- 08 Μαρ 2016, 22:55 #230181

Μαρκοβαγγο ο εθισμος στην νικοτινη ειναι κατα βαση οργανικος:

.................

Μην ξεχνάς ότι οργανικός εθισμός στη νικοτίνη υπάρχει σε λίγα σχετικά άτομα. Ο πραγματικός εθισμός είναι ψυχολογικός

Μήπως μπερδεύεις τη νικοτίνη με το THC
Η νικοτίνη είναι κατ' εξοχήν "οργανικά εθιστική".


edit πφφ πρόλαβε ο άλλος

Χμμμμ... Πρέπει να ξανακοιτάξω τα κιτάπια μου, μάλλον θυμάμαι κάτι λάθος...

Ο πατέρας μου πάντως το έκοψε μαχαίρι στη στιγμή που το αποφάσισε... Έχει 18 χρόνια τώρα... Και ούτε που του έκανε ποτέ να ξανακαπνίσει, παρόλο που η μητέρα μου καπνίζει (έχει κάνει και εγχείρηση καρδιάς... το κωλοτσιγάρο μου... )

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 09 Μαρ 2016, 00:51 #230222 Υπαρχει και η "συνηθεια του χεριου" στο καπνισμα... την χημικη διεγερση στον εγκεφαλο ομως, δεν τη φτανει.

- 09 Μαρ 2016, 03:15 #230246 Το τσιγαρο και 30 χρονια να περασουν δεν το ξεχνας ποτε,παραμενει μια αναμνηση και ακομη και τοτε σου ερχεται καμια φορα να αναψεις τσιγαρο.
Προσωπικα καποια τσιγαρα της ημερας τα θεωρω μεγαλη απολαυση και αξιζουν να τα κανεις,τα υπολοιπα ειναι καταστροφη.

- 09 Μαρ 2016, 09:41 #230259 Σωστο!!
Εχω δει πολλες φορες ονειρο οτι καπνιζω!!!

- 09 Μαρ 2016, 10:35 #230281

Το τσιγαρο και 30 χρονια να περασουν δεν το ξεχνας ποτε,παραμενει μια αναμνηση και ακομη και τοτε σου ερχεται καμια φορα να αναψεις τσιγαρο.
Προσωπικα καποια τσιγαρα της ημερας τα θεωρω μεγαλη απολαυση και αξιζουν να τα κανεις,τα υπολοιπα ειναι καταστροφη.

συμφωνω

το εχω κομμενο 10 χρονια , αλλα ηταν ο συντροφος σε ολες μου τις χαρες και τις λυπες και με βοηθησε οσο κανεις αλλος , απο την νευρικοτητα της πρωτης φορας ,μεχρι τον θανατο αγαπημενων .

αληθεια ο ΗF καπνιζει;

- 09 Μαρ 2016, 10:50 #230288

εγώ πάντως σήμερα είμαι στη τσίτα, αν δεν έκανα μερικά τσιγάρα να ηρεμήσω θα πηδούσα από το παράθυρο, έχω υπερβολική ενέργεια και θέλω να τη διοχετεύσω κάπου

Πηγαινε εκτακτως στο ξυλικατζιδικο το απογευμα. Θα βρεις και αλλους με την ιδια φαση, θα ισοσκελιστει το πραγμα.

υπαρχουν και τα μπουρδελλα Κοναν

- 09 Μαρ 2016, 11:46 #230323

Υπαρχει και η "συνηθεια του χεριου" στο καπνισμα... την χημικη διεγερση στον εγκεφαλο ομως, δεν τη φτανει.

Αυτό.

Εμένα ο βασικός παράγοντας που με κρατάει απο το να "(ξανά)κάνω απλώς ένα" είναι ότι δεν θέλω να ξαναπεράσω εκείνες τις 2-3 μέρες μετά το κόψιμο...

- 13 Μαρ 2016, 09:52 #231827 Αντιγράφω από φατσομπούκι:

Μπαίνει ένα ζευγάρι 50+. Ωραίοι τύποι, μοντέρνο ντύσιμο, στυλάκι intellectuel. Περιφέρονται λίγο στο χώρο, διαλέγουν τραπέζι, κάθονται. Τασάκι πουθενά. Ο χώρος μοσχομυρίζει φρεσκοκαβουρδισμένο καφέ. Η κυρία... ανάβει τσιγάρο. Έτσι θέλει. Εκείνη. Είναι σίγουρη μάλλον ότι κάπου κρύβουμε τασάκια. Η κοπέλα του σέρβις πλησιάζει ευγενικά κι ενημερώνει περί του άκαπνου του καταστήματος. Της εξηγούμε ότι υπάρχει νόμος που εμείς τον εφαρμόζουμε 100%, επίσης της εξηγούμε ότι μέσα στο μαγαζί το μόνο άρωμα που θέλουμε είναι του φρέσκου καφέ και τίποτα άλλο και επίσης ότι εδώ μπαίνουν συνέχεια και γονείς με τα παιδιά τους και πρέπει να σκεφτόμαστε και αυτά. Το λουκ που λέγαμε πριν? Μας ξεγέλασε. Άνοιξε το στόμα της. Κι έχουμε να σας πούμε ότι είμαστε σαν μαγαζί απαράδεκτοι. Αν ήμασταν εστιατόριο θα το καταλάβαινε. Αλλά πως διανοηθήκαμε να χωρίσουμε τον καφέ από το τσιγάρο??? Ποιος νόμος και ποια απαγορευτικά κι αηδίες??? Αλλά τελικά ήταν Ελληνάρες με όψη Ευρωπαίου. Εμείς φταίμε που ξεχάσαμε ότι είναι απόκριες! Τα σχόλια και συμπεράσματα δικά σας.
Και καλά κούλουμα! Να προσέχετε τους μασκαράδες!

(μαγαζί: Dizer by Qahwa - Coffee Specialization - Πεύκη)

- 13 Μαρ 2016, 16:32 #232072

Αντιγράφω από φατσομπούκι:

Μπαίνει ένα ζευγάρι 50+. Ωραίοι τύποι, μοντέρνο ντύσιμο, στυλάκι intellectuel. Περιφέρονται λίγο στο χώρο, διαλέγουν τραπέζι, κάθονται. Τασάκι πουθενά. Ο χώρος μοσχομυρίζει φρεσκοκαβουρδισμένο καφέ. Η κυρία... ανάβει τσιγάρο. Έτσι θέλει. Εκείνη. Είναι σίγουρη μάλλον ότι κάπου κρύβουμε τασάκια. Η κοπέλα του σέρβις πλησιάζει ευγενικά κι ενημερώνει περί του άκαπνου του καταστήματος. Της εξηγούμε ότι υπάρχει νόμος που εμείς τον εφαρμόζουμε 100%, επίσης της εξηγούμε ότι μέσα στο μαγαζί το μόνο άρωμα που θέλουμε είναι του φρέσκου καφέ και τίποτα άλλο και επίσης ότι εδώ μπαίνουν συνέχεια και γονείς με τα παιδιά τους και πρέπει να σκεφτόμαστε και αυτά. Το λουκ που λέγαμε πριν? Μας ξεγέλασε. Άνοιξε το στόμα της. Κι έχουμε να σας πούμε ότι είμαστε σαν μαγαζί απαράδεκτοι. Αν ήμασταν εστιατόριο θα το καταλάβαινε. Αλλά πως διανοηθήκαμε να χωρίσουμε τον καφέ από το τσιγάρο??? Ποιος νόμος και ποια απαγορευτικά κι αηδίες??? Αλλά τελικά ήταν Ελληνάρες με όψη Ευρωπαίου. Εμείς φταίμε που ξεχάσαμε ότι είναι απόκριες! Τα σχόλια και συμπεράσματα δικά σας.
Και καλά κούλουμα! Να προσέχετε τους μασκαράδες!

(μαγαζί: Dizer by Qahwa - Coffee Specialization - Πεύκη)

Και δεν τους πέταξαν έξω με τις κλωτσιές;

- 20 Μαρ 2016, 11:10 #235214 Άλλο ένα κειμενάκι καθημερινής τρέλας...

Καλημέρα! Μετά λύπης διαπιστώνω πως εμείς στην επαρχία έχουμε ελάχιστες έως καθόλου επιλογές τουλάχιστον στην εστίαση. Στην πόλη μου δεν υπάρχει κανένα άκαπνο εστιατόριο εκτός από ένα που τηρεί το νόμο στον ένα χώρο του μόνο όταν πάω εγώ.
Χτες βγήκαμε για φαγητό. Μπαίνει παρέα με εμφανώς έγκυο κοπέλα. Η παρέα κ ο σύζυγος καπνίζουν κ η έγκυος κάνει σποραδικά τζούρες απ το τσιγάρο του συζύγου. Παραδίπλα, υπάρχει μωρό στο καρότσι κ φυσικά καπνίζει η κυρία που κάθεται δίπλα του. Κ πλην αυτών των τρανταχτών παραδειγμάτων, το μαγαζί τεκές!!!
Εγώ πού να βρω το δίκιο μου??? για μια ακόμη φορά έπρεπε να μείνω σαββατόβραδο σπίτι μου.
Κ ο ιδιοκτήτης είπε πως χωρίς καπνιστές δεν έχει δουλειά...

Υπερβολές... καθίστε σπίτι σας

- 20 Μαρ 2016, 11:29 #235225

Υπαρχει και η "συνηθεια του χεριου" στο καπνισμα... την χημικη διεγερση στον εγκεφαλο ομως, δεν τη φτανει.

Αυτό.

Εμένα ο βασικός παράγοντας που με κρατάει απο το να "(ξανά)κάνω απλώς ένα" είναι ότι δεν θέλω να ξαναπεράσω εκείνες τις 2-3 μέρες μετά το κόψιμο...

Σκαει ο αδερφος του CEO σε εταιρια που δουλευα (καμμια σχεσημε το αφεντικο και σε εμφανιση και σε δουλεια και σε τροπους, τεσπα) και διηγειται τον πονο του για το καπνισμα:
"Και που λετε το εκοψα και αρχισα να πινω καφε για να εχω κατι στο στομα μου, ολη μερα κραταγα στο χερι ενα φραπε και ρουφαγα και μασουλουσα το καλαμακι. Καποιες μερες επινα και 6 καφεδες την ημερα. Εν τω μεταξυ, πηρα και κομπολοϊ για να απαχολειται το χερι γιατι με επιανε νευρικο και ολο πηγαινε στην τσεπη να βρει τα τσιγαρα... και μετα ενα μηνα δεν αντεξα και το ξαναρχισα, και εφτασα να κυκλοφορω με ενα καφε στο ενα χερι, κομπολοϊ στο αλλο χερι και ενα τσιγαρο στο στομα".
Δεν θυμαμαι να δουλεψαμε για το υπολοιπο της ημερας, κλαιγαμε.

- 20 Μαρ 2016, 13:30 #235274 2 σκηνικά με εστιατόρια:

1. Κάπου το 1999-2000 (πολύ πριν από απαγορεύσεις καπνίσματος) έρχεται φίλος Αθηναίος και πηγαίνουμε για φαγητό στα λαδάδικα. Μπαίνουμε στο γεμάτο εστιατόριο, καθόμαστε, και κάτι μου φαινόταν πολύ περίεργο χωρίς να μπορώ να καταλάβω τί.
Τρώμε, και κάποια στιγμή με το γλυκό ανάβω ένα dunhill. Βλέπω λοιπόν όλους τους πελάτες να με κοιτάνε αγριεμένοι. Ήταν η κοπή πίτας του αντικαπνιστικού συλλόγου Θεσσαλονίκης...

2. Κοντά στο σπίτι μου υπάρχει ταβέρνα που πηγαίνω συχνά. Εκεί ο ταβερνιάρης με κοιτάζει σαν εξωγήινο καθώς τις μισές φορές που θα πάω με τη γυναίκα και το μωρό ζητάω να καθίσω στη μέσα πλευρά του μαγαζιού για να είμαστε μακριά από καπνό, και τις άλλες μισές που θα πάω με φίλους για ουζάκι ζητάω τραπέζι στην έξω πλευρά για να είμαστε μακριά από πιτσιρίκια.

.

1994-2009: Citroen ZX 1.6 ->872.000km ,2005: Citroen C4 1.4 ->123.000km, 2009: Citroen C5 2.0 ->261.000km

- 21 Μαρ 2016, 00:28 #235729

Υπαρχει και η "συνηθεια του χεριου" στο καπνισμα... την χημικη διεγερση στον εγκεφαλο ομως, δεν τη φτανει.

Αυτό.

Εμένα ο βασικός παράγοντας που με κρατάει απο το να "(ξανά)κάνω απλώς ένα" είναι ότι δεν θέλω να ξαναπεράσω εκείνες τις 2-3 μέρες μετά το κόψιμο...

Σκαει ο αδερφος του CEO σε εταιρια που δουλευα (καμμια σχεσημε το αφεντικο και σε εμφανιση και σε δουλεια και σε τροπους, τεσπα) και διηγειται τον πονο του για το καπνισμα:
"Και που λετε το εκοψα και αρχισα να πινω καφε για να εχω κατι στο στομα μου, ολη μερα κραταγα στο χερι ενα φραπε και ρουφαγα και μασουλουσα το καλαμακι. Καποιες μερες επινα και 6 καφεδες την ημερα. Εν τω μεταξυ, πηρα και κομπολοϊ για να απαχολειται το χερι γιατι με επιανε νευρικο και ολο πηγαινε στην τσεπη να βρει τα τσιγαρα... και μετα ενα μηνα δεν αντεξα και το ξαναρχισα, και εφτασα να κυκλοφορω με ενα καφε στο ενα χερι, κομπολοϊ στο αλλο χερι και ενα τσιγαρο στο στομα".
Δεν θυμαμαι να δουλεψαμε για το υπολοιπο της ημερας, κλαιγαμε.

Κάποιον μου θύμισε αυτό...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 03 Απρ 2016, 11:32 #241202

- 03 Απρ 2016, 17:00 #241296 Ταβέρνα στη Βουλιαγμένη. Στον κλειστό χώρο έχει πέντε παρέες. Η μία αποτελείται από 8 τουρίστες, άκαπνους. Η άλλη από ζευγάρι με δύο μικρά παιδιά. Άκαπνη. Η άλλη από ζευγάρι με τρία μικρά παιδιά. Άκαπνη.
Τι έκανε ο καλοστεκούμενος 45άρης, που θα τον έλεγες και δικηγόρο ή γιατρό, μόλις τελείωσε το φαγάκι του;
............................

https://cartalk.gr/