- 30 Οκτ 2015, 00:40
#179916
Αρχικά να ευχηθώ στους νέους γονείς να τους ζήσουν τα νέα μέλη των οικογενειών τους. Να τα δουν όπως αυτά θέλουν και να είναι πάντα χαρούμενα και υγιεί.
Γράφω λίγα για τον δικό μου. Τώρα είναι 13 μηνών. Μέσα σε 3 ημέρες έμαθε να περπατάει. Την 1η μέρα κατά λάθος έκανε 3-4 βήματα μόνος του, μετά το κατάλαβε ότι μπορεί και δοκίμασε λίγο παραπάνω φτάνοντας τα 10 βήματα, την 3η ημέρα περπατούσε κανονικά, έστω και με αστάθεια. Πλέον δεν τον πιάνεις. Παίζει και κυνηγητό με την μαμά. Προς το παρόν δεν μιλάει, αλλά καταλαβαίνει τα πάντα και λέει διάφορες λέξεις με διαφορετικό τρόπο. Π.χ. θα πει μπα για την μπάλα, αλλά και για το μπαλόνι, μπάμπα για την λάμπα κτλ. Μαμ λέει συνέχεια, αφού πλέον μόνο το μεσημέρι και το βράδυ (με το γάλα δηλαδή) κάθεται να φάει στο καρεκλάκι του κανονικά. Όλη την υπόλοιπη ημέρα γυρνάει από εδώ κι από εκεί τσιμπολογώντας ό,τι βρεθεί μπροστά του, από πίτες μέχρι σουβλάκια. Πλέον δεν σταματάει και κάνει πράγματα για τα οποία χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Γνωρίζει ότι για να ανάψει το PC ξεκινάμε από το UPS και πηγαίνει και το ανάβει κανονικά. Σήμερα μου το έκλεισε εν ψυχρώ από το UPS, ενώ παίζει συνέχεια με το tray του DVD (το ανοίγει από το κουμπί και γνωρίζει να το κλείσει και με το χέρι και με το κουμπί). Όταν βλέπει να ξεκινάω το Ubuntu λέει: ούμπου και τρέχει να μου δείξει το circle of friends σε μια μπλούζα που έχω επίτηδες αφήσει σε μια καρέκλα. Αυτό που είναι απίστευτο είναι πώς θυμάται πράγματα που του έχω δείξει εδώ και πολύ καιρό. Π.χ. σήμερα έβγαζε κάτι συρτάρια, τα έκανε σκαλιά και προσπαθούσε να ανέβει ψηλά σε μια ντουλάπα. Αυτό του το είχα δείξει όταν ήταν 6 μηνών χοντρικά, απλά κάνοντας πλάκα, αφού δεν μπορούσε να σταθεί μόνος του. Για κινητά δεν το συζητώ, τηλεχειριστήρια TV ρυθμίζει την φωνή άνετα, ξέρει τι μουσική θέλει να ακούσει (ένα κομμάτι που του το έβαζα όταν ήταν με πονάκια στην κοιλιά για να κοιμηθεί - πώς το θυμάται, ενώ είχα να το βάλω από τότε;), τρελαίνεται να βλέπει ζώα στο YouTube (η smart TV βγάζει τα λεφτά της, την έχει λιώσει κυριολεκτικά) και να βάζει το μπάσο να παίζει δυνατά (όπου πηγαίνουμε ψάχνει να βρει το subwoofer και μου φωνάζει: μπα... μπα... μπουμ μπουμ). Προς το παρόν ξεχωρίζει ως subwoofer όποιο ηχείο είναι bass reflex. Από τα υπόλοιπα, κλασσικά, ξέρει να κορνάρει με το αμάξι, να ανοιγοκλείνει παράθυρα (και με το λεβιεδάκι), να ανάβει φώτα, να παίζει με τα μεγάλα και να ξεχωρίζει τα βασικά του αυτοκινήτου (π.χ. πόρτες, παράθυρα, καπώ, τιμόνια, ρόδες, λεβιέ ταχυτήτων, ντουλαπάκια, φώτα, αποσκευές κτλ). Του έχω πάρει ένα ποδήλατο/στράτα, σαν αυτό που είναι πιο πάνω, αλλά εκεί του αρέσει να παίζει με τις ώρες με τα κουμπιά, χωρίς να το κουνάει. Του πήρα και ένα πιάνο, στο οποίο προτιμά, προς το παρόν, να βάζει κάτι ήχους από ζώα. Στο κανονικό πιάνο κάθεται και παίζει αρκετά, αλλά για μικρά διαστήματα κάθε φορά. Χτυπάει καζανάκια, ανοίγει βρύσες, κάνει ό,τι δει κάποιον άλλο να κάνει και του κινήσει το ενδιαφέρον. Το πιο παράξενο είναι όταν του έβαλα το τραγούδι που άκουγε νεογέννητο και του έλεγα ότι τον είχα αγκαλιά και τον νανούριζα, αμέσως έπεσε πάνω μου και πήρε την στάση που έπαιρνε τότε, κουρνιάζοντας στην αγκαλιά μου, χωρίς να έχει κάνει κάτι παρόμοιο από 3-4 μηνών. Το άτιμο το ένστικτο και οι κρυφές μνήμες είναι κάτι το εξαιρετικά ενδιαφέρον. Έχει πλάκα που του έβαλα το χέρι να του το βγάλω φωτοτυπία στο πολυμηχάνημα και τώρα ξέρει και ζητάει να το κάνει μόνος του (ξέρει ότι πατάει το αντιγραφή και μετά το κουμπί άσπρο/μαύρο), ενώ ζητάει και από την γιαγιά, όταν είναι σπίτι, ό,τι του έρθει (από YouTube μέχρι φωτοτυπίες). Για 2-3 ημέρες τώρα έκανα μια εγχείριση στο PC (νέο μεταχειρισμένο CPU για να περάσω τα ελαφριά 10άρια) και ήταν μονίμως δίπλα μου. Του μιλούσα, του έλεγα τι κάνει η ψύκτρα (θεός σχωρέσ' την, την έσπασα από τα νεύρα, αφού είχε κολλήσει και δεν έβγαινε), πού μπαίνουν τα εξαρτήματα και σήμερα, που τον εξέτασα ήταν άριστος μαθητής. Μου έδειχνε σε ένα κουτάκι την παλιά CPU, την παλιά ψύκτρα, την μητρική, το dvd κ.α.
Πάμε και στα άσχημα τώρα. Επειδή τρέχει, πραγματικά δαιμονισμένα, πέφτει συνέχει κάτω. Γλίστρημα, πέφτει στην πόρτα με το κεφάλι, μπουσουλάει επιτόπου για να ξεφύγει από την μαμά με την οποία παίζει κυνηγητό. Σήμερα, έπεσε και από το αυτοσχέδιο σκαλοπάτι/συρτάρι, αλλά εξαιρετικά ομαλά ευτυχώς.Άσχημο επίσης που, επειδή του έχω δείξει πολλά τέτοια, θέλει να βγάζει πρίζες (την γιαγιά την τρέλανε πηγαίνοντας να βάλει το σίδερο στην πρίζα) και είμαστε μονίμως με τον φόβο μήπως βρεθεί κάτι που δεν έχουμε προβλέψει και γίνει στραβή. Κάτι πορτατίφ κτλ τα έχουμε βγάλει όλα, αλλά πάλι ό,τι καλώδιο βρει το τραβάει για να δει πού καταλήγει. Το χειρότερο όλων, όμως, είναι που το βράδυ πετάει τα σκεπάσματα, ασχέτως θερμοκρασίας. Έτσι, είναι μονίμως άρρωστος, ευτυχώς μόνο με συνάχι. Οι μύξες του, όμως, τον οδηγούν σε βήχα και μας έχει κάνει 2-3 φορές εμετό από την ένταση του βήχα.
Με δύο λόγια, αν τον συγκρίνω με τον ξάδελφό του που είναι 1,5 μήνα μικρότερος, είναι έτη φωτός μπροστά σε αυτά που κάνει. Μας έχει κάνει χαζογονείς με αυτά που παρουσιάζει κάθε μέρα, έστω κι αν είμαστε και οι δύο εξαιρετικά cool σε αυτά τα θέματα. Ακόμη και οι γονείς μου, που έχουν κι άλλα εγγόνια, είναι έκπληκτοι με αυτά που βλέπουν να κάνει. Ας ελπίσουμε και στο μέλλον να έχει την ίδια πρόοδο, όταν θα αρχίσουν τα σχολεία και τα μαθήματα. Πάνω από όλα, όμως, υγεία να έχει και όλα τα άλλα έρχονται... Ας είναι και λίγο μπαμπάκιας, δεν πειράζει
Ευχαριστώ.
, τι θα μπορούσα να του πάρω δώρο? Budget έως 150€.
