- 15 Ιούλ 2015, 18:39
#139419
REALZEUS έγραψε:Επαναλαμβάνω ότι ένα Grexit θα ήταν επίπονο (ίσως και τραγικό) έτσι πως είμαστε απροετοίμαστοι. Πρέπει όμως να προετοιμαστούμε και να το πραγματοποιήσουμε!!!
1) Πώς προτείνεις να "προετοιμαστούμε"? Τι να λύσουμε/ διορθώσουμε, κλπ?
2) Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι αν "το πραγματοποιήσουμε" θα υποχρεωθούμε (και σε 2-3-5-10 χρόνια θα τα καταφέρουμε) να φτιάξουμε μια σοβαρή και σταθερή χώρα σε όλα τα επίπεδα, από γραφειοκρατία μέχρι παιδεία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία, κλπ, κλπ, κλπ?
Το νούμερο 1 σίγουρο αν πάμε σε δικό μας νόμισμα είναι ότι θα μας λείψουν άπειρα πράγματα, κάποια εκ των οποίων θα φέρουν τα πάνω κάτω σε αυτούς που π.χ. έχουν ανάγκη από πρώτες ύλες και πάσης φύσεως εξοπλισμό που δεν παράγεται στην Ελλάδα για να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους. Θα μας λείψουν πράγματα μέχρι και για να συντηρήσουμε κάποια που ήδη έχουμε, βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει για το τι επιπτώσεις θα έχει αυτό , π.χ. μιλούσα με το γιατρό του πατέρα μου χθες στο νοσοκομείο και μου έλεγε πόσα ξοδεύουν για να κρατήσουν σε λειτουργία κάποια μηχανήματα (που -φυσικά- τα ανταλλακτικά & αναλώσιμά τους έρχονται απ’ έξω) και πόσο θα πρέπει να χρεώνουν μια εξέταση ή επέμβαση που τα χρησιμοποιεί αν το νόμισμα μας, το οποίο φυσικά θα αντικατοπτρίζει τη δύναμη της οικονομίας μας, ο υπόλοιπος κόσμος το έχει για κωλόχαρτο.
Το νούμερο 2 σίγουρο είναι ότι θα σταματήσουμε να πιεζόμαστε να διαλύσουμε τους μηχανισμούς της διαφθοράς, τις προνομιούχες συντεχνίες, τον κρατισμό, να φτιάξουμε ένα βιώσιμο δημόσιο τομέα που να μην τον σέρνουμε σα βαρίδι στα πόδια μας, και να αφήσουμε όσους μπορούν να παράξουν πλούτο να το κάνουν (πλούτος??? τζιζ, κακό!!!) αφού το μόνο που θα έχουμε να κάνουμε θα είναι να τυπώνουμε χαρτιά για να πληρώνει το κράτος όταν του λείπουν φράγκα λόγω κακοδιαχείρισης/φορολογικής ασυδοσίας/|λογοκρισία|/κλπ. Παραπέμπω και στο ποστ του Παναγιώτη πιο πάνω:
Η προσπάθεια επιβίωσης με την επιστροφή στη δραχμή είναι απείρως δυσκολότερη από την προσπάθεια να συμμαζέψεις το κράτος και τα στραβά του γιατί αν το κάνουμε αυτό έχουμε και μια προοπτική μέσα από μια δύσκολη αλλά πολύ καλύτερη καθημερινότητα που θα έχουμε άμεσα με την δραχμή που δεν μας εξασφαλίζει και καμία προοπτική αφού θα εφαρμοστεί με άδεια ταμεία, με μηδενικά συναλλαγματικά αποθεματικά και από ένα μαινόμενο, εκδικητικό και θολωμένο συμπούρμπουλο ορκισμένων κρατιστών
Το νούμερο 3 σίγουρο είναι ότι όλοι αυτοί που έχουν τεράστια χρέη στο εσωτερικό κι ένα σκασμό καταθέσεις στο εξωτερικό θα κάνουν πάρτι – σε παραπέμπω στην πάλαι πότε Σοβιετική Ένωση που τόσο αγαπάς, στην οποία κάποιοι λεηλάτησαν τη δημόσια περιουσία με τα χρήματα που είχαν διώξει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος και σήμερα ελέγχουν σχεδόν τα πάντα.
Κάποιοι όπως ο Λαπαβίτσας -για όσους τον παίρνουν στα σοβαρά και τον θεωρούν άνθρωπο έντιμο, που δεν κρύβει πίσω του μεγάλα συμφέροντα- δηλώνουν ότι «η έξοδος από την ΟΝΕ θα επιτρέψει στη χώρα μας να προχωρήσει στις βαθιές τομές στο κράτος, την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και την ανατροπή της κοινωνικής ισορροπίας υπέρ των πολλών, πράγματα που δεν γίνονται μέσα στην ΟΝΕ». Φυσικά όταν τους ζητάς επιχειρήματα αρχίζουν να τα μασάνε. Λες και μας φταίει η ΟΝΕ για τις πρόωρες συντάξεις που δεν τις κόβουμε τόσα χρόνια ώστε να αδειάζουν θέσεις και να βολεύονται κι άλλοι «πελάτες», για το μη βιώσιμο "αναδιανεμητικό" ασφαλιστικό που μας έχει κοστίσει πάνω από 100 δις σε χρέος μέχρι τώρα, για την αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την πιο αργή κι από την καθυστέρηση δικαιοσύνη, τη φοροδιαφυγή, την παιδεία, κλπ, κλπ. Λες και είναι θέμα νομίσματος που δεν τα έχουμε διορθώσει όλα αυτά και λες και η Ευρώπη δε μας πίεζε ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΙΟΛΑΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, αυτό που είχε καταψηφίσει ο Σαμαράς, διαγράφοντας όποιον τόλμησε να το υπερψηφίσει, που σαμποτάρισαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και οι λομπίστες των προνομιακών κλειστών επαγγελμάτων, που πολέμησε κάθε αντιπολίτευση, δεξιά και αριστερή, γιατί πάντα υπήρχαν "καλύτερες εναλλακτικές" και ήταν θέμα "σκληρότερης διαπραγμάτευσης", που δεν μπόρεσαν ποτέ να υλοποιήσουν οι "μνημονιακές" κυβερνήσεις, αντιπροτείνοντας διαρκώς στην τρόικα φοροεισπρακτικά μέτρα γιατί δεν τολμούσαν να προχωρήσουν σε μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις που θα έθιγαν ιερές αγελάδες.