- 05 Μαρ 2016, 19:42
#228973
Red Garland έγραψε:Adriver έγραψε:BEAMS έγραψε:belgarion έγραψε:BEAMS πονάει η ψυχή μου με τους ανθρώπους και αυτά που τραβάνε.
....................
Και στη Γερμανία και την Αυστρία τις πρώτες μέρες τους υποδέχονταν με λουλούδια και χειροκροτήματα και τώρα έχουν κλείσει τα σύνορα.
............
Και τότε θα γίνεται ολο και πιο απαραίτητη η παρουσία ενός οργανωμένου κράτους που θα μπορεί να μοιράσει δίκαια τα βάρη και να υποστηρίξει την αξιοπρεπή διαβίωση όλων αυτών των ανθρώπων.
Μαζί σου σε όλα αυτά και δεν νομίζω να υπάρχει τίμιος άνθρωπος να διαφωνήσει με αυτό που γράφεις. Πάλι, οι καθόλου επώνυμοι και ποτέ προβεβλημένοι θα είναι αυτοί που θα κάνουν τα μέγιστα. Απλώς με την προσφυγική κρίση, θα διαλυθούν και οι τελευταίες αυταπάτες που υπάρχουν τόσο εντός της ελληνικής κοινωνίας για τα του οίκου μας, όσο και για αυτό το σαθρό οικοδόμημα ξεχωριστών συμφερόντων και ενωμένων πασαριζόμενων εκκρεμοτήτων που ονομάζεται ΕΕ.
Σε όλα μπορεί να υπάρχει μια μαξιμαλιστική προσέγγιση που απολύτως φυσιολογικά θα οδηγεί σε συμπεράσματα απαξίωσης και μηδενισμού. Το Ανέφικτο ακυρώνει τα πάντα.
Το γεγονός είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι καλύτερο έχει προκύψει στην ανθρώπινη ιστορία, μία όαση ειρήνης, δημοκρατίας κι ευημερίας στη Παγκόσμια κοινότητα. Το πόσο καλή είναι η όαση είναι συζητήσιμο, αλλά θα πρέπει να το αξιολογήσουμε ποσοτικά - όπως σε όλες τις μετρήσεις - ως προς ένα σύστημα αναφοράς. Ως προς τι μέτρο αναφοράς έχει νόημα να μετρήσουμε-συγκρίνουμε την Ε.Ε.? Υπάρχει κάποιο καλύτερο υπόδειγμα στο κόσμο ?
Η Ε.Ε. διαμορφώνεται με την δημοκρατική "ζύμωση" διαφορετικών ιδεών και απόψεων μέσα σε ομάδες τοπικές, εθνικές, κρατικές, ... και τελικά ευρωπαϊκές. Ας το σεβαστούμε, γιατί αυτό είναι το στοιχείο που την διαφοροποιεί.
Μέσα στο δημοκρατικό ευρωπαϊκό πλαίσιο όλα συζητούνται και αξιολογούνται. Δεν μπορεί όμως μια καλύτερη Ευρώπη, ότι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα μας, να είναι μια κατεστραμμένη Ευρώπη. Για αυτό ανθρωπισμός κι αλληλεγγύη θα πρέπει αναγκαστικά να συναντήσουν την κοινή λογική.
Ο ΒΕΑΜS δε μιλάει για το ανέφικτο, μιλάει για το κατα πόσον η μαρκίζα αντιστοιχεί με το τι γίνεται στην πράξη.
Διαφωνεί κανείς ότι η ΕΕ είναι σαθρό πολιτικό οικοδόμημα; Ήδη ευρωπαίοι και αμερικάνοι του κλάδου έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα αυτό και μιλάνε από την αρχή για έναν γίγαντα με πήλινα πόδια. Πολιτική ένωση επί της ουσίας δεν υπάρχει, και όπως σωστά σημειώνει ο BEAMS σε περιόδους κρίσεις δοκιμάζεται το οικοδόμημα και βρίσκεται λειψό.
Στην κρίση της Ελλάδας είχαμε την κατάρρευση της "δημοκρατίας" και των θεσμών, μιας και ο λόγος αντί να ήταν των οργάνων ήταν της Γερμανίας. Ακόμα και όργανα που εκ εκ του καταστατικού τους είναι ανεξάρτητα (ΕΚΤ), ακούγαμε συνεχώς ότι το Χ δε θα γίνει επειδή δεν το θέλει η Γερμανία.
Ομοίως στο προσφυγικό/μεταναστευτικό τα ευρωπαϊκά όργανα με τους τόνους ευρωπαϊκής νομοθεσίας έχουν πάει στην άκρη και ακούγονται τα κράτη.
Όλα αυτά είναι αποτυχίες λειτουργίας, δεν χρειάζεσαι συγκρίσεις με πρότυπα, έχεις δομές που δεν δουλεύουν.
Πολύ όμορφα τα νομοθετήματα όταν είναι στο θεωρητικό πεδίο, μάλιστα έχει το κόμπλεξ η ΕΕ να θέτει σε όλα ανώτερους στόχους σε σχέση με άλλες χώρες π.χ ΗΠΑ.
Στην πράξη όμως αν δεν αποφασίζεις και δεν απαντάς ως Ένωση, ε τότε δεν είσαι.
Κατ’ αρχάς, αφού ερμηνεύεις τον BEAMS, θα ήθελα την άποψη σου και τι εννοεί αναφερόμενος στα του οίκου μας.
Εγώ μπορώ να συζητήσω την άποψη μου και τη δική σου που διάβασα.
Η αναφορά μου γίνεται στη Ε.Ε. σαν τη διακριτή πολιτική και πολιτισμική ομάδα λαών-κρατών της δημοκρατικής Ευρώπης κι αδιαφορώ για τις λεπτομέρειες του τεχνοκρατικού σχήματος της Ε.Ε. Το σημαντικό για τον χαρακτήρα της Ευρώπη/Ε.Ε. είναι ότι αποτελεί τμήμα της Δύσης.
Αναφέρθηκα στην Ευρώπη σε σχέση με το ρόλο της στο μεταναστευτικό-προσφυγικό (για μνημόνια υπάρχει άλλο θέμα συζήτησης). Ανέφικτα όμως υπάρχουν παντού.
Ανέφικτο για το μεταναστευτικό-προσφυγικό είναι να είναι ανοικτές οι χώρες της Ε.Ε. για την ελεύθερη εγκατάσταση όσων επιθυμούν, προσφύγων ή μεταναστών δεν κάνει και ουσιαστική διαφορά (κανείς δεν μπαίνει σε περιπέτεια χωρίς λόγο). Ανέφικτο επίσης είναι να γίνει μια μαζική μετακίνηση ανθρώπων χωρίς προβλήματα. Στην κεντρική Ευρώπη το 2015 εγκαταστάθηκαν 850.000 πρόσφυγες-μετανάστες που πέρασαν μέσω Ελλάδας. Δεν το λες κι ασήμαντο για την φιλοξενία της Ευρώπης.
Ανέφικτο δεν ήταν η Ελλάδα να έχει από το 2015 έτοιμες υποδομές για φιλοξενία 50.000 ανθρώπων, όπως είχε υποχρέωση απέναντι στην Ε.Ε. Ανέφικτο δεν ήταν και το να μην είχε εκπέμψει το μήνυμα των ανοικτών συνόρων.
Όσον αφορά την Ε.Ε., ανέφικτο είναι να επιζητούμε μια συμπαγή πολιτική ένωση που όμως δεν είμαστε αποφασισμένοι να αποδεχθούμε, παρά μόνο στο βαθμό που υποθέτουμε ότι μια ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική θα ταυτιζόταν αναγκαστικά με τις δικές μας επιθυμίες (πολιτικές, κρατικές)! Δεν μπορεί όπου μας συμφέρει να θέλουμε την Ε.Ε. πολιτικά συμπαγή κι όπου δεν μας συμφέρει να διαμαρτυρόμαστε ότι απεμπολούμε εθνική κυριαρχία. Δεν μπορεί να διεκδικούμε ενιαία Ευρωπαϊκή γραμμή και όταν δεν μας αρέσουν οι αποφάσεις της Ε.Ε. να λέμε ότι είναι ο λόγος της Γερμανίας!
Με βάση όλα αυτά, μια χαρά είναι η (εφικτή) Ευρώπη/Ε.Ε. που έχουμε. Δεν ξέρω σε ποιό άλλο μέρος του κόσμου προσπαθούν να συμφωνήσουν σε όσα τους ενώνουν ένας τόσο μεγάλος αριθμός χωρών.
Και προφανώς έχουν σημασία οι συγκρίσεις, ειδικά αν δείχνουν κάτι εφικτό που θα μπορούσες κι εσύ να επιτύχεις. Συγκρίσεις οπωσδήποτε κάνουν οι μετανάστες που παίρνουν το δρόμο για την Ευρώπη.
Τέλος, αν οι δομές της Ε.Ε. έχουν προβλήματα, η λύση δεν είναι να καταστρέψεις ότι έχεις. Και δεν βοηθάει η απαξιωτική αντι-ευρωπαϊή κριτική όταν τείνει να συναντήσει τον μηδενιστικό λόγο του ακροδεξιού-φασιστικού χώρου. Το πόσο σφικτή πολιτικά θέλουμε τη Ε.Ε. είναι θέμα δημοκρατικής ζύμωσης και η ζύμωση θέλει χρόνο και κατάλληλες συνθήκες.