- 03 Ιουν 2015, 14:44 #118976 Malteze αναφέρομαι στην αντιμετώπιση. Μη λέμε ένα δις φορές τα ίδια...

Το 2010 έπρεπε ο ΓΑΠ να αναπτύξει δικό του μνημόνιο και να το εφαρμόσει Α-ΜΕ-ΣΑ.
Ομοίως ο Τσίπρας από το Φλεβάρη και όχι να στέλνει τον γιανι να λύσει τα γυναικολογικά του.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 03 Ιουν 2015, 15:03 #118984 Να και κάτι που βρήκα, μπορεί να έχει ξαναμπεί και με το οποίο συμφωνώ

Γιατί η Ελλάδα του 2014 είναι πιο φτωχή από αυτή του 2001;

Το 2013 το ΑΕΠ της Ελλάδας, μετρούμενο σε σταθερές τιμές του 2005, ήταν περίπου 160 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή κατά τι λιγότερο από το ΑΕΠ του 2001 το οποίο, πάλι σε σταθερές τιμές του 2005, έχει μετρηθεί στα 165 δισεκατομμύρια ευρώ. Με άλλα λόγια σήμερα η Ελλάδα είναι, σε πραγματικούς όρους, φτωχότερη, σε σχέση με 13 έτη νωρίτερα, παρά το γεγονός ότι τα 8 τουλάχιστον από αυτά έχουν καταγραφεί ως έτη «ανάπτυξης» και μάλιστα υψηλής!

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που διαφοροποιεί δραματικά τις δύο χρονικές στιγμές μεταξύ τους: το ποσοστό ανεργίας. Ενώ, λοιπόν, το 2001 το ποσοστό ανεργίας βρίσκονταν στο 10,5%, το 2013 είχε αναρριχηθεί στο 27%.

Κυρίαρχη ερμηνεία για το φαινόμενο της οικονομικής κάμψης, ή στασιμότητας γενικότερα, είναι εκείνη που στηρίζεται στο νοηματικό δίπολο «ανάπτυξη-λιτότητα», οι δύο πλευρές του οποίου νοούνται ως αλληλοαποκλειόμενες και αντίδρομες.

Στο κυρίαρχο ιδεολογικά αυτό σχήμα ερμηνείας η «ενεργός ζήτηση», εάν αρθεί στο βέλτιστο επίπεδο, μπορεί να θεωρείται ως ισοδύναμη έννοια με την «ανάπτυξη», εφ’ όσον, προφανώς η δεύτερη προκύπτει αυτομάτως και αβίαστα από την πρώτη. Αντίθετα, η «λιτότητα» δηλαδή η σκοπίμως διατηρούμενη σε χαμηλά επίπεδα «ενεργός ζήτηση», εφ’ όσον έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική στασιμότητα μπορεί, επίσης, να θεωρηθεί ως ισοδύναμη με αυτήν. Είναι, δηλαδή, η λιτότητα μία «μετωνυμία» της οικονομικής στασιμότητας.

Επιβεβαιώνεται, όμως, η άποψη αυτή από τα πραγματικά δεδομένα;

Η σύγκριση της Ελλάδας του 2001 με την Ελλάδα του 2013, πάντως, και η προσπάθεια να ερμηνευθεί το παράδοξο πως και γιατί -αφού η χώρα και στις δύο χρονικές στιγμές είχε περίπου το ίδιο πραγματικό ΑΕΠ- η ανεργία διέφερε τόσο δραματικά, δεν επιβεβαιώνουν την ισχύ του ερμηνευτικού σχήματος του δίπολου «ανάπτυξη-λιτότητα» και της σημασίας την οποία υποτίθεται ότι έχει ή «ενεργός ζήτηση».

Το 2001, με ΑΕΠ 165 δισεκατομμυρίων ευρώ (σε σταθερές τιμές του 2005 πάντοτε), η συνολική τελική κατανάλωση του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα μαζί, έφθανε στα 146 δισεκατομμύρια ευρώ, αντιστοιχούσε δηλαδή στο 88% της «ενεργού ζητήσεως» ή του ΑΕΠ. Το 2013, με ΑΕΠ 160 δισεκατομμυρίων ευρώ (σε σταθερές τιμές του 2005), η συνολική τελική κατανάλωση του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα έφθανε τα 140 δισεκατομμύρια, δηλαδή και πάλι στο 88% της συνολικής «ενεργού ζητήσεως» και του ΑΕΠ.

Το ίδιο ουσιαστικά επίπεδο «ενεργού ζητήσεως» με την ίδια ποσοστιαία συμμετοχή της τελικής κατανάλωσης σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές έχει δύο εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα όσον αφορά την χρησιμοποίηση των παραγωγικών συντελεστών της οικονομίας.

Πώς άραγε θα μπορούσε να εξηγηθεί αυτό το παράδοξο;

Στην Ελλάδα του 2000-2009 παρουσιάστηκε το μοναδικό, ίσως, παγκοσμίως, φαινόμενο να εξειδικευτεί μία εθνική οικονομία στην κατανάλωση εισαγομένων με χρηματοδότηση από δανεικά! Και με βάση αυτό να θεωρεί ότι «αναπτύσσεται» και ότι «συγκλίνει» με τα επίπεδα εισοδήματος της ευρωζώνης!

Πεποίθηση που δεν έχει ακόμη διαγραφεί από την σκέψη της μεγάλης πλειοψηφίας των κάθε είδους περί τα οικονομικά δημοσιολογούντων, δεδομένου πως είτε θεωρούν ότι η «ύφεση» που έφερε το Μνημόνιο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με μία πιο «ήπια πολιτική», είτε πως η περίοδος της πενίας τελειώνει πλέον και η χώρα θα γυρίσει σύντομα στο επίπεδο ΑΕΠ των 230 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε «πετύχει» το 2008. Μόνο που δεν έχουν αντιληφθεί ότι το ΑΕΠ αυτό δεν αντιστοιχούσε στην παραγωγική της δυνατότητα, δηλαδή στο δυναμικό του τομέα των «διεθνώς εμπορευσίμων», αλλά στην τότε δανειοληπτική ικανότητά της, μέσα στον παραισθητικό παροξυσμό της εποχής, που απλά διόγκωνε προσωρινά τα εισοδήματα και τις λογιστικές τιμές των «διεθνώς μη εμπορευσίμων».

Αυτή όμως η κατηγορία εμπορευμάτων, στην πραγματικότητα, δεν αντλεί την πραγματική της αξία από τίποτε άλλο παρά μόνο από την παραγωγική ικανότητα της χώρας, στην οποία παραγωγική ικανότητα πολύ λίγο, και μόνο εμμέσως συμμετέχει. Το πραγματικό δυνητικό ΑΕΠ της Ελλάδας βρίσκεται πολύ πιο κοντά στα σημερινά 180 δισεκατομμύρια, παρά στα 230 του 2009.

Η «ανάπτυξη» που παρατηρήθηκε στην περίοδο 2000-2009 στην Ελλάδα στηριγμένη στην «επεκτατική δημοσιονομική πολιτική» ήταν απλώς μία οφθαλμαπάτη, μία ψευδαίσθηση στην οποία όμως πολλοί συνεχίζουν να ζουν ακόμη και σήμερα. Στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν υπήρξε ανάπτυξη αλλά εκείνο που υπήρξε ήταν καταστροφή κοινωνικού πλούτου και παραγωγικού δυναμικού.

Πρόκειται για μία τραγική ιστορία που επαναλήφθηκε πολλές φορές στην –διατελούσα υπό την υπνωτική σχεδόν επήρεια του διαζευχτικού ιδεολογήματος «ανάπτυξη-λιτότητα»- μεταπολιτευτική Ελλάδα, χωρίς η προηγούμενη –κακή- εμπειρία να αποτελεί και μάθημα για την επόμενη.

Η μακροοικονομική πολιτική προκειμένου να υποστηρίζει την ευσταθή αναπτυξιακή πορεία, πρέπει να συμβάλει, κυρίως στο να παραμένει μεσο-μακροχρόνια, το εξωτερικό ισοζύγιο ισοσκελισμένο (ή ελαφρά πλεονασματικό) ή πάλι, πράγμα που είναι το ίδιο, να διατηρείται η σχέση «διεθνώς εμπορευσίμων» προς «διεθνώς μη εμπορεύσιμα» σε εκείνο το επίπεδο που οι συντελεστές της παραγωγής θα παρωθούνται σταθερά να απασχολούνται στον κλάδο των πρώτων, στον βαθμό τουλάχιστον που κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για να υπάρξει ανάπτυξη.

Η «έκχυση» αυξημένης ζήτησης μέσω αύξησης της δημόσιας δαπάνης σε μία «μικρή ανοιχτή οικονομία», δεν μπορεί να αυξήσει, σε πρώτη φάση, τις ονομαστικές τιμές, άρα και το περιθώριο κέρδους, των «διεθνώς εμπορευσίμων» γιατί αυτό καθορίζεται σε διεθνές επίπεδο. Με δεδομένο όμως ότι τα «διεθνώς μη εμπορεύσιμα», με την σειρά τους, δεν μπορούν να αυξήσουν την προσφορά τους βραχυχρόνια, οι παραγωγοί τους βλέπουν -με χαρά- τις τιμές τους, άρα και το περιθώριο κέρδος τους, να αυξάνεται. Το αποτέλεσμα είναι, μεσοχρόνια, (που κάτι παρόμοιο καθίσταται δυνατόν), να μετακινούνται πόροι από τον διεθνώς ανταγωνιστικό τομέα στον μη ανταγωνιστικό εγχώριο για να επωφεληθούν από τις υψηλότερες αποδόσεις που εμφανίζονται εκεί.

Συνεπώς το αποτέλεσμα της αναπτυξιακής -υποτίθεται- επεκτατικής πολιτικής με αύξηση της δημόσιας δαπάνης είναι, αύξηση του ελλείμματος στο εξωτερικό εμπόριο, διόγκωση του δημόσιου χρέους (και ενδεχομένως και του εξωτερικού χρέους, εάν η «επέκταση» επιχειρήθηκε με εξωτερικό δανεισμό), και το κυριότερο, μεταφορά πόρων από τα «διεθνώς εμπορεύσιμα» στα «διεθνώς μη εμπορεύσιμα», κάτι που από αναπτυξιακή άποψη είναι μία πλήρης καταστροφή εάν αιτία του δεν είναι η αύξηση του επιπέδου παραγωγικότητας, αλλά η τεχνητή αλλαγή στην ζήτηση και στους «όρους εμπορίου» μεταξύ των δύο τομέων.

Υπό το φως των ανωτέρω μπορεί κανείς εύκολα να εκτιμήσει ποια ήταν τα αίτια της καταστροφής του 2010. Η τραγική αποτυχία της ελληνικής οικονομίας, βεβαίως, είχε τις ρίζες της στην ακολουθούμενη, ήδη από το 1949 οικονομική πολιτική. Δεν θα έφθανε, όμως, ποτέ στην χρεοκοπία εάν, μέσα στις συνθήκες της πρώτης περιόδου της ΟΝΕ, δεν παραβιάζονταν, με τόσο ανόητο τρόπο, όλοι οι όροι ευστάθειας της αναπτυξιακής ισορροπίας.

Βέβαια, προς την ίδια κατεύθυνση συνέβαλε και ο γενικός παραλογισμός που παρατηρήθηκε διεθνώς -δηλαδή η ευήθεια των δανειστών που δάνειζαν την Ελλάδα με επιτόκια Γερμανίας- και προξένησε την κρίση σε όλη την Νότια Ευρώπη και σε όλη την ευρωζώνη.

Παρ’ ότι λοιπόν η κρίση στην Ελλάδα είναι διαφορετική από την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία διότι –στην χώρα μας- πρόκειται για μία εκτεταμένη διαρθρωτική κατάρρευση η οποία δεν επιδέχεται επιδιορθώσεις αλλά απαιτεί συνολική ανοικοδόμηση της οικονομίας, ο μηχανισμός με τον οποίον εκδηλώθηκε σε όλες τις χώρες του Νότου δεν διαφέρει και πολύ. Όταν ο υπερδανεισμός δεν μπορούσε πλέον να συνεχισθεί, η ψευδώνυμη «ανάπτυξη» που είχε δημιουργήσει κατέρρευσε μαζί του.

Η Ελλάδα ζούσε παραβιάζοντας τους όρους αναπτυξιακής ισορροπίας τουλάχιστον από το 1960. Πλην όμως, πότε οι υπάρχουσες ασφαλιστικές δικλείδες του εθνικού νομίσματος, πότε διάφορες θετικές εξωτερικές περιστάσεις, βοήθησαν να κρατηθεί, τουλάχιστον ως την είσοδο στην ευρωζώνη, μακριά από την καταστροφή. Στην περίοδο 2000-2009, όμως, η παραβίαση -ή μάλλον ο βιασμός- των όρων ισορροπίας ήταν τεραστίων διαστάσεων, και η δυσμενής κατάληξη αναπόφευκτη.

Ως συνέπεια των τελείως ακατάλληλων πολιτικών στο δημοσιονομικό και στο νομισματικό επίπεδο, και της «υπερτίμησης» της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας, η κρίσιμη σχέση «διεθνώς εμπορευσίμων»-«διεθνώς μη εμπορευσίμων» εκτροχιάσθηκε πλήρως. Η «υπερβάλλουσα ζήτηση» (δηλαδή η ανεξέλεγκτη «τόνωση της ενεργού ζητήσεως»), εκτόξευσε στα ύψη τις τιμές της δεύτερης κατηγορίας, η οποία διογκώθηκε στην ελληνική οικονομία σε ακραίο βαθμό, ενώ αντίθετα τα «διεθνώς εμπορεύσιμα» συνέχισαν να συρρικνώνονται όσον αφορά την εγχώριο παραγωγή, και να πληθαίνουν όσον αφορά την εισαγωγή τους, εξακοντίζοντας το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, και μαζί του και το εξωτερικό χρέος, σε δυσθεώρητα ύψη.

Δημιουργήθηκε μία ανισόρροπή οικονομία όπου η παραγωγική βάση ήταν ισχνότατη και η παραγωγική υπερδομή υπερμεγέθης, και υπέρβαρη. Τελείως φυσιολογικά, μόλις ήρθε η αναπόφευκτη διακοπή της εισροής των πόρων και τα δανεικά αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία, η παράταιρη αυτή οικονομία κατέρρευσε-όπως και ήταν φυσικό. Κυρίως δε κατέρρευσε η κακοήθης υπερπλασία των «διεθνώς μη εμπορευσίμων» που δεν αντιστοιχούσε ουδόλως στην παραγωγική βάση της οικονομίας, και έτσι εξηγείται το παράδοξο της συντριπτικής διαφοράς στην ανεργία μεταξύ 2001 και 2013 ενώ η «ενεργός ζήτηση» είναι ουσιαστικά η ίδια. Στο μεσολαβήσαν διάστημα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού είχε μεταφερθεί στον («εντάσεως εργασίας») τομέα των «διεθνώς μη εμπορευσίμων» και ειδικά στο μέρος του εκείνο που δημιουργήθηκε και επιβίωνε μέσω της «μόχλευσης» των δανεικών.

Δεδομένων των ανωτέρω, είναι σαφές ότι (ιδιαίτερα για μία μικρή ανοικτή οικονομία όπως η ελληνική), η λελογισμένη δημοσιονομική (αλλά και νομισματική) πολιτική, η οποία μεριμνά ώστε η ενεργός ζήτηση να μην διαστρέφει το άνυσμα των σχετικών τιμών, να μην δημιουργεί θνησιγενείς κλαδικές υπερπλασίες, να μην διαστρεβλώνει τις σχέσεις των «διεθνώς εμπορευσίμων» με τα «διεθνώς μη εμπορεύσιμα» αγαθά και υπηρεσίες καταρρακώνοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα, και γενικά να μην διαταράσσει τους μακροχρόνιους όρους αναπτυξιακής ισορροπίας, είναι η επιβεβλημένη πολιτική που ουσιαστικά δημιουργεί τους όρους της ανάπτυξης και ευνοεί την σταθερότητά της.

Επειδή όμως αυτή η λελογισμένη δημοσιονομική (ή γενικότερα, οικονομική, εάν συνοδεύεται και από τις κατά περίπτωσιν επιβαλλόμενες διαρθρωτικές παρεμβάσεις) πολιτική, είναι η ίδια που από τον πολιτευτικό λόγο περιγράφεται ως «λιτότητα», είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα, και εις πείσμα της επικρατούσας πεποίθησης, η «λιτότητα» δεν είναι το αντίθετο της ανάπτυξης αλλά, στις πλείστες των περιπτώσεων, η βασική προϋπόθεσή της. Η Ελλάδα του 2014 είναι πιο φτωχή, και απείρως πιο δυστυχισμένη, από την Ελλάδα του 2001 ακριβώς διότι αγνοούσε την βασική αυτή αλήθεια.

http://www.capital.gr/story/2113745

- 03 Ιουν 2015, 16:03 #119003

Στην Ελλάδα του 2000-2009 παρουσιάστηκε το μοναδικό, ίσως, παγκοσμίως, φαινόμενο να εξειδικευτεί μία εθνική οικονομία στην κατανάλωση εισαγομένων με χρηματοδότηση από δανεικά! Και με βάση αυτό να θεωρεί ότι «αναπτύσσεται» και ότι «συγκλίνει» με τα επίπεδα εισοδήματος της ευρωζώνης!
Πεποίθηση που δεν έχει ακόμη διαγραφεί από την σκέψη της μεγάλης πλειοψηφίας των κάθε είδους περί τα οικονομικά δημοσιολογούντων, δεδομένου πως είτε θεωρούν ότι η «ύφεση» που έφερε το Μνημόνιο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με μία πιο «ήπια πολιτική», είτε πως η περίοδος της πενίας τελειώνει πλέον και η χώρα θα γυρίσει σύντομα στο επίπεδο ΑΕΠ των 230 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε «πετύχει» το 2008. Μόνο που δεν έχουν αντιληφθεί ότι το ΑΕΠ αυτό δεν αντιστοιχούσε στην παραγωγική της δυνατότητα, δηλαδή στο δυναμικό του τομέα των «διεθνώς εμπορευσίμων», αλλά στην τότε δανειοληπτική ικανότητά της, μέσα στον παραισθητικό παροξυσμό της εποχής, που απλά διόγκωνε προσωρινά τα εισοδήματα και τις λογιστικές τιμές των «διεθνώς μη εμπορευσίμων».

Μέχρι και το 2012 τουλάχιστον έπαιζε σοβαρά η άποψη ότι πρέπει να αυξηθούν μισθοί και συντάξεις δημοσίου για να αυξηθεί η κατανάλωση.

Πόσο πιο ξεκάθαρα να σου πει κάποιος στη μάπα ότι είσαι πολίτης Β' κατηγορίας.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 03 Ιουν 2015, 16:52 #119022

ΓΚ εσύ;

Τώρα έφυγε ο ΑΝΦΙΑ ή όχι;

Θα υπάρξουν άλλοι φόροι;

Θα σταματήσεις να κάνεις τον χαζό;

λεω να σε γραψω στα παπαργια μου,μιας και δεν μπορεις να καταλαβεις την διαφορα ενφια vs ενφια + 6 δις.
το ποιος κανει το χαζο ειναι προφανες.

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 03 Ιουν 2015, 16:55 #119023 Δεδομένης της ιδιαιτερότητας της προβληματικής ελληνικής οικονομίας… τα μνημονια τυπου: ιδιο πατρον για ολα τα pigs… ηταν εντελως λαθος…

περα απο την απελευθέρωση επαγγελμάτων και ωραριων… συρρίκνωση του Δημόσιου… μειωση δαπανών μεσω της καταστολής της σπαταλης… κλπ κλπ… το συνταξιοδοτικό αποτελεί το μεγιστο προβλημα ολων..

εκτος του εξωγηινου τροπου υπολογισμού των συντάξεων. (λχ τελευταια καλυτερη 5τια κλπ.)… δεν βγαινει με εισφορές πχ 350 €/μηνα για 30 ετη, να παιρνεις συνταξη για τα επομενα 30+ ετη 1500-2000 € / μηνα…

και με την αλματώδη αυξηση του προσδοκιμου… μειον την τεραστια ανεργια και μαυρη εργασια… συν την ένταξη στην βασικη συνταξη κοινωνικών ομάδων που δεν ειχαν ουτε ενα ενσημο κολλημενο…
Πασ τ αυγο και κουρευτο…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 03 Ιουν 2015, 16:59 #119024

Μου φαίνεται πάντως ασύλληπτο ότι πέρασαν 4 χρόνια μνημονίου με κυβέρνηση "Σοσιαλιστικη", "Τεχνοκρατική", "Δεξιά", τώρα "Αριστερή", και ακόμα τίθεται υπό διαπργμάτευση το ασφαλιστικό, που έπρεπε ΜΟΝΟΙ μας να απαιτούμε τη λύση του.

+1

Ειναι 100% λογικό να "αμυνόμαστε" στις παράλογες απαιτήσεις στα εργασιακά, ή στο να ζητούν να απολυθούν οι πάντες και τα πάντα, αλλά αν είναι δυνατόν να "αμυνόμαστε" για τις πρόωρες.

για τις προωρες αν στεκουν τα σεναρια που κυκλοφορουν το εχει δεχθει η κυβερνηση.

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 03 Ιουν 2015, 17:45 #119039 Σχετικα με αυτο που ειπωθηκε λιγο πριν, το πραγμα ειναι πολυ απλο:

Οποιος πιστευει οτι ειμαστε σε φαση 2001 μαλλον ηταν μαθητης το 2001, σε ξενη χωρα χωρις ενημερωση, ή αγεννητος.

- 03 Ιουν 2015, 18:15 #119049 Ο Peter Spiegel των Financial Times είναι εκείνος που αποκάλυψε πρώτος κάποια στοιχεία από την συμφωνία που προτείνουν οι δανειστές στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, όσον αφορά στο πρωτογενές πλεόνασμα, από την Ελλάδα ζητείται: πρωτογενές πλεόνασμα 1% για το 2015, 2% για το 2016, 3% για το 2017 και 3,5% για το 2018.

Αυτή η εξέλιξη - αν ισχύει - είναι μια νίκη για την ελληνική πλευρά όπως σημειώνεται αφού σύμφωνα με το τρέχον πρόγραμμα ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος ήταν 3% για φέτος και 4,5% του χρόνου.
Όμως, προσθέτει, είναι κατά τι υψηλότερο από αυτό που περίμεναν στην Αθήνα.

http://www.newsit.gr/politikh/diarroes- ... gel/407255

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 03 Ιουν 2015, 18:57 #119063 Έχει γούστο να πάνε να υπογράψουν ένα έτοιμο μνημόνιο χωρίς καν να το διαβάσουν (άλλωστε κ να ήθελαν δεν θα προλάβαιναν, τόσες δουλειές που έχουν) κ να μας το μοστράρουν κ για νίκη!

Δύσκολο δεν είναι να ξεχάσεις το παρελθόν.
Δύσκολο είναι να ξεχάσεις το μέλλον που είχες φανταστεί.

- 03 Ιουν 2015, 19:00 #119065

Σχετικα με αυτο που ειπωθηκε λιγο πριν, το πραγμα ειναι πολυ απλο:

Οποιος πιστευει οτι ειμαστε σε φαση 2001 μαλλον ηταν μαθητης το 2001, σε ξενη χωρα χωρις ενημερωση, ή αγεννητος.

Παρότι τα νούμερα κάτι τέτοιο δείχνουν, προφανώς είμαστε χειρότερα σήμερα από το 2001 λόγω ανεργίας, κακής ψυχολογίας και καθοδικής τάσης.
Δεν ξαναγυρίσαμε όμως και στη δεκαετία του 50 ή του 60 ούτε καν του 80, όπως θέλουν να μας πείσουν κάποιοι.
(Υπενθυμίζω: διψήφιος πληθωρισμός, συχνά και πάνω από 20% --> "εξίσου¨ κακό, αν και για διαφορετικούς λόγους, με την υψηλή ανεργία)

- 03 Ιουν 2015, 19:04 #119066

Έχει γούστο να πάνε να υπογράψουν ένα έτοιμο μνημόνιο χωρίς καν να το διαβάσουν (άλλωστε κ να ήθελαν δεν θα προλάβαιναν, τόσες δουλειές που έχουν) κ να μας το μοστράρουν κ για νίκη!

Απόδοση -1

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 03 Ιουν 2015, 19:14 #119073

Έχει γούστο να πάνε να υπογράψουν ένα έτοιμο μνημόνιο χωρίς καν να το διαβάσουν (άλλωστε κ να ήθελαν δεν θα προλάβαιναν, τόσες δουλειές που έχουν) κ να μας το μοστράρουν κ για νίκη!

δλδ ο Σαμαρας το ''ειχε διαβασει'' το 3,5% φετος και το 4,5 του χρονου?

'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'

- 03 Ιουν 2015, 19:20 #119078 Kαι τι τον ένοιαζε; Αφού είχε προαποφασίσει ότι θα αφήσει την μπόμπα να σκάσει σε αριστερά χέρια και θα γυρίσει πίσω θριαμβευτής. Τι να πει κανείς και τι να αφήσει

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 03 Ιουν 2015, 19:27 #119084

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 03 Ιουν 2015, 20:11 #119098

Να και κάτι που βρήκα, μπορεί να έχει ξαναμπεί και με το οποίο συμφωνώ

Γιατί η Ελλάδα του 2014 είναι πιο φτωχή από αυτή του 2001;

Το 2013 το ΑΕΠ της Ελλάδας, μετρούμενο σε σταθερές τιμές του 2005, ήταν περίπου 160 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή κατά τι λιγότερο από το ΑΕΠ του 2001 το οποίο, πάλι σε σταθερές τιμές του 2005, έχει μετρηθεί στα 165 δισεκατομμύρια ευρώ. Με άλλα λόγια σήμερα η Ελλάδα είναι, σε πραγματικούς όρους, φτωχότερη, σε σχέση με 13 έτη νωρίτερα, παρά το γεγονός ότι τα 8 τουλάχιστον από αυτά έχουν καταγραφεί ως έτη «ανάπτυξης» και μάλιστα υψηλής!

http://www.capital.gr/story/2113745

Παρολα αυτά υπάρχουν και κάποιοι που πιστεύουν πως πριν 6 μήνες υπήρχε αναπτυξη, γιατί " το λένε τα νούμερα"