- 25 Οκτ 2015, 02:09 #177885 Κι όμως αυτός είναι το ακριβώς αντίθετο.

- 25 Οκτ 2015, 03:02 #177889

κι άλλη μεταμεληθεἰσα Μαγδαληνή......
http://lykavitos.gr/archives/233459

Ενηλικίωση. Στιγμές απο την πραγματικοτητα, εμπειριες. Καποιοι το περνανε πιο μικροι, καποιοι το περνανε πιο μεγαλοι.

Τοσο καιρο που το φαγητο το εβρισκε ετοιμο, σερβιρισμενο, ο Συριζα μπορουσε να γκρινιαζει ανεξοδα. Τη μια δεν ειχε αλατι, την αλλη δεν ηταν τρυφερο, την αλλη λιγοστο. Ολοι οι εφηβοι νομιζουν οτι το μαγειρεμα ειναι ευκολη δουλεια.

Πριν λιγο καιρο που μπηκε στην κουζινα για πρωτη φορα, εξεπλαγη με το ποσο ευκολα "αρπαξε" το κρεας στο τσιγαρισμα. Πονεσε που καηκε λιγο το χερακι στο φουρνο. Εκανε βαβά. Δεν πειραζει κυριε Στάθη, θα σου το φιλησει ο Λαφαζάνης και θα περασει.

- 25 Οκτ 2015, 09:26 #177904

Ξαναμπήκε αυτό; το άκουσα λίγο πριν στις ειδήσεις.

http://www.protothema.gr/politics/artic ... is-voulis/

Απίστευτες καταγγελίες Καμμένου κατά Δ. Γιαννακόπουλου από το βήμα της Βουλής
24/10/2015

Απο αυτους τους δυο ; Τα παντα ειναι πιθανα...... Απο την απολυτη αληθεια μεχρι το απολυτο ψευδος.....

Απ'ο,τι ακούς,μη πιστεύεις τίποτε κι απ'ο,τι βλέπεις,τα μισά.

- 25 Οκτ 2015, 12:21 #177979 Απάντηση στον Στάθη
http://www.koutipandoras.gr/article/153 ... -re-stathi
Τα καλύτερα είναι τα σχόλια , για να θυμηθούμε και πόσο σκληροί είναι οι αριστεροί ακόμα και μεταξύ τους .
Μας τελείωσε και η Ιντέλιτζενς Σέρβις και τώρα τι κατηγορίες θα αλληλοαποδώσουν


Οσο για την Ευρωπαική Παράδοση περί Δημοκρατίας , τα όσα αναφέρονται , πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά της Ιστορίας και στην πραγματικότητα καμία Δημοκρατική Παράδοση δεν υπάρχει , αφού πάντα έχουμε αποκλεισμούς μεγάλου μέρους του κόσμου , εκτός χωρών όπως η Ελβετία όπου υπάρχει μια ιδιόμορφη κλειστή Δημοκρατία με Ελιτίστικη λογική .

Οσο για τον αποκλεισμό των Ιβήρων και των δικτατορικών καθεστώτων , απλά δεν ήταν μέρος του μεταπολεμικού ξεκαθαρίσματος των κεντρικών Αυτοκρατοριών , που έφτιαξαν την ΕΚΑΧ . Μια χαρά ήταν οι σχέσεις τους .

- 25 Οκτ 2015, 13:43 #178022

Αστην πραγματικότητα καμία Δημοκρατική Παράδοση δεν υπάρχει , αφού πάντα έχουμε αποκλεισμούς μεγάλου μέρους του κόσμου , εκτός χωρών όπως η Ελβετία όπου υπάρχει μια ιδιόμορφη κλειστή Δημοκρατία με Ελιτίστικη λογική .

Σκανδιναβία
Αγγλία (παρά τις αυτοκρατορικές αγκυλώσεις)
Γαλλία
Ολλανδία

Ε νταξ δεν τα λες και "καμία"

Τώρα αν εσύ ταυτίζεις τη Δημοκρατία με την αρχαία Αθήνα (κομπλέ με σκλάβους και γυναίκες στο σπίτι) ...

- 25 Οκτ 2015, 14:19 #178045

Οσο για τον αποκλεισμό των Ιβήρων και των δικτατορικών καθεστώτων , απλά δεν ήταν μέρος του μεταπολεμικού ξεκαθαρίσματος των κεντρικών Αυτοκρατοριών , που έφτιαξαν την ΕΚΑΧ . Μια χαρά ήταν οι σχέσεις τους .

Μα καθόλου.Τη δεκαετία του 50 οι Ισπανοί κυριολεκτικά ψόφησαν από την πείνα.Αποκλεισμένη από ΟΗΕ και από σχέδιο Marshall, οι μόνες οικονομικές σχέσεις που είχε η Ισπανία με τον έξω κόσμο, ήταν με το περονικό καθεστώς της Αργεντινής.Εν μέρει την έσωσε ο ψυχρός πόλεμος,που έκανε την κυβέρνηση Τρούμαν να αρχίσει κάποιες δειλές οικονομικές ενέσεις. Η κατάσταση άλλαξε επί Αιζενχάουερ, με τη συμφωνία της Μαδρίτης, βάσει της οποίας διοχετεύθηκε χρήμα και υλική βοήθεια δίσ.δολαρίων,και το κονκορδάτο με το Βατικανό,το οποίο ουσιαστικά αποκαθιστούσε τα προνόμια της καθολικής εκκλησίας,προσφέροντας απλά νομιμοποίηση του καθεστώτος στη συνείδηση των φανατικών καθολικών. Καίτοι με προσπάθειες των ΗΠΑ,η Ισπανία έγινε δεκτή στον ΟΗΕ το 55,οι σχέσεις με την Ευρώπη παρέμειναν παγωμένες.Ουδέποτε έγινε μέλος του ΝΑΤΟ, λόγω βέτο δυτικοευρωπαικών κρατών και οι αιτήσεις οικονομικής σύνδεσης με την ΕΟΚ απορρίφθηκαν επανειλημμένως. Η μόνη οικονομική σχέση με την ευρώπη περιορίζετο στην εισροή συναλλάγματος των άγγλων τουριστών τη δεκαετία του 50,στην περιοχή του Τοrremolinos,κυρίως λόγω μη υπογραφής συμφωνίας δικαστικής συνδρομής με τα ευρωπαϊκά κράτη,γεγονός που διευκόλυνε την εγκατάσταση όλων των φυγόδικων.Από τις αρχές της δεκαετίας του 60 με την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών της Costa brava και Costa del sol ,η επαρχία του Αlicante και η Μurcia,άρχισαν να γίνονται το eldorado των μεγάλων γραφείων μαζικού τουρισμού της Αγγλίας και της Γερμανίας, αλλά σε επίπεδο διεθνών σχέσεων η κατάσταση παρέμεινε ως είχε και μάλιστα επιδεινώθηκε με το θέμα της τύχης του Γιβραλτάρ, το δημοψήφισμα του 69,τον ακόλουθο αποκλεισμό του από την Ισπανική ενδοχώρα κλπ. Γι αυτό και η Ισπανία αναζήτησε οικονομική διέξοδο στον αραβικό κόσμο.Μόνο μετά το 70 αρχίζει μια υποτυπώδης οικονομική σύνδεση με την ΕΟΚ,αλλά το θέμα της παραμονής του Φράνκο στην εξουσία παρέμενε ταμπού για τους Ευρωπαίους.Δεν είναι δε τυχαίο ότι η εισδοχή των ιβηρικών κρατών στην ΕΟΚ έπεται μια πενταετία της ελληνικής,με την οποία διατήρησε επί χρόνια ανάλογο status στις εσωτερικές ισορροπίες,μολονότι η Ισπανία είχε τις προϋποθέσεις εξέλιξης,όπερ και εγένετο,σε περιφερειακή οικονομική υπερδύναμη.

- 25 Οκτ 2015, 22:28 #178258 Τρολαρισμα world class απο την Αυγη:

http://www.avgi.gr/article/5969677/i-epituxia-tis-elladas-epituxia-tis-europis


Η επιτυχία της Ελλάδας, επιτυχία της Ευρώπης


Η γραμμή που περνάει από τα σημεία προαπαιτούμενα, αξιολόγηση, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών και χρέος είναι στην πραγματικότητα η στενωπός διαμέσου της οποίας πρέπει να περάσει η χώρα για να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει πριν από περίπου έναν χρόνο, μετά την πενταετή εφαρμογή μνημονιακών και ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Είναι η στενωπός που ανοίχτηκε μετά κόπων και βασάνων, με την εξάμηνη σκληρή και σε πολλές περιπτώσεις οριακή διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. με τους δανειστές, καθώς οι προβαλλόμενες ως "εναλλακτικές" λύσεις κρίθηκαν -και από τον ελληνικό λαό- ως ανεδαφικές. Είναι το δύσκολο και επικίνδυνο πέρασμα από μια κατάσταση σε μια άλλη και είναι το πέρασμα, στο οποίο μόλις εισήλθαμε, πιθανόν και χωρίς επιστροφή.

- 25 Οκτ 2015, 23:23 #178302

Αστην πραγματικότητα καμία Δημοκρατική Παράδοση δεν υπάρχει , αφού πάντα έχουμε αποκλεισμούς μεγάλου μέρους του κόσμου , εκτός χωρών όπως η Ελβετία όπου υπάρχει μια ιδιόμορφη κλειστή Δημοκρατία με Ελιτίστικη λογική .

Σκανδιναβία
Αγγλία (παρά τις αυτοκρατορικές αγκυλώσεις)
Γαλλία
Ολλανδία

Ε νταξ δεν τα λες και "καμία"
Τώρα αν εσύ ταυτίζεις τη Δημοκρατία με την αρχαία Αθήνα (κομπλέ με σκλάβους και γυναίκες στο σπίτι) ...

Σκανδιναυία ΟΚ . Αλλά με τα τότε δεδομένα ήταν πολύ μακρυά . Και δεν συμμετείχαν και στα Ευρωπαϊκά δρώμενα .
Οι άλλες τρείς που λες , ακριβώς είναι σαν την αρχαία Αθήνα . Κομπλέ με σκλάβους . Απλά τους είχαν λίγο μακρυά από την έδρα τους , αφού οι μεταφορές ήταν γρήγορες πλέον .

Προφανώς ΚΑΜΙΑ αποικιοκρατική χώρα , δεν πρέπει να θεωρείται δημοκρατική με τα σημερινά δεδομένα . Ακόμη είχαμε φυλετικές διακρίσεις παντού .

Οσο για τον αποκλεισμό των Ιβήρων και των δικτατορικών καθεστώτων , απλά δεν ήταν μέρος του μεταπολεμικού ξεκαθαρίσματος των κεντρικών Αυτοκρατοριών , που έφτιαξαν την ΕΚΑΧ . Μια χαρά ήταν οι σχέσεις τους .

Μα καθόλου.Τη δεκαετία του 50 οι Ισπανοί κυριολεκτικά ψόφησαν από την πείνα.Αποκλεισμένη από ΟΗΕ και από σχέδιο Marshall, οι μόνες οικονομικές σχέσεις που είχε η Ισπανία με τον έξω κόσμο, ήταν με το περονικό καθεστώς της Αργεντινής.Εν μέρει την έσωσε ο ψυχρός πόλεμος,που έκανε την κυβέρνηση Τρούμαν να αρχίσει κάποιες δειλές οικονομικές ενέσεις. Η κατάσταση άλλαξε επί Αιζενχάουερ, με τη συμφωνία της Μαδρίτης, βάσει της οποίας διοχετεύθηκε χρήμα και υλική βοήθεια δίσ.δολαρίων,και το κονκορδάτο με το Βατικανό,το οποίο ουσιαστικά αποκαθιστούσε τα προνόμια της καθολικής εκκλησίας,προσφέροντας απλά νομιμοποίηση του καθεστώτος στη συνείδηση των φανατικών καθολικών. Καίτοι με προσπάθειες των ΗΠΑ,η Ισπανία έγινε δεκτή στον ΟΗΕ το 55,οι σχέσεις με την Ευρώπη παρέμειναν παγωμένες.Ουδέποτε έγινε μέλος του ΝΑΤΟ, λόγω βέτο δυτικοευρωπαικών κρατών και οι αιτήσεις οικονομικής σύνδεσης με την ΕΟΚ απορρίφθηκαν επανειλημμένως. Η μόνη οικονομική σχέση με την ευρώπη περιορίζετο στην εισροή συναλλάγματος των άγγλων τουριστών τη δεκαετία του 50,στην περιοχή του Τοrremolinos,κυρίως λόγω μη υπογραφής συμφωνίας δικαστικής συνδρομής με τα ευρωπαϊκά κράτη,γεγονός που διευκόλυνε την εγκατάσταση όλων των φυγόδικων.Από τις αρχές της δεκαετίας του 60 με την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών της Costa brava και Costa del sol ,η επαρχία του Αlicante και η Μurcia,άρχισαν να γίνονται το eldorado των μεγάλων γραφείων μαζικού τουρισμού της Αγγλίας και της Γερμανίας, αλλά σε επίπεδο διεθνών σχέσεων η κατάσταση παρέμεινε ως είχε και μάλιστα επιδεινώθηκε με το θέμα της τύχης του Γιβραλτάρ, το δημοψήφισμα του 69,τον ακόλουθο αποκλεισμό του από την Ισπανική ενδοχώρα κλπ. Γι αυτό και η Ισπανία αναζήτησε οικονομική διέξοδο στον αραβικό κόσμο.Μόνο μετά το 70 αρχίζει μια υποτυπώδης οικονομική σύνδεση με την ΕΟΚ,αλλά το θέμα της παραμονής του Φράνκο στην εξουσία παρέμενε ταμπού για τους Ευρωπαίους.Δεν είναι δε τυχαίο ότι η εισδοχή των ιβηρικών κρατών στην ΕΟΚ έπεται μια πενταετία της ελληνικής,με την οποία διατήρησε επί χρόνια ανάλογο status στις εσωτερικές ισορροπίες,μολονότι η Ισπανία είχε τις προϋποθέσεις εξέλιξης,όπερ και εγένετο,σε περιφερειακή οικονομική υπερδύναμη.

Το σχέδιο Μάρσαλ πήγε στις εμπόλεμες χώρες και οι Ιβηρικές δεν είχαν λάβει μέρος στον πόλεμο . Επίσης δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον να ενταχθούν στο ΝΆΤΟ αφού αν έφταναν οι Σοβιετικοί στα Πυρηναία , προφανώς θα είχε ήδη ηττηθεί το ΝΑΤΟ . Η Κεντρική και Νότια Αμερική είναι περιοχές που ήταν υπό τις αυτοκρατορίες τους μέχρι πριν λίγες δεκαετίες για την εποχή του 40-50 που συζητάμε και προφανώς είχαν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτές από τις διαμάχες της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης . Η οπτική που τα βλέπεις δεν είναι η ιβηρική οπτική , που προφανώς είχε άλλες προτεραιότητες με τις πρώην αποικίες τους και δεν ενδιαφέρονταν για την Ρηνανία , την Αλσατία και το Ρούρ , όπως ενδιαφέρονταν οι Γερμανο-Γάλλοι που μετά από 3 υπερ-πολέμους μέσα σε 70 χρόνια και δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς , αποφάσισαν να μην ξανακάνουν πόλεμο για αυτά .

Η Ελλάδα ήθελε να μπεί στην ΕΟΚ κυρίως για να σταματήσουν τα κινήματα και να ηρεμήσει ο κόσμος , μια και ήταν ένα απομονωμένο νησάκι της δύσης , περιτριγυρισμένο από κομμουνιστικές και ισλαμικές χώρες . Εθνος Ανάδελφον , όπως έλεγε και ο Κύριος Πρόεδρος . Οι Ιβηρικές χώρες τι λόγους είχαν , πέραν της μόδας του 80 που με την παρουσία επί δεκαετίες χαρισματικών ηγετών στην Γαλλία και Γερμανία , έκαναν ελκυστική την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης ? Προφανώς κανένα και αυτό αποδεικνύεται ότι 30 χρόνια μετά την είσοδο τους στην ΕΕ , δεν έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη από όσο θα είχαν αν έμεναν έξω .

Γενικά μιλώντας , η Ευρώπη δεν έχει καθόλου δημοκρατική παράδοση , αφού η δημοκρατία αφορούσε λίγους , ενώ υπήρχαν εκατομμύρια υπήκοοι που δεν είχαν καθόλου ανθρώπινα δικαιώματα και ζούσαν σκλαβωμένοι κάτω από τυραννικά καθεστώτα . Αρα μέχρι το 60 που φτάσαμε στο τέλος της αποικιοκρατίας δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία .

Αλλωστε βλέπουμε και σήμερα ότι έχουμε ψοφήσει στην δημοκρατική παράδοση , που όταν είσαι Σοιμπλες δεν γουστάρεις ευρω-ομόλογο και αλληλεγγύη για τους κλέφτες ελληνες , αλλά γουστάρεις να τρώνε τους μετανάστες οι ελληνες . Πιό δημοκράτης από τους Σόιμπλες πεθαίνεις

Ας πάψουμε να τσιμπάμε στο παραμυθάκι τους .

- 26 Οκτ 2015, 17:19 #178614

Προφανώς ΚΑΜΙΑ αποικιοκρατική χώρα , δεν πρέπει να θεωρείται δημοκρατική με τα σημερινά δεδομένα . Ακόμη είχαμε φυλετικές διακρίσεις παντού .

Mα αυτο "τα σημερινα δεδομενα" ειναι που καθιστα προβληματικη την ερμηνεια σου. Ποια ειναι αυτα που στηριζονται και πως εξελιχτηκαν? Μηπως απο τους ιδιους που κατηγορεις για ελλειψη δημοκρατικης παραδοσης?

Είναι αλήθεια ότι η ευρωπαϊκή δημοκρατία θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί καλύτερα χωρίς την αποτυχία και τελικά την χρεωκοπία και κατάρρευση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να βρω σε ποιο μέρος η λειτουργία της δημοκρατίας υπήρξε λιγότερο προβληματική και απρόσκοπτη.Χωρίς φυσικά να υποβαθμίζεται το γεγονός ότι μιλώντας για μακρόχρονη ευρωπαική δημοκρατική παράδοση, εννοούμε πάνω από όλα την παρακαταθήκη του διαφωτισμού και του ουμανισμού, τον αντικληρικαλισμό του Βολταίρου και τον ανθρωπισμό του Ρουσώ, τη γαλλική επανάσταση, τους ευρωπαϊκούς ξεσηκωμούς του 1848, το ρεπουμπλικανισμό του Μazzini, τον κοινοβουλευτισμό του Palmerston και του Disraeli ,που έθεσαν τη βάση της δυτικοευρωπαικης πολιτικής παράδοσης.

Εδω ειναι η απαντηση ενος αστου που περιγραφει με ακριβεια και πιστοτητα το τμημα της ευρωπαικης ιστοριας που συνυπαρχει στις ζυμωσεις αυτου που αποκαλεις "σημερινα κριτηρια", δεν μας ηρθαν ως μανα εξ ουρανου.

Απο τη δικη μου οπτικη-που απεχει απο του κωστα γαματου- θα επρεπε να προσθεσουμε στο εκκρεμες της ευρωπαικης δημοκρατικης παραδοσης , το μαρξισμο-σοσιαλισμο μιας και -ισως ατυχως- τα κοινοβουλευτικα κομματα του 18ου αιωνα δεν ειναι μονο απογονοι των αστων αλλα και της χειραφετησης της εργατικης ταξης και μεσω της κατασκευης αστικων κομματων σοσιαλιστικων συμφεροντων απομακρυνονται (ατυχως) απο την επαναστατικη προοπτικη. Απο τους ιακωβινους μεχρι την ανοιξη της πραγας χοντρικα.

Οι επισημανσεις σου cruiser για την αντιδημοκρατικοτητα της ΕΕ που πλησιαζει περισσοτερο την υστερη σοβιετια παρα τις ΗΠΑ με βρισκουν συμφωνο.*

*μεγαλη κουβεντα αλλα ετσι ειναι σε γραφειοκρατικο επιπεδο.

- 26 Οκτ 2015, 20:27 #178690 Πολύ μου αρέσει να βλέπω άτομα γύρω μου και απένατι μου με ζωή και συμπεριφορά αστών που να μην δέχονται ότι είναι αστοί, μου αρέσει αυτή η αντίφαση, είναι δική μας, είναι Ελληνική, είμαστε εμείς, φάσκουμε και αντιφάσκουμε σε πολλά πράγματα στην καθημερινότητα μας, είμαστε μοναδικοί στο σύμπαν σε πάρα πολλά που αν τα ξεχωρίσουμε και τα δεχθούμε ίσως να μπορούσαμε να τα εκμεταλλευτούμε υπέρ μας, αλλά φεύ...εμένα μου αρέσουν οι αντιφάσεις που έχουμε, οι τόσες πολλές διαφορετικότητες μέσα μας που ενώ τα έχουμε βρεί με τον εαυτό μας την επόμενη στιγμή τα κάνουμε όλα άνω - κάτω.

Μου αρέσει η πολυσυλεκτικότητα στις σκέψεις του Έλληνα, η διορατικότητα του ταυτόχρονα με τη βλακεία του, όλα στον μέγιστο βαθμό στο ίδιο άτομο, δεν υπάρχει άλλος λαός που να μας μοιάζει στο ελάχιστο, όσο και να προσπαθούν οι ξένοι να μας ματιάσουν και να μας κάνουν να τους παραδώσουμε τη σκέψη και την πονηριά μας και να γίνουμε σαν τις αγελάδες των ψηφοφόρων τους με το χαζό Ευρωπαϊκό βλέμμα του μέσου Ευρωπαίου δεν θα τα καταφέρουν, θα φτωχύνουμε, θα πεινάσουμε, θα μας πάρουν και τα σώβρακα αλλά δεν θα μας αλλάξουν, δεν αλλάξαμε 2500 χρόνια μέσα από χειρότερες καταστάσεις τώρα θα αλλάξουμε ?

Θέλω να δώ τι κυβέρνηση θα έχουμε σε 6 μήνες, είμαι πολύ περίεργος, αυτό το χάρισμα έχει ο Έλληνας, να ζεί σε μια χώρα που δεν πρόκειται να βαρεθεί ποτέ, είμαστε μια διαρκής ζωντανή επιθεώρηση, η μαντάμ Σουσού παρέα με τον Ρίτσο και τους άλλους που θέλουμε να ξεχνάμε γιατί μας θυμίζουν ότι είμαστε κατώτεροι τους κάτι που δεν το αντέχουμε γιατί το τεράστιο εγώ μας τρέχει πιο γρήγορα και από τη σκέψη μας, ζούμε και φερόμαστε σαν να μην έχουμε καθρέφτες στα σπίτια μας να δούμε πόσο χάλια φάτσες έχουμε και να τους ρίχνουμε που και που και κανένα φτύσιμο για να ερχόμαστε στα ίσια μας, άει κακόμοιρε Έλληνα πως κατάντησες μόνος σου τον εαυτό σου, ξύπνα κακομοίρη και πιάσε τον ταύρο από τα κέρατα που έχεις αράξει σε 3 καράκλες με το φραπόγαλα στο χέρι και περιμένεις να σε σώσουν τα σουρσούμια και τα σαμιαμίδια της πολιτικής.

- 26 Οκτ 2015, 21:54 #178734 Η Δημοκρατία όπως την εννοούμε βασίζεται στον σεβασμό των ανθρώπινων ελευθεριών και δικαιωμάτων .
Προφανώς όταν σέβεσαι τα δικαιώματα των Λονδρέζων , αλλά καταπατάς αυτά των κατοίκων της Λευκωσίας εκτελώντας ανήλικους γιατί θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι , ΔΕΝ είσαι Δημοκράτης .

Το ίδιο αν καταπιέζεις Αλγερινούς και κάποιες δεκαετίες μετά , όταν αυτοί που τους εκμεταλλεύτηκες και τους έμαθες την γλώσσα σου , όταν οι ίδιοι και τα παιδιά τους , θέλουν να έρθουν στην χώρα σου , τότε τους θεωρείς ενόχληση και απειλή , επίσης δεν είσαι Δημοκράτης .

Δημοκρατική παράδοση με διπλωματία κανονιοφόρων και ναυτικούς αποκλεισμούς δεν γίνεται .

Σήμερα πέρα από την νέα χρυσαυγιάδα που έπαιξαν τα κανάλια , είχαμε και επίθεση προς τον νικητή των εκλογών στην Πολωνία . Προφανώς γιατί οι μικρές χώρες δεν αντέχουν πλέον να είναι τα κλωτσοσκούφια των πολιτικών των μεγάλων και έρμαια των συμφερόντων τους και οι Κούισλιγκ όσο περνάει ο καιρός λιγοστεύουν , αφού η οικονομική κατάσταση δεν βελτιώνεται .

Οι μεγάλες χώρες μετά τα εγκλήματα που έκαναν τον περασμένο αιώνα , προσπάθησαν να δώσουν τον ρόλο του κακού μόνο στον ηττημένο του 1945 και μετά στον επόμενο ηττημένο του 1989 και να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα δικά τους εγκλήματα . Αλλά είδαμε δίπλα μας το 1990 πόσο εύκολα εφαρμόζεται η πολεμική διπλωματία , απέναντι σε ένα κράτος που στις μεγάλες συμφωνίες του τέλους του πολέμου δεν το είχαν μοιράσει και έτσι ο ηττημένος του 1945 που είχε γίνει ισχυρός επανέκτησε τον ζωτικό χώρο που ζήταγε το 1938 ο τότε κακός , με τον τωρινό καλό .

Η σφαίρα επιρροής του μεσοπολέμου που οδήγησε στον μεγάλο πόλεμο , μια χαρά είχε διαμορφωθεί την δεκαετία του 90 . Πρόλαβε να την δει και ο τελευταίος Αψβούργος .


Τα σημερινά δεδομένα δεν εξελίχθηκαν από τους ίδιους . Απλά δεν είχαν πλέον την δύναμη να έχουν τους σκλάβους τους και έτσι τους έμεινε μόνο το στενό κομμάτι των προνομιούχων .
Τώρα όμως βλέπουμε πόσο εύκολα τα ξεχνούν , όταν τα παιδιά των σκλάβων ζητάνε το αυτονόητο . Να πάνε στις μητροπόλεις τους .

- 26 Οκτ 2015, 23:11 #178781 Αρα "τέλεια" δημοκρατία δεν έχει υπάρξει ποτέ και πουθενά.
Οπότε τι θέλεις να πεις ?

- 26 Οκτ 2015, 23:37 #178791 Δεν είπα αυτό . Η όλη συζήτηση ξεκίνησε από την φράση Δημοκρατική Παράδοση της Ευρώπης .
Εκεί υπήρξε η διαφωνία .
Η Ευρώπη τώρα στερείται και Πολιτικών με Οραμα και Προοπτική και έχουμε μπλέξει με τους βοηθούς λογιστών και τους αποτυχημένους επαρχιακούς εφοριακούς και δικηγορίσκους . Αλλά και με ολοκληρωτικούς τύπους που άνετα θα έκαναν καριέρα δεσμοφύλακα , που παριστάνουν τους κήνσορες και τους δημοκράτες .

Ολο το σκηνικό οικονομική κρίση - προσφυγική κρίση , δείχνει πόσο λίγη δημοκρατία έχουμε στην ευρώπη των συμφερόντων και της ανύπαρκτης αλληλεγγύης .

- 27 Οκτ 2015, 00:13 #178800

Το σχέδιο Μάρσαλ πήγε στις εμπόλεμες χώρες και οι Ιβηρικές δεν είχαν λάβει μέρος στον πόλεμο . Επίσης δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον να ενταχθούν στο ΝΆΤΟ αφού αν έφταναν οι Σοβιετικοί στα Πυρηναία , προφανώς θα είχε ήδη ηττηθεί το ΝΑΤΟ . Η Κεντρική και Νότια Αμερική είναι περιοχές που ήταν υπό τις αυτοκρατορίες τους μέχρι πριν λίγες δεκαετίες για την εποχή του 40-50 που συζητάμε και προφανώς είχαν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτές από τις διαμάχες της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης . Η οπτική που τα βλέπεις δεν είναι η ιβηρική οπτική , που προφανώς είχε άλλες προτεραιότητες με τις πρώην αποικίες τους και δεν ενδιαφέρονταν για την Ρηνανία , την Αλσατία και το Ρούρ , όπως ενδιαφέρονταν οι Γερμανο-Γάλλοι που μετά από 3 υπερ-πολέμους μέσα σε 70 χρόνια και δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς , αποφάσισαν να μην ξανακάνουν πόλεμο για αυτά .

Οι Ιβηρικές χώρες τι λόγους είχαν , πέραν της μόδας του 80 που με την παρουσία επί δεκαετίες χαρισματικών ηγετών στην Γαλλία και Γερμανία , έκαναν ελκυστική την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης ? Προφανώς κανένα και αυτό αποδεικνύεται ότι 30 χρόνια μετά την είσοδο τους στην ΕΕ , δεν έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη από όσο θα είχαν αν έμεναν έξω .

το σχέδιο Marshall αφορούσε όλη την ευρώπη.Όχι μόνο τους εμπολέμους. Και επωφελήθηκαν από αυτό και χώρες σαν τη Σουήδια, την Ελβετία, την Ιρλανδία......και την Τουρκία. Και η Πορτογαλία πήρε κάποια ψίχουλα. Η Ισπανία αποκλείστηκε λόγω της στενής σχέσης και της βοήθειας εδραίωσης του φρανικικού από τα καθεστώτα του άξονα και κυρίως της εσωτερικής δομής του φρανκικού movimento nacional, που απηχούσε το ιδεολογικό υπόβαθρο του ιταλικού φασισμού (μετέξελιξη της φάλλαγας του Primo de Rivera στο εθνικιστικό και φασιστικό μόρφωμα της Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista).

Η "ιβηρική οπτική" , η συνείδηση δηλ. της οργανικότητας και των κοινών προβλημάτων της χερσονήσου, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την είσοδο των δύο κρατών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Γιατί μέχρι τη δεκαετία του 80, δύο κράτη με κοινές ιστορικές καταβολές και παράλληλη ιστορική εξέλιξη, ζούσαν σε καθεστώς ανταγωνισμού και δυσπιστίας, που άγγιζε τα όρια της εχθρότητας,με ελάχιστη εμπορική και πολιτιστική επαφή μεταξύ τους (το "ισπανικό ερώτημα" ήταν το μόνιμο θέμα πορτογαλικής ομφαλοσκόπησης). Μόνο μετά το 86 τα δύο κράτη συνειδητοποιούν την ανάγκη συνεργασίας και από κοινού αντιμετώπισης των προβλημάτων της χερσονήσου. Και το γεγονός αποδεικνύεται και από την έκρηξη των μεταξύ τους εμπορικών σχέσεων (πάνω απο 3000 ισπανικές επιχειρήσεις στην Πορτογαλία τη δεκαετία του 90, όταν το 86 δεν υπερέβαιναν τις 400, η Ισπανία ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Πορτογαλίας μετά τη Δυτική Γερμανία και οι πορτογαλικές εξαγωγές στην Ισπανία να υπερβαίνουν το σύνολο όλων των λατινικοαμερικάνικων).

Η είσοδος υπήρξε καθαρά θέμα πολιτικής προτεραιότητας.Ισχυροποίηση των νεοπαγών δημοκρατικών συστημάτων των δύο κρατών μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της ευρώπης. Γι αυτό και στηρίχθηκαν από το σύνολο του εγχώριου πολτικού συστήματος. Αλλά και η οικονομική παράμετρος δεν απείχε. Χωρίς την είσοδο, την οικονομικη ύφεση της δεκαετίας του 90, τα δυο κράτη θα διακινδύνευαν να την αντιμετωπίσουν, υπό το καθεστώς τριτοκοσμικών οικονομιών, αφού η βιομηχανία της ισπανικής κλωστοϋφαντουργίας για παράδειγμα, είχε παρωχημένες υποδομές, η δε βιομηχανική παραγωγή, αφενός βασιζόταν σε εξοπλισμό χρήζοντα εκσυγχρονισμού, αφετέρου προστατευόταν από εισαγωγικούς δασμούς, πέντε φορές μεγαλύτερους από το μέσο όρο της ΕΟΚ. Δεν είναι μόνο η γεωργική παραγωγή που απαλλάχθηκε από την πλεονάζουσα παραγωγή, που γινόταν εξαγώγιμο προϊόν στις χωρες της ΕΕ .Είναι και οι κρατικές υποδομές και η οικονομική ανάπτυξη (το 1986 το επενδεδυμένο ξένο κεφάλαιο επί ισπανικού εδάφους δεν υπερέβαινε το 1% του ΑΕΠ, για να ξεπεράσει το 10% τη δεκαετία του 90), και ο εκσυγχρονισμός της βιομηχανίας, ώστε να αντιμετωπιστεί ο ασιατικός ανταγωνισμός .Η ανεργία από το 22 έπεσε στο 12%. Το 1 εκατομμύριο ισπανών και πορτογάλων μεταναστών σε χώρες της ΕΟΚ, απέκτησαν τo status του ευρωπαίου πολίτη. Το κατα κεφαλήν εισόδημα της Πορτογαλιάς από το 55% του ευρωπαϊκού μέσου όρου το 86, άγγιξε το 75% το 2000 και το ισπανικό από το 74% ξεπέρασε το 84% τις αντίστοιχες περιόδους.

Απο τη δικη μου οπτικη-που απεχει απο του κωστα γαματου- θα επρεπε να προσθεσουμε στο εκκρεμες της ευρωπαικης δημοκρατικης παραδοσης , το μαρξισμο-σοσιαλισμο μιας και -ισως ατυχως- τα κοινοβουλευτικα κομματα του 18ου αιωνα δεν ειναι μονο απογονοι των αστων αλλα και της χειραφετησης της εργατικης ταξης και μεσω της κατασκευης αστικων κομματων σοσιαλιστικων συμφεροντων απομακρυνονται (ατυχως) απο την επαναστατικη προοπτικη. Απο τους ιακωβινους μεχρι την ανοιξη της πραγας χοντρικα.

Οι επισημανσεις σου cruiser για την αντιδημοκρατικοτητα της ΕΕ που πλησιαζει περισσοτερο την υστερη σοβιετια παρα τις ΗΠΑ με βρισκουν συμφωνο.*

*μεγαλη κουβεντα αλλα ετσι ειναι σε γραφειοκρατικο επιπεδο.

την ευρωπαϊκή δημοκρατική παράδοση φυσικά και απαρτίζουν και η μαρξιστική ανάλυση, και ο σοσιαλισμός και ο συνδικαλισμός και ο ρεφορμισμός του Dubcek και ο αγώνας της "αλληλεγγύης".Το πόσο κακό έκαναν τα αστικά κόμματα σοσιαλιστικών συμφερόντων και ποιά ακριβώς ορίζονται ως τέτοια,χρήζει διευκρίνισης. Το μόνο που έχω να παρατηρήσω, είναι ότι το σχέδιο για την αγροτική μεταρρύθμιση του ιταλικού νότου,(των latifondi, των εγκαταλελειμμένων ιδιωτικών εκτἀσεων και των εκατοντάδων χιλιάδων ακτημόνων), του κομμουνιστή υπουργού Γεωργίας Fausto Gullo, στην αντιφασιστική, εθνική κυβέρνηση Parri, το ενταφίασε οριστικά ο Togliatti, ως υπουργός Δικαιοσύνης της εθνικής κυβέρνησης υπό τον De Gasperi.
Mένει δε να απορήσω το πὠς η κακοφορμίσμενη ευρωπαϊκή δημοκρατική παράδοση, βρίσκεται ελλιποβαρής, συγκρινόμενη με την αμερικανική τέτοια, όπου δίπλα στα amendments δεν υπάρχει πρόβλημα να συμβαδίζουν ο μακαρθισμός,οι μυστικές υπηρεσίες, τα πραξικοπήματα στις μπανανίες και ο ρατσισμός.

- 27 Οκτ 2015, 01:11 #178811 http://m.news247.gr/eidiseis/politiki/f ... 40253.html

ΚΚΕ με τον Pluto?
Δεν ξέρω, δεν ξέρω....

Η Αριστερά κυβέρνησε!