- 29 Σεπ 2015, 10:43 #166238 H επιχείρηση υπάρχει χάριν του εργοδότη και μόνον . Την κρατάει όταν κερδίζει και την κλείνει όταν χάνει .
Ο εργαζόμενος πρέπει να βγάζει τον μισθό του και ένα κέρδος για την εταιρεία από την εργασία του . Αλλιώς δεν έχει νόημα η εργασία του και η πρόσληψη του .

Αυτοί είναι οι βασικοί κανόνες , αλλά η εφαρμογή τους εξαρτάται από πολλά πράγματα . Και πρώτα από την οικονομική συγκυρία . Σήμερα σαν επιχειρηματίας πρέπει απλά να επιβιώσεις , οπότε θα επιβιώσεις εκμεταλλευόμενος τα πάντα , ακόμη και την ανάγκη του εργαζόμενου να έχει δουλειά σε μιά ανεργία 40 % .
Αν τα πράγματα είναι καλά τότε για να βρείς εργαζόμενο να δουλέψει θα πρέπει να πληρώσεις καλά και τον καλό εργαζόμενο θα πρέπει να τον πληρώσεις καλύτερα , ώστε να μην σκεφτεί να γίνει επιχειρηματίας και ανταγωνιστής σου .

Στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει παντού ανταγωνισμός . Δεν είναι όπως το ιδανικό για το παρεάκι που είναι η χαλάρωση του δημόσιου τομέα .

Από εκεί και μετά επειδή μιλάμε για σχέσεις ανθρώπων έχουμε θέματα που απασχολούν την ψυχολογία , ενίοτε και την ψυχιατρική . Υπάρχουν εργοδότες που θεωρούν καθήκον τους να σκίζουν τους εργαζόμενους τους , ακόμα και χωρίς λόγο , υπάρχουν και εργαζόμενοι που θεωρούν καθήκον τους να κάνουν κακό στην επιχείρηση τους και στους πελάτες τους .

Οι λόγοι είναι καθαρά ψυχολογικοί και χρειάζονται ψυχίατρο , είτε καλύπτονται από κόμματα , είτε από παιδικές η νεανικές εμπειρίες , είτε απλά από ζήλεια .

Για να αποφεύγονται λοιπόν οι ψυχωσικοί θα πρέπει να υπάρχει οικονομική σταθερότητα , όπου θα επιβραβεύονται οι καλοί εργοδότες με κέρδη και την αφοσίωση των εργαζομένων τους και οι καλοί εργαζόμενοι με καλές αμοιβές και συνθήκες εργασίας .

- 29 Σεπ 2015, 10:45 #166239

....
. ζητούσα μεικτά 250€ την ημέρα επιπλέον για την Ιορδανία...
-Grigoris, είναι πολλά αυτά που ζητάς.
-Κύριε CEO μου, δεν είναι πολλά, αν ήταν πολλά θα στέλνατε οποιονδήποτε, στέλνετε 1 μηχανικό για να σας κάνει όλη την δουλειά σε δύσκολες συνθήκες, θα πρέπει λοιπόν να τον πληρώσετε. Δεν σας ζήτησα εγώ να πάω, εγώ θα πάω γιατί σέβομαι την δουλειά μου κι εσείς πρέπει να σεβαστείτε την δική μου, αλλά και την δική σας -γιατί δεν είναι μια εύκολη δουλειά- και να το πληρώσετε.
-ΟΚ, αλλά να ξέρεις πως διαφωνώ.

Αυτό πριν 3 χρόνια.
Θεωρώ πως εν τέλει αργότερα κατάλαβε αυτό που του είπα, γιατί μετά από 2 επιτυχημένα project μου έδωσε μόνος του ένα μικρό bonus και κατόπιν και συμπαθητική αύξηση.

Grigoris,
αντε πες τα στον Markvag και σε ολους θεωρουν οτι ο εργαζομενος δεν εχει διαπραγματευτικη δυναμη.

- 29 Σεπ 2015, 10:57 #166242 Δεν έχουν όλοι οι εργαζόμενοι διαπραγματευτική δύναμη.
Συγκρίνεις τα ασύγκριτα τώρα. Το ότι έχω εγώ ή κάποιοι άλλοι, δεν λέει κάτι.
Εγώ είμαι τυχερός και έχω τώρα εμπειρία. Τι να κάνει όμως ο νέος εργαζόμενος; Τι να διαπραγματευτεί;

- 29 Σεπ 2015, 11:06 #166244 supply and demand τοτε.

- 29 Σεπ 2015, 11:06 #166245 Λόγω ηλικίας και επειδή έτυχε να ζήσω και πρίν την ευμάρεια του Πασόκ αλλά και όλη τη διάρκεια της και όσο έγιναν μέχρι σήμερα έχω πια τη δική μου φιλοσοφία για τον εργαζόμενο όπως και για τον εργοδότη, θεωρώ λοιπόν ότι αυτά που παλιομοδίτικα πιστεύω μου ισχύουν, πρέπει να ισχύουν ανεξάρτητα από καταστάσεις ευμάρειας ή κρίσης της αγοράς γιατί αποτελούν τη βάση του επιχειρήν πάντα κατά την γνώμη μου.

Ο εργαζόμενος πρέπει να αμοίβεται ώστε να ζεί άνετα και να μπορεί να ευημερεί η οικογένεια του, το θεωρώ αδιαπραγμάτευτο, όποιο αφεντικό δεν μπορεί να πληρώνει όσα πρέπει για να μην ζεί ο υπάλληλος του στην ανέχεια, να κάνει μόνος του τη δουλειά του ή με την οικογένεια του, όλα τα άλλα είναι πράξεις ανήθικες, όπως και να κρύβεται πίσω από το γράμμα του νόμου ενώ βλέπει τον άλλον που του βγάζει τη δουλειά να υποφέρει.

Η ζωή κύριοι χρειάζεται και λεβεντιά.

Ο επιχειρηματίας πρέπει να κάνει το καλύτερο για τον πελάτη του και για το προϊόν του γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι ο καλύτερος πωλητής σε μια επιχείρηση είναι ο ευχαριστημένος πελάτης, όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού, δεν φτάνει μόνο το καλό μάρκετινγκ, οι αφίσες, οι καταχωρήσεις, η παρουσία στις κλαδικές εκθέσεις, πρέπει και ο πελάτης να είναι ευχαριστημένος για αυτό που πλήρωσε και να νιώθει ασφάλεια ότι είσαι εκεί και θα τον καλύψεις.

Γιατί σε μια συναλλαγή πρέπει να είναι και τα δύο συναλλασόμενα μέρη ευχαριστημένα αλλιώς δεν υπάρχει μακροημέρευση της επιχείρησης, δεν είναι συναλλαγή όταν ο ένας κερδίζει και ο άλλος χάνει, είναι κάτι άλλο που ανατρέπει τους κανόνες της αγοράς.

Είπαμε, η ζωή χρειάζεται και λεβεντιά.

Δεν με αφορούν οι κουτοπόνηροι, οι μπαγάσηδες και οι κακομοίρηδες, σε όλη μου την πορεία που δεν είναι ούτε μικρή σε χρόνο ούτε μικρή σε επιδόσεις πήρα πολλά μαθήματα ανωτερότητας από άτομα αξιόλογα και έφαγα και πολλές σφαλιάρες που άλλες άξιζα και άλλες όχι, έτσι είχα το κουράγιο να πάρω τιες δικές μου αποφάσεις και να μείνω μόνος, αποφάσισα να κάνω επιλογή συνεργατών όπως και επιλογή πελατών και δεν έχασα, ο κουμπάρος μου, ναι αυτός που ανέφερα πριν, στο καθαρά εργασιακό κομμάτι αν εξαιρέσουμε τον χαρακτήρα του που ήταν συγκεντρωτικός μέχρι εκνευρισμού, ήταν πανεπιστήμιο για όσους δούλεψαν δίπλα του, όσοι κάτσαμε μαζί του γίναμε αφεντικά και δεν κλείσαμε τις δουλειές μας, δεν αποτύχαμε γιατί μάθαμε να λειτουργούμε σωστά, μάθαμε να προσέχουμε και να μη φτύνουμε εκεί που τρώμε.

Δεν συνάντησα άλλον σαν αυτόν, συγκέντρωνε τις αρετές των Αμερικανών στις πωλήσεις προσαρμοσμένες απόλυτα στην Ελληνική νοοτροπία και στις ανάγκες τις Ελληνικής αγοράς, υπήρξε ο μέντορας μας αλλά έτσι είναι γραφτό, οι μαθητές να φεύγουν από κοντά όταν νιώσουν ότι έβγαλαν φτερά και αντέχουν να πετάξουν μακριά, άλλωστε αυτός είναι ο ορισμός του μέντορα, η διαμόρφωση ικανών ατόμων σε όλα τα επίπεδα για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα και είναι τυχεροί όσοι συναντήθηκαν με τον μέντορα τους γιατί δεν είχαν όλοι την τύχη να - σπουδάσουν - τη δουλειά τους κοντά σε αξιόλογους ανθρώπους.

Η αγορά έχει τους δικούς της νόμους και τη δική της ηθική και επιβραβεύει αντίστοιχα, σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, οι αξίες των περασμένων δεκαετιών δεν ισχύουν στο μεγαλύτερο μέρος τους, απόρρεια αυτών είναι και μέρος της κατάστασης που ζούμε, η ταχύτητα της πληροφορίας, η τάση για γρήγορο πλουτισμό, η νοοτροπία που εμφυτεύεται στους σπουδαστές των μεγάλων και γνωστών οικονομικών πανεπιστημίων του κόσμου για την αποτελεσματικότητα των αριθμών χωρίς τη συμμετοχή των ανθρώπων στην εξίσωση έφερε όλο αυτό που ζούμε όλοι σήμερα.

Πρίν λίγα χρόνια 50-60 γιάπηδες της Νέας Υόρκης χωρίς συνείδηση και συναίσθηση που θα κατέληγε όλο αυτό έφτιαξαν την σημερινή φούσκα από την οποία δεν θα ξεφύγει εύκολα ο κόσμος, το μεγάλο επιχειρήν όταν δεν έχει φραγμούς δεν είναι επιχειρήν αλλά καταστροφή, στη περίπτωση της χώρας μας, το μεγάλο επιχειρήν, η ελίτ του επιχειρηματικού μας κόσμου έδραξε την ευκαιρία της κρίσης και σε συνεργασία με την πολιτική ελίτ έδρασε χωρίς φραγμούς καταστρέφοντας την κοινωνία, οι πολυεθνικές απλά ακολούθησαν αλλά το στίγμα το έδωσαν οι δικοί μας επιχειρηματίες που μου έρχονται άμεσα στο μυαλό Δασκαλόπουλος, Κυριακόπουλος και άλλοι, υπήρχαν και άλλοι που αντιστάθηκαν, πάλι όσοι πρόχειρα θυμάμαι η Παπαδοπούλου με τα μπιστκότα, ο Καρέλιας και είναι κια άλλοι που αθόρυβα προχώρησαν στηρίζοντας και στηριζόμενοι από το προσωπικό τους, γιατί αυτοί ξέρουν ότι η αξία της επιχείρησης τους είναι οι εργαζόμενοι τους και όχι τα ταμειακά τους αποθεματικά.

- 29 Σεπ 2015, 11:07 #166246

Δεν έχουν όλοι οι εργαζόμενοι διαπραγματευτική δύναμη.
Συγκρίνεις τα ασύγκριτα τώρα. Το ότι έχω εγώ ή κάποιοι άλλοι, δεν λέει κάτι.
Εγώ είμαι τυχερός και έχω τώρα εμπειρία. Τι να κάνει όμως ο νέος εργαζόμενος; Τι να διαπραγματευτεί;

Τιποτα, θα κανει το σχετικο ΜΟΚΟ και θα κρατησει ματια και αυτια ανοιχτα (πραγμα που υποθετω οτι εκανες και εσυ και ολοι μας στην αρχη) και θα αποκτησει εμπειρια με τον καιρο.
Εισαι εσυ τωρα κοντα στα 40 στο ιδιο επιπεδο με εναν φρεσκο αποφοιτο της σχολης που εβγαλες? Οχι βεβαια, γιατι λοιπον να εχει αυτος τα ιδια δικαιωματα που εχεις εσυ?

- 29 Σεπ 2015, 11:09 #166248

Τα αφεντικά αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι πως οι μισθοί δεν είναι μόνον κόστος. Οι μισθοί υπάρχουν εκεί γιατί αυτοί εκτός των υπολοίπων, εξασφαλίζουν και την προστιθέμενη αξία στο όποιο εμπόρευμα ή υπηρεσία διακινείται.
Πχ η δική μου εταιρεία, αγοράζει ένα εμπόρευμα. Με τις γνώσεις των υπαλλήλων, το εμπόρευμα αποκτά πρόσθετη προστιθέμενη αξία και πωλείται 20, 30, 40% καμιά φορά παραπάνω από την αρχική αξία του εμπορεύματος.
Αυτό το % παραπάνω, είναι δημιούργημα ΚΥΡΙΩΣ των υπαλλήλων. Από αυτούς εξαρτάται αν θα βγει 10% παραπάνω ή θα βγει 30% παραπάνω, ή θα μπει και μέσα (true story, τα έχω δει όλα να συμβαίνουν).
Ε, δεν μπορείς μετά να έρχεσαι και να μου λες πως ο δικός μου ο μισθός σου είναι βάρος: ο δικός μου ο μισθός και κάποιων άλλων εξασφαλίζουν τα κέρδη σου. Αν θέλεις μεγάλα κέρδη, θα πρέπει να είμαι κι εγώ ικανοποιημένος, δεν θα γίνει διαφορετικά.

εξαρταται απο το κλαδο. μπορει οι υπαλληλοι να κανουν χαμαλοδουλεια ή low level δουλεια που μπορει να κανουν αλλοι χιλιαδες σαν και αυτους.

Τελευταία επεξεργασία από kacey και 29 Σεπ 2015, 11:14, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 29 Σεπ 2015, 11:13 #166251

Δεν έχουν όλοι οι εργαζόμενοι διαπραγματευτική δύναμη.
Συγκρίνεις τα ασύγκριτα τώρα. Το ότι έχω εγώ ή κάποιοι άλλοι, δεν λέει κάτι.
Εγώ είμαι τυχερός και έχω τώρα εμπειρία. Τι να κάνει όμως ο νέος εργαζόμενος; Τι να διαπραγματευτεί;

Τιποτα, θα κανει το σχετικο ΜΟΚΟ και θα κρατησει ματια και αυτια ανοιχτα (πραγμα που υποθετω οτι εκανες και εσυ και ολοι μας στην αρχη) και θα αποκτησει εμπειρια με τον καιρο.
Εισαι εσυ τωρα κοντα στα 40 στο ιδιο επιπεδο με εναν φρεσκο αποφοιτο της σχολης που εβγαλες? Οχι βεβαια, γιατι λοιπον να εχει αυτος τα ιδια δικαιωματα που εχεις εσυ?

Μεγάααλη κουβέντα αυτή.

- 29 Σεπ 2015, 11:13 #166252 Οπα . Ο νέος εργαζόμενος να κάνει ότι κάνουν ΟΛΟΙ οι νέοι εργαζόμενοι . Να μάθει την δουλειά και μετά να μπορεί να διαπραγματευθεί τον εαυτό του .

Το θέμα είναι όμως ότι παλιά δουλεύαμε από φοιτητές στην δουλειά μας και όταν πηγαίναμε για δουλειά ως επαγγελματίες είχαμε και εμπειρία .

Η γενιά των 25-35 που έζησε με 20 € τουλάχιστον ημερήσιο χαρτζηλίκι τα φοιτητικά της χρόνια και έκανε μεταπτυχιακά για να συνεχίσει την φοιτητική ζωή , ξεκινάει να βρεί δουλειά διευθυντή στα 27 της επειδή έτσι τους είπε η μαμά στο σπίτι το πρωί που έπιναν το γαλατάκι τους , ενώ δεν έχει καμία εργασιακή εμπειρία και το πανεπιστήμιο δεν είχε σχέσεις με τις επιχειρήσεις γιατί είναι αντεπαναστικές πρακτικές τέτοιες σχέσεις .

Λόγω της κρίσης , αυτό ψιλοαλλάζει τα τελευταία χρόνια με τους φοιτητές , αλλά πάντα ο πρωτοεργαζόμενος μαθαίνει και μετά κοιτάει τι παίρνει . Αλλωστε συνήθως δεν έχει και υποχρεώσεις .

[PaNick67]

- 29 Σεπ 2015, 11:20 #166258

quadra δε ξέρω τι έκανες με τους εργαζόμενους σου αυτό παραείναι σύνθετο, αλλά θεωρητικά και το να παίρνεις δουλειά από την επιχείρηση που δουλεύεις και να φεύγεις θεωρείται από πολλούς ανήθικο

Την εποχή που το έκανε ο quadra, αλλά και σήμερα σε ορισμένες δουλειές αυτός είναι ο τρόπος για να κάνεις δική σου επιχείρηση. Και ο πατέρας μου έτσι ξεκίνησε, τσακώθηκε με το αφεντικό του, είπε σε 2-3 καλούς πελάτες ότι φεύγει και τον ακολούθησαν. Μέσα σε 6 μήνες όλοι οι πελάτες χονδρικής είχαν πάει σε αυτόν.

Ανήθικο δεν θα το έλεγα αφού ο πελάτης που αλλάζει συνεργάτη το κάνει για δικούς του λόγους που συνήθως έχουν να κάνουν με το πως θα γίνεται η δουλειά τους καλύτερα.
Όταν είσαι το πρόσωπο της επιχείρησης, κανονίζεις δουλειές, μιλάς με πελάτες, τους έχεις ευχαριστημένους, και φέρνεις συνεχώς νέες δουλειές, ο εργοδότης πρέπει να σε προσέχει σαν τα μάτια του.

Σκέψου να ήμουν πελάτης στην εταιρία που δουλεύεις, αλλά μιλάγαμε μαζί και εσύ ήσουν αυτός που μου έκανες τις δουλειές χωρίς λάθη, στην ώρα τους βοηθώντας με να αποφεύγω κακοτοπιές και πρόστιμα.
Όταν θα έφευγες για να κάνεις δική σου δουλειά θα σε ακολουθούσα είτε μου το έλεγες είτε όχι γιατί με εσένα συνεργαζόμουν, εσένα ήξερα και με εσένα αισθάνομαι σίγουρος.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 29 Σεπ 2015, 11:42 #166272 Όποια δουλειά και να κάνει κάποιος, πρέπει να αμοίβεται από ένα όριο και πάνω. Και το όριο αυτό είναι να μπορεί να ζήσει: να τραφεί, να ντυθεί, να έχει ασφαλιστική κάλυψη. Αυτό, πρέπει να εξασφαλίζεται από τον βασικό μισθό και την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Από εκεί και μετά, και για τους έμπειρους, ούτως ή άλλως πάντα προσωπικές συμβάσεις γίνονταν. Δεν βρίσκω κακό όμως να υπάρχουν κάποια παραπάνω χρήματα για όσους δεν είναι ανιδίκευτοι. Αν έχεις σπουδάσει και έχεις το κάτι παραπάνω, θα πρέπει να πληρώνεσαι κάτι παραπάνω έστω κι αν δεν έχεις εμπειρία.

Το να θεωρούμε πως ΟΛΟΙ είναι αναλώσιμοι, ή έστω κάποιοι, δείχνει κοντόφθαλμο. Ακόμη και ένας απλός οδηγός, μπορεί να είναι σημαντικά καλύτερος από τον άλλο: να οδηγεί καλύτερα, να οδηγεί οικονομικότερα, να προσέχει το αμάξι, κλπ κλπ. Δεν μπορείς μια μέρα να του πεις, θα σου μειώσω τον μισθό γιατί βρίσκω άλλους φθηνότερους. Μακροπρόθεσμα, ζημιά θα φέρει παρά όφελος.

Η εταιρεία πρέπει να φτιάχνει ένα καλό κλίμα για να δουλεύουν όλοι καλύτερα. Αλλιώς, θα γυρίσει μπούμερανγκ. Αν περνάει ζόρια, όλοι θα δείξουν κατανόηση, αν όχι, δεν δικαιούται να μειώνει μισθούς για να μεγαλώνει τα κέρδη της. Γιατί αυτό χαλάει την λειτουργία για όλους. Αν ο καθένας φοβάται για την δουλειά του ή τον μισθό του, ούτε για την ίδια την εταιρεία είναι καλό, ούτε για την γενικότερη οικονομία της χώρας. Εσείς οι φιλελεύθεροι δεν λέτε πως η οικονομία είναι πάνω απ΄ όλα ψυχολογία; Ε, εδώ γιατί δεν ισχύει το ίδιο;

Κάτι τελευταίο: κάποιοι δεν υπήρξαμε αφεντικά (με την λογική πως δεν είχαμε ποτέ υπαλλήλους να πληρώνουμε με τα δικά μας λεφτά), κάποιοι άλλοι όμως ή δεν υπήρξαν υπάλληλοι ή έχουν ξεχάσει πώς είναι να είσαι. Και τα δύο έχουν τις δυσκολίες τους και αξίζουν το σεβασμό ένθεν κακείθεν.
Δεν γίνεται κάποιος να μιλάει σαν το ΚΚΕ για τα κακά αφεντικά (δεν είναι όλα τα αφεντικά κακά, πώς να το κάνουμε; ), ούτε όλοι οι υπάλληλοι καλοί (εννοείται). Αλλά πρέπει λοιπόν το καλό αφεντικό να ανταμοίβει τον καλό υπάλληλο. Αν δεν το κάνει, τότε είναι απλά @@ρας και δεν θα μακροημερεύσει. Εγώ αυτό βγάζω και από την περίπτωση του 21 quadra: όταν το αφεντικό ήταν καλό, όλα ήταν καλά. Όταν έγινε μ@λάκας, οι υπάλληλοί του του γύρισαν την πλάτη. Αυτό ας είναι ένα μάθημα λοιπόν για αφεντικά και υπαλλήλους.

Τέλος, υπάρχει και το ζήτημα πώς φέρεται κάποιος ο οποίος είναι σε κάποια θέση και έχει από κάτω του κάποιους ανθρώπους. Εκεί έχω δει ακόμη χειρότερες συμπεριφορές συχνά...

- 29 Σεπ 2015, 11:47 #166275 περι ηθικης στο να γινεσαι ανταγωνιστης του πρωην εργοδοτη σου:

αλλο αυτο που περιγραφεται, αλλο να χτυπας πελατες του πρωην εργοδοτη σου ενω ο μονος λογος που μπορεις να το κανεις αυτο ειναι να εχεις παρει ετοιμο το πελατολογιο με διευθυνσεις τηλεφωνα κλπ και τα κοννε που εχεις αποκτησει μαζι τους τα εχεις αποκτησει μεσω της προηγουμενης εργασιας σου.

εχω φιλο γραφιστα που απελυσε υπαλληλο του γιατι η τυπισσα ΟΤΑΝ ηταν υπαλληλος του ξοδευε πιο πολυ χρονο και προσπαθεια στο να προσπαθει να πεισει τους πελατες να τους κανει τη δουλεια μονη της on the side απο το να κανει τη δουλεια της ως υπαλληλος του γραφειου, και η τυπισσα σημερα χτυπαει ολους τους πελατες του εχοντας το πελατολογιο και τις γνωριμιες απο πριν. και γνωριζοντας τις τιμες του.

hifi τα ιδια λεμε: κατανοηση και απουσια πουστιας και απο τις δυο πλευρες. σε αυτο που διαφωνουμε ειναι το τι σηκωνει κατανοηση και το τι συνιστα |λογοκρισία| (ή μαλλον που ειναι το οριο).

δεν μπορω να δεχτω το να μην εχει δικαιωμα ο εργοδοτης να μειωσει ενα μισθο, ακριβως οπως επελεξε να δινει περισσοτερα απο οσα ηταν υποχρεος. το γιατι θα το κανει ειναι δικο του θεμα, το πως θα αντιδρασει ο εργαζομενος ειναι δικο του θεμα.

- 29 Σεπ 2015, 11:49 #166276 ένα λεπτό, δεν είπα ότι εγώ το θεωρώ ανήθικο, είπα ότι θεωρείται (από άλλους) και μάλιστα καλλιεργείται αυτή η άποψη για να σου δημιουργηθούν τύψεις ή κάτι τέτοιο

ανήθικο για μένα είναι (και συνεπώς δύσκολα θα το έκανα) να πάρω ένα πελάτη του γραφείου όσο είμαι στο γραφείο και να τον δουλεύω μόνος μου κρυφά

αυτό έχω διαπιστώσει να συμβαίνει όπως είπα και παραπάνω, αλλά δεν ήταν ποτέ δουλειά μου να το συζητήσω παραέξω
και στη πραγματικότητα δε το κατακρίνω, απλά δε θα το έκανα

σαν έμμισθος υπάλληλος μπορώ να ανοίξω δική μου ατομική και να έχω απαλλαγή από τον οαεε κιόλας και να κάνω δικές μου δουλειές εκτός ωρών γραφείου

αυτό δεν είναι κατακριτέο ίσα ίσα, προσωπικά αν ποτέ το ξεκινούσα μάλλον έτσι θα το ξεκινούσα

αλλά υπάρχουν 2 πράγματα που είναι λάθος όταν κάνεις τέτοιο σκηνικό
1) αυτό που είπα πριν να τσιμπάς πελάτες κάτω από τη μύτη των εργοδοτών σου
2) να κάνεις δικές σου δουλειές στο ωράριο της έμμισθης εργασίας σου

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 29 Σεπ 2015, 12:16 #166291

Από εκεί και μετά, και για τους έμπειρους, ούτως ή άλλως πάντα προσωπικές συμβάσεις γίνονταν. Δεν βρίσκω κακό όμως να υπάρχουν κάποια παραπάνω χρήματα για όσους δεν είναι ανιδίκευτοι. Αν έχεις σπουδάσει και έχεις το κάτι παραπάνω, θα πρέπει να πληρώνεσαι κάτι παραπάνω έστω κι αν δεν έχεις εμπειρία.

Το να θεωρούμε πως ΟΛΟΙ είναι αναλώσιμοι, ή έστω κάποιοι, δείχνει κοντόφθαλμο. Ακόμη και ένας απλός οδηγός, μπορεί να είναι σημαντικά καλύτερος από τον άλλο: να οδηγεί καλύτερα, να οδηγεί οικονομικότερα, να προσέχει το αμάξι, κλπ κλπ. Δεν μπορείς μια μέρα να του πεις, θα σου μειώσω τον μισθό γιατί βρίσκω άλλους φθηνότερους. Μακροπρόθεσμα, ζημιά θα φέρει παρά όφελος.

Μην συγχέεις αυτο που ειπα με τους ανειδικευτους, που να μην το εκανα και συγκεκριμενο με αποφοιτους της σχολης σου δηλαδη.
Εννοειται, αλλο τα μηλα και αλλο τα αχλαδια. Αν ομως (οπως συμβαινει τωρα) η υπερπροσφορα ριχνει τις τιμες, εννοειται οτι οι πτυχιουχοι θα πανε προς τα κατω και οι μη πτυχιουχοι στον πατο.

Το αλλο με τους αναλωσιμους, δειχνει κοντοφθαλμο μεν, μπορει να μην ειναι δε. Ειναι στην κριση του εργοδοτη αν θα εχει "ευχαριστημενους"** υπαλληλους ή "αναλωσιμους". Δικο του το ρισκο, τα κερδη και οι ζημιές.

**Το οποιο ειναι καπως μυθος. Ειναι στην ανθρωπινη φυση, ποτε κανεις δεν ειναι "ευχαριστημενος". Οι υπαλληλοι δε, συνηθως γκρινιαζουν ετσι και αλλιως.

- 29 Σεπ 2015, 12:23 #166293 όσο και να γκρινιάζουν αναγνωρίζουν ότι κάποιος εργοδότης είναι καλός ή όχι, δεν είναι και τόσο υποκειμενικό το θέμα

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς