Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#124336 Καμία χαλαρή ξυλιά και μερικά παραπάνω όχι θα φέρουν πολλά περισσότερα χαμόγελα στο μέλλον
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#124337 Ετοιμαστείτε όμως για μεγάλες μάχες στην πορεία. Όταν κάνεις όλα τα χατίρια σε ένα παιδί 15-17-20 μηνών θα απαιτήσει τα ίδια και 4-5 χρονών. Τα παιδιά έχουν την τάση να ζητάνε όλο και περισσότερα και να απαιτούν αντίστοιχα όσο μεγαλώνουν και καλό είναι να βάζουμε ένα μέτρο στις απαιτήσεις τους. Ακόμα και σε αυτές τις ηλικίες.

Τα λέω ως παθών και μαθών. :(
Άβαταρ μέλους
By makis_kanatselis
#124345 Και ξυλια πεφτει στο χερι για νακαταλαβει το μη και φυσικα ειναι ο μονιμος καυγας στο σπιτι με τη γυναικα αλλα δεν μποεις ενα παιδι 15 μηνων να το εχεις μονιμα στο μη. Εκει πας στο αλλο ακρο.
Άβαταρ μέλους
By JBT
#124354 Όσοι δεν έχουν παιδάκια θα ήταν καλύτερο να δίνουν συμβουλές με λίγη φειδώ...

Μονάχα ο ΒΟΝΟ έχει τη (σωστή) γνώμη για τα πάντα, κανένας άλλος κοινός θνητός.
Άβαταρ μέλους
By xenos
#124367
Geo f1 έγραψε:Ε λογικα τα ιδια θα κανει ο μπαμπας και ο μικρος απλα αντεγραψε!!

Εγω με την κουτσουνα τωρα προσπαθουμε να χειριστουμε την μπομπιτσα...Η οποια πλεον εχει αρχισει και νιωθει,ζηταει,απαιτει κλπ...

Και οταν δεν της κανεις το χατηρι δυνατο κλαμα 3 δευτερολεπτων και οτι κραταει εκσφεδονιζεται μακρια..(ipad,τηλεκοντρον κλπ)

Ειναι λιγο νευρακι μαλλον..Και μεις ειμαστε ηρεμοι ανθρωποι γμτ...
Ενταξει καθε μερα καινουρια πραγματα ειναι αυτη η φαση...Και ολα τα ξεχνας οταν της λες αγκαλιτσα και σε κανει!!! :inlove:


Kαι εμάς τα ίδια. Αλλά είναι κ πολύ επίμονος ρε παιδί μου. Μια φορά τον μάλωσα μιλάμε πάνω από 15 φορές για το ίδιο πράγμα μέσα σε 30' και πάλι το δικό του έκανε. :lipsealed: :rant:

Ή το άλλο το ωραίο. Άντε λέμε να πάμε κάπου έξω περπατώντας. Του λες "χεράκι", σε πιάνει από το χέρι και πας. Στα 5-10 βήματα κρεμιέται από το χέρι του, ώστε να το αφήσεις και να γίνει καπνός. :ninja: :s_wacko

red_monster έγραψε:Καμία χαλαρή ξυλιά και μερικά παραπάνω όχι θα φέρουν πολλά περισσότερα χαμόγελα στο μέλλον


Εγώ βλέπω από τον δικό μου ότι δεν καταλαβαίνει κ πολλά. Και να κλάψει και και και..... πάλι λίγο στα @@ του σε γράφει κ πάλι τα ίδια κάνει.

Anonymous Founder έγραψε:Α, είναι σαν τις γυναίκες δηλαδή; Ίσως τελικά έχω την ωριμότητα να γίνω πατέρας... :svivhaha: :lol:


Έχεις το οιδιπόδειο ήδη εσύ. :lol:
Άβαταρ μέλους
By otso
#124370 σημερα 2η μερα που δεν τα πηγα για μπανιο ενω το ειχα υποσχεθει. την πρωτη φορα κατι εκανε ο γιος και τιμωρηθηκε .ηερα ερχονται η παρεα της κορης και με ρωταει να παω ; οκ λεω και φευγουν με τα ποδηλατα , μετα απο ωρα ξαναερχεται μπαμπα να παρω μια μπαλα; να παρεις κατσε μονο να φουσκωσω καποια , κοιταω απο το τζαμι της πορτας και τι να δω το ποδηλατο πεταμενο κατω και το παγουρακι αλουθε.
πρεπει να γυρισαν τα ματια μου , ειναι 9 και το πρωτο που εμαθαν απο οταν πρωτοεπιασαν ποδηλατο ειναι η στεκα η το ακουμπαμε καπου πολυ προσεκτικα ωστε να μην γρατζουνιστει , αλλα τα μπασταρδα που κανει παρεα μολις ξεκαβαλικευουν απλως το αφηνουν να πεσει . κακομαθημενα τσογλανια .τιμωρια επ αοριστον λοιπον . κατι πηγε να πει η μανα της αλλα το βουλωσε γιατι θα την καρυδωνα.
Άβαταρ μέλους
By saxon_747
#124374
makis_kanatselis έγραψε:Και ξυλια πεφτει στο χερι για νακαταλαβει το μη και φυσικα ειναι ο μονιμος καυγας στο σπιτι με τη γυναικα αλλα δεν μποεις ενα παιδι 15 μηνων να το εχεις μονιμα στο μη. Εκει πας στο αλλο ακρο.


Όσες ξυλιές και να φάει, θα κάνει οτι καταλαβαίνει. Η "τιμωρία" πρέπει να έχει άμεση σχέση με το "παράπτωμα". Διαφορετικά το παιδί το εκλαμβάνει σαν εκδίκηση και συνήθως τα αποτελέσματα είναι αντίθετα απο τα αναμενόμενα. Επίσης, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απο το να καλλιεργηθεί ο φόβος και η βία στο παιδί.
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#124375
xenos έγραψε:Kαι εμάς τα ίδια. Αλλά είναι κ πολύ επίμονος ρε παιδί μου. Μια φορά τον μάλωσα μιλάμε πάνω από 15 φορές για το ίδιο πράγμα μέσα σε 30' και πάλι το δικό του έκανε. :lipsealed: :rant:

Ή το άλλο το ωραίο. Άντε λέμε να πάμε κάπου έξω περπατώντας. Του λες "χεράκι", σε πιάνει από το χέρι και πας. Στα 5-10 βήματα κρεμιέται από το χέρι του, ώστε να το αφήσεις και να γίνει καπνός. :ninja: :s_wacko

Εγώ βλέπω από τον δικό μου ότι δεν καταλαβαίνει κ πολλά. Και να κλάψει και και και..... πάλι λίγο στα @@ του σε γράφει κ πάλι τα ίδια κάνει.


Σαν να περιγράφεις τον γιο μου :lol: :lol: Μόνο που ο δικός μου είναι στα 7 πλέον.
Ξέρεις πόσες φορές του λέω αν κάνεις αυτό θα χάσεις το άλλο που θες και με γράφει μέχρι να το κάνω ;; Μετά κλάματα γιατί το έκανα και αφού ηρεμήσει παραδέχεται το λάθος του.

Το φοβερό όμως είναι το άλλο, ο,τι μπει "τιμωρία" δεν το ζητάει καθόλου μέχρι να περάσει η τιμωρία του.
Άβαταρ μέλους
By g8777
#124376
saxon_747 έγραψε:
makis_kanatselis έγραψε:Και ξυλια πεφτει στο χερι για νακαταλαβει το μη και φυσικα ειναι ο μονιμος καυγας στο σπιτι με τη γυναικα αλλα δεν μποεις ενα παιδι 15 μηνων να το εχεις μονιμα στο μη. Εκει πας στο αλλο ακρο.


Όσες ξυλιές και να φάει, θα κάνει οτι καταλαβαίνει. Η "τιμωρία" πρέπει να έχει άμεση σχέση με το "παράπτωμα". Διαφορετικά το παιδί το εκλαμβάνει σαν εκδίκηση και συνήθως τα αποτελέσματα είναι αντίθετα απο τα αναμενόμενα. Επίσης, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απο το να καλλιεργηθεί ο φόβος και η βία στο παιδί.



Συμφωνω απολυτα. Το μεγαλυτερο λαθος που κανουμε ως γονεις ειναι να κακομαθαινουμε τα παιδια μας επειδη "ελα μωρε, μωρο ειναι, θα μαθει οταν μεγαλωσει" και οταν αποφασισουμε ενα πρωι να τα μαθουμε να συμπεριφερονται διαφορετικα τρωμε μια ΠΑΠΑΡΑ ΜακΛαρενικου επιπεδου :s_laughat :s_laughat :s_laughat .

Γκεακο ξεκινα την εκπαιδευση απο τωρα. Ουτε ξυλιες, ουτε εκφοβισμος χρειαζεται.
Άβαταρ μέλους
By trident1971
#124378
dimik έγραψε:
red_monster έγραψε:500ml είναι μεγάλη ποσότητα για να την πιεις κατά λάθος... προφανώς και δεν μιλάμε αθροιστικά :rtfm:



Το ξέρω την έβαλα χάριν υπερβολής.
Αν πιει τόσο πολύ νερό ώστε να χάσει της αισθήσεις του ή να μην μπορεί να αναπνεύσει κλπ φυσικά και θα ζητήσεις ιατρική βοήθεια, αν πιει τόσο ώστε απλά να βήχει ή/και να κάνει εμετό δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου.


Ο κινδυνος απο την καταποση θαλασσινου νερου ειναι η δαταραχη της ισορροπιας των ηλεκτρολυτων στον οργανισμο. Δεν μπορω να σου πω βεβαια για τι ποσοτητες μιλαμε, σιγουρα οχι για φαση
- "μπαμπα καταπια λιγο νερο".
- ΠΑΝΑΓΙΑΑΑΑΑΑΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟΟΟΟΟ

Το ιδιο μπορει να συμβει και αν πιεις πολυ κανονικο νερο σε extreme συνθηκες.


otso έγραψε:σημερα 2η μερα που δεν τα πηγα για μπανιο ενω το ειχα υποσχεθει. την πρωτη φορα κατι εκανε ο γιος και τιμωρηθηκε .ηερα ερχονται η παρεα της κορης και με ρωταει να παω ; οκ λεω και φευγουν με τα ποδηλατα , μετα απο ωρα ξαναερχεται μπαμπα να παρω μια μπαλα; να παρεις κατσε μονο να φουσκωσω καποια , κοιταω απο το τζαμι της πορτας και τι να δω το ποδηλατο πεταμενο κατω και το παγουρακι αλουθε.
πρεπει να γυρισαν τα ματια μου , ειναι 9 και το πρωτο που εμαθαν απο οταν πρωτοεπιασαν ποδηλατο ειναι η στεκα η το ακουμπαμε καπου πολυ προσεκτικα ωστε να μην γρατζουνιστει , αλλα τα μπασταρδα που κανει παρεα μολις ξεκαβαλικευουν απλως το αφηνουν να πεσει . κακομαθημενα τσογλανια .τιμωρια επ αοριστον λοιπον . κατι πηγε να πει η μανα της αλλα το βουλωσε γιατι θα την καρυδωνα.


ΑΚΑΡΔΕ :lol:
Σκουπισε σφουγγαρισε κλπ, οταν θα ερθει η προνοια στο σπιτι :svivhaha: να μη το βρει ασυγύριστο.


xenos έγραψε:Kαι εμάς τα ίδια. Αλλά είναι κ πολύ επίμονος ρε παιδί μου. Μια φορά τον μάλωσα μιλάμε πάνω από 15 φορές για το ίδιο πράγμα μέσα σε 30' και πάλι το δικό του έκανε. :lipsealed: :rant:

Ή το άλλο το ωραίο. Άντε λέμε να πάμε κάπου έξω περπατώντας. Του λες "χεράκι", σε πιάνει από το χέρι και πας. Στα 5-10 βήματα κρεμιέται από το χέρι του, ώστε να το αφήσεις και να γίνει καπνός. :ninja: :s_wacko


Η "τιμωρια" 15 φορες σε 30 λεπτα ποια ακριβως ειναι? :hmmm:

Τα παιδακια (εδω το κανουν οι μεγαλοι) προσπαθουν παντα να επεκτεινουν τα οριά τους. Αμα τη 2η φορα που θα κρεμαστει στο χερι ενω εχει προειδοποιηθει για το αποτελεσμα επιστρεψετε στο σπιτι και δεν ξαναβγειτε, και πρεπει να περιμενει την επομενη μερα, θα το ξανακανει?
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#124393 Με όλο το θάρρος και μετά από 2 άντρες που μεγαλώσαμε και που σήμερα νιώθουμε υπεριφάνεια γιατί είναι άνθρωποι λογικοί με κεφαλαίο Α.

Δεκάλογος μέσα από την δική μας προσπάθεια για να μεγαλώσουν σωστά τα σκατόπαιδα μας, όσο γίνεται βέβαια γιατί έξω υπάρχει ένα περιβάλλον που ανταγωνίζεται τους γονείς και την όποια πειθαρχία και τρόπους προσπαθούν να επιβάλλουν στα τσογλανάκια τους.

Τα παιδιά μυρίζονται από 100 χλμ την αστάθεια στη φωνής μας, το άγχος μας, τις αντιρρήσεις μας, τις διαφωνίες μας για αυτά και την ανασφάλειά μας και μας τιμωρούν αναλόγως, τι μας τιμωρούν, μας πηδάνε χωρίς σάλιο αν τους δώσουμε την ευκαιρία.

1) Συννενόηση μεταξύ των γονέων για σταθερή γραμμή στις αποφάσεις που αφορούν το / τα παιδιά
2) Ποτέ να μην διαφωνούν οι γονείς μπροστά στο παιδί για κάτι που έκανε ή που το αφορά.
3) Πειθαρχία μέσα στο σπίτι και έξω από αυτό, και δεν του προσφέρουμε απλόχερα υλικά υποστηρίγματα που διώχνουν τις τύψεις μας επειδή δεν ασχολούμαστε πολύ μαζί του
4) Όρια του τι επιτρέπεται στο παιδί και τι όχι.
5) Σταθερός τόνος φωνής ήρεμος χωρίς υστερίες και χωρίς να φανερώνει ότι έγινε κάτι σημαντικό και μας έπιασε πανικός
6) Όχι τιμωρίες και καυγάδες αλλά περιορισμός στα θέλω του για να καταλάβει ότι έκανε πατάτα και θα του κοστίζει κάθε φορά που ξεφεύγει από τα όρια
7) Του επιβάλλουμε με τον κατάλληλο τρόπο να μαζεύει τα πράγματα του από το δωμάτιο του και να μην σκορπάει διάφορα πράγματα μέσα στο σπίτι
8) Του αφήνουμε πρωτοβουλίες και του δείχνουμε εμπιστοσύνη
9) Επιτρέπονται οι αγκαλιές και τα χάδια με μέτροόμως διότι το ωριμάζουν ψυχολογικά και του αυξάνουν την σιγουριά και πάντα στο σωστό timing χωρίς όμως να υποκύπτουμε σε μαλαγανιές δείχνοντας τις αδυναμίες που του έχουμε
10) Συζητάμε μαζί του σαν να είναι μεγάλο δείχνοντας του ότι το υπολογίζουμε, ζητάμε τη γνώμη του για θέματα που το αφορούν κάνοντας βέβαια εμείς το σωστό εξηγώντας του κατόπιν γιατί δεν έγινε το δικό του, έτσι το βοηθάμε να αποκτήσει δική του κρίση.

11) Τελευταία συμβουλή εκτός δεκαλόγου, βρίσκουμε χρόνο να ασχολούμαστε μαζί του και δεν του υποσχόμαστε πράγματα που δεν μπορούμε να τηρήσουμε, και να μην ξεχνάμε ότι όσο μικρότερο το παιδί τόσο λιγότερο χρόνο μπορεί να συγκεντρωθεί σε ένα θέμα.

Σημ: Όλα αυτά είναι σχετικά εύκολο να τηρηθούν αν κάναμε παιδί απόλυτα συνειδητά και πάνε περίπατο αν αποκτήσουμε και 2ο με διαφορά μεταξύ τους πάνω από 3 χρόνια που το 1ο παιδί έχει ήδη διαμορφώσει την προσωπικότητα του.

Συνήθως με τον ερχομό του 2ου παιδιού αρχίζουν οι ζήλιες και οι αντιδράσεις και είναι στην καπατσοσύνη και στην αγάπη των γονιών να μην νιώσει το μεγαλύτερο παιδί ότι η αγάπη και η προσοχή που απολάμβανε έχει μετατοπιστεί στο νεογέννητο κάτι που επιδρά άσχημα στην ψυχολογία του μεγαλύτερου παιδιού, εννοείται ότι το προετοιμάζουμε ψυχολογικά κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, βέβαια πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η προσωπικότητα του παιδιού η οποία διαμορφώνευα στα πρώτα 3 χρόνια, αν δεν μπεί σε τάξη μέχρι τότε είναι πολύ δύσκολο μετά αν έχει πάρει στραβή γραμμή.

Επίσης δεν αφήνουμε παπούδες και γιαγιάδες να του κάνουν τα χατήρια και να καταστρέφουν ότι χτίζουμε με κόπο, αν μπορούμε να είμαστε μακρυά και αγαπημένοι ακόμα καλύτερα, ακόμα και αν μας κοστίζει σε κόπο, ηρεμία, χρήμα, εκτός και αν οι γονείς μας έχουν την ίδια νοοτροπία στην ανατροφή των διαβόλων.

Κάντε τα να αγαπήσουν τα γράμματα και τα βιβλία, όχι υπολογιστές από τα 2 χρόνια του, το παιδί πρέπει να πιάνει το βιβλίο, να το ξεφυλλίζει, να αντιγράφει τις εικόνες του, να μάθει να γράφει και να μουτζουρώνει, έχει χρόνο για τα ηλεκτρονικά αργότερα, μετά τα 4-5 του.

Ρούχα μάρκες, κινητά από την 1η δημοτικού, συμπεριφορές που θα το κάνουν να νομίζει ότι όλοι και όλα του ανήκουν και ότι είναι πριγκιπόπουλο θα το κάνουν να μην υπολογίζει τίποτα και κανέναν και ο λογαριασμός έρχεται πάντα στην εφηβεία και συνήθως είναι μεγάλος και βαρύς.

Υπάρχουν άπειρα βιβλία με συμβουλές για το θέμα από ειδικούς, εμείς μεγαλώσαμε 2 αγόρια με 5.5 χρόνια διαφορά και νομίζω ότι το χειριστήκαμε καλά παρόλη την απειρία μας αφού κανείς δεν σε μαθάινει να είσαι γονιός.

Καλό κουράγιο γιατί είναι πολύ δύσκολο το θέμα και ο καθένας πράττει ανάλογα την ψυχοσύνθεση του, τα όρια αντοχής του, τις δικές του προσλαμβάνουσες.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#124395
Dimitris_P έγραψε:Θέλουν κάτι, βάζουν τις φωνές ή το κλάμα, τους το δίνεις και όλα καλά. Είναι σωστό αυτό όμως; :hmmm: Δεν ξέρω αν μετράει το "μωρό είναι δεν πειράζει"



ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ!!!!!!!! Πέρα του ότι δεν είναι σωστό να του δίνεις ότι ζητάει γιατί το κακομαθαίνεις σε απίστευτο βαθμό, αν του το δίνεις μετά από κλάμα, το παιδί μαθαίνει τον εξής αλγόριθμο¨

1) Ζητάω το Α => Μου το δίνουν, ΟΚ
2) Δεν μου το δίνουν => Κλαίω => Μου το δίνου => ΟΚ
3) Δεν μου το δίνουν => Κλαίω και άλλο / πιο δυνατά
Επανάληψη βήματος 3 μέχρι να μου το δώσουν. :rtfm:


Easier said than done βέβαια...


makis_kanatselis έγραψε:. Θεωρω ομως οτι οσο μεγαλωνουν τοσο πιο ενεργα θα διαχειριζομαστε αυτες τις καταστασεις και τοσο προς το σωστο θα κινηθουμε.


Τσου

Γενικά, όπως ειπώθηκε, μία λάθος συνήθεια είναι πολύ πιο δύσκολο να ξε-μαθευτεί όσο πιο πολύ μεγαλώνει κάποιος...


makis_kanatselis έγραψε:δεν μποεις ενα παιδι 15 μηνων να το εχεις μονιμα στο μη. Εκει πας στο αλλο ακρο.


Προφανώς... Δεν μιλάμε για άκρα... Μιλάμε για λογική και μέτρο... :)



xenos έγραψε:
Ή το άλλο το ωραίο. Άντε λέμε να πάμε κάπου έξω περπατώντας. Του λες "χεράκι", σε πιάνει από το χέρι και πας. Στα 5-10 βήματα κρεμιέται από το χέρι του, ώστε να το αφήσεις και να γίνει καπνός. :ninja: :s_wacko



Πάλι καλά που τα δικά μου δεν το ανακάλυψαν αυτό... :lipsealed: :lol: :lol:
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#124400
21 quadra έγραψε:
Επίσης δεν αφήνουμε παπούδες και γιαγιάδες να του κάνουν τα χατήρια και να καταστρέφουν ότι χτίζουμε με κόπο, αν μπορούμε να είμαστε μακρυά και αγαπημένοι ακόμα καλύτερα, ακόμα και αν μας κοστίζει σε κόπο, ηρεμία, χρήμα, εκτός και αν οι γονείς μας έχουν την ίδια νοοτροπία στην ανατροφή των διαβόλων.


Ένα σχόλιο πάνω στο bold μαστρο Παναγιώτη, όσο πιο "καλός" γονιός ήταν κάποιος τόσο "κακός" παππούς θα γίνει, και το ανάποδο. Αυτό λέει η όποια εμπειρία έχω από το δικό μου και τα άλλα παιδιά της παρέας μας.
Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό, επειδή άλλος έχει την ευθύνη, τύψεις γιατί δεν έκαναν αυτό που έπρεπε όταν έπρεπε ;