- 09 Φεβ 2016, 23:16
#217992
Zorz έγραψε:Απαραίτητο προσόν για να πας στα ΜΑΤ είναι να είσαι certified καθυστερημένος; Κανένας άλλος τομέας της Αστυνομίας -ή των άλλων σωμάτων ασφαλείας- δεν είναι τόσο για τα πανηγύρια... 
Δύο σχετικά - άσχετα.
1. Όταν υπηρετούσα στην μονάδα μου είχαν πει ότι εκεί θα βρω ντόπιους (από Έβρο), γιωτάδες (Ι4 ευτυχία) και ανεπιθύμητους: α) κομμένους από ΕΛ.ΔΥΚ. (5 άτομα είχαμε πάει που είχαμε δηλώσει ότι δεν θέλουμε να πάμε γιατί μας έπιανε το όριο ηλικίας των 25 ετών) και β) βασιλοχουντικούς (ήταν τέλος εποχής Σημίτη). Πήγα και άρχισα να ρωτάω έναν-έναν του κληρωτούς, μιας και έπαιρνα (ανάμεσα στα χιλιάδες άλλα που προλάβαινα να κάνω) τις πρώτες συνεντεύξεις, πριν παρουσιαστούν σε Δκτη και Λγους. Τελικά, οι φήμες ήταν σωστές. Οι περισσότεροι είχαν και κάποιον πατέρα ή παππού (αν δεν ήταν οι ίδιοι) συνεργάτη της Χούντας ή υπηρετούντα (ή έστω συμπαθούντα) στα Τάγματα Ασφαλείας. Αργότερα έμαθα και για την κατατηγοριοποίηση που υπάρχει, για τους φακέλους κτλ.
Πιστεύεις ότι αυτό δεν συμβαίνει με την επιλογή στα ΜΑΤ;
2. Περιστατικό που το έχω πει πολλές φορές. Έχω κατέβει τέρμα Ακαδημίας με το πάλαι ποτέ 222. Κατεβαίνω από Ακαδημίας προς Πανεπιστημίου μέσω της Ιπποκράτους. Επί της Πανεπιστημίου υπάρχει πορεία. Προς το κάτω μέρος της Ιπποκράτους υπάρχει βαν τους SKY, νυν Alpha. ΜΑΤ υπάρχουν στην γωνία Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους. Μέσα από την πορεία και μπροστά στα μάτια των ΜΑΤ ξεκινάνε 5 άτομα με μολότωφ, φτάνουν στο βαν, ρίχνουν τις μολότωφ, το βαν παίρνει φωτιά, οι "αναρχικοί" κατεβαίνουν και μπαίνουν πάλι μέσα στην πορεία, ενώ τα ΜΑΤ αρχίζουν να κυνηγάνε εμάς που κατεβαίναμε την Ιπποκράτους. Ευτυχώς ήμασταν νέοι τότε, είχαμε φτάσει και στο επίπεδο της στοάς (αφού είχαμε προσπεράσει το βαν), μπήκαμε στην στοά και γλυτώσαμε, ενώ τα ΜΑΤ κυνηγούσαν και χτυπούσαν όσους άσχετους έβρισκαν επί της Ιπποκράτους.
Εδώ έχουμε και λέμε τα εξής σενάρια:
α) 10 άτομα ήταν εντελώς τυφλοί και δεν το ήξερε κανείς
β) 10 άτομα ήταν ψυχασθενείς και κυνήγησαν, αφού δεν μπορούσαν να πιάσουν τους πραγματικούς ενόχους (από ανικανότητα ή για αυτό που περιγράφω πιο κάτω), όποιους βρήκαν εύκαιρους (η θεωρία ΓΑΠ: αφού δεν μπορώ να πιάσω τους φοροφυγάδες θα πιάσω όποιον μπορώ)
γ) 10 άτομα πήραν εντολές να πιάσουν όποιον βρουν ΕΚΤΟΣ των ενόχων και εκτέλεσαν την εντολή (γι' αυτό δεν μπορούσαν να πιάσουν τους ενόχους), άρα είναι το ίδιο συνένοχοι με τους ανώτερους και 100% ψυχασθενείς, αφού δέχονται να εργάζονται εκτελώντας εντολές που παραβαίνουν τους Νόμους και το Σύνταγμα που υπερασπίζονται (λέμε τώρα και κανένα ανέκδοτο)
Το (α), προφανώς, δεν ισχύει, οπότε πηγαίνουμε στο (β) και (γ), δηλαδή μιλάμε για ψυχασθενείς (κοινός παράγοντας), είτε ανίκανους είτε ικανούς.
Όπως και να έχει το ότι ήμουν από αυτούς που κυνηγήθηκαν στην μέση του δρόμου με τις σημειώσεις Φ2 στα χέρια με οδήγησε έκτοτε να μην εμπιστεύομαι την ΑΛ.ΑΣ. (Αλλοδαπή Αστυνομία, γιατί Ελληνική ΔΕΝ είναι πλέον, αν ήταν κάποτε), έστω κι αν ο πατέρας μου ήταν μπάτσος (έχω άδεια να τα λέω, εφόσον τα ζω 40 παρά κάτι χρόνια όλα αυτά). Ο μόνος λόγος που έχω απευθυνθεί, όσες φορές έχω απευθυνθεί, είναι για να έχω ένα άλλοθι (ανίσχυρο βασικά, αλλά άλλοθι), αν και εφόσον έρθει η άσχημη στιγμή (π.χ. αν ο κλέφτης πάει να μπει με την άδεια εισόδου στο στρατόπεδο να υποστηρίξω, χωρίς να γίνω, φυσικά, πιστευτός (μέχρι να δείρουν τον πραγματικό ένοχο και τα ξεράσει όλα) ότι έκανα αυτό που πρέπει να κάνει κάποιος "πολίτης"). Γενικά, όμως, θεωρώ ότι η ΑΛ.ΑΣ. δεν υπάρχει πλέον για να υπηρετεί τον Έλληνα πολίτη, αλλά ως αυτοσυντηρούμενος οργανισμός που εκτελεί συμβόλαια της (παρανόμως εκλεγμένης και πρακτορικής - θα μιλούσα και για προδοτικής, αν ήταν ελληνικής καταγωγής) πολιτικής ηγεσίας προκειμένου να συνεχίσει να πληρώνει τα μέλη του.
Είμαι εξαιρετικά επιθετικός, αλλά σκεφθείτε ότι είμαι, όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες, εντελώς ανίσχυρος μπροστά σε αυτό που συμβαίνει τριγύρω μου. Όντας ρεαλιστής καταλαβαίνω (δεν ζω σε φανταστικό κόσμο όπως ο kacey που του τα λέω και δεν τα πιστεύει) ότι οποιαδήποτε αντίδρασή μου θα οδηγήσει σε δική μου τιμωρία και όχι των πραγματικών ενόχων*. Βρίσκομαι, λοιπόν, σε ένα φρέαρ δυναμικού σκέψεων που με ωθούν από την μία να ενταχθώ στο σύστημα και να περάσω καλά ή να συνεχίσω την μοναχική πορεία με τις συνέπειες να τις πληρώνει, όμως, και το παιδί στο μέλλον (εκτός κι αν το φυγαδεύσω στο εξωτερικό).
Ευχαριστώ.
* Όταν έγραφε ο otso γιατί δεν τον δέρνω τον Αλβανό συγκάτοικο θα εξηγούσα πολύ απλά το εξής: αν πλακωθούμε θα είμαι 100% τιμωρημένος (= 100% απόλυση από την δουλειά), είτε δαρμένος είτε νικητής. Ενώ αυτός θα είναι 100% ελεύθερος κι ωραίος, ό,τι κι αν συμβεί. Ποιος ο λόγος να ασχοληθώ, όταν η πολιτεία εκ των προτέρων υποστηρίζει τον παράνομο; Και για όποιον έχει αντιρρήσεις δείτε την περίπτωση που έγινε γνωστή παλαιότερα και αναφέρθηκε πάλι πρόσφατα: καθηγήτρια αγόρασε διαμέρισμα από εργολάβο με κακοτεχνίες. Πήγαν στα δικαστήρια. Η καθηγήτρια απολύθηκε εκ των προτέρων, αφού κι αυτός της έκανε μηνύσεις. Τώρα, μετά από 4 σχεδόν χρόνια, άρχισαν να βγαίνουν τα πρώτα δικαστήρια κι αυτή κερδίζει (για τις ύβρεις και τις επιθέσεις που δέχθηκε από τον εργολάβο), αλλά εξακολουθεί να είναι άνεργη και περιμένει δικαίωση και σε αυτόν τον τομέα. Τι κάνεις, λοιπόν; Κρατάς το σπίτι με τους τοίχους να πέφτουν ή χωρίς σούκο ενισχυμένες (παράδειγμα δίνω) ή πας στο δικαστήριο και βγαίνεις στην ζητιανιά;
