- 18 Ιούλ 2015, 20:40
#140728
castigamatti έγραψε:21 quadra έγραψε:Όλα αυτά που περιγράφεις χωρίς να λέω ότι δεν έχεις δίκηο, αφορούν κατά κύριο λόγο τα χαρακτηριστικά της φυλής και όχι τα πρόσωπα ή τα προγράμματα, ίδιες αναφορές για τους Έλληνες υπάρχουν σε Ρωμαϊκούς πάπυρους που είχε μεταφράσει ο Κ.Τσάτσος, οπότε ότι και να συζητάμε για τους σύγχρονους μας Έλληνες πολιτικούς το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κατσαμπλιαδισμός του Έλληνα( πολιτικού και ψηφοφόρου ) δεν θα αλλάξει ούτε στους επόμενους 5 αιώνες.
To θέμα είναι ότι δεν υπάρχει κάποια ελληνική φυλή, παρά μονο Ελλάδα, ήγουν κατοικίσιμος γεωγραφικός χώρος, οπότε στην περίπτωση μας ἐχουμε το κλασσικότερο παράδειγμα περί του νοήματος των εκλογών ως μέσου πολιτικής κυριαρχίας:μη υπάρχοντος λαού, η εκλογική πλειοψηφία είναι ταυτόσημη της "εθνικής ενότητας". Ενώ δηλ. στην κοινοβουλευτική ιστορία η δημιουργία εθνικής ενότητας συνεπήχθη το κοινοβούλιο , στην Ελλάδα αντίθετα ἠταν η πλειοψηφία στις εκλογές που συνεπήγετο την ενότητα του έθνους.Καθόλου περίεργο ότι η Ελλάδα έγινε από τα πρώτα κοινοβουλευτικά κράτη του κόσμου, με μονίμως αναζητούμενο το έθνος...... δια της "πλειοψηφίας".
Απαιτείται βέβαια μια μικρή ιστορική αναδρομή στη συνταγματική μας ιστορία, για να καταδείξει την εξ αρχής έλλειψη θεμελίων αυτού του κράτους, που απετέλεσε το Λίβανο των βαλκανίων, ένα χώρο ιστορικής σκοτοδίνης, , χωρίς φορέα εθνικής ύπαρξης.Αλλά αυτή δεν μπορούμε να την κάνουμε εδώ.
21 quadra έγραψε:Mέσα στο € και μέσα στην Ε.Ε έχεις απωλέσει την κυριαρχία σου σαν κράτος, αν θέλουν / θέλουμε ( από ότι ακούμε τελευταία ) να είμαστε εθνικά κυρίαρχοι μόνο έξω από όλα αυτά θα είμαστε με την βασική προϋπόθεση ότι δεν θα χρωστάμε πουθενά και θα έχουμε τόσα πρωτογενεί πλεονάσματα ώστε ο δανεισμός μας να είναι μακρινή ανάμνηση, αλλά είπα είχα βαρυστομαχιά και αποκοιμήθηκα και μην τα πέρνεις σοβαρά όλα αυτά, αυτά ισχύουν σε άλλες σοβαρότερες περιοχές του κόσμου και όχι εδώ που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα όπου τα δανεικά πηγαίνουν σε φίλιες τσέπες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
στην μετακαπιταλιστική κοινωνία της πληροφορικής και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών η λύση δεν μπορεί να είναι ένα ερμητικά κλειστό κράτος βορειοκορεατικής εμπνεύσεως ή φρανκομουσολινικής αυτἀρκειας.
Εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία ως προς ποιόν και τι;Τι δηλαδή θα μπορέσουμε να κάνουμε με αυτή που τωρα εμποδιζόμαστε;Τα δάνεια και οι βάσεις του θανάτου εμποδίζουν την εθνική κυριαρχία των Ολλανδών;Εμπόδισαν την μεταπολεμικἠ βιομηχανική ανάπτυξη της Ιταλίας ή της Ισπανίας ή μήπως το αμερικανικό χρέος στα χέρια των κινέζων περιορίζει την εθνική κυριαρχία των ΗΠΑ;
Εθνική κυριαρχία δεν είναι παρά ο λαϊκισμός της ψυχολογίας (της τὀσο βολικής στην αριστερά)του νεομάρτυρα, που καλλιέργησε η ορθοδοξία ως αγωγή των κάθε φορά συμμαζευομένων στα όρια του ελληνικού κράτους, επειδή δεν είχε τίποτα άλλο να τους προσφέρει.Ο μάρτυρας σε αντιθεση με τον ήρωα υποφέρει πάντα από αιτίες μη λογικές (προφανώς δηλ. αφού το πρόβλημά του είναι ψυχολογικό). Το μαρτύριο του αποτελεί εξιλέωση, απολαμβανόμενο επί προσωπικού επιπέδου, που αποκλείει τη λογική αναγωγή. Αυτή την ψυχολογία βρήκε ο Παπανδρέου να κάνει σύνθημα και πέρασε βαθιά μέσα στο λαό.....γιατί ακριβώς το κόμμα του ήταν ο "λαός" σαν φορέας αυτής της ψυχολογίας.Το ποιούς κινδύνους μπορεί να κρὐβει μια πολιτική στηριζόμενη σε διάχυτα και ασαφή λαϊκά αισθήματα, μια φασιστική κατ ουσία πολιτική, δεν είναι ανάγκη να το αναλύσουμε.Ο αντιδυτισμός και το έξω οι βάσεις υπήρχαν σαν ιδεολογία και προ του Παπανδρέου (και για την ίδια τη Δεξια), απλά ο Αντρέας φρόντισε να την μεταβάλει σε εκλογικά ποσοστά.
Επιμένω ότι όλα τα καλά ή τα πολλά δεινά μας προέρχονται από την ιδιοσυγκρασία μας, οπότε και όλα μας τα έργα ( κοινοβουλευτισμός, κομματισμός, κλεφτουριά, κοτζαμπάσηδες, λαμόγια κλπ ) είναι απόρρεια αυτού που είμαστε, οπότε και αναλόγως πράττουμε μέσα στην πορεία του χρόνου με τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του Έλληνα να παραμένουν αναλλοίωτα, 20 και πλέον αιώνες στα βασικά μας χαρακτηριστικά δεν υπάρχει αλλαγή με κύριο χαρακτηριστικό την απόκτηση του χρήματος με κάθε τρόπο, όλα τα άλλα είναι ιστορικές λεπτομέρειες που επιβεβαιώνουν ποιοί στα αλήθεια είμαστε, μέσα μας υπάρχει ο σκοτεινός Έλληνας και ο φωτεινός χωρίς ενδιάμεσα να υπάρχει άλλος τύπος, ο σκοτεινός είναι η άσχημη πλευρά της ιστορίας μας και ο φωτεινός Έλληνας είναι αυτός του πνεύματος, των γραμμάτων των τεχνών και της επιστήμης, εμείς που είμαστε η μεγάλη μάζα είμαστε στη μέση και πελαγοδρομούμε αλλά συνήθως κλείνουμε προς την σκοτεινή πλευρά μας που είναι ευκολότερη και δεν απαιτεί το πνεύμα που κυριαρχεί στο φωτεινό κομμάτι της ιδιοσυγκρασίας μας και το οποίο προφανώς απουσιάζει.
Πηγαίνουμε προς το χρήμα σαν πρώτη προτεραιότητα όπως η πεταλούδα στο φώς δικαιολογώντας μέσα μας τις ενέργειές μας τις οποίες τις βρίσκουμε σύννομες όποτε μας συμφέρει και παράνομες όταν αφορούν άλλους, θα μπορούσα να πω ότι ο Έλληνας είναι ο απόλυτος συμφεροντολόγος του κόσμου ετούτου και δεν το λέω από μνησηκακία αλλά από τα καθημερινά αλλά και τα μακρινά ιστορικά παραδείγματα, με λίγα λόγια κοιτάω τον καθρέφτη μου χωρίς να ντρέπομαι γιατί αναγνωρίζω τα υπέρ και τα κατά μου και δεν κρύβομαι πίσω από τις ενέργειες των άλλων καιροφυλακτώντας για τα όποια κέρδη μπορούν να υπάρξουν, αλλά πόσοι σκέφτονται έτσι ? Ελάχιστοι και το βλέπουμε καθημερινά.
Οι καλές στιγμές της πατρίδας και των Ελλήνων είναι μόνο στιγμές, η πορεία μας στην ιστορία είναι ένας συνεχής αγώνας που δεν καταλήγει ποτέ και πουθενά και η διαμόρφωση της καθημερινότητας μας είναι καθρέφτης της ιδιοσυγκρασίας μας, μιας ιδιοσυγκρασίας που στηρίζεται στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης και στην ατομικότητα που βασίζεται η επιβίωση του ατόμου, η ομαδικότητα αφορά άλλους και όχι τους Έλληνες, ακόμα και στα σπόρ οι περισσότερες μας επιτυχίες προέρχονται από ατομικά αθλήματα, και αν το μπάσκετ προόδευσε είναι γιατί το άθλημα βασίζεται την ώρα του αγώνα μόνο σε 5 άτομα, τα μικροκαταστήματα, οι δεκάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις και όχι λίγες και μεγάλες είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό της ατομικότητας μας, με το σκεπτικό ότι καλύτερασ μόνοας μου να είμαι αφεντικό του εαυτού μου και ένα μεροκάματο θα το βγάλω, οι υπάλληλοι είναι συνήθως δυσαρεστημένοι και βρίζουν τους προϊσταμένους και τα αφεντικά τους θεωρώντας ότι τα κάνουν όλα λάθος, αυτό είναι μια ακόμα έκφραση της ατομικότητας που πνίγεται μέσα στην ομαδική εργασία και βαραίνει όταν υποχρεώνεται ο Έλληνας να συνυπάρχει με τους πολλούς.
Σαν έθνος έχουμε πολλά σπόρ στα οποία θα είχαμε όλα τα χρυσά μετάλλια αν ήταν αναγνωρισμένα, ο ρατσισμός, η ρουφιανιά, ο ωχαδερφισμός, οι ευατούληδες, η ημιμάθεια, και δεκάδες άλλα αρνητικά συνυπάρχουν μέσα μας ενεργά ή σε ύπνωση που σε πρώτη ευκαιρία βγαίνουν στην επιφάνεια με κρότο.
Γιατί είναι έτσι οι πολιτικοί μας ?
Οι επιχειρηματίες μας ?
Οι δάσκαλοί μας ?
Γιατί είναι έτσι οι περισσότεροι αν όχι γιατί έχουν όλα τα παραπάνω θλιβερά χαρακτηριστικά που αναφέρω ?
Γιατί στα φόρα κυριαρχεί ένα τεράστιο ΕΓΩ και κανείς δεν συζητά επί της ουσίας αλλά προσπαθεί να καπελώσει τους υπόλοιπους ?
Μα είναι όλοι τους Έλληνες, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο, θρασύμια που φωνασκούν όταν νιώθουν ότι δεν κινδυνεύουν και το βάζουν στα πόδια στα πρώτα ζόρια, αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη για εμάς τους Έλληνες, μια αντανάκλαση σε ένα καθρέφτη, ένας Ιανός είναι ο Έλληνας αυτή την μοίρα μας έδωσε η ζωή και αφού δεν αλλάξαμε 2.000 χρόνια δεν θα αλλάξουμε ούτε στα επόμενα 2.000 χρόνια, σε μια έρευνα πρίν από την κρίση και πρίν από τις αθρόες μεταναστεύσεις, μια έρευνα που είχε γίνει από την τότε ΕΟΚ που αφορούσε την καθαρότητα του πληθυσμού η Ελλάδα ήταν 1η με 94% με δεύτερη την Γερμανία με 66%, αν αυτό λέει κάτι για την αντοχή του Έλληνα στις επιμίξεις της φυλής στην πορεία των αιώνων που είναι και αυτό χαρακτηριστικό της ατομικότητας του.
