- 27 Απρ 2016, 14:55 #250501

Αδυνατω να καταλαβω πως ακριβως θα "χαλαγε" το πενθος το δικο μου ή η λυπη μου απο τα κλαρινα του γειτονα (που εχει καθε δικαιωμα εντος νομιμων οριων).
Δλδ να εχει πεθανει δικος μου ανθρωπος και να ασχολουμαι με τα κλαρινα του καθενος...

Είσαι μήπως από τους τύπους που πάνε "από υποχρέωση" σε κηδείες όχι τόσο κοντινών συγγενών, του τύπου ξαδέρφη της συζύγου μου που την έχω δει 3-4 φορές στη ζωή μου, και χαχανίζουν και λένε ανέκδοτα μεταξύ τους ενώ 5 μέτρα παραπέρα ο άλλος έχει τον πόνο του;
Εγώ ας πούμε δε μπορώ να το κάνω.

Μιλησα για δικο μου ανθρωπο.
Αν μου ηταν αγνωστος-αδιαφορος απλα δεν παω. Το "από υποχρέωση" απλα δεν υφισταται, δε νιωθω υποχρεωση να κανω τιποτα.

I would never die for my beliefs because I might be wrong.

- 27 Απρ 2016, 14:58 #250502

- 27 Απρ 2016, 15:07 #250505

:oops:

οι πενθούντες χριστιανοί πάντως βάζουν σποιλερ στον εαυτό τους για να νιώσουν το δράμα; γιατί δε μπορώ να καταλάβω πώς το νιώθουν

τώρα που το σκέφτομαι μάλλον εγώ στενοχωριέμαι περισσότερο που πέθανε ένας άνθρωπος που είχε πάθει παράκρουση και πίστευε ότι είναι ο γιος του θεού και αντί να του δοθεί βοήθεια (δεν υπήρχαν τα μέσα βέβαια) του δόθηκε βασανιστήριο

σήμερα θα σου έβαζαν ζουρλομανδία και κάπως ίσως γινόταν καλά

Δεν μπορώ να στο εξηγήσω. Ουτε εγώ το καταλαβαίνω.
Αλλά νομίζω ότι και καλά οι χριστιανοί δεν ξέρουν ότι αναστήθηκε, αλλά προσδοκούν την ανάσταση. Δεν είναι στανταράκι δλδ. Κάτι τέτοιο. Δε βγάζω άκρη.
Ούτε προσπαθώ να το καταλάβω. Απλά το σέβομαι.
u get the point.

- 27 Απρ 2016, 15:17 #250510 Να νοιωθει μια καποια κατανυξη λογω των ημερων ναι αλλα να πενθει δεν νομιζω.

- 27 Απρ 2016, 15:20 #250511

Αδυνατω να καταλαβω πως ακριβως θα "χαλαγε" το πενθος το δικο μου ή η λυπη μου απο τα κλαρινα του γειτονα (που εχει καθε δικαιωμα εντος νομιμων οριων).
Δλδ να εχει πεθανει δικος μου ανθρωπος και να ασχολουμαι με τα κλαρινα του καθενος...

Είσαι μήπως από τους τύπους που πάνε "από υποχρέωση" σε κηδείες όχι τόσο κοντινών συγγενών, του τύπου ξαδέρφη της συζύγου μου που την έχω δει 3-4 φορές στη ζωή μου, και χαχανίζουν και λένε ανέκδοτα μεταξύ τους ενώ 5 μέτρα παραπέρα ο άλλος έχει τον πόνο του;
Εγώ ας πούμε δε μπορώ να το κάνω.

Μιλησα για δικο μου ανθρωπο.
Αν μου ηταν αγνωστος-αδιαφορος απλα δεν παω. Το "από υποχρέωση" απλα δεν υφισταται, δε νιωθω υποχρεωση να κανω τιποτα.

Εμένα μου έχει τύχει να πάω τη μάνα μου στο χωριό της για κηδεία ξαδέρφης που πέθανε από καρκίνο. Ούτε την ήξερα την γυναίκα. Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού να την είχα δει. Δεν είχαμε σχέσεις. Απλά μου ζήτησε η μανα μου να την πάω και έτσι βρέθηκα εκεί.
Και αναγκαστικά έκατσα εκεί παραδίπλα μέχρι να τελειώσει.
Ήταν 2 τύποι 50αρηδες σύζυγοι συγγενών (τριτοξάδερφων) της θανούσης οι οποίοι προφανώς πήγαν τις γυναίκες τους για την "υποχρέωση".
Ε καθόταν εκεί στο νεκροταφείο μαζί με τους λοιπούς συγγενείς και φίλους, και την ώρα που γινόταν η ταφή και έκλαιγαν τα παιδιά, η μάνα, τα αδέρφια της νεκρής κλπ αυτοί συζητούσαν |λογοκρισία| και χαζογελούσαν.
Πήγα τους είπα "Έξαφανιστείτε από τα μνήματα καριόληδες, γιατί θα σας πάω κλωτσοπατινάδα μέχρι την πλατεία αν συνεχίσετε το ίδιο τροπάρι".
Ούτε πόνο είχα, ούτε πένθος, ούτε τίποτα. Είχαν όμως κάποιοι άνθρωποι 5 μέτρα πιο πέρα και όφειλαν να το σεβαστούν από τη στιγμή που ήταν εκεί. Αλλιώς ας πήγαιναν στο καφενείο.

[NickTG]

- 27 Απρ 2016, 15:22 #250512

κανείς δεν έχασε το χριστό όμως αφού όλοι ξέρουμε ότι αναστήθηκε

Spoilers ρε συ!
Ακόμα Μεγάλη Τετάρτη είναι!

"Do another take and get it right, 127 times"

- 27 Απρ 2016, 15:23 #250514

Ωραίο. Εγώ γέλασα ας πούμε με αυτό.
Αλλά δεν θα το έδειχνα στην γιαγιά μου ας πούμε, την Μ. Παρασκευή.

- 27 Απρ 2016, 15:27 #250516 Bayern7 υπαρχει και η σχετικη παροιμια

Ούτε γάμος δίχως κλάματα, ούτε κηδεία δίχως γέλια.

- 27 Απρ 2016, 15:38 #250523

Bayern7 υπαρχει και η σχετικη παροιμια

Ούτε γάμος δίχως κλάματα, ούτε κηδεία δίχως γέλια.

Σωστό, αλλά προφανώς η παροιμία είναι συμβολική. Δεν ειναι κυριολεκτική. :P
Δλδ σε κάποιους γάμους κάποιοι στεναχωριούνται και αντίστοιχα κάποιοι χαίρονται με τον θάνατο κάποιου.

- 27 Απρ 2016, 15:55 #250529 Ειτε οπως λες, ειτε λογω συναισθηματικης φορτισης.

Δακρυα λογω συγκινησης στον γαμο. Καλαμπουρια και αστεια λογω φορτισης στις κηδειες. Αμυνα του οργανισμου ας πουμε για χυψικη ισορροπια καπως ετσι.

Εμενα αυτο που μου τη δινει ειναι τα τσιμπουσια στις κηδειες και τα μνημοσυνα. Και καλα να ευχαριστησεις τους ανθρωπους που ηρθαν να σε τιμησουν αλλα καταληγει σε γιορτη η φαση.

- 27 Απρ 2016, 16:07 #250534 Καλα παίζουν πολλά στη μέση.

Άλλο ένας πρόωρος θάνατος, άλλο να φύγει πλήρης ημερών.

Άλλο να πεθάνει η γιαγιά σου στα 90φευγα, άλλο κάποιος στα 30.

Το να καταλήξει σε γιορτή παντως, δεν ειναι απαραίτητα κακο.

- 27 Απρ 2016, 16:14 #250538 Νομιζω οτι ειναι η φυση του ανθρωπου να διωχνει απο πανω του την θλιψη και να κραταει το χαχαχουχα της υποθεσης.

- 27 Απρ 2016, 16:44 #250549

Εναλλακτικό on topic

Απορώ πως υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν για να φάνε τέτοιες βλακείες

Aυτοί που κάνουν δίαιτα* και έχουν κορμί** να συντηρήσουν!


* Τη δίαιτα του αστροναύτη, που τρως τα πάντα εκτός από αστροναύτη!
** Κορμί θανατηφόρο, όπως πχ του Πάγκαλου! Ξέρεις τι κόπο θέλει αυτό το κορμί για να συντηρείται έτσι;;; και τι έξοδα;;;

:oops:

οι πενθούντες χριστιανοί πάντως βάζουν σποιλερ στον εαυτό τους για να νιώσουν το δράμα; γιατί δε μπορώ να καταλάβω πώς το νιώθουν

τώρα που το σκέφτομαι μάλλον εγώ στενοχωριέμαι περισσότερο που πέθανε ένας άνθρωπος που είχε πάθει παράκρουση και πίστευε ότι είναι ο γιος του θεού και αντί να του δοθεί βοήθεια (δεν υπήρχαν τα μέσα βέβαια) του δόθηκε βασανιστήριο

σήμερα θα σου έβαζαν ζουρλομανδία και κάπως ίσως γινόταν καλά

Αυτό είναι γεγονός... Όπως για παράδειγμα, αν κάποιος έλεγε ότι ακούει φωνές που του λένε να σφάξει τον γιό του (Αβραάμ τον Ισαάκ) και πρέπει να το κάνει, γιατί => GOD, ε... μάλλον σε ψυχιατρικό ίδρυμα τον έβλεπα με βαριά αγωγή...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 27 Απρ 2016, 16:54 #250553

Νηστεία, έμαθα από μικρός, ότι σημαίνει εγκράτεια. Το "τυπικό" της υπόθεσης είναι το κρέας και το γάλα, η ουσία είναι οι πράξεις, τα λόγια, οι σκέψεις.

Σε μια δουλειά μου παλιότερα, σε περίοδο νηστείας, με βλέπουν με ένα φραπέ, που είχε μέσα γάλα. Γυρνάνε με ύφος λες και είδαν live φόνο μπροστά τους και μου λένε "δε νηστεύεις;" Εκεί άρχισα να φουντώνω, η απάντηση μου "από το πρωί θάβετε όποιον περνάει δίπλα σας, κουτσομπολέυετε τους συναδέλφους σας, τα μπινελίκια φεύγουν με ρυθμό πυροβόλου από τον βόθρο που έχετε για στόμα, για να μη πω τα κέρατα που φοράτε στους άντρες και στις γυναίκες σας, και σας ενόχλησε το γάλα στον καφέ μου;;;;" Είπα καλημέρα και έφυγα από το χώρο...

Καλά ξέρεις πόσες φορές έχω νιώσει ακριβώς ετσι.??
Και εγώ δε νηστευω.Το βρίσκω εντελώς ανουσιο.
Προτιμώ να είμαι καλός άνθρωπος απλά.
Ή υποκρισία στη χώρα μας είναι απίστευτη...

< >

- 27 Απρ 2016, 17:48 #250565 Αυτοί οι τύποι που περιγράφει ο dodger είναι συνήθως καθάρματα και ένας βασικός λόγος που σιχαινομαστε τη θρησκεία ασχέτως αν τη πιστεύουμε ή όχι

Θεουσοι και καλα που είναι για πολλές μαπες στην υπόλοιπη ζωή τους αλλά θα νηστεύσουν και θα κωλοτριφτουν στο πνευματικό τους για να νιώσουν ανωτερότητα απέναντι στους άλλους και να το δείξουν.

Δυστυχώς κύριοι αυτό σημαίνει πιστεύω στη θρησκεία μας και τη χώρα μας και είναι ακόμα ένα συστατικό που συντέλεσε στη σαπιλα της κοινωνίας μας, η σάπια υποκρισία από υπανθρώπους που δε προσφέρουν τίποτα και που αναπνέουν, αντιθέτως είναι καρκινώματα για όλους τους υπόλοιπους..

Όσο προσπαθώ να σκεφτώ άτομα που το παίζουν καλοί χριστιανοί τόσο εκνευρίζομαι.

Δεν πρόκειται απλά για μία θρησκεία που βοηθάει τον άνθρωπο να είναι καλύτερος, αλλά για ένα θεσμό που βοηθάει τους κακούς ανθρώπους να φαίνονται καλύτεροι από το τίποτα που είναι

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς