- 23 Ιουν 2015, 09:34
#127056
Επιμένω ότι οι ΜΣΚΚ ήταν δίκαιοι , αναφερόμενους πάντα για τους οικοδομικούς . Στην πράξη σου έδιναν την δυνατότητα να περάσεις πραγματικά έξοδα που η εφορία δεν σου δικαιολογούσε .
Για να μιλήσουμε με πραγματικά στοιχεία , το έξοδο αυτοκινήτου είναι βασικότατο σε ένα μηχανικό . Το κράτος παλιά δεν δικαιολογούσε καθόλου και τώρα δικαιολογεί με το αστείο ποσό του 3 % του τζίρου αυτό το έξοδο .
Αλλά ακόμη και τότε , προσαύξηση συντελεστού γιατί δεν μου έφταναν τα έξοδα έκανα πολύ λίγες φορές .
Επίσης μην ξεχνάμε ότι ο μηχανικός τότε , την πρό κινητών εποχή , αν και αγόρασα από το 1995 κινητό , πήγαινε πρωί σε εργοτάξιο , γραφείο, πολεοδομίες , δήμους , ικα , εργοτάξιο και το απόγευμα γραφείο , φωτοτυπίες κλπ .
Μάλιστα κάποια εποχή οι φωτοτυπάδες έβαλαν το ωράριο μέχρι τις 4 το μεσημέρι και έτσι αναγκαστήκαμε να αγοράσουμε πλότερ που ήταν πανάκριβα εκείνη την εποχή .
Νούμερα , ο 80286 αγοράστηκε το 1987 , 250.000 δρχ με δόσεις και τιμή πώλησης του τμ στα Βόρεια προάστεια , Χαλάνδρι , Αγία Παρασκευή γύρω στις 70.000 δρχ .
Το στατικό πρόγραμμα στις 300.000 δρχ και το αρχιτεκτονικό λίγο αργότερα στις 350.000 δρχ . Το πλότερ Α1 στις αρχές του 90 κάπου στις 700.000 αν θυμάμαι καλά , ενώ φίλος που ήταν πολύ της τεχνολογίας πήρε το Α0 Μutoh που σχεδίαζε και με μολύβι σε τιμή αυτοκινήτου . Αλλος είχε πάρει το ίδιο σε Α1 .
Δεν μιλάμε για τοπογράφους που έπαιρναν έγχρωμα και άλλα ακόμη . Τότε όλους μας είχε συναπαρει η τεχνολογία και επενδύαμε σε αυτή , ενώ άλλαζαν συνέχεια οι υπολογιστές , οι οθόνες και οι εκτυπωτές .
Προγράμματα τότε υπήρχαν αρκετά , κάποιοι που τα έφερναν από έξω , αλλά είχαν βγεί και τα ελληνικά που ήταν προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της δουλειάς μας και έτσι αυτά αγοράζαμε . Οι τιμές που αναφέρω είναι για ελληνικά προγράμματα και βέβαια άλλαζαν συνέχεια .
Να σου θυμίσω επίσης ότι το 1991 -1992 , τα ελληνικά προγράμματα πρέπει να έκαναν γύρω στο εκατομμύριο , αλλά το ΖΧ -γκόλφ-κορόλλα της εποχής έκανε 2.500.000 . Δηλαδή μιλάς για προγράμματα που έκαναν 30-40000 σημερινά λεφτά και περίμενες να βρεθούν μηχανικοί να τα αγοράσουν , ακόμα και τότε που υπήρχαν δουλειές .
Τα 25000 ευρώ που λέω ήταν τα συνήθη λεφτά γιά νέους μηχανικούς , όπως είμασταν τότε όλοι και μάλιστα τα αγοράζαμε όλοι .
Το autocad της εποχής εκείνης , έχω και κάτι βιβλία της εποχής , ήταν αστείο . Πιό γρήγορα περί τις 10 φορές σχεδίαζες με το χέρι . Υπ' όψη ότι είμαστε γενιά που σχεδίαζε αρχιτεκτονικά και έλυνε στατικά με το χέρι και έτσι οι υπολογιστές έπρεπε να έχουν απόδοση για να μας εντυπωσιάσουν .
Εκείνη την εποχή με ένα συνάδελφο και συμφοιτητή , πήγαμε σε κάτι σεμινάρια για το autocad , όπου μας έδειχναν πως κάνουμε γραμμές , τομές σε γραμμές και προσπαθώντας στον καινούργιο υπολογιστή να σχεδιάσω μιά κάτοψη που είχα φτιάξει με το χέρι σε λίγη ώρα , χρειαζόμουν ώρες γιά να την φτιάξω στο πρόγραμμα .
Τότε μιλάμε για το 1989 , πήγα με έναν άλλο συνάδελφο , να αγοράσει το στατικό πρόγραμμα που είχα ήδη αγοράσει στην εταιρεία που το έφτιαχνε . Εκαναν τότε και τις πρώτες παρουσιάσεις από το αρχιτεκτονικό τους πρόγραμμα .
Το δούλεψα και ήταν σαν να βάλεις έναν που οδηγεί ένα αμάξι με μανιβέλα , σε ένα σύγχρονο αμάξι με αυτοματισμούς κλπ . Η κάτοψη έβγαινε σε λίγα λεπτά της ώρας , είχες και κάποια τρισδιάστατα και βιβλιοθήκες αντικειμένων .
Ο συνάδελφος αγόρασε το στατικό που ήθελε και εγώ έκλεισα συμφωνία για το αρχιτεκτονικό .
Λίγο καιρό μετά και οι άλλοι δύο αγόρασαν το αρχιτεκτονικό .
Στο σεμινάριο του autocad δεν ξαναπήγα .
Το ξανακοίταξα φέτος που το είχε σαν μάθημα στο Γεωπονικό ο γιός και έπρεπε να κάνει κάτι θέματα , αλλά μπροστά στα σύγχρονα σχεδιαστικά προγράμματα , είναι πάλι πίσω .
Μια και πιάσαμε τις αρχαιολογίες , γύρω στο 1975 μαθητής στο Βαρβάκειο τότε είχα δει σε μιά στοά στην Κοραή μια από τις πρώτες επιστημονικές αριθμομηχανές . Το όνομα Annita η Anitta , δεν θυμάμαι καλά . Τις τιμές όμως τις θυμάμαι γιατί ήταν τρομαχτικές για έναν έφηβο , που μετρούσε τις αξίες , με τυρόπιττες και εισιτήρια λεωφορείων .
15000 δρχ και 10500 για φοιτητές , που θα άφηναν τον λογαριθμικό κανόνα .
Ο βασικός μισθός πρέπει να ήταν τότε γύρω στις 5000 δρχ .
Μετά ήρθαν τα casio και οι τιμές κατέβηκαν πολύ . Να μην πω πόσο πλήρωσα το beton kalender to 1979 .
Κουφές τιμές .
Πιάσαμε τις αναμνήσεις και είμαστε και ψιλο-οφτόπικ .
Για να μιλήσουμε με πραγματικά στοιχεία , το έξοδο αυτοκινήτου είναι βασικότατο σε ένα μηχανικό . Το κράτος παλιά δεν δικαιολογούσε καθόλου και τώρα δικαιολογεί με το αστείο ποσό του 3 % του τζίρου αυτό το έξοδο .
Αλλά ακόμη και τότε , προσαύξηση συντελεστού γιατί δεν μου έφταναν τα έξοδα έκανα πολύ λίγες φορές .
Επίσης μην ξεχνάμε ότι ο μηχανικός τότε , την πρό κινητών εποχή , αν και αγόρασα από το 1995 κινητό , πήγαινε πρωί σε εργοτάξιο , γραφείο, πολεοδομίες , δήμους , ικα , εργοτάξιο και το απόγευμα γραφείο , φωτοτυπίες κλπ .
Μάλιστα κάποια εποχή οι φωτοτυπάδες έβαλαν το ωράριο μέχρι τις 4 το μεσημέρι και έτσι αναγκαστήκαμε να αγοράσουμε πλότερ που ήταν πανάκριβα εκείνη την εποχή .
Νούμερα , ο 80286 αγοράστηκε το 1987 , 250.000 δρχ με δόσεις και τιμή πώλησης του τμ στα Βόρεια προάστεια , Χαλάνδρι , Αγία Παρασκευή γύρω στις 70.000 δρχ .
Το στατικό πρόγραμμα στις 300.000 δρχ και το αρχιτεκτονικό λίγο αργότερα στις 350.000 δρχ . Το πλότερ Α1 στις αρχές του 90 κάπου στις 700.000 αν θυμάμαι καλά , ενώ φίλος που ήταν πολύ της τεχνολογίας πήρε το Α0 Μutoh που σχεδίαζε και με μολύβι σε τιμή αυτοκινήτου . Αλλος είχε πάρει το ίδιο σε Α1 .
Δεν μιλάμε για τοπογράφους που έπαιρναν έγχρωμα και άλλα ακόμη . Τότε όλους μας είχε συναπαρει η τεχνολογία και επενδύαμε σε αυτή , ενώ άλλαζαν συνέχεια οι υπολογιστές , οι οθόνες και οι εκτυπωτές .
Προγράμματα τότε υπήρχαν αρκετά , κάποιοι που τα έφερναν από έξω , αλλά είχαν βγεί και τα ελληνικά που ήταν προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της δουλειάς μας και έτσι αυτά αγοράζαμε . Οι τιμές που αναφέρω είναι για ελληνικά προγράμματα και βέβαια άλλαζαν συνέχεια .
Να σου θυμίσω επίσης ότι το 1991 -1992 , τα ελληνικά προγράμματα πρέπει να έκαναν γύρω στο εκατομμύριο , αλλά το ΖΧ -γκόλφ-κορόλλα της εποχής έκανε 2.500.000 . Δηλαδή μιλάς για προγράμματα που έκαναν 30-40000 σημερινά λεφτά και περίμενες να βρεθούν μηχανικοί να τα αγοράσουν , ακόμα και τότε που υπήρχαν δουλειές .
Τα 25000 ευρώ που λέω ήταν τα συνήθη λεφτά γιά νέους μηχανικούς , όπως είμασταν τότε όλοι και μάλιστα τα αγοράζαμε όλοι .
Το autocad της εποχής εκείνης , έχω και κάτι βιβλία της εποχής , ήταν αστείο . Πιό γρήγορα περί τις 10 φορές σχεδίαζες με το χέρι . Υπ' όψη ότι είμαστε γενιά που σχεδίαζε αρχιτεκτονικά και έλυνε στατικά με το χέρι και έτσι οι υπολογιστές έπρεπε να έχουν απόδοση για να μας εντυπωσιάσουν .
Εκείνη την εποχή με ένα συνάδελφο και συμφοιτητή , πήγαμε σε κάτι σεμινάρια για το autocad , όπου μας έδειχναν πως κάνουμε γραμμές , τομές σε γραμμές και προσπαθώντας στον καινούργιο υπολογιστή να σχεδιάσω μιά κάτοψη που είχα φτιάξει με το χέρι σε λίγη ώρα , χρειαζόμουν ώρες γιά να την φτιάξω στο πρόγραμμα .
Τότε μιλάμε για το 1989 , πήγα με έναν άλλο συνάδελφο , να αγοράσει το στατικό πρόγραμμα που είχα ήδη αγοράσει στην εταιρεία που το έφτιαχνε . Εκαναν τότε και τις πρώτες παρουσιάσεις από το αρχιτεκτονικό τους πρόγραμμα .
Το δούλεψα και ήταν σαν να βάλεις έναν που οδηγεί ένα αμάξι με μανιβέλα , σε ένα σύγχρονο αμάξι με αυτοματισμούς κλπ . Η κάτοψη έβγαινε σε λίγα λεπτά της ώρας , είχες και κάποια τρισδιάστατα και βιβλιοθήκες αντικειμένων .
Ο συνάδελφος αγόρασε το στατικό που ήθελε και εγώ έκλεισα συμφωνία για το αρχιτεκτονικό .
Λίγο καιρό μετά και οι άλλοι δύο αγόρασαν το αρχιτεκτονικό .
Στο σεμινάριο του autocad δεν ξαναπήγα .
Το ξανακοίταξα φέτος που το είχε σαν μάθημα στο Γεωπονικό ο γιός και έπρεπε να κάνει κάτι θέματα , αλλά μπροστά στα σύγχρονα σχεδιαστικά προγράμματα , είναι πάλι πίσω .
Μια και πιάσαμε τις αρχαιολογίες , γύρω στο 1975 μαθητής στο Βαρβάκειο τότε είχα δει σε μιά στοά στην Κοραή μια από τις πρώτες επιστημονικές αριθμομηχανές . Το όνομα Annita η Anitta , δεν θυμάμαι καλά . Τις τιμές όμως τις θυμάμαι γιατί ήταν τρομαχτικές για έναν έφηβο , που μετρούσε τις αξίες , με τυρόπιττες και εισιτήρια λεωφορείων .
15000 δρχ και 10500 για φοιτητές , που θα άφηναν τον λογαριθμικό κανόνα .
Ο βασικός μισθός πρέπει να ήταν τότε γύρω στις 5000 δρχ .
Μετά ήρθαν τα casio και οι τιμές κατέβηκαν πολύ . Να μην πω πόσο πλήρωσα το beton kalender to 1979 .
Κουφές τιμές .
Πιάσαμε τις αναμνήσεις και είμαστε και ψιλο-οφτόπικ .
στη Rotring, τα έβλεπα σχεδόν σαν συλλεκτικά αντικείμενα και αγόραζα συνεχώς, χωρίς να τα χρειάζομαι 
)
