Τωρα που το εβαλε ο Εντι θεωρω οτι η περιπτωση Ρικιαρντο-Κιμι στο Μονακο και Κιμι-Μποτας σημερα ειναι πανομοιοτυπες. Θεωρω οτι και στις δυο υπαρχει υπερβολη απο τη μερια του επιτιθεμενου, ξεκαθαρη βουτια, αρκετα τραβηγμενη αλλα οχι Μαλντοναντικη. Ο Κιμι τιμωρηθηκε ο Ρικιαρντο οχι.
Το μονο σιγουρο ειναι οτι αυθορμητα και αμεσα σαφως και δεν ειχα την ιδια κριση. Δηλαδη μου ηταν πολυ πιο ευκολο να πω πιο υπερβολικο τον Ρικιαρντο τοτε απ'οσο υπερβολικο θεωρησα σημερα τον Κιμι. Ακομα και τωρα δεν ξερω αν το βλεπω καθαρα, μπορει και του Ρικιαρντο να ηταν πιο ηπια περιπτωση αλλα να το εξισωνω στα ματια μου με τη σημερινη.
Που καταληγω;
Οτι ειναι μεγαλο κριμα που (σχεδον) ολοι μας χρησιμοποιουμε την ευφυΐα μας ετσι ωστε να προσπαθησουμε να βρουμε και να αποδειξουμε την αληθεια που μας καταπραϋνει συναισθηματικα, αντι να τη χρησιμοποιουμε ωστε να προσπαθησουμε να βρουμε την οσο το δυνατον αντικειμενικοτερη αληθεια, ακομα και αν αυτη μας "πληγωνει" .
Οποιος θεωρει οτι ειναι ξεκαθαρα εκτος αυτης της κατηγοριας ας σηκωσει το χερι...



) άρχιζε να κόβει τις στροφές