- 28 Ιούλ 2015, 18:52
#143872
EDDIE_147 έγραψε:- Θεώρησαν ότι το master plan του γιανι (παπατζίδικη μπλόφα) θα έπιανε και θα τους έδιναν λεφτά οι απόξω να επανιδρύσουν το κράτος
- Όταν έφτασε Μάιος συνειδητοποίησαν ότι δεν πιάνει η παπατζίδικη μπλόφα και ότι πάνε για γκρεμό --> μνημόνιο α λα ΣΥΡΙΖΑ
- Όταν έφτασε Ιούνιος συνειδητοποίησαν ότι δεν προλάβαιναν να μοντάρουν και να διαπραγματευτούν πρόταση που να μην τους καθιστά ξεφτίλες αλλά και το ότι οι έξω είχαν κάθε πρόθεση να τους ξεφτιλίσουν --> δημοψήφισμα προκειμένου να πέσει η ευθύνη στο λαό
- Βγήκε το ΟΧΙ --> καμία εναλλακτική πλέον από το να ξεφτιλιστούν από όλες τις πάντες και να υπογράψουν όπως όπως το πρώτο μνημόνιο που βρήκαν στο ράφι
Θεωρώ ότι όταν συνειδητοποίησαν την καταστροφή που θα προκαλούσε η υπερμπλόφα του γιανι, έχεσαν 100 κιλά βρακί και έσπευσαν να περάσουν μέτρα που θα ζήλευε ο Παπαδήμος.
Δεν είχαν πρόθεση εξ' αρχής για δραχμή με εξαίρεση τα παρασάνταλα του Μπαναότη τα οποία θέλουν να κυβερνούν αντιπολιτευόμενοι, για αυτό και δεν έχει παραιτηθεί ούτε ένας βρωμιάρης.
συμφωνώ απολύτως στο χρονικό του προαναγγελθέντος ξεβρακώματος.
Μια πρὠτη γεύση με το ότι η πραγματικότητα υπερβαίνει κατά πολύ τις φαντασιώσεις του, πρέπει να την πήραν ήδη από το Φλεβάρη, αλλά φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετά ισχυρή, ώστε να εξαναγκάσει στην αποκατάσταση επαφής των πλέον πραγματιστών του συναφιού με το ρεαλισμό. Ακόμα η επήρεια από τη μαστούρα του πρώτη φορά φασιστερά ήταν πολύ ισχυρή και εξακολουθούσε να προέχει η διατήρηση αλώβητου του αριστερού λαϊκίστικου κυβερνητικού προφίλ, μια ευθυγράμμηση μεταξύ προγραμματικής παπαρολογίας και ρητορικής με τις διαπραγματευτικές πρακτικές και η διατήρηση των ισορροπιών του τρόμου στο μαγαζί.
Σε αυτό το κλίμα-ως μαξιλαράκι ασφαλείας, αν γίνει καμιά στραβή- εντάσσονται και οι επαφές με τους σωτήρες εκτός ΕΕ, κάποιες εκ των οποίων (λχ. με το ημιφασιστικό και αρχιμαφιόζικο Πούτινγκραντ) γίνονταν με πρωτοβουλίες και πρωταγωνιστικό ρόλο της αριστερής πλατφόρμας με αποκορύφωμα τους γλοιώδεις χατζιαβατισμούς του αγωνιστή Παναγιώτη προς τον σύντροφο Μίλλερ της"σοσιαλιστικής" Γκαζπρομ.
Όταν έφαγαν την αναμενόμενη πόρτα και ο χρόνος ἀρχισε να μετρά ανάποδα, η προσγείωση στην πραγματικότητα κατέστη επιβεβλημένη. Μόνο που πλέον δεν μπορούσε να γίνει σταδιακά και ομαλά ή μη μόνον άρον άρον και με κινήσεις πανικού. Τα ρεζιλίκια της Ρίγα, οι 47 σελιδες με 8δις φορολογικών ισοδυνάμων (και γαμώ τις σοσιαλιστικές προτάσεις), η διακοπή των διαπραγματεύσεων, τα δημοψηφίσματα του κώλου,τα paln B του ποδαριού, το κλείσιμο των τραπεζών, οι επαναστάτες που ακόνιζαν μαχαίρια και οι γερμανοί που γελούσαν κάτω από τα μουστάκια τους.
Τη συντριβή την βάφτησαν αναγκαστική υποχώρηση προς σωτηρία της χώρας,διανθίζοντάς την με τα εμετικά περί πραξικοπήματος και ανάλγητων τοκογλύφων, κατασκευάζοντας εξιλαστήρια θύματα, που προθυμοποιήθηκαν λόγω |λογοκρισία| να αναλάβουν αυτό το ρόλο και λανσάροντας τα τσιτάτα περί ήττας της Γερμανίας και Ευρώπης που αλλάζει (ακόμα και αν είναι έτσι ντενεκέδες αυτό δεν αφορά την Ελλάδα).
Το θλιβερότερο όλων είναι ότι βρήκαν στρατιές ιθαγενών προθύμων να τα αγοράσουν και να τα καταστήσουν προσωπικές τους δικαιολογίες και έναν αφασικό λαό που ακόμα ασχολείται με το αν ήταν ιδεολογοί, βλάκες ή εγκληματίες.
Όχι τίποτα άλλο..... αλλά μας στερούν και τη δυνατότητα να διασκεδάσουμε με την υπουργάρα Πολάκη τώρα που θα ξεσκίζει το καρέ της επαναβαπτισθείσας τρόϊκας.