- 03 Ιαν 2016, 15:53 #202434 Τα είπες όλα, ότι και να προσθέσει κανείς θα είναι εκ του περισσού !

- 03 Ιαν 2016, 16:33 #202446 +1 στον Miami Vice

The best detailer: www.autodetail.gr

- 03 Ιαν 2016, 18:15 #202488 _


Εξαιρετικο το μηνυμα του vice...

Η μονη διαφορα ειναι οτι εχω συμπληρωματικη αποψη για χα, κκε και λεβεντη (τη οποια εχω συχνα διατυπωσει)...


_

- 03 Ιαν 2016, 22:58 #202655 Οπου πήγε το ΔΝΤ η παλιά πολιτική τάξη εξαφανίστηκε .

Ζούμε αυτή την αλλαγή , πιθανόν για αρκετά χρόνια ακόμα .

Προστασία δεν απολαμβάνει μόνο το πολιτικό προσωπικό , αλλά όλος ο κομματικός στρατός , είτε είναι στο ευρύτερο δημόσιο , είτε στην δικαιοσύνη , είτε οπουδήποτε . Σε αγαστή συνεργασία με τα μμε των νταβατζήδων και τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις , προσπαθούν να φορτώσουν τα κλεμμένα στις πλάτες του κόσμου . Ετσι θα φορολογούν τα πάντα μέχρι να το καταφέρουν .

Ετυχε να βρεθώ με πολιτικό πρόσωπο , πολύ γνωστό στο ίδιο τραπέζι πρόσφατα . Η αίσθηση ότι όλα πρέπει να αναφέρονται σε αυτούς και στην σχέση τους με την εξουσία είναι συνεχής .

Από την άλλη υπάρχει πολύς κόσμος που έχει ενταχθεί στο σύστημα , που καλοπερνάει ακόμα και σήμερα , το είδαμε άλλωστε και αυτές τις μέρες και που προφανώς το υπερασπίζεται με κάθε τρόπο .

- 03 Ιαν 2016, 23:36 #202666 δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο με την ανάλυση του Vice, αφ ης στιγμής το πολιτικό προσωπικό παρουσιάζεται ως ένας στεγανός μηχανισμός, που αναπαράγεται και δρα ερήμην της κοινωνίας.Από την άποψη αυτή, ο criuser είναι πολύ πιο "ευθύβολος".
Θεωρώ δε, με όλο το σεβασμό, επιδερμικό το συμπέρασμα που εντοπίζει την πηγή του προβλήματος στα οικονομικά μεγέθη.Η ελληνική κρίση δεν είναι οικονομική. Είναι ηθική, αξιακή και κοινωνική, που έχει ως απλή συνέπεια την οικονομική κατάρρευση. Αν η κρίση ήταν απλά οικονομική, ήγουν πρόβλημα τεχνικής φύσεως και εφαρμοσμένων μαθηματικών, μετά από έξη χρόνια, θα είχε αρχίσει ήδη να ανακόπτεται, με προοπτική να ξεπεραστεί. Δεν είναι επομένως οι αριθμοί και οι μαθηματικοί τύποι που δεν μπορούν να αλλάξουν.Είναι οι κοινωνικοί μηχανισμοί και ο μαινόμενος συντεχνιακός και κοινωνικός εμφύλιος, που δεν επιτρέπουν την αλλαγή.
Αυτός είναι και ο λόγος της διάστασης πολιτικού συστήματος και κοινωνίας, μολονότι το πρώτο, σε επίπεδο στελεχιακού δυναμικού δυναμικού , έχει ανανεωθεί την τελευταία πενταετία, τουλάχιστον κατά τα 3/5, ενώ όλες οι ισορροπίες ανετράπησαν σε επίπεδο κομματικών συσχετισμών. Παραμένει όμως απαράλλαχτος ο κοινωνικός μηχανισμός που αναπαράγει τις πολιτικές δομές και τη λογική της λειτουργίας τους. Όλη η κοινωνία είναι μονίμως εχθρικά διακείμενη έναντι του Κράτους,από το οποίο απαιτεί να τις κάνει τα χατήρια ή να την αφήνει να κανονίζει τις δουλειές της κατά πως ξέρει, αλλά πάντα σπεύδει να το καλεί σε ρόλο "πατερούλη" για να τις λύνει τα προβλήματα. Το πολιτικό προσωπικό είναι μονίμως κατηγορούμενο, χωρίς κανέναν να απασχολεί το γεγονός, ότι αποτελεί αντανάκλαση του εκλογικού σώματος.Το παράδειγμα της κοινωνικής αντίδρασης στις προτάσεις Γιαννίτση, δεν εδίδαξε τίποτα. Αν το εκλογικό σώμα ήταν ηθικά υγιέστερο, αυτοί οι ίδιοι-και όχι κάποιοι άλλοι- πολιτικοί που έχουμε σήμερα, θα ήσαν αποτελεσματικότεροι.
Ο ελληνικός λαός όχι απλά αποδείχτηκε δεκτικός στη θωπεία και στο κανάκεμα των ελαττωμάτων του,ὠστε έφτασε να τα εκλἀβει ως σπουδαία εθνικά του χαρίσματα, αλλά άρχισε να απαιτεί και τον συστηματικό εκμαυλισμό του. Και όταν το party των δανεικών τελεἰωσε, αντέδρασε σαν γνήσιος, κακομαθημένος κανακάρης, που όταν πτώχευσε ο πατέρας του, από την πιστωτική κάρτα του οποίου εξασφάλιζε την τρυφηλή ζωή, άρχισε να τον κατηγορεί και να τον σκυλοβρίζει.
Δεν υπάρχει κανείς που εξαπατήθηκε την τελευταία πενταετία και ιδιαίτερα πριν ένα χρόνο ή πριν τρεις μήνες,αν δεν ήταν πρόθυμος να εξαπατηθεί ή δεν ανήκε οριστικά και αμετάκλητα στην κατηγορία των ηλιθίων.
Επειδή όμως αργούμε να συνειδητοποιήσουμε τη γενεσιουργό αιτία του προβλήματος και να ξεχωρίσουμε το αίτιο από το αιτιατό-αν και προσωπικά αμφιβάλλω πως υπάρχει πιθανότητα να καταστεἰ μια τέτοια εθνική κατάκτηση πιθανή, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει κοινωνική σπονδυλική στήλη- τα μαθηματικά πλέον ,κατεστάθησαν όχι απλά αναπόφευκτα,αλλά θα αποδειχθούν και λιαν οδυνηρά στην πρακτική εφαρμογή τους.

- 04 Ιαν 2016, 00:04 #202687

. η εμμονή και η επιμονή σε κάτι που κάνει μπάμ από μακριά οδηγεί την σκέψη προς τα εκεί χωρίς μεγάλη προσπάθεια, άλλωστε και ο κύριος αυτός χωρίς να με ξέρει με έχει κατατάξει στους δεξιούς, στον Τζήμερο και εγώ δεν ξέρω αύριο που αλλού θα μου πεί ότι ανήκω / ψηφίζω, και για να τον βγάλω από τη σκοτούρα του λέω ότι είμαι τσιράκι του καροτσάκια, είμαστε ΟΚ τώρα ?

Junior gt τι να προτείνω αγορίνα ? Η μόνη σωστή πρόταση αυτή τη στιγμή είναι να ξεκουμπιστούν από την κυβέρνηση για να μην κάνουν περισσότερη ζημιά αλλά δεν το λέω γιατί και οι άλλοι εκτός από τη φωλιά τους που την έχουν λερωμένη, τι λερωμένη, χεσμένη την έχουν δεν τους εμπιστεύεται κανείς πια είναι και πεθαμένοι, δεν τους βλέπεις ? Ο Τσίπρας πάει καβάλα στο άσπρο άλογο χωρίς αντιπολίτευση, αυτό και αν είναι χούντα έτσι όπως μας προέκυψε, φτάσαμε στο σημείο να κάνει αντιπολίτευση ο Γεωργιάδης, ποιός ? Ο Γεωργιάδης και οι υπόλοιποι στα λαγούμια τους, έλεος δηλαδή.

Αγαπητέ εγώ δε σε κατατάσσω πουθενά. Το μόνο που είπα και αυτό νομίζω είναι εμφανές απί όλα τα ποστ που έχεις κάνει σε αυτό το ποστ είναι ότι δεν είσαι αριστερός. Και πιστεύω ότι και εσύ συμφωνείς με αυτό. Τον Τζήμερο τον έφερα σαν παράδειγμα γι'αυτό και χρησιμοποίησα τη λέξη πχ. Εκτός κι αν έχεις τη μύγα
Απ'ότι φαίνεται τα ποστ σου είναι και προφητικά αφού όπως παραδέχεσαι με χαρακτηρίζεις όπως με χαρακτηρθζεις γιατί δε ξέρεις τι θα σου προσάψω μεθαύριο. Εύγε.
Εμένα για να στο πω ορθά κοφτά στα παπάρια αν θα με πεις εσύ βολεμένο απο το παρεάκι ή όχι. Γι αυτό και δεν απαντάω σε αυτό παρ'όλο που προκλητικά το αναφέρεις σε κάθε σου ποστ.
Πρόταση δεν άκουσα μέχρι τώρα όμως περά από εξυπνακισμούς και τσιτάτα

Ζούμε εξεγερμένοι, ΟΧΙ σα ρουφιάνοι και προσκυνημένοι...
R21

- 04 Ιαν 2016, 00:34 #202725 @castigamatti
Προφανως και υπαρχει κοινωνικο προβλημα… αλλα ολα συνδεονται με το οικονομικο… και δεν αναφερομαι σε ποσά που περισσεύουν… αλλα σε ποσά απαραιτητα για την καθημερινη επιβίωση..
Προφανως και υπαρχουν καθεστωτικες καταστασεις, περιβαλλοντα και "αυλές"… και ως ενα βαθμο (δικη μου η διατύπωση…) ο λαος, δια της ψήφου, διαμορφώνει τον εκαστοτε πολιτικο χαρτη της χωρας…
Ο λαός ομως απεδειξε οτι ηταν ώριμος να υποστεί θυσιες, σχεδον αδιαμαρτύρητα, τα τελευταια χρονια… ενω απεναντιας το πολιτικο προσωπικο της χωρας αναλωσε ολοκληρη πενταετια εχοντας μοναδικο στοχο την διατήρησή του στα αναλογα αξιώματα και μονο… (εδω προσθεσε και την δεκαετια πριν την τελευταια πενταετια).
Ειναι αστοχη η ιστορικη αναφορα στην πρότασή Γιαννιτση… ειναι αναλογο με την απλη προτροπη ενος γονέα προς το νήπιο, να βουρτσιζει τα δοντια του γιατι αργοτερα θα χαλασουν… σε σχεση με την εξήγηση οτι εαν δεν καθαρίζει καθημερινα τα δοντια του θα χαλασουν με αποτελεσμα το βγαλσιμο, τους πονους, τον οδοντίατρο κλπ…
Εαν διατηρούνται ακομη τα συντεχνιακα στεγανα και "δόντια"… πώς παιρνονται τοσες και τοσες αποφασεις…
και εαν παιρνονται σημερα τοσες αποφασεις… τι ηταν αυτο που εμποδιζε τους προηγουμενους να τις παρουν και μαλιστα σε ρυθμους χελωνας, αναιμακτα, σε σχεση με το τωρα…

Απ τη μια μερια η διαμαρτυρια, καταγγελία κακως κειμένων και παραίτηση πολιτικων ειναι αδιανοητη… ενω απ την αλλη για ολα τα λαθη ακομη και τα τραγικά των πολιτικων φταιει παντα ο κυρίαρχος λαός…

Εκτος απο συγκεκριμενους εργαζομένους και στελεχη της κυβερνησης και καποιων χρηματιστηριακών οργανισμών… ποιος απλος εργαζομενος, αυτοαπασχολουμενος, επιχειρηματιας, επιστημονας κλπ θα επρεπε (αυτονοήτως) να ασχολειται με την πορεια των δημοσιονομικων την προηγουμενη δεκαετια… οταν οι αποκλειστικα υπευθυνοι επ αυτων διαβεβαιωναν οτι βρισκομαστε σε ασφαλη τροχιά…και εφ οσον (υπουργος οικονομικών, πρωθυπουργος κα) διαβεβαιωνουν αυτο… τοτε γιατι ο λαος να μην απαιτει περισσοτερα. ?

Πλεον δεν εχει σημασια ουτε ποιο κομμα βρισκεται στην εξουσια… ουτε ποια συνεργασια ή οικουμενικη κυβερνα… οσο βρισκομαστε σε κατασταση μνημονίων…
Καποτε (αργα…ή πολυ αργοτερα) θα τελειωσουν… τοτε θα πρεπει να αποφασίσουμε σοβαρα ποιον ή ποιους, θα στείλουμε στο Μαξιμου…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 04 Ιαν 2016, 01:23 #202742

Αν η κρίση ήταν απλά οικονομική, ήγουν πρόβλημα τεχνικής φύσεως και εφαρμοσμένων μαθηματικών, μετά από έξη χρόνια, θα είχε αρχίσει ήδη να ανακόπτεται, με προοπτική να ξεπεραστεί. Δεν είναι επομένως οι αριθμοί και οι μαθηματικοί τύποι που δεν μπορούν να αλλάξουν.

Όχι βέβαια. Το ίδιο το ΔΝΤ παραδέχεται ότι οι πολλαπλασιαστές που χρησιμοποίησε ήταν λανθασμένοι και ότι υποτίμησε την ύφεση που θα έφερνε η λιτότητα. Και ας ήξερε ακόμα και ο πρωτοετής φοιτητής οικονομικής σχολής της Μποτσουάνας (παρεξηγημένη χώρα ειρήσθω εν παρόδω) ότι τεράστιο Δημόσιο Χρέος (ως ποσοστό επί ΑΕΠ) + Ύφεση + Λιτότητα = Καταστροφή.

Βέβαια δεν έχεις άδικο για τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, αλλά α) οι περικοπές ήταν τεράστιες και β) ακόμα και στην κοινωνία της Σουηδίας το φάρμακο που μας χορηγήθηκε θα αποδεικνυόταν φαρμάκι. Τέλος, δες το τι έρχεται στην αξιοκρατική Φινλανδία...

Τελευταία επεξεργασία από REALZEUS και 04 Ιαν 2016, 01:53, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 04 Ιαν 2016, 01:44 #202751

@castigamatti

Ο λαός ομως απεδειξε οτι ηταν ώριμος να υποστεί θυσιες, σχεδον αδιαμαρτύρητα, τα τελευταια χρονια… ενω απεναντιας το πολιτικο προσωπικο της χωρας αναλωσε ολοκληρη πενταετια εχοντας μοναδικο στοχο την διατήρησή του στα αναλογα αξιώματα και μονο… (εδω προσθεσε και την δεκαετια πριν την τελευταια πενταετια).

Συγνώμη αλλά εδώ και 5 χρόνια μετά απο συζήτηση με φίλους και γνωστούς, κάτι τέτοιο δεν ισχύει καθόλου

Εδώ και χρόνια αντιδρά σε πολλές ρυθμίσεις με την μοναδική διαφορά που πραγματοποιήθηκε
το 2015 να είναι η πίστη οτι η νεα αριστερή κυβέρνηση θα χτυπήσει την λιτότητα,
ώστε να μην υποστεί θυσίες ο λαός! Τουτέστιν να παραμείνουν κλειστά επαγγέλματα, να μην προχωρήσουν
ιδιωτικοποιήσεις , να φύγουν φόροι και να ξανέρθουν αυξήσεις.

Αναγκαστικά δέχθηκε πράγματα αλλά πόσοι πραγματικά πληρώνουν εισφορές και τα συναφή μένει να φανεί
καθόσον ειλικρινά η εικόνα έξω δεν είναι καθόλου μιας ουσιαστικά χρεοκοπημένης χώρας.

Αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό σου περι ευθύνης πολιτικών και είναι σωστό αλλά
τουναντίον επικρατεί ωριμότητα και ορθολογική διαχείριση της κατάστασης απο πολλούς συμπολίτες μας.

pfc
https://www.youtube.com/watch?v=u7APmRkatEU

- 04 Ιαν 2016, 02:32 #202769 δυο τρεις παρατηρήσεις :
ο λαός ούτε ήταν, ούτε είναι διατεθειμένος για τρομερές θυσίες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται να τις υποστεί η καμπούρα του και όχι των διπλανών του. Απλά επειδή σταμάτησε να ασχημονεί , στο βαθμό που το έκανε την τελευταία πενταετία, και να απεκδύεται των ευθυνών του, μιας και εξαντλήθηκαν και οι τελευταίοι "Καματεροί", που υπόσχονταν μαγικές λύσεις, ενδεχομένως ξεγελά ως προς τη συναίνεσή του στις θυσίες. Κάθε άλλο. Απλά τώρα άλλαξαν οι όροι του παιχνιδιού, πάντα κατ'επιλογή του κυριάρχου λαού. Θέλει όχι αυτούς που του υπόσχονται αυτά που επιθυμεί να ακούσει, αλλά όποιον δεν του λέει , εκείνα που δεν θέλει να ακούσει. Το να υποθέσει κανείς ότι έπαψε να ασχημονεί, επειδή συνειδητοποίησε ότι τα δισεκτομύρια του χρέους, κατέληξαν στις τσέπες του, θα ήταν ένα σημαντικό βήμα. Κάτι τέτοιο όμως φαντάζει απίθανο, στο βαθμό που όχι απλά δεν έχει καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος, αλλά εξακολουθεί να απαιτεί ελπίδες ανάπτυξης, βασισμένης στην κατανάλωση, για την οποία κανείς δεν δανείζει πια κανένα, ονειρευόμενος μια μαγική επάνοδο των καταναλωτικών και βιοτικών του συνηθειών στις εποχές προ του 2008.

Το να μην είχε συνειδητοποιήσει κάποιος, όλα αυτά τα χρόνια της ευμάρειας,ότι όλα όσα ζούσε δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μαγική εικόνα, μια φούσκα τρομπαρισμένη από το δανεικό χρήμα, σήμαινε ότι ήταν εκτός επαφής με την πραγματικότητα. Η οποία τον είχε προειδοποιήσει πολλές φορές γι αυτό .Απλά όλοι μας αποδεχθήκαμε να ανταλλάξουμε την κοινή λογική με την ελπίδα ότι η φούσκα δεν θα σκάσει στα χέρια τα δικά μας, αλλά σε αυτά των παιδιών μας ή των εγγονιών μας. Πράγμα ακόμα εγκληματικότερο.

Τα κυβερνητικά κόμματα ευθύνονται για τη διαχείριση της χρεωκοπίας, όταν απαλλαγμένα από την παροχολογία της ευμάρειας, στην οποία η νόρμα ήθελε, τα 85αρια του εκλογικού σώματος που συγκέντρωναν επί δεκαετίες, να μοιράζονται με βάση τη μονίμως επικρατούσα της απόπειρας ρασιοναλισμού συνθηματολογία, δεν τόλμησαν να αναλάβουν το πολιτικό κόστος,ώστε να επιβάλλουν αυτά τους κανόνες του παιχνιδιού.

Το τι λέει κατά καιρούς το ΔΝΤ και το κάθε ΔΝΤ, και οι σκοποί που εξυπηρετούν οι δηλώσεις του, είναι δευτερευούσης σημασίας.Το μεγάλο τους λάθος είναι ότι εμπιστεύτηκαν τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το από που θα προκύψουν τα νούμερα που ζητούν, είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, άμεσα εξαρτώμενης από την εκλογική πελατεία. Γιατί υπάρχει μνημόνιο που βασίζεται σε ξεβόλεμα συντεχνιών και μνημόνιο που βασίζεται σε φορολογική αφαίμαξη. Το βασικό είναι για ποιό από αυτά υπάρχει η λαϊκή συναίνεση - προαπαιτούμενο της πολιτικής βούλησης-ώστε να πραγματοποιηθεί. Το καλοκαίρι το ΔΝΤ πρότεινε στην κυβέρνηση τη μείωση του ΦΠΑ κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες, με προϋπόθεση την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου. Ξέρουμε τι από τα δύο επελέγη τελικά.
Ο ελληνικός λαός είναι κυριάρχος.Δεν είναι ούτε σοφός, ούτε αλάνθαστος . Το ακριβώς αντίθετο ισχύει διιστορικά.

- 04 Ιαν 2016, 02:53 #202772 Μερικές σκέψεις κι από εμένα.


Κατηγορείται συλλήβδην ο ελληνικός λαός που έζησε μια επίπλαστη ευμάρεια (σωστό το ότι ήταν επίπλαστη). Το θέμα είναι όμως πολύ πιο πολύπλοκο. Ποιό είναι το ποσοστό του λαού που έζησε μέσα σε αυτή την φούσκα του δανεισμού; Ο μέσος μισθωτός ή Δ.Υ.; Ο μέσος συνταξιούχος ή Ε.Ε; Τα εκατομμύρια που πάλευαν για τον επιούσιο κάθε μέρα;

Ή μήπως οι μεγαλοεπιχειρηματίες του Χρηματιστηρίου; Οι καιροσκόποι "επενδυτές"; Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες των εξοπλιστικών και κατασκευαστικών σκανδάλων; Τα λαμόγια πολιτικοί, στρατιωτικοί (ελάχιστοι ομολογουμένως αυτοί), και εργολάβοι που επωφελήθηκαν από όλα τα άνωθεν; Τα golden boys και οι τραπεζίτες που έδιναν διακοποδάνεια; Και που είναι ο εποπτικός ρόλος του Κράτος σε όλα αυτά; Και που είναι το επιχειρηματικό ρίσκο των ιδιωτικών τραπεζών όταν έδιναν δάνεια σε όποιο ον περπατούσε στα δύο πόδια; Για να μη μιλήσουμε για τους ξένους που έδιναν αβέρτα χρήματα και ειδικά για το γεγονός ότι προτίμησαν να μας εμπλέξουν στο τραγικό "Πρόγραμμα Διάσωσης" εξαθλιώνοντας την πλειοψηφία των Ελλήνων, αντί να κάνουν το σωστό και να μας αφήσουν να χρεωκοπήσουμε για να διαγραφεί μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους με ότι αυτό συνεπάγεται για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, αλλά ειδικά για τις τράπεζές τους που είχαν ελληνικά ομόλογα;

Άρα φταίει ο ελληνικός λαός εν συνόλω; Ή μήπως φταίνε μερικές ανώτερες κάστες (οι οποίες έχουν τις ρίζες τους πίσω στους Κοτζαμπάσηδες ιστορικά) για την διασπάθιση των χρημάτων και την διαχείριση της όλης κρίσης; Διότι για όποιον ξέρει 2 δράμια οικονομικά τα πράγματα είναι απλά: Τα δικά μας λεφτά είναι δικά τους και τα δικά τους χρέη είναι δικά μας. Όπως Enron, GM, Ford κλπ. Capitalism baby!

- 04 Ιαν 2016, 03:12 #202773 Δια σημασία έχει η συμμετοχή. Όχι το τι πρόλαβε να αρπάξει ο καθένας, αναλόγως του πόστου που κατείχε. Ευμάρεια δεν είναι απλά η μίζα, το μπουζοκοδάνειο ή η μεζονέτα μετά γούρνας. Ένα είδος συμμετοχής στην εποχή της ευμάρειας είναι και οι διαρκώς απαιτούμενες, δια της απεργιακής επαιτείας, αυξήσεις μισθών και συντάξεων από μονίμως χρεωκοπημένους προϋπολογισμούς, οι διορισμοί από τα παράθυρα,οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, η συμμετοχή στη φοροδιαφυγή, στην εισφοροδιαφυγή, το λάδωμα , η "νομιμοποίηση" στην ασυδοσία.
Το έχω γράψει αμέτρητες φορές. Σε έκθεση του το 2009, το ΔΝΤ μας αποκάλυψε ότι 7 στα 10 εύρω που δαπανά το ελληνικό κράτος, καταλήγουν σε μισθούς και συντάξεις. Oυτε σε εξοπλιστικα,ουτε σε μιζες.Φυσικά και δεν βγαίνουν λάδι οι πολιτικοί και τα κολομπότσια τους. ¨Οπως και να το δεις όμως, από τα 320 δισ του χρέους, είναι πλέον ή βέβαιον ότι τα 200 δισ κατέληξαν με τον ένα ή άλλο τρόπο στις τσέπες των νοικοκυραίων, που σήμερα διατείνονται ότι δεν άρπαξαν τίποτα.
Και όλα αυτά με τις ευλογίες του κυρίαρχου λαού, που έδινε τα 45αρια αβέρτα την επαύριο κιόλας των Κοσκωτάδων,των χρηματιστηρίων, του ολυμπιακού party και των δομημένων ομολὀγων.

- 04 Ιαν 2016, 03:32 #202776 Να συμφωνήσω με τα παραπάνω, με τις ακόλουθες εξαιρέσεις όμως:

α) Δικαίωμα και υποχρέωση κάθε συνδικαλιστή σε όλον τον κόσμο είναι να διεκδικεί καλύτερες συνθήκες για τους συναδέλφους του. Οπότε δεν μπορώ να κατηγορήσω αυτή την συμπεριφορά στην βάση της, τουναντίον*! Αν κάποιος φταίει είναι ο διοικούντας που κακο-διαχειρίζεται τα δημόσια ταμεία και παραχωρεί παράλογα προνόμια (το αν πράγματι υπάρχουν παράλογα προνόμια είναι άλλη συζήτηση - πάντως σήμερα ο ΔΤ ίσως είναι μικρότερος από αυτόν που χρειαζόμαστε).
β) Ειλικρινά πιστεύω (ίσως και αφελώς για ορισμένους) ότι ο μέσος ψηφοφόρος δεν είχε άμεσο όφελος όταν έδινε 80% στους ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Αρκετοί από αυτούς ήταν διορισμένοι και αφισοκολλητές. Οι περισσότεροι όμως ήταν απλά παραπλανημένοι ή απλά φανατισμένοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Λίγοι είχαν πραγματικά άμεσο συμφέρον και ψήφιζαν ανάλογα.

*Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, και σαν στρατιωτικός δεν είχα δικαίωμα συνδικαλισμού, αλλά και σαν ΕΕ δεν έχω εκ των πραγμάτων. Άρα υπερασπίζομαι το δικαίωμα κάποιων άλλων.

- 04 Ιαν 2016, 10:32 #202803

Μερικές σκέψεις κι από εμένα.


Κατηγορείται συλλήβδην ο ελληνικός λαός που έζησε μια επίπλαστη ευμάρεια (σωστό το ότι ήταν επίπλαστη). Το θέμα είναι όμως πολύ πιο πολύπλοκο. Ποιό είναι το ποσοστό του λαού που έζησε μέσα σε αυτή την φούσκα του δανεισμού; Ο μέσος μισθωτός ή Δ.Υ.; Ο μέσος συνταξιούχος ή Ε.Ε; Τα εκατομμύρια που πάλευαν για τον επιούσιο κάθε μέρα;

Ή μήπως οι μεγαλοεπιχειρηματίες του Χρηματιστηρίου; Οι καιροσκόποι "επενδυτές"; Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες των εξοπλιστικών και κατασκευαστικών σκανδάλων; Τα λαμόγια πολιτικοί, στρατιωτικοί (ελάχιστοι ομολογουμένως αυτοί), και εργολάβοι που επωφελήθηκαν από όλα τα άνωθεν; Τα golden boys και οι τραπεζίτες που έδιναν διακοποδάνεια; Και που είναι ο εποπτικός ρόλος του Κράτος σε όλα αυτά; Και που είναι το επιχειρηματικό ρίσκο των ιδιωτικών τραπεζών όταν έδιναν δάνεια σε όποιο ον περπατούσε στα δύο πόδια; Για να μη μιλήσουμε για τους ξένους που έδιναν αβέρτα χρήματα και ειδικά για το γεγονός ότι προτίμησαν να μας εμπλέξουν στο τραγικό "Πρόγραμμα Διάσωσης" εξαθλιώνοντας την πλειοψηφία των Ελλήνων, αντί να κάνουν το σωστό και να μας αφήσουν να χρεωκοπήσουμε για να διαγραφεί μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους με ότι αυτό συνεπάγεται για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, αλλά ειδικά για τις τράπεζές τους που είχαν ελληνικά ομόλογα;

Άρα φταίει ο ελληνικός λαός εν συνόλω; Ή μήπως φταίνε μερικές ανώτερες κάστες (οι οποίες έχουν τις ρίζες τους πίσω στους Κοτζαμπάσηδες ιστορικά) για την διασπάθιση των χρημάτων και την διαχείριση της όλης κρίσης; Διότι για όποιον ξέρει 2 δράμια οικονομικά τα πράγματα είναι απλά: Τα δικά μας λεφτά είναι δικά τους και τα δικά τους χρέη είναι δικά μας. Όπως Enron, GM, Ford κλπ. Capitalism baby!

Δεν μπορώ να βρω ένα σημείο που να διαφωνώ... Το μόνο που δεν ανέφερες είναι ότι δυστυχώς, όλοι αυτοί επιβραβεύονταν και συνεχίζουν να επιβραβεύονται μέσω των εκλογικών ποσοστών τους.

Βέβαια, τότε θα μπούμε στη συζήτηση των επιλογών που έχει ο ψηφοφόρος και θα με πιάσει κατάθλιψη...

Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι η γενιά των σημερινών 30-40 ουσιαστικά στην πλειοψηφία της ΔΕΝ γνώρισε αυτήν την "ευμάρεια". Ποιοι ήταν αυτοί που φιλούσαν κατουρημένες ποδιές για να μπουν σε κάποιο stage με 500 ευρώ / μήνα ανασφάλιστοι (στο δημόσιο κιόλας!!!!);;;; Ποιοι ήταν αυτοί που ακόμα και σήμερα κατά μ.ο. βγάζουν 600-700 ευρώ / μήνα;;;; Πόσοι από τη γενιά μας (κι εγώ είμαι 35) θα καταφέρουν να έχουν το επίπεδο διαβίωσης των γονιών μας (που πολλοί αγόρασαν σπίτι, έκαναν εξοχικό, κτλ);;;; Μην μου πείτε για εξαιρέσεις... η αλήθεια είναι ότι για τον μέσο σημερινό 30-40άρη όλα αυτά ήταν/είναι όνειρο άπιαστο...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 04 Ιαν 2016, 10:44 #202806

αντί να κάνουν το σωστό και να μας αφήσουν να χρεωκοπήσουμε για να διαγραφεί μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους

Οσο διαγράφηκε μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους της Αργεντινής (πέρισι ξαναχρεωκόπησαν μη μπορώντας να πληρώσουν δόσεις του χρέους... ναι ντε, αυτού που διαγράφηκε με τη χρεωκοπία του 2001).