otso έγραψε:...ε λοιπον αν και ειχαμε φιλους κουνιαδες πεθερες κανενας δεν βοηθησε πουθενα και δεν εννοω οικονομικα . βγηκε η γυναικα μου με την κουμπαρα και εγω κρατησα το παιδι . καταλαβατε γιατι μιλαμε;
Υπάρχει γενικά η τάση να βγάζουν την ουρά τους εκτός όταν πρόκειται για babysitting γονείς/πεθερικά/αδέρφια/κουνιάδες.
Δεν μπορείς δλδ να βασιστείς στη βοήθειά τους και να τη θεωρήσεις δεδομένη, άσχετα αν ακούς "κάντε βρε ένα παιδάκι και εμείς εδώ είμαστε να βοηθάμε".
Αν βοηθήσουν, καλώς. Αν δε βοηθήσουν, πάλι καλώς.
Και τους καταλαβαίνω σε μεγάλο βαθμό γιατί όταν προ δεκαετίας κράτησα τον 11μηνών ανηψιό μου για μία ώρα, παίζει να ηταν και τα πιό αγχωτικά 60 λεπτά που έζησα μέχρι τότε. Μου τον άφησε η αδερφή μου κοιμισμένο στο καρότσι, ταισμένο και αλλαγμένο. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να προσεύχομαι να μην ξυπνήσει, αλλά φυσικά ξύπνησε στο 5λεπτο
Ούρλιαζε ασταμάτητα ότι και να έκανα. Ήταν και η πρώτη μου επαφή με μωρό, ήμουν και τελείως άσχετος, ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑ!!! Ηρέμησε μόνο όταν τον έβαλα στο καρότσι και βγήκαμε εκτός σπιτιού για βόλτα. Όταν επέστρεψε η αδερφή μου, έφυγα τρέχοντας.

