Τώρα όσον αφορά την ιστορική αναδρομή, προφανώς και την αντίδραση του διεθνούς καπιταλισμού δεν την έφερε απλά η Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά η διαπίστωση το 1945 ότι πλέον η ΕΣΣΔ έχει ΚΑΙ υπολογίσιμη στρατιωτική ισχύ (γεγονός που επέφερε ποιοτική διαφοροποίηση), όπως επίσης και η 100% νομιμοποίηση του Στάλιν και του κομμουνισμού σε Τεχεράνη, Γιάλτα, Πότσδαμ κλπ από τον Δυτικό κόσμο. Δεν ήταν δυνατόν η αποδόμηση του κομμουνισμού να γίνει σε πλήρες επίπεδο στο πλαίσιο των αηδιών που μας γράφουν και εδώ πολλοί και διάφοροι και είναι για γέλια (Σολεζνίτσιν κα), έπρεπε ο καπιταλισμός να κάνει διάλλειμα με πιο ανθρώπινο πρόσωπο.
Όλα τούτα είναι πολιτικές αποφάσεις σε κεντρικό επίπεδο που ακόμα και να τις πάρει η ΕΕ ή ακόμα καλύτερα η G8, ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ δε θα τις πάρει υπό την πίεση κάποιου Τσίπρα και κάποιας Ελλάδας και αυτό πιστεύω θα έπρεπε να είναι σαφές άρα όση καλή διάθεση να είχαν οι Τσίπρες, Λαφαζάνηδες, Βαρουφάκμηδες αυτά που διακήρυταν τους ξεπερνούσαν κατά πολύ και ουδέποτε το είχαν διευκρινήσει αυτό στον κόσμο, ώστε και αυτός να πάρει τις αποφάσεις του. Η ΕΕ είναι αυτή που είναι, ο καπιταλισμός είναι αυτός που είναι, όσοι δεν τον γουστάρουν ή θέλουν να δοκιμάσουν κάτι άλλο ενδεχομένως πιο επίπονο ή πιο επικίνδυνο για τη ζωή μας όπως την ξέρουμε θα πρέπει να στραφούν αλλού. Κοινώς: Θα έπρεπε να παραδεχθούν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Και όντως δεν είχαν. Το όλο εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ τι κατάφερε να είναι; Μία υφαρπαγή εν τέλει της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ, διόλου ευκαταφρόνητο αν σκεφτούμε ότι αυτή η εκλογική βάση έχει κερδίσει τη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών εκλογών από το 60 και εντεύθεν πλην εκτάκτων περιπτώσεων (νοθεία, μεταπολίτευση, Κοσκωτάς)

