manosky έγραψε:Υπάρχει η άποψη ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει, ανεξαρτήτως προσώπων, και η άποψη ότι οι ηγέτες κατευθύνουν σε συγκεκριμένες περιστάσεις τα πράγματα προς τη μία ή την άλλη πλευρά.
Εγώ είμαι υπέρ και των δύο απόψεων, με την έννοια ότι το πώς θα συμπεριφερθεί ένας ηγέτης, θα επηρεάσει πολλές εξελίξεις.
Αν στην Τουρκία δεν είχε ανατείλει ο Κεμάλ, θα μπορούσε σήμερα να είναι η χώρα μια Συρία ή ένα Ιράκ ή ένα Ιράν.
Εγώ είμαι της άποψης ότι θα γίνει αυτό που έχει προαποφασιστεί και όλα τα άλλα είναι κορδελάκια για να ασχολούνται οι φυλλάδες και οι ιθαγενείς ένθεν κακείθεν. ΟΚ, θα βοηθήσει και μια καλύτερη διαπροσωπική σχέση, αλλά δεν θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Θυμίζω απλά την περίπτωση Μολότωφ-Ρίμπεντροπ.
manosky έγραψε:Ο Κεμάλ κατόρθωσε να απομονώσει σε σημαντικό βαθμό τη χώρα του από την Ανατολή και να της προσδώσει δυτικά χαρακτηριστικά, ώστε σήμερα να έχει αυτό το μοναδικό μείγμα.
Ο Ανδρέας, σπουδαία προσωπικότητα. Ο Τσίπρας μπορεί να προσπαθεί να τού μοιάσει, αλλά δεν μπορεί να τον φτάσει, πλην του λαϊκισμού, σε τίποτα άλλο.
Ο Ανδρέας είχε επίπεδο, ήταν μεγαλωμένος σε αστικό περιβάλλον, είχε διεθνείς παραστάσεις, μπορούσε να σταθεί και πρώτο τραπέζι πίστα στη Σακελλαρίου και στο πλευρό του Μιτεράν.
Μιλούσε και τον άκουγες με ενδιαφέρον, ακόμα κι αν διαφωνούσες ριζικά με όσα έκανε.
Και μπορεί να ήρθε σε κόντρα με αρκετούς ξένους, πλην όμως δεν προσέβαλε κανέναν - ούτε τους Έλληνες πολιτκούς του αντιπάλους.
Δεν διαφωνώ με την εξιστόρηση των γεγονότων. Διαφωνώ όμως με το επιμύθιο. Οι πολιτικοί που ανέφερες έκαναν αυτό που ήθελαν να κάνουν. Είχαν φυσικά την στήριξη (για να μην πω την εντολή) κάποιων κέντρων εξουσίας. Ο ΑΓΠ ήταν όντως πιο "πολιτισμένος" από τον Τσίπρα. Αλλάζει όμως αυτό την πορεία της ιστορίας; Δε νομίζω. Όσο για τον Κεμάλ, βόλευε τις Μεγάλες Δυνάμεις η πτώση του Σουλτάνου τότε. Εμάς μας πήρε η μπάλα το '22 σαν πιόνια που ανέκαθεν είμασταν. Αναλώσιμοι...
castigamatti έγραψε:@Qsis
Δηλαδή ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο αντιευρωπαισμός θα έπρεπε να γίνονται δεκτά στην ΕΕ;
Όταν αποφασίζεις να συμμετέχεις σε μια οικονομική ένωση, δεν μπορείς να αποδέχεσαι μόνο τα ΜΟΠ, τα πακέτα Ντελόρ, τα ΕΣΠΑ και τις επιχορηγήσεις,αλλά να στραβώνεις στις ποσοστώσεις,στις δημοσιονομικές αρχές και τις κοινοτικές οδηγίες,επικαλούμενος δήθεν την εσωτερική σου δημοκρατία.
Ο φασισμός, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και γενικά το μίσος φυσικά και δεν πρέπει να γίνονται δεκτά, όχι μόνο εντός της Ε.Ε., αλλά και πουθενά σε αυτόν τον κακόμοιρο πλανήτη. Όμως όταν ένας λαός αποφασίζει ότι η συμμετοχή του σε μια ένωση/συμμαχία/whatever δεν είναι πια επωφελής, πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποχωρήσει ή να αντιπαλέψει έστω τις πολιτικές που του έρχονται ουρανοκατέβατες! Αλλιώς δεν υπάρχει λαϊκή κυριαρχία. Όταν ο λαός στην Πορτογαλία ψηφίζει ένα κόμμα που είναι αντίθετο με την ακολουθούμενη πολιτική και ο Ανώτατος Άρχων της χώρας ρίχνει άκυρο στην λαϊκή εντολή, αντιμετωπίζουμε καταστάσεις απολυταρχίας!!!

