- 30 Δεκ 2015, 20:46
#201430
Ακόμη και σε όσες από τις κοινωνίες του αρχαιοελληνικού κόσμου η ομοφυλοφία ήταν ανεκτή ή αποδεκτή, στιγματιζόταν πάντα κοινωνικά η θηλυπρέπεια του άρρενος.
Οι αναφορές σε βιβλικά πρόσωπα είναι ιστορικά αναπόδεικτες και βασίζονται εν πολλοίς σε λογικά άλματα. Έχουν την ίδια αξία δηλ. με τα απόκρυφα κείμενα της Καινής Διαθήκης, που η ίδια η Εκκλησία έχει αποκυρήξει ως ψευδεπίγραφα.
Ήδη στις ΗΠΑ έχει ξεκινήσει μεγάλη συζήτηση, μεταξύ του νομικού και πολιτικού κόσμου, γύρω απο το κατά πόσο η σεξουαλική αυτονομία μπορεί να υποσκάψει τα θεμέλια της Πρώτης Τροπολογίας του Αμερικανικού Συντάγματος, που κατοχυρώνει τις ελευθερίες της θρησκευτικής συνείδησης,της έκφρασης και σκέψης, του συνέρχεσθαι και του αναφέρεσθαι. Αιτία, το προηγούμενο του καναδικού κράτους, το οποίο μέσω της εξαιρετικά φιλελεύθερης πολιτικής του απέναντι στο σεξουαλικό προσδιορισμό των μειονοτήτων, έχει οδηγήσει πολλές εκφάνσεις της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής ,του συνόλου της καναδικής κοινωνίας σε οργουελικές καταστάσεις, ιδιαίτερα μετά την αντικατάσταση του "βιολογικού γονέα" από το "νόμιμο γονέα" στον ομοσπονδιακό νόμο, που ουσιαστικά καθιστά το Κράτος τελικό κριτή της γονεϊκότητας.
http://dailysignal.com/2015/04/13/my-fa ... -marriage/Tέλος αδυνατώ να συλλάβω την πολιτική διάσταση της αρρωστημένης παιδοφιλίας του Pasolini (για την οποία, σημειωτέον, εξεδιώχθη κακήν κακώς από το PCI), ιδιαίτερα από τη στιγμή που ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε αν η δολοφονία του οφείλετο σε ξεκαθάρισμα σεξουαλικών και οικονομικών λογαριασμών, με 16χρονους εφήβους που ψώνιζε από τις παραγκουπόλεις (όπως ήταν και η επίσημη εκδοχή), σε ενδεχόμενη καλλιτεχνική του φίμωση,που σιγοντάρει η ιστορία του Citti για τις κλεμμένες μπομπίνες του Salo ή το σκάνδαλο της ENI, με σύνδεση της δολοφονίας του Mattei δήθεν από τον Cefis, με τη συνδρομή της P2, που θα επιχειρούσε στο ημιτελές και ανέκδοτο Petrolio.
Σίγουρα ο Pasolini ήταν ένα πρωτοπόρο και οξύ πνεύμα, που μολονότι η ίδια η πραγματικότητα διέψευσε πολλές από τις παραδοχές του, ερέθιζε και ενοχλούσε με αυτά που έλεγε και περισσότερο φόβιζε με αυτά που ενδεχομένως θα έλεγε σε μέλλοντα χρόνο. Όλα αυτά όμως δεν έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικότητά του, εκτός και αν αποδεχθούμε ότι η μανιασμένη παιδοφιλία του..... ήταν αποτέλεσμα της απογοήτευσής του για την "κοινωνική μετάλλαξη'' που υφίστατο το λούμπεν προλεταριάτο, το οποίο ο ιδεολογικός τηλεοπτικός βομβαρδισμός έσπρωξε σε αυτό που ο ίδιος ονόμαζε "καταναλωτικοηδονιστικό" φασισμό.
Και τέλος πάντων αυτή η post mortem προσπάθεια αποκατάστασης του Pasolini από την αριστερά, με αποκορύφωμα τις πρόσφατες "αγιογραφήσεις" του από σύσσωμη τη φιλελεύθερη διανόηση (η περίπτωση της εφημερίδας Repubblica και του αρθρογράφου της Ceccarelli,που αμφότερους εκτιμώ και παρακολουθώ χρόνια, είναι χαρακτηριστική), καταντά κούφια ηθικολογία,όταν ήταν αυτές οι ίδιες φωνές που κατακεραύνωναν το Berlusconi , επειδή υποτίθεται ότι γνώριζε την ηλικία της Rubi, ενώ δεν δίστασε να σταυρώσει ολόκληρη την καθολική εκκλησία, για συστηματική και θεσμοποιημένη παιδοφιλία.
Τελευταία επεξεργασία από castigamatti και 30 Δεκ 2015, 20:55, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά