- 20 Δεκ 2015, 22:22
#198216
castigamatti έγραψε:Εθνική μειοδοσία δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη απώλεια ή παράδοση εθνικών εδαφών. Και μόνο το γεγονός ότι η στελέχωση της μετεμφυλιακής δεξιάς έγινε από κορυφαίους εκπροσώπους της κατοχικής αλητείας και ενδοτισμού,κατηγορίες, που χωρίς να υιοθετώ κατ ανάγκη, δεν παύουν να φτάνουν μέχρι το πρόσωπο της ιερής αγελάδας του εθνάρχου, θα αρκούσε, χωρίς καν να αναζητήσουμε ευθύνες στη δεξιά ή στο κέντρο για το κυπριακό του 60 ή την εμφάνιση της χούντας.
Το σοβαρότερο από όλα όμως παραμένει το ότι η δεξιά, καίτοι δέχθηκε ότι η επανάσταση δεν παράγει δίκαιο (κλείνοντας τους συνταγματάρχες φυλακή.....οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν ήδη μπει για άλλους λόγους), διατήρησε το νομοθετικό μηχάνημα της χούντας, κομμένο και ραμμένο στη λογική του " αποφασίζομεν και διατάσσομεν" ατόφιο, βαφτίζοντας απλά στα εκτρωματικά της Συντάγματα την "εξουσιά" σε ......."λειτουργία", επειδή υπήρχαν τα ΜΟΠ, που έπρεπε να εισρέουν ακωλύτως. Ενώ δηλ. πριν ο κ. Τσαλδαροσοφούλης δια πάσαν "αυθεντική ερμηνεία" επί συνταγματικού θέματος μπορουσε αυτοστιγμεί να τηλεφωνεί στον ενωματάρχη του πλησιέστερου αστυνομικού τμήματος, τώρα το πράγμα δεν ήταν δυνατόν, διότι μπορούσε με μια αναφορά πχ. να πάθουν εμπλοκή οι λογιστικοί κομπιούτερ στις Βρυξέλλες 
Η νομοθετική εξουσία έγινε έτσι χαμελαίοντας, που αιωρείτο επί του χάους δύο αντιτιθέμενων κορυφών:από τη μια ένα συνταγματικό και νομολογικό κατασκεύασμα που βασιζόταν στη γενικευμένη λωποδυσία ως κοινωνική αρχή και από την άλλη οι συγκολλήσεις με έννοιες άγνωστες, ου μην αλλά και αναγκαίες.Έτσι μας προέκυψσαν οι εισηγητικές επιτροπές, οι γνωμοδοτικές, οι νομοπαρασκευαστικές, οι συντονιστικές, με αποτέλεσμα μιας συνεχούς μέσω κοινοβουλίου πολιτικής δικτατορίας .
όσο για τον οννεδίτικο τραμπουκισμό, πολλά μποροὐμε να πούμε, ιδιαίτερα όσοι περάσαμε από πανεπιστήμια και ανδρωθήκαμε πολιτικά στην ταραγμένη δεκαετία του 80. Ας αρκεστούμε σε κάτι σχετικά πρόσφατο. Στη δολοφονία Τεμπονέρα.
Δυστυχώς πολλοί έχοντες ζήσει ως νέοι στην Εσπερία , συγκρίνουν την ημετέραν χώραν με την Εσπερία . Ξεχνώντας ότι εμείς πάντοτε συγκρινόμαστε με τον περίγυρο μας . Τις βαλκανικές χώρες . Με αυτές είχαμε την οθωμανική κατοχή , με αυτές απελευθερωθήκαμε , με αυτές γίναμε έρμαιο συμφερόντων και διαμάχης των Μεγάλων Δυνάμεων , με αυτές διαμοιραστήκαμε στην Γιάλτα . Οπότε το να γίνονται κρίσεις για την μετεμφυλιακή περίοδο , κάτω από την οπτική της Εσπερίας , είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ άτοπο . Αλλωστε και στην Εσπερία είχαν μικρά εμφυλιοπολεμικά γεγονότα , ιδιαίτερα στην Ιταλία μετά τον Β' ΠΠ .
Αυτό που συνέβη μετά το 1949 , ήταν το λογικό αποτέλεσμα , αυτών που είχαν συμβεί από το 1942-1949 . Μιας σκληρής εμφύλιας διαμάχης με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς , με ενδοοικογενειακές διαμάχες , με απόλυτη επιβολή από την αριστερά κυρίως , της λογικής "Η μαζί μας , η εναντίον μας" που οδήγησε στον θάνατο τυχαίους πολίτες απλά επειδή μπορεί να ήταν επιστήμονες , η έμποροι , μισητοί αστοί στα μάτια των φανατικών .
Σε μια εποχή ψυχρού πολέμου , σε μια εποχή που είχαμε μακαρθισμό στην υπερδύναμη , είναι λογικό και εδώ να υπάρχουν υπερβολές . Υπερβολές όμως που εξομαλύνθηκαν γρήγορα , άλλωστε δεν θα ήταν δυνατό να συμβεί , αν ίσχυε το παραμυθάκι της αριστεράς και της πασοκαρίας , το 25 % της ΕΔΑ του 1958 , μόλις 9 χρόνια μετά το 1949 , που η Αριστερά είχε βάλει το όπλο ΠΑΡΑ ΠΟΔΑ .
Προφανώς λοιπόν η μετεμφυλιακή Δημοκρατία μας , ήταν κάπως κολοβή , αλλά δεν ήταν εικονική Δημοκρατία , όπως είχε ο περίγυρος μας κάτω από την Σοβιετική μπότα του Σταλινισμού .
Οσο για τους νόμους , νομικός δεν είμαι , αλλά Α.Ν. βλέπω ακόμα να ισχύουν από τον περασμένο αιώνα , παρ΄ ότι έχουν κυβερνήσει για δεκαετίες "οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις" .
Για τον οννεδίτικο τραμπουκισμό , πράγματι πρόκειται για το συντομότερο ανέκδοτο . Αν είχες περάσει από τα πανεπιστήμια και είχες ανδρωθεί πολιτικά την επίσης ταραγμένη δεκαετία του 70 και λίγο του 80 , όπως εγώ , θα έβλεπες τους κένταυρους και τους ρέιντζερς , αυτό που ήταν . Στοιχειώδης άμυνα απέναντι στο ξύλο που έτρωγαν από τα ΚΝΑΤ , την ΠΑΣΠ , αλλά και τους μικρούς ΑΑΣΠΕ , ΠΠΣΠ , ΠΕΑΣ . Οι Ρηγάδες του ΔΑ , ήταν και λίγοι και είχαν να ασχοληθούν με την κουλτούρα , αλλά και ότι Ρήγας Φεραίος , κάθε σέξι νέος .
