- 17 Ιούλ 2015, 19:18 #140423

Στη ΝΥ, πάντως, αν δεν μιλάς Ισπανικά ούτε να παρκάρεις το αμάξι δεν θα μπορέσεις. Τώρα, το "ίδιος τρόπος ζωής" στη Φλόριντα (πχ) κ στα διάφορα γκέτο ...

Υπερβολή αυτό για την ΝΥ.
Για την Φλόριντα, ειδικά Miami, θα συμφωνήσω. Και στο νότιο Texas παίζει πολύ ισπανικά, αλλά όχι τόσο όσο στη Φλόριντα. Στο Miami μου έκανε μεγάλη εντύπωση που υπήρχαν καταστήματα (ακόμα και σούπερ μάρκετ) όπου ο υπάλληλος με το ζόρι μίλαγε άγγλικα και δεν μπορούσες να συνεννοηθείς.

- 17 Ιούλ 2015, 19:57 #140441 Ενδείξεις σταθεροποίησης εμφανίζει η τουριστική αγορά στην Ελλάδα μετά και την «επίτευξη συμφωνίας» με τους εταίρους. Μάλιστα, σε δηλώσεις τους στην κάμερα του ΑΠΕ-ΜΠΕ φορείς του κλάδου επισημαίνουν ότι «οι κρατήσεις που είχαν παγώσει το προηγούμενο διάστημα πλέον κινούνται ανοδικά», με τις μηχανές της τουριστικής βιομηχανίας να εργάζονται για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων και αντιπρόεδρος του ΣΚΕΤΕ Γιάννης Ρίτσος υπογράμμισε ότι «από το περασμένο Σαββατοκύριακο παρατηρείται αναστροφή της αρνητικής τάσης στο μέτωπο των κρατήσεων που είχε καταγραφεί το προηγούμενο διάστημα και ανάσχεση των ακυρώσεων», που, όπως είπε, «δεν ήταν και το βασικό πρόβλημα των προηγούμενων 15 ημερών».

Αντίθετα, όπως ανέφερε, το ξεπάτωμα των κρατήσεων ήταν το βασικό πρόβλημα τονίζοντας «ότι πλέον μπαίνουν κρατήσεις στα συστήματα». Ωστόσο, όπως επεσήμανε, «δεν έχει αποκατασταθεί ο ρυθμός έτσι όπως θα ήταν το φυσιολογικό αυτήν την περίοδο, αλλά η τάση είναι αυξητική». Βέβαια, «για τις επόμενες μέρες θα μιλάμε για ομαλοποίηση», πρόσθεσε.

Ο κ. Ρέτσος κρίνει ως εξαιρετικά σημαντικό το άνοιγμα των τραπεζών, καθώς τονίζει ότι «όταν συμβεί και αυτό, θα είναι ένα μήνυμα προς τους έξω ότι η κατάσταση βαίνει προς πλήρη ομαλοποίηση».

Όσον αφορά στην εξέλιξη της τουριστικής χρονιάς, σημειώνει ότι «με όσα έχουν συμβεί δεν μπορούμε να μιλάμε για νέο ρεκόρ εφέτος και ο πήχης για τους ξενοδόχους είναι στα περυσινά δεδομένα». «Αν πετύχουμε τις 24 εκατομμύρια αφίξεις, θα είναι επιτυχία» αναφέρει.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος των τουριστικών πρακτόρων της Ελλάδας Λύσσανδρος Τσιλίδης τόνισε στην κάμερα του ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «ο ρυθμός των κρατήσεων θα επανέλθει στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα».

Προχωρώντας ένα βήμα παρακάτω, ο Νικόλας Κελαϊδίτης, τουριστικός πράκτορας, εκτίμησε ότι η τουριστική σεζόν θα επεκταθεί έως τα μέσα Νοεμβρίου, λόγω της αυξημένης ζήτησης που παρατηρείται.

«Ζήτηση για την Ελλάδα υπάρχει» σημείωσε.

http://www.zougla.gr/greece/article/afk ... -tin-elada

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 17 Ιούλ 2015, 20:19 #140453

Τι λέτε, δλδ, ότι πέρα ως πέρα στις ΗΠΑ επικρατούν οι ίδιες οικονομικές κλπ συνθήκες;
Κάτι πίνετε κ δεν μου δίνετε. Για δε μου δίνετε απ' αυτό που πίνετε;

Οχι ακριβως ιδιες οικονομιες αλλα υπαρχει ο ιδιος τροπος ζωης, η ιδια γλωσσα, ιδια κουλτουρα κλπ Τα τελευταια χρονια και οι ποιο φτωχες νοτιες πολιτειες εχουν τραβηξει αρκετη βιομηχανια με ελκυστικα πακετα που προσφερουν στις εταιρειες. Πρεπει να αναβαθμισεις τις γνωσεις σου για τις ΗΠΑ.

Στη ΝΥ, πάντως, αν δεν μιλάς Ισπανικά ούτε να παρκάρεις το αμάξι δεν θα μπορέσεις. Τώρα, το "ίδιος τρόπος ζωής" στη Φλόριντα (πχ) κ στα διάφορα γκέτο ...

Εγω παντως 3 μηνες στην Ν Υορκη μια χαρα το παρκαρα αν και με ταραξανε στα τικετς. Εχεις ζησει στην Αμερικη; Σχεδον ολοι οι Ισπανοφωνοι μιλανε αγγλικα.

- 17 Ιούλ 2015, 21:39 #140487

Μιλάμε πέθανα στα γέλια

Έχει αποδειχτεί ότι, αεροδυναμικά και εξ αιτίας του βάρους, του μεγέθους και του σώματός του, ο μπάμπουρας δεν μπορεί να πετάξει, μόνο που αυτός δεν το ξέρει.

- 17 Ιούλ 2015, 22:30 #140507 Απο Δευτερα πιανουν δωματια στο Hilton οι θ ε σ μ ο ι . . . .
Απο Τριτη πιανουν δουλεια στα υπουργεία…
Φημες λενε οτι θα παιρνουν το πρωινό τους στο Μαξιμου…θα ακολουθει σκληρο σεξ στα υπουργικα γραφεια… και η μερα θα κλεινει με spa βραδιές στην πισίνα του ρουφ γκαρντεν του ξενοδοχείου…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 17 Ιούλ 2015, 22:49 #140516

Don't Be So Aggressive, Mr. Krugman
BY TASSO ENZWEILER
U.S. economist Paul Krugman wrote this week that Germany‘s “moral posturing is madness.“ Economist Tasso Enzweiler offers a German response. In the debate about Greece's future, he argues that Mr. Krugman is adding fuel to the fire.


Dueling economists. Source: Reuters


In a column for the New York Times this week, Paul Krugman strongly criticized Germany’s “morality-play economics”; he said the demands of the Eurogroup were “madness,” and said the suggestion that Germany’s demands mask a coup d’état mentality were “exactly right.”

The demands of the Eurogroup constituted an offer which Greece should not accept under any circumstances, Mr. Krugman wrote. But even if Greece were to accept the offer, it would mark “a grotesque betrayal of everything the European project was supposed to stand for.”

Is this a case of somebody finally telling it like it is, without worrying about the diplomatic niceties of the job? Is an eminent expert – Mr. Krugman is a Nobel Prize winner in economics – revealing for us the dark side of international politics?

Far from it, unfortunately.

It is true that columnist Mr. Krugman has done a great deal for economic theory, but his contributions to economic policy in practice are nearly always polemical and sometimes highly aggressive.

His tirades against the group of euro states, Germany in particular, regularly cross the line of personal decency and are right up there with criticisms by other left-leaning economists like Thomas Piketty and Joseph E. Stiglitz. Speeches by German left-leaning Social Democratic politicians like Oskar Lafontaine are often based on the thoughts of Mr. Krugman & Co.

Expansive monetary policy leads to a fall in real wages. This fact is frequently not mentioned by Mr. Krugman, Mr. Piketty, Mr. Stiglitz.

What all these people have in common is that in terms of economic policy, they’re neo-Keynesians – their ideas are based on the influential economist John Maynard Keynes.

But in his seminal work, “The General Theory of Employment, Interest and Money,” Mr. Keynes very clearly saw value in improving supply-side conditions – the implementation of competition-stimulating reforms – and said this should take priority over measures to stimulate demand. On this point, Mr. Keynes was no different from classical economists like Adam Smith and David Ricardo, or neo-classicists like Paul A. Samuelson and Alfred Marshall.

Only in extreme crisis situations such as liquidity and investment traps – which, in reality, are extremely rare – did Mr. Keynes favor demand-stimulating measures. And even then, he preferred expansive monetary policy to expansive fiscal policy.

In his opinion, demand-stimulating measures could only work under very restricted conditions, for example, in an environment of fixed exchange rates. But the euro currency area doesn’t have fixed exchange rates against major global currencies such as the U.S. dollar, yen, pound sterling and Swiss franc. Moreover, there is no liquidity or investment trap in the whole of the euro area.

Another point: expansive monetary policy leads to a fall in real wages. This fact is frequently not mentioned by Mr. Krugman, Mr. Piketty, Mr. Stiglitz and Mr. Lafontaine. Mr. Keynes, whom they so like to quote, specifically envisaged a reduction of real wages in the case of a crisis – to unburden companies and enable them to invest again.

These left-wing economists are instead guided by models founded by the neo-Keynesians John Hicks and Alvin Hansen in the 1940s and 1950s, and which were further developed by various neo- and new Keynesians, both of which are different schools of thought. What these models have in common is that they ignore either completely or partially the conditions which Mr. Keynes formulated for expansive policies to be effective.

That means as a consequence, economists like Mr. Krugman, Mr. Stiglitz and Mr. Piketty can be accused of working without a clear theoretical foundation and ignoring central tenets of Mr. Keynes, whom they regularly invoke. The objective of an expansive monetary policy in particular amounts to a bottom-to-top redistribution – firstly, by the above-mentioned decreases in real wages, and secondly by asset price effects.

Thomas Piketty likes to remind Germany of the London debt agreement in the early 1950s, when around 60 percent of Germany’s foreign debt was canceled. This is what he suggests the European Union now do with Greece.

In this context, Mr. Piketty does not mention the debt reduction for Greece in 2012 amounting to €107 billion owing to private creditors, about 50 percent of the total debt burden at the time.

In addition, interest rates on Greece’s residual debt were reduced twice and repayment schedules moved back, in most cases by decades. That had the effect of reducing the discounted cash value of the state’s debt by a further 10 percent.

Above all, Mr. Piketty does not mention that after World War Two, German Economics Minister Ludwig Erhard had resolutely implemented wide-ranging competition-boosting reforms in the Federal Republic of Germany – starting in 1948, and even against the will of the U.S. High Commissioner of the time, Lucius Clay.

Thanks to Mr. Erhard, state management of prices, consumer goods, raw materials and resources was lifted, product and labor markets were liberalized, an anti-trust authority was installed, an independent central bank was created, capital flow controls were reduced, first free-trade agreements concluded, an efficient federal administration was created, an investment-friendly tax system introduced and executive state and local authorities were set up.

Paul Krugman takes the biscuit for polemics with his aggressive criticism of the federal government in the past few days.

He achieved all this despite initial resistance from Chancellor Konrad Adenauer, who was a traditional Rhineland Christian Democrat and only eventually supported Mr. Erhard’s social market economy when he realized it could win him votes and create jobs.

Such resolute growth initiatives are nowhere to be seen in Greece. So debt reduction without reforms to boost competitiveness will achieve little to nothing – they just play for time at best. Reforms to improve competitiveness are a precondition for Greece returning to growth – only then it would make sense to talk about further debt relief. Not vice versa.

Mr. Piketty also likes to remind Germany of the post-war U.S. Marshall Plan and calls for the European Union to finance a similar program. What Mr. Piketty does not say is that the Marshall Plan constituted only some 4 percent of German GDP at the time. In contrast, Greece – even without the debt reduction in 2012 – has received more than 400 percent financial aid from the E.U., or more specifically from the European Central Bank and IMF plus money from various E.U. funding pools for structural programs.

Mr. Stiglitz and Mr. Krugman make largely the same arguments, also demanding further steps from European monetary policy, as well as, needless to say, increased state expenditure. But they ignore any kind of competitiveness-boosting reforms. If asset prices rise as a consequence of these additional debts, both will presumably be quick to warn of asset price bubbles and over-indebtedness. And probably predict the bursting of future bubbles, despite this being the result of their own recipes. It’s a recipe for remaining the eternal admonisher and critic, no matter what happens.

But Paul Krugman takes the cake for polemics – with his aggressive criticism of the federal government in recent days. Does he really believe there is even one creditor out there prepared to risk another €20 billion with Greece, without demanding bigger efforts to implement competition-boosting reforms? It’s difficult to believe.

It remains unclear to the reader what is behind Mr. Krugman’s hate-filled tirades. But you could get the impression that he consciously uses the title of Nobel Prize winner as a weapon – to impose on the world his own ideas of morality and politics.

Πηγή: https://global.handelsblatt.com/edition ... mr-krugman

- 17 Ιούλ 2015, 23:51 #140523 hate-filled; Κι αυτούς τους μισούν; Εγώ νόμιζα ότι μόνο οι Έλληνες και μάλιστα αυτοί που δεν ψηφίζουν νουδού, έχουν τέτοια επιχειρηματα

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 18 Ιούλ 2015, 00:03 #140525

Don't Be So Aggressive, Mr. Krugman
BY TASSO ENZWEILER
U.S. economist Paul Krugman wrote this week that Germany‘s “moral posturing is madness.“ Economist Tasso Enzweiler offers a German response. In the debate about Greece's future, he argues that Mr. Krugman is adding fuel to the fire.


Dueling economists. Source: Reuters


In a column for the New York Times this week, Paul Krugman strongly criticized Germany’s “morality-play economics”; he said the demands of the Eurogroup were “madness,” and said the suggestion that Germany’s demands mask a coup d’état mentality were “exactly right.”

The demands of the Eurogroup constituted an offer which Greece should not accept under any circumstances, Mr. Krugman wrote. But even if Greece were to accept the offer, it would mark “a grotesque betrayal of everything the European project was supposed to stand for.”

Is this a case of somebody finally telling it like it is, without worrying about the diplomatic niceties of the job? Is an eminent expert – Mr. Krugman is a Nobel Prize winner in economics – revealing for us the dark side of international politics?

Far from it, unfortunately.

It is true that columnist Mr. Krugman has done a great deal for economic theory, but his contributions to economic policy in practice are nearly always polemical and sometimes highly aggressive.

His tirades against the group of euro states, Germany in particular, regularly cross the line of personal decency and are right up there with criticisms by other left-leaning economists like Thomas Piketty and Joseph E. Stiglitz. Speeches by German left-leaning Social Democratic politicians like Oskar Lafontaine are often based on the thoughts of Mr. Krugman & Co.

Expansive monetary policy leads to a fall in real wages. This fact is frequently not mentioned by Mr. Krugman, Mr. Piketty, Mr. Stiglitz.

What all these people have in common is that in terms of economic policy, they’re neo-Keynesians – their ideas are based on the influential economist John Maynard Keynes.

But in his seminal work, “The General Theory of Employment, Interest and Money,” Mr. Keynes very clearly saw value in improving supply-side conditions – the implementation of competition-stimulating reforms – and said this should take priority over measures to stimulate demand. On this point, Mr. Keynes was no different from classical economists like Adam Smith and David Ricardo, or neo-classicists like Paul A. Samuelson and Alfred Marshall.

Only in extreme crisis situations such as liquidity and investment traps – which, in reality, are extremely rare – did Mr. Keynes favor demand-stimulating measures. And even then, he preferred expansive monetary policy to expansive fiscal policy.

In his opinion, demand-stimulating measures could only work under very restricted conditions, for example, in an environment of fixed exchange rates. But the euro currency area doesn’t have fixed exchange rates against major global currencies such as the U.S. dollar, yen, pound sterling and Swiss franc. Moreover, there is no liquidity or investment trap in the whole of the euro area.

Another point: expansive monetary policy leads to a fall in real wages. This fact is frequently not mentioned by Mr. Krugman, Mr. Piketty, Mr. Stiglitz and Mr. Lafontaine. Mr. Keynes, whom they so like to quote, specifically envisaged a reduction of real wages in the case of a crisis – to unburden companies and enable them to invest again.

These left-wing economists are instead guided by models founded by the neo-Keynesians John Hicks and Alvin Hansen in the 1940s and 1950s, and which were further developed by various neo- and new Keynesians, both of which are different schools of thought. What these models have in common is that they ignore either completely or partially the conditions which Mr. Keynes formulated for expansive policies to be effective.

That means as a consequence, economists like Mr. Krugman, Mr. Stiglitz and Mr. Piketty can be accused of working without a clear theoretical foundation and ignoring central tenets of Mr. Keynes, whom they regularly invoke. The objective of an expansive monetary policy in particular amounts to a bottom-to-top redistribution – firstly, by the above-mentioned decreases in real wages, and secondly by asset price effects.

Thomas Piketty likes to remind Germany of the London debt agreement in the early 1950s, when around 60 percent of Germany’s foreign debt was canceled. This is what he suggests the European Union now do with Greece.

In this context, Mr. Piketty does not mention the debt reduction for Greece in 2012 amounting to €107 billion owing to private creditors, about 50 percent of the total debt burden at the time.

In addition, interest rates on Greece’s residual debt were reduced twice and repayment schedules moved back, in most cases by decades. That had the effect of reducing the discounted cash value of the state’s debt by a further 10 percent.

Above all, Mr. Piketty does not mention that after World War Two, German Economics Minister Ludwig Erhard had resolutely implemented wide-ranging competition-boosting reforms in the Federal Republic of Germany – starting in 1948, and even against the will of the U.S. High Commissioner of the time, Lucius Clay.

Thanks to Mr. Erhard, state management of prices, consumer goods, raw materials and resources was lifted, product and labor markets were liberalized, an anti-trust authority was installed, an independent central bank was created, capital flow controls were reduced, first free-trade agreements concluded, an efficient federal administration was created, an investment-friendly tax system introduced and executive state and local authorities were set up.

Paul Krugman takes the biscuit for polemics with his aggressive criticism of the federal government in the past few days.

He achieved all this despite initial resistance from Chancellor Konrad Adenauer, who was a traditional Rhineland Christian Democrat and only eventually supported Mr. Erhard’s social market economy when he realized it could win him votes and create jobs.

Such resolute growth initiatives are nowhere to be seen in Greece. So debt reduction without reforms to boost competitiveness will achieve little to nothing – they just play for time at best. Reforms to improve competitiveness are a precondition for Greece returning to growth – only then it would make sense to talk about further debt relief. Not vice versa.

Mr. Piketty also likes to remind Germany of the post-war U.S. Marshall Plan and calls for the European Union to finance a similar program. What Mr. Piketty does not say is that the Marshall Plan constituted only some 4 percent of German GDP at the time. In contrast, Greece – even without the debt reduction in 2012 – has received more than 400 percent financial aid from the E.U., or more specifically from the European Central Bank and IMF plus money from various E.U. funding pools for structural programs.

Mr. Stiglitz and Mr. Krugman make largely the same arguments, also demanding further steps from European monetary policy, as well as, needless to say, increased state expenditure. But they ignore any kind of competitiveness-boosting reforms. If asset prices rise as a consequence of these additional debts, both will presumably be quick to warn of asset price bubbles and over-indebtedness. And probably predict the bursting of future bubbles, despite this being the result of their own recipes. It’s a recipe for remaining the eternal admonisher and critic, no matter what happens.

But Paul Krugman takes the cake for polemics – with his aggressive criticism of the federal government in recent days. Does he really believe there is even one creditor out there prepared to risk another €20 billion with Greece, without demanding bigger efforts to implement competition-boosting reforms? It’s difficult to believe.

It remains unclear to the reader what is behind Mr. Krugman’s hate-filled tirades. But you could get the impression that he consciously uses the title of Nobel Prize winner as a weapon – to impose on the world his own ideas of morality and politics.

Πηγή: https://global.handelsblatt.com/edition ... mr-krugman

Εχω την εντυπωση ότι με το PSI το καθαρο οφελος από το κουρεμα των ομολογων ηταν αρκετα μικροτερο αυτου που γραφει το αρθρο γιατι η Ελλαδα δανειστηκε για να ανακεφαλοποιησει τράπεζες και ταμεια που χρεοκοπησαν επηδει ειχαν ομολογα στην κατοχη τους. Ο καθενας γραφει την ιστορια όπως τον βολευει, και τα πραγματα εχουν παρει ασχημη πορεια...

- 18 Ιούλ 2015, 00:16 #140530

Don't Be So Aggressive, Mr. Krugman
....................................


Only in extreme crisis situations such as liquidity and investment traps – which, in reality, are extremely rare – did Mr. Keynes favor demand-stimulating measures. And even then, he preferred expansive monetary policy to expansive fiscal policy.

.................

Πηγή: https://global.handelsblatt.com/edition ... mr-krugman

Πέρα το ότι έχει απόλυτο δίκιο ο αρθρογράφος να λέει ότι πρέπει να εφαρμοστούν χθες σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην ελληνική οικονομία (νομίζω ότι κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα διαφωνήσει με αυτό), εγώ θα ήθελα να σταθώ σε αυτό το σημείο και να τονίσω ότι η Ελλάδα βρίσκεται κάπου εδώ από το 2010 κι έπειτα.

Επιπλέον:

Εχω την εντυπωση ότι με το PSI το καθαρο οφελος από το κουρεμα των ομολογων ηταν αρκετα μικροτερο αυτου που γραφει το αρθρο γιατι η Ελλαδα δανειστηκε για να ανακεφαλοποιησει τράπεζες και ταμεια που χρεοκοπησαν επηδει ειχαν ομολογα στην κατοχη τους. Ο καθενας γραφει την ιστορια όπως τον βολευει, και τα πραγματα εχουν παρει ασχημη πορεια...

όπως πολύ ορθά ειπώθηκε το τελικό όφελος από το κούρεμα ήταν αρκετά μικρότερο (κάπου το μισό αν θυμάμαι καλά, ίσως και μικρότερο).

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 18 Ιούλ 2015, 00:18 #140531 Εδω ακομα κι ο Ντραγκι ειπε πως το PSI δεν ωφελησε σε κατι ουσιαστικο την Ελλαδα.
Χρηστο υπαρχουν ακομα και Γερμανικα αρθρα απο αριστερες βεβαια φυλλαδες οπως ο Spiegel που εσυ τις απορριπτεις που συμφωνουν λιγο πολυ με αυτα που λεει ο Paul.

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 18 Ιούλ 2015, 00:30 #140537

Απο Δευτερα πιανουν δωματια στο Hilton οι θ ε σ μ ο ι . . . .
Απο Τριτη πιανουν δουλεια στα υπουργεία…
Φημες λενε οτι θα παιρνουν το πρωινό τους στο Μαξιμου…θα ακολουθει σκληρο σεξ στα υπουργικα γραφεια… και η μερα θα κλεινει με spa βραδιές στην πισίνα του ρουφ γκαρντεν του ξενοδοχείου…

Η πισινα του Χιλτον ειναι στο ισογειο νομιζω, στη ταρατσα ειναι το Galaxy.

- 18 Ιούλ 2015, 01:27 #140546

Απο Δευτερα πιανουν δωματια στο Hilton οι θ ε σ μ ο ι . . . .
Απο Τριτη πιανουν δουλεια στα υπουργεία…
Φημες λενε οτι θα παιρνουν το πρωινό τους στο Μαξιμου…θα ακολουθει σκληρο σεξ στα υπουργικα γραφεια… και η μερα θα κλεινει με spa βραδιές στην πισίνα του ρουφ γκαρντεν του ξενοδοχείου…

Η πισινα του Χιλτον ειναι στο ισογειο νομιζω, στη ταρατσα ειναι το Galaxy.

Δεν ξέρω για την πισίνα, αλλά όντως πάνω είναι το Γκάλαξυ.

- 19 Ιούλ 2015, 16:08 #140905 Για ελληνικες προτάσεις μου φαινονται παρα για "θεσμικες"…
anyway καποτε μιλουσαμε για τη μπουγατσα με κρέμα 23% και με τυρί 13% (ή κατι τετοιο τέλος παντων)

Η κατεπείγουσα εγκύκλιος της ΓΓΔΕ βρίσκεται στα χέρια των καταστηματαρχών, ωστόσο οι χιλιάδες αλλαγές προκαλούν πονοκέφαλο, πόσο μάλλον όταν ο συνδυασμός πρώτων υλών στο ίδιο τρόφιμο μπορεί να το οδηγήσει σε ΦΠΑ 23% αντί 13%! Για παράδειγμα, το νωπό ή κατεψυγμένο χοιρινό έχει 13% αλλά εαν είναι καπνιστό έχει 23%! Επίσης, ένα μπουτάκι κοτόπουλο έχει 13%, αλλά αν είναι παναρισμένο, τότε έχει ΦΠΑ 23%! Όσον αφορά, δε, στα έτοιμα χοιρινά σουβλάκια που πουλάνε πολλά κρεοπωλεία, αν έχουν μόνο κρέας επιβαρύνονται με ΦΠΑ 13% αλλά αν έχουν και πιπεριές τότε ο ΦΠΑ είναι 23%, παρά το ότι οι πιπεριές αν πουληθούν ξεχωριστά έχουν ΦΠΑ 13%!
Κιμάς μεικτός π.χ. χοιρινό - μοσχάρι: κατά περίπτωση ανάλογα με την περιεκτικότητα - άνω του 50% χοιρινό: 13%, αλλιώς: 23%

Περισσοτερο γελιο… http://www.iefimerida.gr/news/217961/neyriki-krisi-apo-tis-allages-sto-fpa-ti-leei-i-egkyklios-toy-ypoik

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 19 Ιούλ 2015, 16:11 #140906

Για ελληνικες προτάσεις μου φαινονται παρα για "θεσμικες"…
anyway καποτε μιλουσαμε για τη μπουγατσα με κρέμα 23% και με τυρί 13% (ή κατι τετοιο τέλος παντων)

Η κατεπείγουσα εγκύκλιος της ΓΓΔΕ βρίσκεται στα χέρια των καταστηματαρχών, ωστόσο οι χιλιάδες αλλαγές προκαλούν πονοκέφαλο, πόσο μάλλον όταν ο συνδυασμός πρώτων υλών στο ίδιο τρόφιμο μπορεί να το οδηγήσει σε ΦΠΑ 23% αντί 13%! Για παράδειγμα, το νωπό ή κατεψυγμένο χοιρινό έχει 13% αλλά εαν είναι καπνιστό έχει 23%! Επίσης, ένα μπουτάκι κοτόπουλο έχει 13%, αλλά αν είναι παναρισμένο, τότε έχει ΦΠΑ 23%! Όσον αφορά, δε, στα έτοιμα χοιρινά σουβλάκια που πουλάνε πολλά κρεοπωλεία, αν έχουν μόνο κρέας επιβαρύνονται με ΦΠΑ 13% αλλά αν έχουν και πιπεριές τότε ο ΦΠΑ είναι 23%, παρά το ότι οι πιπεριές αν πουληθούν ξεχωριστά έχουν ΦΠΑ 13%!
Κιμάς μεικτός π.χ. χοιρινό - μοσχάρι: κατά περίπτωση ανάλογα με την περιεκτικότητα - άνω του 50% χοιρινό: 13%, αλλιώς: 23%

Περισσοτερο γελιο… http://www.iefimerida.gr/news/217961/neyriki-krisi-apo-tis-allages-sto-fpa-ti-leei-i-egkyklios-toy-ypoik

Απο ανάρτηση φίλου στο fb

Life may not be the party we hoped for, but while we are here we might as well dance.

- 19 Ιούλ 2015, 16:32 #140914 Και ποτοαπαγορευση θα μας επιβάλλει ο Τσιπρας…
Τέλος στο... χύμα τσίπουρο φέρνει η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ
www.topontiki.gr

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…