- 31 Αύγ 2015, 18:59
#153803
g8777 έγραψε:Μάλιστα. Ας φυσηξουμε λοιπόν την κουραμπιεδοσκονη από το ποστ σου γισ να το απογυμνωσουμε πληρως έτσι ωστε να συννενοηθουμε σε δωρικους ρυθμούς.
1)τα πολιτικά κόμματα αρκεί να μάθουν να συντάσσουν κρατικούς ισολογισμούς, παύοντας να χαρακτηρίζουν αμιγώς τεχνοοικονομικά και μετρήσιμα ζητήματα, σε πολιτικά, με σκοπό να απεκδυθούν κάθε ευθύνης διαχείρισής τους και εξαναγκάζοντας τους ψηφοφόρους να τα εγκρίνουν με βάση το θυμικό και όχι τη λογική των αριθμών. Άνευ αυτών των προαπαιτουμένων, η επικαλούμενη "διαμόρφωση αντίληψης γύρω από το παιχνίδι", έχει αποκλειστικά την έννοια της μαθητείας στις πρακτικές της συναλλαγής και της διαπλοκής.Οι προϋπολογισμοί δεν κινδυνεύουν από το μαξιμαλισμό των εκτός κοινοβουλίου, αλλά από την ασυλία και το ανεξέλεγκτο των εντός της.
Κανένα νεοσειρχόμενο κόμμα δεν καλείται να ασκήσει αυτόνομη κυβερνητική πολιτική.Η πρακτική απαιτεί μακρόχρονη παρουσία του εντός βουλής και θητεία στα έδρανα της αξιωματικής,κατά τη διάρκεια της οποίας συνδιαμορφώνει την πολιτική, στο βαθμό που δημιουργεί το πολιτικό κλίμα,επηρεάζοντας τις κυβερνητικές αποφάσεις, πριν κληθεί να κυβερνήσει. Αλλά και αυτή η συνθήκη δεν εστάθη ικανή ώστε να εξαναγκάσει τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις να καταρτίζουν ισολογισμούς αντί για γιουρούσια στους κρατικούς προϋπολογισμούς, στη δε τελευταία, η πολιτική τριβή με πέντε χρόνια μνημονίων, εκ των οποίων τα δύο σε ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν στάθηκαν αρκετά, ώστε να καταλάβει ότι δανεικά σε μπατίρηδες δεν δίνει κανείς χωρίς μνημόνιο.
Το "θα φορολογήσω τον πλούτο" που λένε όλοι, αν δεν εξειδικεύεται το όριο πάνω από το οποίο το εισόδημα θεωρείται πλούτος, πόσο χρονικό διάστημα θα φορολογηθεί, με τι ποσοστό και τι ετήσια έσοδα θα παράξει, δεν συνιστά πρόγραμμα, αλλά πολιτική εξαπάτηση. Ομοίως το θα αυξήσω τις κρατικές δαπάνες αλλά όχι τα έσοδα ή το θα καταργήσω τον χ ή y φόρο, χωρίς χρονικό προσδιορισμό, αλλά υπονοώντας σε βάθος τετραετίας....την οποία έχω συνήθως την πολυτέλεια να μην εξαντλώ, συνιστά μνημείο πολιτικής αλητείας, που δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκε.
Για να τελειώνει το παραμύθι κατά πόσο υπαρκτοί ή φανταστικοί είναι οι κίνδυνοι των διαφόρων -ισμών, από τους οποίους απειλείται η μόνιμη υπανάπτυξη του πολιτικού μας συστήματος.
2)δεν προτείνω κανενός είδους ποινικοποίηση, αλλά την αυτονόητη εφαρμογή των αρχών της καλἠς πίστης και των συναλλακτικών ηθών, που διέπουν όλες τις αστικές συμβάσεις ανάθεσης έργου.Οι ποινικά κολάσιμες πράξεις αντιμετωπίζονται δεὀντως από τις οικείες διατάξεις του ποινικού κώδικα. Και εκεί που λειτουργούν, έστειλαν στη φυλακή των μνημονιακό Socrates, ανάγκασαν τον Craxi να πεθάνει αυτοεξόριστος και φυγόποινος στην Τυνησία, προκειμένου να μην βρεθεί πίσω από τα σίδερα, και φιλοδώρισαν με διετή φυλάκιση τον πρόεδρο Chirac.Στην Ελλάδα δεν τιμωρήθηκε κανείς, πλην ενός δευτεροκλασάτου, ελέω συγκυριών χρεωκοπίας, που όλως τυχαίως, ήταν και ο πλέον βλάκας και ασύδοτος. Το ακανθώδες δε ζήτημα της μονίμου χρεωκοπίας παραμένει πάντα εκτός νομοθετικής ρυθμίσης, εξαρτώμενο από τη διακριτική ευχέρεια των εξεταστικών επιτροπών της βουλής.
Επιμύθιον
" Όποιος με πρόθεση βλάπτει παράνομα ξένη περιουσία πείθοντας κάποιο με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή με αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση των αληθινών σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή".......389 παρ. 1 Ποινικού Κώδικα
και ο νομικός χαρακτήρας της πράξης υπάγεται σε άλλες διατάξεις αν δια της απάτης προσπορίζεσαι παράνομο περιουσιακό όφελος, την ασκείς κατ'επάγγελμα ή κατά συνήθεια κλπ.Αυτά αφορούν τη δράση μας ως πολίτες.
Στο πρόσφατο παρελθόν η προγραμματική εξαγγελία της "επανίδρυσης του κράτους" είχε στο μυαλό των εμπνευστών της τη δυνατότητα να παραδωθεί ο προϋπολογισμός με παθητικό ίσο με ........18 ΕΝΦΙΑ. Το οποίο παρέλαβε κάποιος άλλος με την προγραμματική εξαγγελία του λεφτά υπάρχουν....για να ξυπνήσει μετά πό εννιά μήνες, παριστάνοντας το Χαρίλαο Τρικούπη. Και φτάσαμε στον τελευταίο, ο οποίος λύσαξε να λύσει το γόρδιο δεσμό, τινάζοντας το τραπεζικό σύστημα στον αέρα.
Τα ίδια πρόσωπα, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται πλέον ως καταστάσεις, συνεχίζουν την πολιτική απάτη, υποσχόμενοι ότι θα εφαρμόσουν κάτι διαφορετικό και εναλλακτικό από τον νόμο του κράτους, που αποτελεί το ψηφισθέν τρίτο μνημόνιο. Και καθώς δεν υπάρχει σάλιο, η παροχολογία αντικαταστάθηκε από το στυγνό νταβατζηλίκι της κατ'επιλογή υπόσχεσης προστασίας από τη μνημονιακή εξαθλίωση. Ο καθένας σπεύδει να προσεταιριστεί όποιον βρισκει βολικό. Άλλος τους δυ, άλλος τους φαρμακοποιούς και όλοι μαζί τους αγρότες.
Πού είπαμε πως αλυχτούν τα σκυλιά;