- 28 Σεπ 2015, 22:30 #166095

Οποιος θελει να "μοιραστει τα κερδη" ζει σε αλλο πλανητη. Αν θελετε να το παιξετε γαλαντομοι και δικαιοι, παιξτε με τα λεφτα σας πρωτα και αμα το καταφερετε, θα σας βγαλω το καπελο.

Ωραία μας τα λες... Να σε ρωτήσω κάτι άλλο... Όταν το μαγαζί πάει καλά, το αφεντικό δίνει το μισθό και όλα καλά. Όταν δεν πάει καλά μειώνει το μισθό. Αυτό δεν είναι επιμερισμός των ζημιών στους εργαζόμενους;;;; Με ποια λογική δεν δεχόμαστε το αφεντικό να επιμερίσει τα κέρδη (πχ να δώσει μπόνους επειδή πήγε καλά το μαγαζί), αλλά θεωρούμε ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ το ότι θα πρέπει να επιμερίσει τις ζημιές όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά... Με ποια λογική είναι σωστό (εννοώ ηθικό) κερδοφόρος εταιρεία να προβαίνει σε μειώσεις των ούτως ή άλλως πενιχρών μισθών;;;;




Πραγματικό παράδειγμα: "Επιχειρηματίας" έχει βιοτεχνία και αμοίβει τους πάντες σχεδόν με τον βασικό (τότε 750 ευρώ). Με το που περνάει η μείωση του βασικού τους ρίχνει όλους στον νέο βασικό (-200 κάτι ευρώ). ΤΗΝ ΙΔΙΑ μέρα σκάει μύτη με ολοκαίνουριο αμάξι των 100Κ ευρώ... Το οποίο ουσιαστικά του πλήρωσαν οι εργαζόμενοι... Ωραίο και ηθικό έτσι;;;;


Α... btw... Με τα λεφτά μου "έπαιξα" ένα φεγγάρι και σιχτίρισα να ασχολούμαι με τέτοιους τύπους οι οποίοι συμφωνούσαν το Χ όταν είχαν ανάγκη (παρεπιπτόντως το Χ ποσό ήταν λογικότατο, ποτέ ούτε να γίνω πλούσιος ήθελα, ούτε ζητούσα τρελά πράγματα), αλλά όταν έρχονταν η ώρα να βάλουν το χεράκι στην τσεπούλα και να πληρώσουν το συμφωνηθέν έβρισκαν καβούρια και ηλίθιες δικαιολογίες ή καμιά φορά και σιωπή. Ειλικρινά βαρέθηκα να χρηματοδοτώ εγώ τον κάθε πικραμένο που πλήρωνε όποτε ήθελε και κουράστικα να πηγαίνω σπίτι με το στομάχι κόμπο από τα νεύρα...

Για εμένα τα πράγματα είναι απλά, είτε πας ως εργαζόμενος είτε ως εξωτερικός συνεργάτης: Κύριε, θέλεις την Χ δουλειά; ΟΚ, πόσα δίνεις;;; Ψ ευρώ. Ωραία, συμφωνούμε. Δεν σου κάνω τη δουλειά;;; Διώξε με. Άμα στην κάνω (και πολύ παραπάνω να προσθέσω εγώ), τότε θα πρέπει να με πληρώσεις Ψ ευρώ την ώρα που συμφωνήσαμε. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Αν δεν αλλάξει κάτι στη δουλειά μου, δεν έχεις λόγο να αλλάξεις το Ψ. Και αν μου πεις ότι το μαγαζί θα πέσει έξω επειδή δεν μπορεί να πληρώνει μισθούς, ε... τι να πω...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 28 Σεπ 2015, 22:39 #166103

Ειπωθηκε παραπανω μια μεγαλη αληθεια. Η καθε επιχειρηση υπαρχει για να βγαλει κερδος ο ιδιοκτητης, δεν υπαρχει για να δωσει δουλεια σε κοσμο, δεν υπαρχει για να "προσφερει" σε κανεναν αλλον περαν των μετοχων της. Οποιος θελει να "μοιραστει τα κερδη" ζει σε αλλο πλανητη. Αν θελετε να το παιξετε γαλαντομοι και δικαιοι, παιξτε με τα λεφτα σας πρωτα και αμα το καταφερετε, θα σας βγαλω το καπελο.

τα κέρδη δε τα μοιράζεσαι, το ρίσκο όμως πολλές φορές καλείσαι να το μοιραστείς

φίλος μου έχει χάσει τη δουλειά του έτσι επειδή δε δέχτηκε να φορτωθεί αυτός έναν λάθος χειρισμό του που κόστισε μερικές 100αδες ευρω στην εταιρεία του (που δεν είναι και τίποτα για αυτούς μιλάμε για τηλεπικοινωνιακό κολοσσό )
άρχισε το τραμπουκισμό μέχρι την κορυφή (γιατί κανένας δε μπορούσε να βγάλει άκρη μαζί του και τον πέταγε ο ένας στον άλλο) και έφυγε σούμπιτος για ταμείο

και σε μένα έχει ειπωθεί η ατάκα "το επόμενο λάθος το βάζεις από τη τσέπη σου"
φυσικά και δε θα βάλω τίποτα από τη τσέπη μου από τη στιγμή που δε μοιραζόμαστε τα κέρδη και ο μισθός μου είναι χαμηλός

αυτά βέβαια ο quadra μπορεί να τα θεωρεί κομμουνίστικα πράγματα

quadra δε ξέρω τι έκανες με τους εργαζόμενους σου αυτό παραείναι σύνθετο, αλλά θεωρητικά και το να παίρνεις δουλειά από την επιχείρηση που δουλεύεις και να φεύγεις θεωρείται από πολλούς ανήθικο

στο δικό μου κλάδο είναι ο φόβος και ο τρόμος του κάθε επιχειρηματία και προσπαθούν όλοι με διάφορους (αστείους πολλές φορές) τρόπους να προστατευτούν από αυτό

εγώ παραμένω κάπως ουδέτερος στο θέμα και το εξετάζω ανά περίπτωση, πχ θεωρώ όντως ανήθικο το να έχεις πελάτη και να τον δουλεύεις μόνος σου ενώ παραμένεις στην επιχείρηση (πράγμα που έχω διαπιστώσει πολλάκις να συμβαίνει στη πραγματική ζωή), από την άλλη αν φύγεις και ο άλλος θέλει να σε ακολουθήσει δικαιωμά του να επιλέξει με ποιον θέλει να συνεργαστεί

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 28 Σεπ 2015, 22:58 #166112 Έχω πληρώσει 100€ για λάθος εκτύπωση επαγγελματικών καρτών τις οποίες σχεδίασα ενώ δεν ήταν η δουλειά μου και τελικά ένα από τα αφεντικά ήθελε αλλού το Logo και αλλού το όνομα κι όλα αυτά σε εταιρεία με τζίρο 8 μύρια και προ κρίσης.

Ήταν το τελειωτικό χτύπημα, την επόμενη μέρα έψαχνα χώρα να φύγω.

- 28 Σεπ 2015, 22:59 #166114 21 quadra
δεν το εγραψα για να μου εξηγησεις, το εγραψα για να δεις (μαζι με μερικους αλλους) πως ενω εχεις ολα τα δικια του κοσμου, μπορει καποιοι εξυπνακηδες εδω μεσα να βγουν να πουν τη παπαρια τους νομιζοντας οτι ξερουν καλυτερα.

β) Η πληρωμη των προμηθευτων για τα προιοντα που μετα πουλας, δεν ειναι ΚΟΣΤΟΣ ρε παιδια.

Συγνώμη, αλλά αυτό είναι τόσο new economics που δεν μπορώ καν να καταλάβω πως προκύπτει... Το κόστος των α υλών ή αγοράς των εμπορευμάτων σου δεν είναι κόστος;;;; Τότε τι ακριβώς είναι;;; Έσοδο;;;;

ελα ρε συ τωρα...
αγοραζεις ενα εμπορευμα 1000ε. το πληρωνεις, δινεις τα 1000. το πουλας 1100. εχεις παρει τα 1000 πισω και εχεις βγαλει κερδος 1000. στο μεταξυ, για να και μεχρι να το πουλησεις εχεις ξοδεψεις αλλα 20σε καυσιμα, εργατικα, ΔΕΗ. Αυτα τα 20 δεν τα παιρνεις πισω. Αυτο εννοω οταν κανω τη διακριση αναμεσα στα κοστη/εξοδα και στη πληρωμη των αγαθων.

πρεπει καποια στιγμη να καταλαβαιτε κατι πολυ απλο: μια εταιρια/επχιειρηση δεν υπαρχει για να προσφερει δουλεια στο κοσμο, ουτε για να προσφερει μισθους, ουτε για να προσφερει αυτο το μισθο που καποιος αλλος θα κρινει ικανοποιητικο. Η εταιρια/επιχειρηση υπαρχει επειδη θελει ο ιδιοκτητης της να υπαρχει, και για τους λογους που εκεινος θελει να την εχει.

Κανείς δεν είπε το αντίθετο...

Να στο θέσω διαφορετικά. Έστω ότι ο kacey είναι μπογιατζής. Και ο markvag θέλει να βάψει το σπίτι του. Έρχεται ο markvag στον kacey και κλείνουν μία συμφωνία (προφορικά): ο kacey θα βάψει το σπίτι του markvag για 200 ευρώ (και τα βαφτικά τα βάζει ο markvag).

Ξεκινάει ο kacey (ο οποίος σημειωτέων έχει μήνες να σταυρώσει μεροκάματο με την κρίση), κάνει την καλή δουλειά που κάνει πάντα και κάπου στη μέση έρχεται ο markvag και λέει: Κοίτα... Δεν βγαίνω με 200 ευρώ... 100 δίνω για όλο το σπίτι. Ή το δέχεσαι ή δεν πειράζει, βρηκα τον X που θα μου το τελειώσει με 30 ευρώ.

Είναι νόμιμο;;; Ναι.

Είναι ηθικό;;;;

Θα σου άρεσε;;;;

Γιατί να είναι σωστό ο εργοδότης να μειώσει τον μισθό του εργαζόμενου;;;; Υπάρχει μία συμφωνία: Εγώ ο εργοδότης θα δίνω σε εσένα τον εργαζόμενο τα Χ χρήματα για την Ψ δουλειά.

η οποια συμφωνια μπορει να αλλαξει. Δεν δεχομαι απο τη μια να θεωρουμε λογικο το δικαιωμα/θεληση του εργοδοτη να δωσει περισσοτερα απο οσα οριζει ο νομος, αλλα παραλογο/ανηθικο/whatever τη θεληση του εργοδοτη να δωσει λιγοτερα απο οσα εδινε (αλλα παντα πανω απο το νομο).

Ασε που το παραδειγμα σου ειναι ακυρο για ενα απλο λογο (και ας αφησουμε στην ακρη οτι μου συγκρινεις μια συναλλαγη μεταξυ πελατη και ΕΕ, με τη συναλλαγη "εργασια εναντι χρηματων" μεταξυ υπαλληλου και εργοδοτη (που του πληρωνει και ασφαλεια, ο υπαλληλος εχει τις Χ προστασιες απο το νομο κλπ): αλλαζεις τη τιμη ενω εχει κανει τη μιση δουλεια. Το σωστο παραδειγμα με αυτο που λεω εγω ειναι ενω εχετε συμφωνησει με το μπογιατζη Χ ευρω και πριν κανει οτιδηποτε, πριν αγορασει υλικα, πριν τα παντα, ΤΟΤΕ να του πεις "κοιτα, εγω θελω να το κανεις με τοσα. μπορεις?" Αν οχι, δεν γινεται η δουλεια.

Αντιστοιχα λοιπον στο "Υπάρχει μία συμφωνία: Εγώ ο εργοδότης θα δίνω σε εσένα τον εργαζόμενο τα Χ χρήματα για την Ψ δουλειά. " εφ΄οσον ο εργοδοτης θελει πια να δινει λιγοτερα, ο εργαζομενος μπορει να επιλεξει να μη συνεχισει να κανει τη δουλεια...Οπως ΕΠΙΛΕΓΕΙ ο εργοδοτης να του δωσει Χ χρηματα και ο εργαζομενος ΕΠΙΛΕΓΕΙ να του κανει τη Ψ δουλεια για αυτα τα χρηματα, ετσι εχει καθε ΔΙΚΑΙΩΜΑ (εφ'οσον ειναι νομιμος) ο εργοδοτης να επιλεξει να του δωσει λιγοτερα και ο εργαζομενος να επιλεξει να μη του κανει τη δουλεια για αυτα τα χρηματα.

εφ'οσον ο εργοδοτης θελει και ειναι νομιμος, θα δωσει οτι μισθο γουσταρει. τα περι ηθικης κλπ τα απαντησα παραπανω.

ΟΚ... για εμένα είναι κάργα ανήθικο α) να αλλάζεις μονομερώς όρους συμφωνίας, β) να το κάνεις αυτό σε κάποιον που έχει ιδιαίτερα περιορισμένες δυνατότητες να αντιδράσει και γ) να επιμερίζεις τις ζημιές στους εργαζόμενους, αλλά όχι τα κέρδη

Όλα αυτά είναι νόμιμα.

Το δέχομαι σε περιπτώσεις σωστών εργοδοτών που προσέχουν το προσωπικό τους (ξέρω πχ περίπτωση ανθρώπου που έμαθε ότι ένας υπάλληλος είχε το παιδί του με σοβαρό πρόβλημα υγείας... τον φώναξε στο γραφείο του και του είπε απλά και καθαρά ότι αν χρειαστεί να πάει εξωτερικό να μην ανησυχεί, θα τα πληρώσει όλα αυτός και να μην τραβιέται με επιτροπές, ΙΚΑ, κτλ... αυτόν τον άνθρωπο τι να του πεις;;;;) που ξέρουν όλοι ότι όντως κάτι τέτοιο είναι η τελευταία επιλογή και όντως έχουν κόψει και από τα δικά τους... Δυστυχώς, αυτοί δεν είναι η πλειοψηφία...

καργα ανηθικο ειναι να το κανεις χωρις να υπαρχει αναγκη, για να βγαλεις υπερκερδη. οταν δεν γινεται αλλιως*, θα το κανεις και θα ειναι δικιαωμα σου.

*οπου ξαναλεω, το "βγαζε τα ιδια με τον υπαλληλο για να μη του μειωσεις το μισθο" ΔΕΝ το δεχομαι ως εναλλακτικη, οταν ο εργοδοτης εχει το ρισκο, τις υποχρεωσεις κλπ κλπ

Οποιος θελει να "μοιραστει τα κερδη" ζει σε αλλο πλανητη. Αν θελετε να το παιξετε γαλαντομοι και δικαιοι, παιξτε με τα λεφτα σας πρωτα και αμα το καταφερετε, θα σας βγαλω το καπελο.

Ωραία μας τα λες... Να σε ρωτήσω κάτι άλλο... Όταν το μαγαζί πάει καλά, το αφεντικό δίνει το μισθό και όλα καλά. Όταν δεν πάει καλά μειώνει το μισθό. Αυτό δεν είναι επιμερισμός των ζημιών στους εργαζόμενους;;;; Με ποια λογική δεν δεχόμαστε το αφεντικό να επιμερίσει τα κέρδη (πχ να δώσει μπόνους επειδή πήγε καλά το μαγαζί), αλλά θεωρούμε ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ το ότι θα πρέπει να επιμερίσει τις ζημιές όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά... Με ποια λογική είναι σωστό (εννοώ ηθικό) κερδοφόρος εταιρεία να προβαίνει σε μειώσεις των ούτως ή άλλως πενιχρών μισθών;;;;
Πραγματικό παράδειγμα:

α) δεν επιμεριζεις καμμια ζημια. οταν πηγαιναν καλα τα πραγματα εδινες περισσοτερα απο οσα ηταν υποχρεωτικο και τωρα πεφτεις σε αυτα που υποχρεουσαι να δινεις. τοσο απλο. γιατι:
β) ποιος κρινει αν ειναι αρκετο/ικανο/ικανοποιητικο το κερδος της "κερδοφορου" εταιριας? εσυ ή ο ιδιοκτητης της? ποιος κρινει ποσο κερδος ειναι ικανοποιητικο ωστε να τρωει στη μαπα και ολα τα αλλα που συνεπαγεται η ιδιοκτησια μιας επιχειρησης?
γ) οχι βεβαια αυτος του παραδειγματος σου που ηταν μαλακας.

φίλος μου έχει χάσει τη δουλειά του έτσι επειδή δε δέχτηκε να φορτωθεί αυτός έναν λάθος χειρισμό του που κόστισε μερικές 100αδες ευρω στην εταιρεία του (που δεν είναι και τίποτα για αυτούς μιλάμε για τηλεπικοινωνιακό κολοσσό )
άρχισε το τραμπουκισμό μέχρι την κορυφή (γιατί κανένας δε μπορούσε να βγάλει άκρη μαζί του και τον πέταγε ο ένας στον άλλο) και έφυγε σούμπιτος για ταμείο

και σε μένα έχει ειπωθεί η ατάκα "το επόμενο λάθος το βάζεις από τη τσέπη σου"
φυσικά και δε θα βάλω τίποτα από τη τσέπη μου από τη στιγμή που δε μοιραζόμαστε τα κέρδη και ο μισθός μου είναι χαμηλός

δηλαδη αμα κανεις ΕΣΥ ενα λαθος στη δουλεια ΣΟΥ και κοστισεις Χ χρηματα στον εργοδοτη σου, θα του πεις παρε τα @@ μου δεν με νοιαζει? Ανεξαρτητως περιπτωσης? Οταν εμενα ο υπαλληλος μου πηγε και επεσε με το μηχανακι του μαγαζιου, μονος του, σε στεγνη ευθεια, επειδη εκανε μαλακιες με το μηχανακι, επρεπε ή δεν επρεπε να πληρωσει τη ζημια?

Τελευταία επεξεργασία από kacey και 28 Σεπ 2015, 23:49, έχει επεξεργασθεί 2 φορά/ες συνολικά

- 28 Σεπ 2015, 23:28 #166132 Το λειτουργικό κόστος πρέπει να βαραίνει την επιχείρηση

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 28 Σεπ 2015, 23:31 #166135 Βέβαια, να μη ξεχνάμε οτι η επιλογή ενος εργαζόμενου βαρύνει τον επιχειρηματία (η τον υπεύθυνο για τέτοιες επιλογές)

Προσωπικά βρίσκω λογικά όλα όσα γράφτηκαν παραπανω, συμφωνω με τον kacey, άλλο τόσο συμφώνω και με τον qsis & τον markvag. Κωλοπαιδα υπαρχουν παντού, ειτε εργοδότες ειτε εργαζενοι. Απλα οι τρέχουσες συγκυρίες ευνοούν τον εργοδότη...

- 28 Σεπ 2015, 23:41 #166139

Βέβαια, να μη ξεχνάμε οτι η επιλογή ενος εργαζόμενου βαρύνει τον επιχειρηματία (η τον υπεύθυνο για τέτοιες επιλογές)

αλλαζουν οι συνθηκες, οπως επισης αλλαζουν και οι ανθρωποι.

- 28 Σεπ 2015, 23:43 #166140 Αυτό ισχυει και για τις δυο πλευρες.

- 29 Σεπ 2015, 00:19 #166152

Οποιος θελει να "μοιραστει τα κερδη" ζει σε αλλο πλανητη. Αν θελετε να το παιξετε γαλαντομοι και δικαιοι, παιξτε με τα λεφτα σας πρωτα και αμα το καταφερετε, θα σας βγαλω το καπελο.

Ωραία μας τα λες... Να σε ρωτήσω κάτι άλλο... Όταν το μαγαζί πάει καλά, το αφεντικό δίνει το μισθό και όλα καλά. Όταν δεν πάει καλά μειώνει το μισθό. Αυτό δεν είναι επιμερισμός των ζημιών στους εργαζόμενους;;;; Με ποια λογική δεν δεχόμαστε το αφεντικό να επιμερίσει τα κέρδη (πχ να δώσει μπόνους επειδή πήγε καλά το μαγαζί), αλλά θεωρούμε ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ το ότι θα πρέπει να επιμερίσει τις ζημιές όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά... Με ποια λογική είναι σωστό (εννοώ ηθικό) κερδοφόρος εταιρεία να προβαίνει σε μειώσεις των ούτως ή άλλως πενιχρών μισθών;;;;

Ενα θεματακι εδω, που ειναι ισως αντικειμενο αλλης, εκπαιδευτικης συζητησης:
Αν θυμαμαι καλα απο τα λιγα λογιστικα, ΖΗΜΙΑ δεν ειναι οταν εισαι ΜΕΙΟΝ συνολικα, "στο κοκκινο" που λενε οι Αμερικανοι?. Αν κανω λαθος διορθωσε με.
Την μειωση κερδων συνηθως οι Ελλ μαλακιωδως την αποκαλουν ζημια... το οποιο ειναι μεγιστη παπαρια και αλλου παπα ευαγγελιο.
Αν ειπα χοντομαλακια αστο για αλλη ωρα

Λοιπον, δεν "δεχομαστε" να επιμερισει τα κερδη το αφεντικο γιατι η συμφωνια δεν ειναι τετοια. Η συμφωνια συνηθως λεει "8ωρες την ημερα, 5μερες εβδομαδα, θα κανεις αυτο και θα παιρνεις τοσα", σε ειδικες περιπτωσεις λεει και επιπλεον "αμα πουλησεις 50 παιρνεις την αξια του ενος δωρο"
Ο μπόσης σου δινει θεση εργασιας, ενα Η/Υ, καρεκλα, τηλεφωνο, καποια τμ χωρο, εχει φτιαξει δουλεια την οποια καλεισαι να λειτουργησεις, εχει βαλει ενα σεβαστο κεφαλαιο και εχει κανει (και συνεχιζει να κανει) καμποσα εξοδα μονο και μονο για να μπορεις εσυ να πεις το πρωϊ στη γυναικα σου "παω στη δουλεια", να την κανεις και να φερεις στο τελος του μηνα λεφτα στο σπιτι.
Για τα παραπανω εσυ και εγω δεν εχουμε βαλει φραγκο, ουτε τα επιβαρυνομαστε, ουτε αν το μαγαζι πεσει εξω γιατι το σκεφτηκε λαθος η του εκατσε στραβα θα μοιραστουμε τη χασουρα....γιατι λοιπον να τα "μοιραστουμε" τα εσοδα?

Το "πενιχρων" ειναι μεγαλη κουβεντα και εχει να κανει με πολλα πραγματα. Για εναν Αφγανο τσοπανη, ο βασικος με ενσημα και ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη ειναι οι κρεμαστοι κηποι της Βαβυλωνας, για εσενα "μιέχ", για εναν αλλον "καλη φαση για τωρα", αλλος θελει τοσα για μονο για τσιγαρα κλπ. Ολα εξαρτωνται απο τις συνθηκες της αγορας.

Τωρα για το αν μπορει να μειωσει το μισθο ο μποσης, φυσικα και μπορει (παντα οχι σε επιπεδα κατω των νομιμων). Καποιος εχει παντα το πανω χερι σε καθε συμφωνια. Αν ο εργοδοτης σε βλεπει ως ξερολουκουμο και καλο asset θα σε πληρωσει παραπανω και ας κλαινε οι αλλοι. Εχεις σπουδες, εμπειρια, ωραια φατσα, κατι τελος παντων που "πουλαει" και το εχει αναγκη, θα το πληρωσει.
Αμα λογω συνθηκων μπορει να βρει και φτηνοτερους ομως, μπορει να πει "απο σημερα θα παιρνεις 100€ λιγοτερα" γιατι τωρα εισαι ΕΣΥ ο αποκατω. Supply and Demand ειναι η φαση.
Οπως ειπα νωριτερα, ο'τι γινεται, γινεται για το κερδος του εργοδοτη. Μειωνοντας το μισθο σου, κερδιζει περισσοτερα. Λογικο και ευλογο. Αναποδα, αν αυτο που "πουλας" εχει περαση, δεν μπαινεις στη γραφειαρα, ζητας ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ και τα παιρνεις γιατι αν φυγεις δεν εχει πολλους σαν και εσενα και θα σφιξει το κωλι του??. Εκει, δεν λειτουργεις ΕΣΥ με πυγμη την "εταιρια" που λεγεται "Μαρκος Χαρηποτερμαν Μονοπροσωπη" με σκοπο το κερδος και του μειωνεις το δικο του "μηνιατικο"? Δες το λιγο ετσι...

Πραγματικό παράδειγμα: "Επιχειρηματίας" έχει βιοτεχνία και αμοίβει τους πάντες σχεδόν με τον βασικό (τότε 750 ευρώ). Με το που περνάει η μείωση του βασικού τους ρίχνει όλους στον νέο βασικό (-200 κάτι ευρώ). ΤΗΝ ΙΔΙΑ μέρα σκάει μύτη με ολοκαίνουριο αμάξι των 100Κ ευρώ... Το οποίο ουσιαστικά του πλήρωσαν οι εργαζόμενοι... Ωραίο και ηθικό έτσι;;;;

Το ειπαμε παραπανω. Το αυτοκινητο δεν το "πληρωσαν αυτοι", αυτος το πληρωσε. Ειναι λιγο γυφτος η φαση, αλλα ανηθικο δεν ειναι


Α... btw... Με τα λεφτά μου "έπαιξα" ένα φεγγάρι και σιχτίρισα να ασχολούμαι με τέτοιους τύπους οι οποίοι συμφωνούσαν το Χ όταν είχαν ανάγκη (παρεπιπτόντως το Χ ποσό ήταν λογικότατο, ποτέ ούτε να γίνω πλούσιος ήθελα, ούτε ζητούσα τρελά πράγματα), αλλά όταν έρχονταν η ώρα να βάλουν το χεράκι στην τσεπούλα και να πληρώσουν το συμφωνηθέν έβρισκαν καβούρια και ηλίθιες δικαιολογίες ή καμιά φορά και σιωπή. Ειλικρινά βαρέθηκα να χρηματοδοτώ εγώ τον κάθε πικραμένο που πλήρωνε όποτε ήθελε και κουράστικα να πηγαίνω σπίτι με το στομάχι κόμπο από τα νεύρα...


Εκει, ξυλο πουτσα και στενα παπουτσα.
Οταν λεω "τα λεφτα σας", εννοω να ειστε εσεις οι εργοδοτες, να καταλαβαινετε οτι ο τυπος που πηρε τηλεφωνο και λεει "πωωω εχω πυρετο και δεν θα ερθω" το κανει για να παει να δει Ολυμπιακο και να μη μπορειτε να πειτε κουβεντα



Για εμένα τα πράγματα είναι απλά, είτε πας ως εργαζόμενος είτε ως εξωτερικός συνεργάτης: Κύριε, θέλεις την Χ δουλειά; ΟΚ, πόσα δίνεις;;; Ψ ευρώ. Ωραία, συμφωνούμε. Δεν σου κάνω τη δουλειά;;; Διώξε με. Άμα στην κάνω (και πολύ παραπάνω να προσθέσω εγώ), τότε θα πρέπει να με πληρώσεις Ψ ευρώ την ώρα που συμφωνήσαμε. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Αν δεν αλλάξει κάτι στη δουλειά μου, δεν έχεις λόγο να αλλάξεις το Ψ. Και αν μου πεις ότι το μαγαζί θα πέσει έξω επειδή δεν μπορεί να πληρώνει μισθούς, ε... τι να πω...

Μεχρι τα ΧΨ καλως. Ομως, ρε Μαρκο, το "δεν εχει αλλαξει κατι στη δουλεια μου" δεν ειναι κουβεντα για να τη λεμε μεταξυ μας με straight face. Ασε να τη λενε τιποτα κριαρια που δε νιωθουν. Οταν εξω γινεται πολεμος, η ΔΥ νοοτροπια "το γραφειακι μου" ισχυει μονο για ΔΥ

- 29 Σεπ 2015, 00:38 #166154

Ειπωθηκε παραπανω μια μεγαλη αληθεια. Η καθε επιχειρηση υπαρχει για να βγαλει κερδος ο ιδιοκτητης, δεν υπαρχει για να δωσει δουλεια σε κοσμο, δεν υπαρχει για να "προσφερει" σε κανεναν αλλον περαν των μετοχων της. Οποιος θελει να "μοιραστει τα κερδη" ζει σε αλλο πλανητη. Αν θελετε να το παιξετε γαλαντομοι και δικαιοι, παιξτε με τα λεφτα σας πρωτα και αμα το καταφερετε, θα σας βγαλω το καπελο.

τα κέρδη δε τα μοιράζεσαι, το ρίσκο όμως πολλές φορές καλείσαι να το μοιραστείς

φίλος μου έχει χάσει τη δουλειά του έτσι επειδή δε δέχτηκε να φορτωθεί αυτός έναν λάθος χειρισμό του που κόστισε μερικές 100αδες ευρω στην εταιρεία του (που δεν είναι και τίποτα για αυτούς μιλάμε για τηλεπικοινωνιακό κολοσσό )
άρχισε το τραμπουκισμό μέχρι την κορυφή (γιατί κανένας δε μπορούσε να βγάλει άκρη μαζί του και τον πέταγε ο ένας στον άλλο) και έφυγε σούμπιτος για ταμείο

και σε μένα έχει ειπωθεί η ατάκα "το επόμενο λάθος το βάζεις από τη τσέπη σου"
φυσικά και δε θα βάλω τίποτα από τη τσέπη μου από τη στιγμή που δε μοιραζόμαστε τα κέρδη και ο μισθός μου είναι χαμηλός

αυτά βέβαια ο quadra μπορεί να τα θεωρεί κομμουνίστικα πράγματα

quadra δε ξέρω τι έκανες με τους εργαζόμενους σου αυτό παραείναι σύνθετο, αλλά θεωρητικά και το να παίρνεις δουλειά από την επιχείρηση που δουλεύεις και να φεύγεις θεωρείται από πολλούς ανήθικο

στο δικό μου κλάδο είναι ο φόβος και ο τρόμος του κάθε επιχειρηματία και προσπαθούν όλοι με διάφορους (αστείους πολλές φορές) τρόπους να προστατευτούν από αυτό

εγώ παραμένω κάπως ουδέτερος στο θέμα και το εξετάζω ανά περίπτωση, πχ θεωρώ όντως ανήθικο το να έχεις πελάτη και να τον δουλεύεις μόνος σου ενώ παραμένεις στην επιχείρηση (πράγμα που έχω διαπιστώσει πολλάκις να συμβαίνει στη πραγματική ζωή), από την άλλη αν φύγεις και ο άλλος θέλει να σε ακολουθήσει δικαιωμά του να επιλέξει με ποιον θέλει να συνεργαστεί

Επειδη με εξοντωσε η απαντηση στον Markvag, θα τα πω πιο συντομα εδω

Ο φιλος σου ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ λες λαθος. Δεν μας ενδιαφερει αν ηταν κολοσσος, ή ψιλικατζιδικο. Ο φιλος ΕΚΑΝΕ λαθος αλλα ΔΕΝ ηθελε να το πληρωσει. Τι να συζηταμε?
Ουτε εσυ λες οτι θελεις να πληρωσεις. Ευχομαι να μην το κανεις.

Προσωπικα θυμαμαι να εχω πληρωσει 2 φορες στο computer shop 20 χρονια πριν. Η μια ηταν ενα drive 3,5" που εβαλα σε μηχανημα και δεν το χρεωσα στον πελατη 12Κ δραχμες, το πληρωσα χονδρικη κανα δεκαχιλιαρο ισως λιγο παραπανω. Επισης, σε φαση που μπηκε τυπος να "χαλασει 10χιλιαρο" και μου εκανε ταχυδακτυλουργικο και μου εφαγε ενα ταληρο αν θυμαμαι καλα (μεγαλος μαγκας μεν, αν τον δω καπου και τον θυμηθω και μπορω να τη γλυτωσω, δεν θα ζησει δε) μοιραστηκα τη ζημια με τον ιδιοκτητη μισα μισα**. Ποιος εφταιγε: ΕΓΩ. Τελος.
Σιγουρα στη δουλεια σου ειναι καπως διαφορετικα τα πραγματα, ειναι υπηρεσια κλπ. Απλα ανεφερα τα παραπανω για να σου πω μια αλλη πραγματικοτητα.
Εργαζομενους σαν του Quadra, να μη σεβονται το ψωμι που βγαζουν και να ζηλευουν/συχαινονται τον εργοδοτη, εχω δει ΑΡΚΕΤΟΥΣ, πιστεψε με, ειδικα πιο παλια, πιστευαν οτι κανουν χαρη στον εργοδοτη... καλα τους εκανε τα κοπροσκυλα.

** Ο ιδιοκτητης ειναι ακομα φιλος και τον βλεπω καθε εβδομαδα, και τα χριστουγεννα εδινε παραπανω απο το κλασικο δωρο και το πασχα το ιδιο, και στη γιορτη μας τσιμπαγαμε δωρα που κανανε μπολικα χιλιαρικα, και εξω μας εβγαζε τραπεζια και πληρωνε. Αλλα, τα του καισαρος τω καισαρι, αδερφε εκανες |λογοκρισία|, σκαστα τωρα...

- 29 Σεπ 2015, 09:35 #166213

β) Η πληρωμη των προμηθευτων για τα προιοντα που μετα πουλας, δεν ειναι ΚΟΣΤΟΣ ρε παιδια.

Συγνώμη, αλλά αυτό είναι τόσο new economics που δεν μπορώ καν να καταλάβω πως προκύπτει... Το κόστος των α υλών ή αγοράς των εμπορευμάτων σου δεν είναι κόστος;;;; Τότε τι ακριβώς είναι;;; Έσοδο;;;;

ελα ρε συ τωρα...
αγοραζεις ενα εμπορευμα 1000ε. το πληρωνεις, δινεις τα 1000. το πουλας 1100. εχεις παρει τα 1000 πισω και εχεις βγαλει κερδος 1000. στο μεταξυ, για να και μεχρι να το πουλησεις εχεις ξοδεψεις αλλα 20σε καυσιμα, εργατικα, ΔΕΗ. Αυτα τα 20 δεν τα παιρνεις πισω. Αυτο εννοω οταν κανω τη διακριση αναμεσα στα κοστη/εξοδα και στη πληρωμη των αγαθων.

Τώρα μιλάμε σωστά. Η τιμή αγοράς του εμπορεύματος είναι κόστος και τα λοιπά είναι έξοδα!

Και φυσικά τα παίρνεις πίσω... Είναι ενσωματωμένα στην τιμή πώλησης! Ακόμα και στο παράδειγμα που μου έδωσες... Είναι απολύτως απαραίτητα για να πουλήσεις όσο και το να αγοράσεις το εμπόρευμα. Τα παίρνεις πίσω ως υπηρεσία.

Γιατί σε δυσκολεύει;;;; Γιατί θεωρείς ότι οι εργαζόμενοι είναι μόνο κόστος;;;;;;; Πληρώνεις κάτι, παίρνεις μία υπηρεσία!

η οποια συμφωνια μπορει να αλλαξει. Δεν δεχομαι απο τη μια να θεωρουμε λογικο το δικαιωμα/θεληση του εργοδοτη να δωσει περισσοτερα απο οσα οριζει ο νομος, αλλα παραλογο/ανηθικο/whatever τη θεληση του εργοδοτη να δωσει λιγοτερα απο οσα εδινε (αλλα παντα πανω απο το νομο).

Ασε που το παραδειγμα σου ειναι ακυρο για ενα απλο λογο (και ας αφησουμε στην ακρη οτι μου συγκρινεις μια συναλλαγη μεταξυ πελατη και ΕΕ, με τη συναλλαγη "εργασια εναντι χρηματων" μεταξυ υπαλληλου και εργοδοτη (που του πληρωνει και ασφαλεια, ο υπαλληλος εχει τις Χ προστασιες απο το νομο κλπ): αλλαζεις τη τιμη ενω εχει κανει τη μιση δουλεια. Το σωστο παραδειγμα με αυτο που λεω εγω ειναι ενω εχετε συμφωνησει με το μπογιατζη Χ ευρω και πριν κανει οτιδηποτε, πριν αγορασει υλικα, πριν τα παντα, ΤΟΤΕ να του πεις "κοιτα, εγω θελω να το κανεις με τοσα. μπορεις?" Αν οχι, δεν γινεται η δουλεια.

Αντιστοιχα λοιπον στο "Υπάρχει μία συμφωνία: Εγώ ο εργοδότης θα δίνω σε εσένα τον εργαζόμενο τα Χ χρήματα για την Ψ δουλειά. " εφ΄οσον ο εργοδοτης θελει πια να δινει λιγοτερα, ο εργαζομενος μπορει να επιλεξει να μη συνεχισει να κανει τη δουλεια...Οπως ΕΠΙΛΕΓΕΙ ο εργοδοτης να του δωσει Χ χρηματα και ο εργαζομενος ΕΠΙΛΕΓΕΙ να του κανει τη Ψ δουλεια για αυτα τα χρηματα, ετσι εχει καθε ΔΙΚΑΙΩΜΑ (εφ'οσον ειναι νομιμος) ο εργοδοτης να επιλεξει να του δωσει λιγοτερα και ο εργαζομενος να επιλεξει να μη του κανει τη δουλεια για αυτα τα χρηματα.

To παράδειγμά μου, εξακολουθώ να το βρίσκω 100% έγκυρο, μιας και στην περίπτωση του υπαλλήλου ο εργοδότης έχει ασύμμετρα περισσότερη δύναμη και επιπλέον, με 25-30% ανεργία, το "σου ρίχνω το μισθό και άμα δεν σ' αρέσει πάνε αλλού", πολύ απλά δεν παίζει.

Συνεχίζει να παραμένει μονομερής απόφαση του εργοδότη να μειώσει το μισθό για την ίδια δουλειά και άρα μονομερώς το ένα μέρος (που έχει τη δύναμη) να αλλάζει τη συμφωνία εις βάρος του μέρους που δεν έχει δύναμη να διαπραγματευθεί.

καργα ανηθικο ειναι να το κανεις χωρις να υπαρχει αναγκη, για να βγαλεις υπερκερδη. οταν δεν γινεται αλλιως*, θα το κανεις και θα ειναι δικιαωμα σου.

*οπου ξαναλεω, το "βγαζε τα ιδια με τον υπαλληλο για να μη του μειωσεις το μισθο" ΔΕΝ το δεχομαι ως εναλλακτικη, οταν ο εργοδοτης εχει το ρισκο, τις υποχρεωσεις κλπ κλπ

Εδώ συμφωνούμε. Δυστυχώς όμως η πλειοψηφία των εργοδοτών (τουλάχιστον αυτοί που έχω γνωρίσει εγώ) δεν λειτουργούν έτσι. Το παράδειγμα του |λογοκρισία| με τη μείωση μισθών και το αμάξι των 100Κ είναι πραγματικό και δυστυχώς όχι μοναδικό. Και υπάρχουν πολύ χειρότερα...

Αυτό που διαφωνώ είναι το να μην δέχεται ο εργοδότης μείωση της κερδοφορίας του και να αναγκάζει τους εργαζόμενους να δεχτούν μειώσεις αποδοχών απλά και μόνο για να μην μειωθεί η κερδοφορία.

α) δεν επιμεριζεις καμμια ζημια. οταν πηγαιναν καλα τα πραγματα εδινες περισσοτερα απο οσα ηταν υποχρεωτικο και τωρα πεφτεις σε αυτα που υποχρεουσαι να δινεις. τοσο απλο. γιατι:

Κι εδώ κάνεις λάθος. Όταν ήρθε ο υποψήφιος εργαζόμενος του είπες "σου δίνω Χ για την Ψ δουλειά". Γιατί τόσο θεωρώ ότι αξίζει αυτό που θα κάνεις. Δεν του δίνεις κάτι παραπάνω από την αξία της εργασίας του. Αν αύριο πέσουν τα κέρδη, μειώθηκε η αξία της εργασίας του;;;;

β) ποιος κρινει αν ειναι αρκετο/ικανο/ικανοποιητικο το κερδος της "κερδοφορου" εταιριας? εσυ ή ο ιδιοκτητης της? ποιος κρινει ποσο κερδος ειναι ικανοποιητικο ωστε να τρωει στη μαπα και ολα τα αλλα που συνεπαγεται η ιδιοκτησια μιας επιχειρησης?

Κοίτα... υπάρχει και η κοινή λογική για το τι είναι ικανοποιητικό... Εσύ για παράδειγμα καθαρό κέρδος 25% σε βιομηχανία / βιοτεχνία το θεωρείς καλό;;;; Γιατί η αγορά αυτό το θεωρεί εξαιρετικό! Και όμως με την πρώτη ευκαιρία μείωσε τη μισθοδοσία!

Ενα θεματακι εδω, που ειναι ισως αντικειμενο αλλης, εκπαιδευτικης συζητησης:
Αν θυμαμαι καλα απο τα λιγα λογιστικα, ΖΗΜΙΑ δεν ειναι οταν εισαι ΜΕΙΟΝ συνολικα, "στο κοκκινο" που λενε οι Αμερικανοι?. Αν κανω λαθος διορθωσε με.
Την μειωση κερδων συνηθως οι Ελλ μαλακιωδως την αποκαλουν ζημια... το οποιο ειναι μεγιστη παπαρια και αλλου παπα ευαγγελιο.
Αν ειπα χοντομαλακια αστο για αλλη ωρα

Δεν είπες |λογοκρισία|, είναι απολύτως σωστό...

Μου θύμισες φάση με άλλον (πολύ πετυχημένο επιχειρηματία), που μιλάει με διάφορους διευθυντές του "μαγαζιού" του...

Αφεντικό: Παιδιά, φέτος δεν πήγαμε καλά... Είχαμε 2 εκ ζημιά
Διευθυντής με @@: Τι λες ρε αφεντικό;;;; Αφού εκεί ήμασταν όλοι... Γαμιώντας πήγαινε το μαγαζί...
Αφεντικό: Ε.... εννοώ ότι περίμενα να βγάλει 6 εκ κέρδη και έβγαλε 4...

Από τότε το πήρε το μάθημά του το αφεντικό και μονίμως κλαίγεται (και το μαγαζί συνεχίζει να πάει γαμιώντας...)

Για τα υπόλοιπα δεν απαντάω, πάνω κάτω τα ίδια είναι με το kacey.

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 29 Σεπ 2015, 10:14 #166229 Θα προτεινα για να μη μιλαμε στον αερα, να παραλειπεται ως επιχειρημα η μαλακιωδης σημερινη κατασταση της Ελλ. οικονομιας, μια και ειμαι βεβαιος οτι ολα τα μερη θα ελεγαν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ, και 8-10 χρονια πριν που πηγαιναν τα πραγματα μια χαρα.

@markvag
ενισταμαι στο προσπερασμα.

- 29 Σεπ 2015, 10:16 #166230 Kacey δεν σε παρεξήγησα καθόλου, είσουνα μέσα στο πνεύμα της καθημερινότητας που βιώνουμε οι Ε.Ε και έγραψα για επιβεβαίωση όσων ανέφερες σε 2 γραμμές.

Θοδωρή όσο για αυτό που λες είσαι έξω από την πραγματικότητα όταν λες ότι όποιος φεύγει και πέρνει δουλειά μαζί του είναι ανήθικη πράξη.

Φεύγω από τον φούρνο που είμαι υπάλληλος και ανοίγω φούρνο 1 στενό παραπέρα αλλά ο κόσμος με γουστάρει γιατί είμαι γλυκομίλητος και γελαστός και έρχονται και σε εμένα, είναι ηθικό ή ανήθικο ?

Φεύγω από το αφεντικό μου που ήμουνα στις πωλήσεις και στο service των μηχανημάτων παραγωγής και οι πελάτες είχαν το τηλέφωνο μου ( του σπιτιού αφού δεν υπήρχαν ακόμα τα κινητά ) και με καλούσαν ότι ώρα είχε η βάρδια πρόβλημα σαββατοκύριακα και γιορτές, έφυγα και έκανα δική μου δουλειά και ο άλλος δεν μπορούσε να τους εξυπηρετήσει γιατί δεν ήταν τεχνικός και τον τομέα αυτόν τον είχα δημιουργήσει από το 0 εγώ, το τηλέφωνο όμως εξακουλουθούσε να χτυπάει στο σπίτι μου, τι έπρεπε να κάνω ?
Να μην πάω στο πρόβλημα
Να μην του ενημέρωνα ότι έχω δική μου δουλειά
Να πούλαγα κουλούρια για να μη θεωρηθώ ανήθικος
Να ξέχναγα τι έκανε το αφεντικό μου που όταν έφυγε από την 3Μ έκανε δική του δουλειά και πήγαινε στο ίδιο πελατολόγιο με τα ίδια προϊόντα, αυτός ήταην ηθικός και εγώ ανήθικος.

Σε όλο τον κόσμο έτσι προχωράνε τα πράγματα, μετά από κάποιο διάστημα κάποιος ή κάποια ομάδα φεύγει και ανοίγει δικό της μαγαζί, ειδικά αν είναι εξειδικευμένο το είδος και η ομάδα είναι καλή υπάρχει και έτοιμο χρήμα να την περιμένει από επενδυτές και από τράπεζες που επενδύουν στο venture capital.

Στα χρόνια που ήμουνα στη συσκευασία 3 φορές έφυγαν τεχνικοί από εργοστάσια σε Ιταλία - Ισπανία-Γερμανία και άνοιξαν δικά τους εργοστάσια όχι μαγαζάκια φτιάχνοντας τα ίδια και πιο βελτιωμένα μηχανήματα πηγαίνοντας στις ίδιες εκθέσεις με τα πρώην αφεντικά τους, τι ηθικολογίες μου λες τώρα ?

Δεν δέχομαι επί του θέματος το ηθικό και ανήθικο γιατί είναι μια απτή πραγματικότητα εδώ και παντού με χιλιάδες παραδείγματα, και μιας και πιάσαμε εμένα, το ίδιο έκαναν μετά από 5 χρόνια και οι 2 που με αντικατέστησαν, έφυγαν και έκαναν δικά τους μαγαζιά, μου ζήτησαν βοήθεια και τους την έδωσα απλόχερα, στη συνέχεια συνεργαστήκαμε και έβγαλα λεφτά από αυτούς και αυτοί από εμένα, και ο κουμπάρος το έκλεισε κάποια στιγμή γιατί παρέμεινε εγωκεντρικός, δεν έδινε αρμοδιότητες ήταν σφιχτός στο χρήμα και έμεινε μόνος αφού δεν έδινε τα ποσοστά που υποσχόταν στους πωλητές τους με χίλιες ηλίθιες δικαιολογίες οπότε επόμενο ήταν να φθίνει συνεχώς η επιχείρηση του, είχε μαγαλώσει κιόλας.

Το ίδιο γίνεται και σήμερα, τα κοριτσάκια που ανοίγουν κομμωτήρια ή κόβουν νύχια τι λιγότερο κάνουν από εμένα ? Μαθαίνουν τη δουλειά και ανοίγουν εκεί κοντά γιατί έχουν πια τη δική τους πελατεία, το ίδιο και ο κουρέας και ο σουβλατζής.

Αν έδω ένας φίλος που είναι πωλητής σε εργαλεία αποφασίσει να κάνει δική του εισαγωγική δουλειά που θα στραφεί ? Θα κάνει επισκέψεις στους ίδιους πελάτες που επισκέπτεται τώρα, θα είναι θηικό ή ανήθικο ? Μα το ίδιο έκαναν και τα τωρινά αφεντικά του, από κάπου έμαθαν τη δουλειά, την αγορά και το πελατολόγιο το δημιούργησαν εκείνοι και γνωρίζουν τους πελάτες τους, λοιπόν ?

Πολύ θεωρία βλέπω και καθόλου πραγματικότητα και τι ισχύει, αυτός που ανοίγει συνεργείο παρακάτω από το πρώην αφεντικό του τι είναι ? Ηθικός ή ανήθικος ? Ο γραφίστας ? οι υπόλοιποι Ε.Ε ?

- 29 Σεπ 2015, 10:31 #166235 Τα αφεντικά αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι πως οι μισθοί δεν είναι μόνον κόστος. Οι μισθοί υπάρχουν εκεί γιατί αυτοί εκτός των υπολοίπων, εξασφαλίζουν και την προστιθέμενη αξία στο όποιο εμπόρευμα ή υπηρεσία διακινείται.
Πχ η δική μου εταιρεία, αγοράζει ένα εμπόρευμα. Με τις γνώσεις των υπαλλήλων, το εμπόρευμα αποκτά πρόσθετη προστιθέμενη αξία και πωλείται 20, 30, 40% καμιά φορά παραπάνω από την αρχική αξία του εμπορεύματος.
Αυτό το % παραπάνω, είναι δημιούργημα ΚΥΡΙΩΣ των υπαλλήλων. Από αυτούς εξαρτάται αν θα βγει 10% παραπάνω ή θα βγει 30% παραπάνω, ή θα μπει και μέσα (true story, τα έχω δει όλα να συμβαίνουν).
Ε, δεν μπορείς μετά να έρχεσαι και να μου λες πως ο δικός μου ο μισθός σου είναι βάρος: ο δικός μου ο μισθός και κάποιων άλλων εξασφαλίζουν τα κέρδη σου. Αν θέλεις μεγάλα κέρδη, θα πρέπει να είμαι κι εγώ ικανοποιημένος, δεν θα γίνει διαφορετικά.
ΥΓ: Τα παραπάνω τα έχω πει με παρόμοια λόγια στον CEO μου που με είχε φωνάξει να με μαλώσει γιατί ζητούσα μεικτά 250€ την ημέρα επιπλέον για την Ιορδανία...
-Grigoris, είναι πολλά αυτά που ζητάς.
-Κύριε CEO μου, δεν είναι πολλά, αν ήταν πολλά θα στέλνατε οποιονδήποτε, στέλνετε 1 μηχανικό για να σας κάνει όλη την δουλειά σε δύσκολες συνθήκες, θα πρέπει λοιπόν να τον πληρώσετε. Δεν σας ζήτησα εγώ να πάω, εγώ θα πάω γιατί σέβομαι την δουλειά μου κι εσείς πρέπει να σεβαστείτε την δική μου, αλλά και την δική σας -γιατί δεν είναι μια εύκολη δουλειά- και να το πληρώσετε.
-ΟΚ, αλλά να ξέρεις πως διαφωνώ.

Αυτό πριν 3 χρόνια.
Θεωρώ πως εν τέλει αργότερα κατάλαβε αυτό που του είπα, γιατί μετά από 2 επιτυχημένα project μου έδωσε μόνος του ένα μικρό bonus και κατόπιν και συμπαθητική αύξηση.

Άρα, καταλήγω, όποιος βλέπει τους μισθούς σαν βαρίδι στην εταιρεία και θέλει να τους κρατάει στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, μόνο για συγκεκριμένα πράγματα είναι ικανός (κάνα σουπερμάρκετ; αλλά κι εκεί έχουμε τα παραδείγματα του Σκλαβενίτη... ).

- 29 Σεπ 2015, 10:38 #166237 @21Quadra
Μαστορα δεν το ειπα εγω αυτο ο καψερος για την ανηθικοτητα

Να ξερεις, δεν ειμαι ρουφιάνος, αλλα ο Qsis το ειπε. Ειναι μικρος και τρυφερος ακομα, θα μαθει.