kacey έγραψε:Αυτο τον ορισμο δεν πιασαμε? Δεν ειπαμε οτι "προσφυγας ειναι αυτος που αναγκαζεται να εγκαταλειψει τη πατριδα του επειδη κινδυνευει"? Αρα, οταν περασει στη διπλα-αντε-παραδιπλα χωρα και σταματαει να κινδυενευει, τι ειναι οταν ζηταει να παει στη ΤΑΔΕ χωρα γιατι (οπως και να το κανουμε, το γνωριζουμε ολοι οτι) εκει ειναι καλυτερα απο "εδω"?
Με άλλα λόγια δεν υπάρχουν πρόσφυγες διότι, με το που πάψουν να κινδυνεύουν, χάνουν τη σχετική ιδιότητα
Πρόσφυγας είναι κάποιος όχι μόνο για όσο κινδυνεύει αλλά και για όσο δεν μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του, επειδή εκεί θα κινδυνεύει. Δηλαδή όχι μόνο πραγματικού αλλά και λόγω δυνητικού κινδύνου. Οπως ήταν πρόσφυγες το 1922 όσοι έφυγαν από τη Μικρά Ασία, όπως ήταν πρόσφυγες αυτοί που έμπαιναν κατά εκατοντάδες σε βάρκες και σχεδίες και έφευγαν από το Βιετναμ και τους μάζευαν 1000 μίλια μακριά στην Ινδονησία (και όχι στη γειτονική -και εξίσου ταραγμένη λόγω Κόκκινων Χμερ- Καμπότζη που "έπρεπε", σύμφωνα με τον καινοφανή ορισμό που είδαμε, να είχαν πάει).
Κάποιος Σύριος που έχει σπίτι-δουλειά-βωμούς και εστίες στη Συρία, με το που βρεθεί στην πχ. Ελλάδα παύει να είναι πρόσφυγας, παρότι, χωρίς δική του επιλογή, αναγκάστηκε να τα εγκαταλείψει όλα και δεν μπορεί να γυρίσει πίσω (και το σπίτι του έχει γίνει ρημαδιό και η δουλειά του δεν υπάρχει) ?
