύ καλά). Υπάρχει όμως όριο και όταν μου λέει ότι ο ίδιος κάποτε φοβόταν να βγει από το σπίτι του, ε... νομίζω πως αυτό το όριο έχει ξεπεραστεί... Ίσως, σε κάποιες περιπτώσεις, η λύση να είναι και η αλλαγή σχολείου.

Και όχι, δεν θα γίνει "ντιντής" αν το πάρεις από ένα περιβάλλον που φοβάται να περπατήσει...

Tι πιθανότητες δίνεις να μάθει όμως να ΜΗΝ αντιμετωπίζει τους φόβους και τις προκλήσεις που παρουσιάζονται στην ζωή ή να περιμένει να καθαρίσει πάντα ο μπαμπάς;
Τα προβλήματα τα αντιμετωπίζεις face to face δεν οπισθοχωρείς.

- 14 Ιουν 2016, 15:59 #267603

δεν είναι τρόπος αυτός για να λειτουργούν οι κοινωνίες ούτε για να δείχνεις εσύ ο "πολιτισμένος" τον πολιτισμό σου στους οπισθοδρομικούς γιατί πολύ απλά γίνεσαι το ίδιο με αυτόν όσο δίκιο να έχεις και το μόνο που καταφέρνεις είναι να προκαλείς την άσχημη αντίδραση του. Στο κάτω κάτω υποτίθεται ότι είμαστε ανώτεροι από κάτι τέτοιους.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 14 Ιουν 2016, 16:01 #267604

λογικό το βρίσκω, όχι τώρα που ακούω κάτι κυράδες να λένε "πήρε η κυρά κατίνα το παιδί της από το σχολείο γιατί έπεσε θύμα bullying"

ναι πάρτο να το προστατέψεις , να σου βγει ντιντής στο τέλος

Tι λες ρε κιούση;;;; Έλεος δηλαδή...

Επειδή βλέπω ότι διαφωνείς με τον Κιούση, θεωρείς ότι ότι η λύση στο πρόβλημα bullying είναι να πάρει κανείς το παιδί του από το σχολείο;

Διαφωνώ κάθετα με το συμπέρασμά του, όπως επίσης και με το (υποννοούμενο) πως δεν θα πρέπει οι γονείς να ασχολούνται με τέτοια ζητήματα. ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ και δεν μιλάμε να πας να κάνεις χαμό επειδή κάποιο παιδί χτύπησε το δικό σου μία φορά ή γενικά για πράγματα που είναι στα φυσιολογικά πλαίσια (όλα τα παιδιά και θα μαλώσουν κάποια στιγμή και πιθανότατα να αρπαχτούν, ΟΚ, κι εγώ παιδί υπήρξα, τα ξέρω πολύ καλά). Υπάρχει όμως όριο και όταν μου λέει ότι ο ίδιος κάποτε φοβόταν να βγει από το σπίτι του, ε... νομίζω πως αυτό το όριο έχει ξεπεραστεί... Ίσως, σε κάποιες περιπτώσεις, η λύση να είναι και η αλλαγή σχολείου.

Και όχι, δεν θα γίνει "ντιντής" αν το πάρεις από ένα περιβάλλον που φοβάται να περπατήσει...

Κανένα υπονοούμενο! Ερώτηση με καλή προαίρεση έκανα.

Όχι, η λύση δεν είναι να πάρεις το παιδί σου από το σχολείο. Προσωπικά θα τα έκανα όλα πουτ@να, αλλά το παιδί μου θα έμενε εκεί και με το κεφάλι ψηλά.

Κι εγώ εκτός από τις προσωπικές μου εμπειρίες, έχω και δύο μεγάλα αγόρια και όσο να ΄ναι λίγο πολύ είχαμε παρόμοια περιστατικά. Αλίμονο αν τα έπαιρνα από το σχολείο. Και μετά; Θα τα έπαιρνα και από το επόμενο, και μετά; Θα τα άλλαζα μονάδα στον στρατό, και μετά; Θα τους έβρισκα δουλειά με καλύτερο περιβάλλον, και μετά;

Άντρες ήθελα να αναθρέψω, όχι μαμόθρεφτα.

αλλά ακόμα πιο βασικό είναι το να αποκτήσεις καλή σχέση με το παιδί και να μπορεί να σου μιλήσει αργότερα, όταν τα προβλήματα ενδέχεται να είναι πολύ πιο σοβαρά...

ΑΥΤΟ!
Αυτό που γράφεις είναι το ζουμί! Σχέσεις εμπιστοσύνης ώστε αν συμβεί κάτι σοβαρό, να σου το πεί.

I hooked up my accelerator pedal to my brake lights. I hit the gas, people behind me stop and I'm gone...

- 14 Ιουν 2016, 16:02 #267605

δεν είναι τρόπος αυτός για να λειτουργούν οι κοινωνίες ούτε για να δείχνεις εσύ ο "πολιτισμένος" τον πολιτισμό σου στους οπισθοδρομικούς γιατί πολύ απλά γίνεσαι το ίδιο με αυτόν όσο δίκιο να έχεις και το μόνο που καταφέρνεις είναι να προκαλείς την άσχημη αντίδραση του. Στο κάτω κάτω υποτίθεται ότι είμαστε ανώτεροι από κάτι τέτοιους.

Βιάστηκες g, ξαναδιάβασε λίγο και μην είσαι προκατειλημμένος

edit: για να το εξηγήσω κιόλας μη έχουμε κι άλλες τέτοιες εξυπνάδες

όταν το παιδί σου αντιμετωπίζει πρόβλημα με συμπεριφορές δεν το παίρνεις μακριά από το πρόβλημα, ούτε το λύνεις εσύ προσωπικά, αρχικά το στέλνεις να κάνει όλες εκείνες τις ενέργειες που πρέπει (να μιλήσει σε δασκάλους και κάθε υπεύθυνο γενικά) μόνο του χωρίς να εμπλακείς και εμπλέκεσαι αν δεν υπάρξει λύση προφανώς όχι για να τραμπουκίσεις κανέναν αλλά για να πας την υπόθεση σε άλλο επίπεδο.

Τελευταία επεξεργασία από dimik και 14 Ιουν 2016, 16:09, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 14 Ιουν 2016, 16:03 #267606 Aντιλαμβάνεστε? ότι ένα παιδάκι καχεκτικούλη (τί να κάνουμε δεν γεννηθηκανε όλοι ρωμαλαίοι και γαμΝιάδες ) δεν είναι υποχρεωμένο να μπορεί να δείρει ενα μαντραχαλά επειδή έτσι του την κάπνησε.

Οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει ο καθένας στη ζωή του μπορεί να έχουν διάφορες εκφάνσεις, αν εσείς θεωρείτε οτι πρέπει κάποιοι να δέρνονται για να αποκτήσουν χαρακτήρα, πάσο

- 14 Ιουν 2016, 16:08 #267607 Τι γράφετε ρε σεις, λυπηθείτε μας.
Αν δηλαδή κάποιος σε ρημάζει στο ξύλο αντιμετωπίζεις το πρόβλημα τρώγοντας ξύλο;
Και αν το πεις σε δάσκαλο/γονιό είσαι ντίντης;

Στις 100 φορές που μαλώναμε οι 90 ήταν λεκτικά στις υπόλοιπες έπεφταν κάτι ψιλές και αν δεν σταματούσες σε χώριζαν οι υπόλοιποι.
Σιγά μη σκοτωθούμε κιόλας.

Να φοβάσαι να βγεις από το σπίτι και μετά από 10 χρόνια που έχεις γίνει γομάρι στο γυμναστήριο πήγαινες να τον βρεις
Τι σκατά στο Bronx μεγαλώσατε ή στην Βαλτιμόρη;

McLaren

- 14 Ιουν 2016, 16:11 #267608 ΝΠ φίλε. Εκει που το δίχαλο κατι σημαινε

:D