- 18 Ιούλ 2015, 10:30
#140576
21 quadra έγραψε:Σωστή η ανάλυση, θα προσθέσω όσο και να σε στενοχωρεί ? ότι ισχύει επί 40 plus χρόνια, οπότε άλλαξε τα ονόματα ανάλογα την εποχή και θα είσαι μέσα σε όλες τις εποχές, πολιτικές συμπεριφορές πασπαρτού, πολιτικές παντός καιρού, όσο για τους απαίδευτους και ποτισμένους ψηφοφόρους ισχύει το ίδιο και για τους υπερεκπαιδευμένους συστημικούς κρατικούς λωποδύτες πολιτικούς όπως και τους ανόητους κατά καιρούς πολιτικούς μας που πέρασαν ως διάττοντες αστέρες από το πολιτικό στερέωμα.
...τα τελευταία 180 χρόνια και δεν με στενοχωρείς καθόλου.Φωτογραφίζω το μακρυγιαννισμό, που ως διαχρονικά κυρίαρχη πολιτική συνιστώσα,αποτελεί την αιτία της εθνικής κακοδαιμονίας. Η "αριστερή" λαίλαπα του τελευταίου εξαμήνου δεν αποτελεί την παραφωνἰα σε μια αδιατάρακτη πορεία ευνομίας και ρασιοναλισμού, αλλά τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα ενός κοινωνικού εμφυλίου, που συνεχίζεται αδιατάρακτα από συστάσεως ελληνικού κράτους.
Η διαφορά είναι ότι τα πεπραγμένα του τελευταίου εξαμήνου γκρέμισαν με θόρυβο την ασυλἰα που απελάμβανε η αεναως φιλολογίζουσα και ομφαλοσκοπούσα αριστερά στην ελλάδα , ελέω μιας υποτιθέμενης ηθικής ανωτερότητας, που της εξασφάλιζε το γεγονός ότι δεν συμμετείχε ποτέ στην άσκηση της εξουσίας (ασχἐτως αν έδρασε καταλυτικά δια της συμπεριφοράς της και της συνθηματολογίας της σε κάθε προσπάθεια εξορθολογισμού που ανεπιτυχώς και μεμονωμένα επιχειρήθηκε σε τούτο τον κωλότοπο) ,ούτε στη νομή της (αν και απεδείχθη άριστη μαθήτρια της πασοκικής αδηφαγίας).
Το πρόβλημα επομένως δεν είναι ο ερασιτεχνισμός και η ιδεοληψία του θεάτρου σκιών Τσἰπρα απέναντι στη θεσμοθετημένη κομματική κλεπτοκρατία των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.Είναι ο λαϊκισμός όλων των αποχρώσεων, που συστηματικά καλλιέργησαν αυτοί στους οποίους οι ξένοι έβγαλαν τα τσαρούχια και φόρεσαν τα φράκα για να παριστάνουν την άρχουσα πνευματική και πολιτική τάξη, που θωπεύοντας και υποθάλπτοντας επί δεκαετίες τα κατώτερα ένστικτα και τα ελλείμματα του μονίμως συνωστιζόμενου στους προθαλάμους της εξουσίας λαού, αναγόρευσε τον κουτοπόνηρο σε τετραπέρατο, τον απαίδευτο σε υπόδειγμα αγνότητας, τον ανίκανο σε κοινωνικά ευνουχισμένο...και όλους αυτούς μαζί σε νεομάρτυρες, πάσχοντες από άφατες και σκοτεινές αιτίες.
Δυστυχώς φοβάμαι ότι εδώ που έφτασαν τα πράγματα και πολύ τράβηξαν.Δεν είναι θέμα κἀποιας θολής εθνικής συστράτευσης να οδηγήσει σε διέξοδο. Όσο συνεχίζεται η μετατόπιση ευθυνών και ή άρνηση να αναληφθεί βαρύ προσωπικό κόστος, θα συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος του εθνικού αυτισμού μας. Την αυτοσυνειδησία μας ενδέχεται να μας την εξασφαλίσει μόνο μια πολύ ισχυρή μετωπική σύγκρουση με την πραγματικότητα, που αν και θα έχει δυσβάστακτο προσωπικό και συλλογικό κόστος, ίσως μας απελευθερώσει κάποτε από την εθνική και προσωπική μας κλειστὀτητα και μας βοηθήσει να κατανοήσουμε γιατί οι άλλοι μας αντιμετωπίζουν σαν επικίνδυνο κοτέτσι για τα σπίτια τους.