Anonymous Founder έγραψε:Γιατί υπάρχουν και εξαιρετικές συνταγές με μακαρόνια που δεν θα φτιάξεις εύκολα στο σπίτι.
Γιατί και τα μακαρόνια είναι ένα πολύ ωραίο φαγητό με την κατάλληλη σάλτσα.
Γιατί αρέσουν στον κόσμο.
Μπορώ να βρω κι άλλα κάμποσα, αλλά δεν έχει σημασία.
Εδώ υπάρχουν πάρα πολλοί συμπατριώτες μας που έξω τρώνε χωριάτικη, τηγανιτές πατάτες και χοιρινή μπριζόλα. Όλα αυτά φτιάχνονται ακόμη πιο εύκολα στο σπίτι από μια καλή μακαρονάδα.
Δεν φτιαχοντε ευκολα τα τηγανιτα, ψησταριες κλπ Μυριζει ολο το σπιτι και θελεις και 3 ωρες καθαρισμα μετα. Ψησταριά λιγοι εχουν στην σπιτι. Καμμια σχεση τα μακαρονια με τηγανιτα/γκριλ.
Στα εστιατόρια πας για διαφορους λογους πχ
κοινωνικα
δεν προλαβαίνεις/βαριεσαι/εισαι κουρασμενος να φτιαξεις κατι στο σπιτι (συνηθως περνεις ντελιβερι εδώ αλλα αν μενεις διπλα σε εστιατόρια πας και εξω)
να φας κατι που είναι δυσκολο να το κανεις στο σπιτι (πχ ψησταριά)
να δοκιμασεις διαφορα πιατα και κουζινες...
τωρα να πας για να φας μακαρονάδες (εστω και με συνθετες σαλτσες αν και τα περισσοτερα εχουν απλες σαλτσες) είναι λιγο τραβηγμενο...
kovathe έγραψε:Όχι ρε, εννοώ είναι το πιο ευκολο πράγμα να φτιαξεις, παμφθηνο και πολύ σπάνια θα βρεις κάτι το ιδιαίτερο.
Ασε που τα μακαρόνια είναι συνοδευτικό για μένα και όχι κυρίως.
Είναι σα να λέμε παω να φάω στο τάδε εστιατόριο πατάτες.
Ναι, είναι πρώτο πιάτο... Το οποίο από μόνο του δεν λέει τίποτα, εκτός κι αν στο σπίτι σου μαγειρεύεις γεύματα με πέντε πιάτα (προτού φτάσεις στα παϊδάκια ξεκινάς με, ρόκα, αντίπαστι προσούτο με πεπόνι κλπ κλπ
). Και φυσικά δεν είναι σε καμία περίπτωση απλό ή εύκολο να το φτάξεις, πολύ περισσότερο τις απλές σάλτσες όπου εκεί φαίνεται ποιος ξέρει και ποιος δεν ξέρει τι κάνει. Αν πας και εσύ με αυτή τη λογική και κάνεις "καρμπονάρες" (κατά την ελληνική παράδοση με γκουντα, ζαμπον και κρέμα γάλακτος και όποιον πάρει ο χάρος) ή "ναπολιτάνες" (από ντομάτες που κάνουν μόνο για γεμιστά με βράσιμο τρεις ώρες και μισό κιλό ζάχαρη για να μην πάθεις έλκος, μπόλικο βραστό σκόρδο και μπαχάρι_όπως η πεθερά μου
), συμφωνώ πως δεν έχει κανένα νόημα. Όπως, φυσικά, δεν έχει και κανένα νόημα να φας πέρα από πίτσα στο 95% των "ιταλικών" εστιατορίων που η αματριτσιάνα είναι μοσχαράκι κοκκινιστό.Από την άλλη και πέρα από οποιαδήποτε τέχνη (που εσύ μπορεί να έχεις αλλά εγώ όχι), μου είναι απολύτως αδύνατο (ή ασύμφορο) να διατηρώ φρέσκα τα υλικά που χρειάζονται (πολλές φορές δεν μπορώ και να τα βρώ στη γειτονιά μου) για την ώρα που θα μου την καπνίσει να φάω μια μακαρονάδα της ανθρωπιάς.
Σε μια χώρα που η παράδοση στα ζυμαρικά τα θέλει όχι ως αυτόνομη τροφή αλλά για να τραβάνε τα ζουμιά από τον κόκκορα ή τη γίδα, η συντριπτική πλειοψηφία των "σπιτικών" μακαρονάδων που έχω φάει ήταν για κλείσεις τη μύτη και να γεμίσεις τη μπάκα (εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις) ενώ η λογική του ότι ένα γεύμα για να είναι "κανονικό"πρέπει να περιέχει κρέας μου δημιουργεί μόνο θλίψη.
Το 'τρώω έξω μόνο ό,τι δεν μπορώ να φτιάξω σπίτι μου' το δέχομαι σαν λογική, ωστόσο πολύ αμφιβάλλω ότι μια σωστή μακαρονάδα μπορούν να τη φτιάξουν πολλοί (όπως αντίστοιχα και πολλοί "αρχιψήστες" που παράγουν καρκανιασμένα πετσιά, πολλοί ψαράδες που το χταπόδι θέλει λέιζερ για να το κόψεις_αλλά είναι φρέσκο_ και πάει λέγοντας).
Εδώ που τα λέμε,
περισσότερο βλακεία μου φαίνεται να πας να φας ψάρια έξω (μάλλον, βλακεία αν είσαι φτωχός και σπατάλη αν είσαι παραλής) και να δώσεις 40 και 50 ευρώ το άτομο. Πάρτα από το supermarket και ψήστα/βράστα σπίτι σου με το 1/3 της τιμής. Τουλάχιστον η μακαρονάδα έξω είναι μια σχετικά προσιτή πολυτέλεια.
../ ___ \
(O\ | /O)
Για τα ψαρια που λες, συμφωνω αν θελεις να φας καλο ψαρι καλυτερα στο σπιτι αλλα πρεπει να επενδύσεις χρονο σε φουρνους και ψησταριες. Και για να ψησεις κρεας παλι καλυτερα στο σπιτι αν εχεις χωρο και ψησταριά σε κηπο. Ξερω κοσμο που εχει επενδυσει σε αυτά και κανει barbeque με καλυτερα αποτελέσματα από εστιατορεια γιατι το βασικο επιλεγεις καλο κρεας.
D-Jet έγραψε:, πολλοί ψαράδες που το χταπόδι θέλει λέιζερ για να το κόψεις_αλλά είναι φρέσκο.
Γι αυτό λεω σπάνια θα βρεις κάτι ιδιαίτερο.
Το 99% είναι ένας κουβας μακαρόνια με απο πανω σάλτσα και τυρί σαν της φωτογραφίας.
Προφανώς και στη Ρώμη ή γενικά στην Ιταλία θα βρεις όντως κάτι εξαιρετικό και όχι μονο μακαρόνια. Ακόμα θυμάμαι τα χειροποίητα ζυμαρικά (ραβιολι κ.ά.) με μια απλή κόκκινη σάλτσα που λες και συ που φαγαμε σε μια τρυπούλα εστιατόριο και ψαχναμε την αλλη μέρα να το βρούμε 2 ώρες για να το ξαναφαμε......
Εδω όμως που δεν είναι και της κουλτούρας άντε βρες..
Που βρίσκουμε τέτοια Ελλαδα;
Μιγιακωβε

< Note 2 >
Καναμε τη μακαροναδα μεγα ζητημα...
Στο θεμα για τα σουπερμαρκετ παρεπιπτοντως...........
D-Jet έγραψε: το χταπόδι θέλει λέιζερ για να το κόψεις_αλλά είναι φρέσκο_ και πάει λέγοντας).
Μία υποσημείωση... με την εξαίρεση του χταποδιού που κρέμεται απ' έξω και είδατε να το πιάνει και να το μαγειρεύει, στην Ελλάδα το είδος φρέσκο χταπόδι έχει εξαφανιστεί εδώ και δεκαετίες.
ΟΛΑ είναι κατεψυγμένα και αν πωλούνται σαν φρέσκα σε σούπερ μάρκετ ή αλλού είναι αποψυγμένα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις. Το αυτό και για καλαμάρια και σουπιές...
Το κατεψυγμένο δεν είναι απαραίτητα κακό (ιδίως αν συγκρίνουμε αυτό που καταψύχεται μόλις βγαίνει από τη θάλασσα με το φρέσκο που ψαρεύτηκε πριν 3-4 μέρες και βάλε
ΟΚ, το Αιγαίο έχει (ή μάλλον και όλο συχνότερα τελευταία είχε...
) καταπληκτικό θαλασσινό, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις, υπάρχουν και καλύτερα.
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

Στην Ελλάδα γενικά τα ψαρικά τα παραψήνουμε (και τα κρεατικά το ίδιο) και αυτό που προκύπτει είναι κάτι σαν τσικνιστή σόλα με εσάνς από ό,τι ήταν στην αρχή...
Για αυτό αν δεν έχουμε ψαράδικο που να τα κάνει σωστά καλό είναι να μάθουμε να ψήνουμε μόνοι μας. Βρίσκουμε και κάποιο αξιοπρεπές ψαράδικο ή ψαροτμήμα σε ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ (που είναι και το θέμα μας) και κάνουμε προπόνηση στην κουζίνα μας.
Έχω κι εγώ κάτι μακρινά ψαροταβερνάκια πάντως, που τα δίνεις και
Και πας σε κάτι άλλες χώρες του κόσμου, που τρως ψαρούκλες με 3ε, και τις ψήνουν σα γμτχτ

