Σενάριο πολύ φεύγα - όπως και τα προηγούμενα του Φιλίππου/Λάθιμου - αλλά τόσο πραγματικό. Αν απομονώσεις σκηνή-σκηνή την ταινία είναι άλλη μία μικρή ταινία. Σοβαρό το θέμα των σχέσεων (που νομίζω ότι έχει και παραλληλισμούς με άλλα κοινωνικά θέματα) και που μπορεί να φτάσει κάποιος από την μοναξιά, αλλά δοσμένο με το έπακρο του σουρεαλισμού και του κομφορμισμού, γεμάτο αλληγορία.
Θέλει πολλούς καφέδες για να συζητήσεις την ταινία. Πολλοί θα την μισήσουν βέβαια, ειδικά στο 2ο μισό της.
Σκηνοθετικά είναι σε υψηλό επίπεδο και είναι σίγουρα η καλύτερη του από αυτήν την πλευρά, ενώ ο Κόλιν Φάρελ ανταποκρίνεται επάξια του ύφους της ταινίας.
Είναι μία διαφορετική ταινία και όποιος τις ψάχνει αυτές επιβάλλεται να τη δει.

? δηλ. μάλλον το αντίθετο από αυτό που ίσως θα 'θελε να περάσει) και δεύτερον φαίνεται τόσο "τεχνητό" που είναι σα να το 'βαλαν εκεί για να γίνει τζέρτζελο -το "προσχηματικό" που λέω. Δηλ. ο Κυνόδοντας ήταν original, ο Αστακός νομίζω μόνο στο 1ο μέρος, στο 2ο ήταν "με το ζόρι ντε και καλά" original.