- 18 Οκτ 2015, 12:05 #175098

.......................
Αν ζητάς μια προσωπική εξυπηρέτηση, ο άλλος πρέπει να μπορεί να αρνηθεί. Που δεν μπορεί.
Αν δεν είναι προσωπική εξυπηρέτηση, τότε πρέπει να είναι μέρος της δουλειάς του. Που δεν είναι.

Καλά... αν μου έλεγε αφεντικό μου να του πλύνω το αμάξι, θα με πείραζε αφάνταστα... Αν δεν ήταν τα λεφτά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ και οι συνθήκες το ίδιο θα κοιτούσα να φύγω άμεσα...

Καφε θα εφτιαχνες?
για να ξερω αν θα σε προσλαβω

- 18 Οκτ 2015, 12:07 #175100 Αν π.χ έχεις στόλο εταιρικών αυτοκινήτων και κάποιος έχει σαν καθήκον να πλένει τα φορτηγάκια, τότε δε νομίζω πως είναι τραγικό να πλύνει και το Ι.Χ. Αν όμως κάνει κάτι τελείως άλλο και απλά του πεις "τράβα πλύνε τη Μερσεντιά" μου φαίνεται πολύ άσχημο.

Όπως αντίστοιχα αν κάποιος κάνει εξωτερικές δουλειές και μέσα στις άλλες κάνει και μια προσωπική εξυπηρέτηση είναι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με το να πάρεις τον άλλον απο το γραφείο του και να του πεις "ψιτ, πετάξου στη ΔΕΗ να μου πληρώσεις το λογαριασμό".

Ως προς το "να μην καθόμαστε", νομίζω πως γενικά θα πρέπει να υπάρχει πλάνο με long-term πράγματα που μπαίνουν μπροστά όταν υπάρχει αναδουλειά στο κυρίως αντικείμενο. Π.χ μια απογραφη, μια συντήρηση, κλπ, κλπ.

- 18 Οκτ 2015, 12:11 #175102 εμένα αν μου έλεγε να πλύνω το αμάξι του θα το έπλενα με το σφουγγάρι πενταβρώμικο, θα το έτριβα με το πανί χωρίς να το ξεπλένω κ θα του έκανα αραχνιές

μετά από 5 πλυσίματα θα ήταν σαν ταξί

Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going

- 18 Οκτ 2015, 12:12 #175103

Αν π.χ έχεις στόλο εταιρικών αυτοκινήτων και κάποιος έχει σαν καθήκον να πλένει τα φορτηγάκια, τότε δε νομίζω πως είναι τραγικό να πλύνει και το Ι.Χ. Αν όμως κάνει κάτι τελείως άλλο και απλά του πεις "τράβα πλύνε τη Μερσεντιά" μου φαίνεται πολύ άσχημο.

Ζυγίζεις.
Βαθμό τραγικότητας "πλύνε και το δικό μου" και "κόστος πλυντηρίου".
Προφανώς κάνεις αυτό που σε βαραίνει λιγότερο.

- 18 Οκτ 2015, 12:20 #175105 το θεωρω απαραδεκτο να ζητηθει να πλυνει το αυτοκινητο του εργοδοτη.Αυτο που λεει ο τιφοζι ειναι κατι διαφορετικο.

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 18 Οκτ 2015, 12:20 #175106 Προφανώς - απλώς λέω ότι ο βαθμός τραγικότητας είναι μικρότερος στην περίπτωση αυτή.

Όπως και να 'χει πάντως, αν τσιγκουνεύεσαι τα 10 ευρώ του πλυντηρίου μάλλον έχεις γενικότερα θέματα!

- 18 Οκτ 2015, 12:30 #175111

Προφανώς - απλώς λέω ότι ο βαθμός τραγικότητας είναι μικρότερος στην περίπτωση αυτή.

σε αυτο δεν βρισκω κανενα βαθμο τραγικοτητας.Δλδ εαν πλενεις αυτοκινητα ολη την ημερα,το να πλυνεις ακομα ενα δεν λεει κατι.Οπως και αν φτιαχνεις χαμπουργκερ ολη την ημερα,εαν φτιαξεις ακομα ενα του εργοδοτη δεν ειναι κατι μεμπτο.
Εαν παραδιδεις εμπορευματα,και σου πει πηγαινε και αυτο το δεμα(προσωπικο δεμα του εργοδοτη) να το παραδοσεις εκει,παλι δεν βρισκω κατι μεμπτο.
Το να βγαλεις ομως την λογιστρια,τον καθε υπαλληλο γραφειου κλπ εξω για να σου πλυνει το αυτοκινητο ειναι κατι πολυ διαφορετικο.

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 18 Οκτ 2015, 12:32 #175112

Προφανώς - απλώς λέω ότι ο βαθμός τραγικότητας είναι μικρότερος στην περίπτωση αυτή.

σε αυτο δεν βρισκω κανενα βαθμο τραγικοτητας.Δλδ εαν πλενεις αυτοκινητα ολη την ημερα,το να πλυνεις ακομα ενα δεν λεει κατι.Οπως και αν φτιαχνεις χαμπουργκερ ολη την ημερα,εαν φτιαξεις ακομα ενα του εργοδοτη δεν ειναι κατι μεμπτο.
Εαν παραδιδεις εμπορευματα,και σου πει πηγαινε και αυτο το δεμα(προσωπικο δεμα του εργοδοτη) να το παραδοσεις εκει,παλι δεν βρισκω κατι μεμπτο.
Το να βγαλεις ομως την λογιστρια,τον καθε υπαλληλο γραφειου κλπ εξω για να σου πλυνει το αυτοκινητο ειναι κατι πολυ διαφορετικο.

Ακριβώς αυτό.

Απλώς στο πλύσιμο αυτοκινήτου εμπλέκεται και ο παράγοντας τσιγκουνιά

- 18 Οκτ 2015, 12:35 #175114 in other news...

Δεν είναι έτσι. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη και σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά δουλεύω για να ζω, δεν ζω για να δουλεύω. Η πραγματική ζωή είναι εκτός δουλειάς.

Εγώ σε αυτό είμαι περισσότερο με τον kilomeater.
Η δουλειά σου είναι minimum οι μισές ώρες της ξύπνιας μέρας σου. Δεν είναι πραγματική η μισή ζωή σου;
Μέσα απο τη δουλειά σου, σου δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσεις πράγματα που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσες στην "πραγματική" ζωή σου. [Εντάξει, μιλάμε για φυσιολογικές καταστάσεις, όχι κληρονόμους 10Β]. Γιατί σων και ντε όλα αυτά δεν είναι πραγματική ζωή και είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με τις παρέες, το χαβαλέ, φίλους γκόμενες γυναίκες κλπ;

Καταλαβαίνω φυσικά αυτό που λες σε άλλο post, ότι δυστυχώς δεν βρίσκονται όλοι οι άνθρωποι σε θέσεις που να αγαπάνε. Τι συμβαίνει όμως με αυτούς που βρίσκονται;
Και κάπου εκεί, νομίζω πως σε όλες τις θέσεις μπορείς να βρεις πράγματα να αγαπάς, ακόμα και αν δεν είναι η "δουλειά των ονείρων σου". Αν μη τι άλλο, μπορείς να αγαπάς το να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, να παράγεις κάποιο καλό αποτέλεσμα και να ικανοποιείται ο όποιος απολαμβάνει το αποτέλεσμα του έργου σου.
Η νοοτροπία "νταξ μωρέ δουλειά, η ζωή είναι μετά" δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο. Και ναι πιστεύω ότι έχουμε μπόλικη από αυτή στην ελλάδα (δεν είναι συγκριτικό με άλλες χώρες αυτό), και μαζί με όλα τα άλλα τα στραβά που έχουμε έρχεται κι αυτό καπάκι.

Γενικώς έχουμε "απο-επενδύσει" πολύ από την αξία της δουλειάς, και αυτό φαίνεται πολύ. Σαφώς δεν είναι ούτε ο κύριος ούτε ο μόνος λόγος για τη σχέση έλληνα-δουλειάς, αλλά είναι και αυτός.

Προσωπικά βρίσκω τη δουλειά μου φοβερά ενδιαφέρουσα, έχω μάθει απίστευτα πράγματα, με έχει ταξιδέψει σε απίστευτα μέρη, έχω γνωρίσει κόσμο και καταστάσεις, και τομείς, δουλεύω σε τεχνολογίες που βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, ξοδεύω σαφώς 65+ ώρες, αβέβαιο μέλλον, άγχος, όλα, αλλά δεν θα άλλαζα "το μαγαζί μου" με τπτ

- 18 Οκτ 2015, 12:43 #175118 +1200

ειδικα το "Αν μη τι άλλο, μπορείς να αγαπάς το να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, να παράγεις κάποιο καλό αποτέλεσμα και να ικανοποιείται ο όποιος απολαμβάνει το αποτέλεσμα του έργου σου".

Αυτο που λεμε "proud of my work" και ας σφουγγαριζεις πατωματα.

- 18 Οκτ 2015, 12:59 #175126

καλά τα λες, αλλά άσε το φόρουμζ τώρα και πήγαινε να το στεγνώσεις με το πετσί, γιατί ο καθρέφτης ακόμα στάζει

Κόντεψα να πνιγώ. (έπινα καφέ)

Ι need a six month vacation, twice a year.

- 18 Οκτ 2015, 13:08 #175131

Δυστυχώς ο χειρότερος εργοδότης είναι ο εαυτός σου....

....Το μόνο καλό ότι μπορώ να παίρνω άδεια από τη σημαία όποτε γουστάρω.....

Να συμπληρώσω και 3 άλλα παράπλευρα καλά:

- Ότι με το που παρκάρω ετοιμάζεται ο μέτριος χωρίς φραπές και 30-40 δευτερόλεπτα μετά με περιμένει στο γραφείο.

- ότι υπάρχει η δυνατοτης να σου πλένει το αυτοκίνητο κάποιος εργάτης όταν δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να κάνει. Απλά του λες αν θέλει να πλύνει και το δικό του. Από το να τον βλέπεις να περιφέρεται και να τσαντίζεσαι, τουλάχιστον βγαίνει κάτι θετικό.


- σε φάσεις που υπάρχει πολύς κόσμος στην παραγωγή και προκύψει μία αβαρία/βλάβη, εκείνο το δίωρο μπορείς να στείλεις κάποιον να ψωνίσει ώστε 2-3 γυναίκες να μαγειρέψουν στην κουζίνα 3-4 φαγητά που λιγουρευτηκες. Κρατάς από 1-2 κομμάτια μουσακά/παστίτσιο/σουτζουκάκια, αυτοί μοιράζονται τα υπόλοιπα, επιστρέφουν σπίτι τους και με φαγητό, οπότε όλοι είναι ευχαριστημενοι. ..

.

Το έφτιαξες ωραία το σενάριο συντροφάκο.
Εκείνον τον φραπέ τι τον ήθελες?
Γράψε έναν καπουτσίνο με σαντιγύ και καρδούλα κανέλλα σε στυλ 'we love boss'.
Αφεντικό είσαι. Όχι αλβανός Greek lover στο Κατάκωλο.

Ζούμε εξεγερμένοι, ΟΧΙ σα ρουφιάνοι και προσκυνημένοι...
R21

- 18 Οκτ 2015, 13:32 #175141 Μπράβο ΖορΖ, με πρώτη ευκαιρία στείλε και καμμία φωτό να ζηλέψουμε περισσότερο.

Μπράβο και στον kilo για το νέο συμβόλαιο και για την διάθεση του.

- 18 Οκτ 2015, 13:33 #175142

Προσωπικά βρίσκω τη δουλειά μου φοβερά ενδιαφέρουσα, έχω μάθει απίστευτα πράγματα, με έχει ταξιδέψει σε απίστευτα μέρη, έχω γνωρίσει κόσμο και καταστάσεις, και τομείς, δουλεύω σε τεχνολογίες που βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, ξοδεύω σαφώς 65+ ώρες, αβέβαιο μέλλον, άγχος, όλα, αλλά δεν θα άλλαζα "το μαγαζί μου" με τπτ

Ολ αυτα που κερδιζεις σ εχουν κανει να αγαπας αυτο που κανεις. Ετσι ειμαι τωρα, ξυπναω το πρωι χαρουμενος, παω για δουλεια απο τους πρωτοςυ, φευγω απο τους τελευταιους. Διαχειριζομαι τον χρονο στο γραφειο οπως θελω, κερδιζω γνωση, ειμαι σ ενα περιβαλλον νορμαλ με νορμαλ ανθρωπους χωρις εξωπραγματικες απαιτησεις. Η δουλεια ειναι βολτα ετσι.

Οταν ομως ημουν μ ενα αφεντικο σαν αυτον που περιγραφει παραπανω οτι βαζει τους εργαζομενους να πλενουν το αυτοκινητο του, καθε μερα που ξυπνουσα εβριζα, ειχα κομπο στο στομαχι και δεν ηξερα τι θα ξημερωσει και τι θα μου ζητηθει να κανω. Περιμενα τη Παρασκευη να νοιωσω ανθρωπος και την Κυριακη παλι κομπος.

- 18 Οκτ 2015, 13:51 #175145

.......

Οταν ομως ημουν μ ενα αφεντικο σαν αυτον που περιγραφει παραπανω οτι βαζει τους εργαζομενους να πλενουν το αυτοκινητο του, καθε μερα που ξυπνουσα εβριζα, ειχα κομπο στο στομαχι και δεν ηξερα τι θα ξημερωσει και τι θα μου ζητηθει να κανω. Περιμενα τη Παρασκευη να νοιωσω ανθρωπος και την Κυριακη παλι κομπος.

Όταν όμως έπαιρνες φαγητάκι τσάμπα στο σπίτι από το αφεντικούλι σου ήταν καλά ε?
Αχάριστε....

Ζούμε εξεγερμένοι, ΟΧΙ σα ρουφιάνοι και προσκυνημένοι...
R21