Χρήστος Λάππας έγραψε:Θα βοηθούσε σε γενικές γραμμές πιστεύω να κατανοήσουμε ότι αυτό το σύμπαν δεν "δημιουργήθηκε" για εμάς. Είμαστε ένα byproduct φυσικών και χημικών διεργασιών, πιθανότατα αρκετά συνηθισμένο και αναπόφευκτο, ή ίσως εξαιρετικά ασυνήθιστο και μοναδικό (μέχρι να βρούμε απάντηση στο παράδοξο του Fermi, δεν μπορούμε να ξέρουμε), αλλά η ύπαρξη μας δεν έχει κάποιο νόημα ή υπέρτατο σκοπό, εκτός από την απόλαυση του σύντομου ταξιδιού.
Μπορούμε όμως να εκμεταλλευτούμε αυτή την μικρή παρένθεση φωτός μέσα στην απεραντοσύνη της ανυπαρξίας που προηγήθηκε της ζωής μας (και στην οποία θα επανέλθουμε) για να κατανοήσουμε τον κόσμο γύρω μας, να θαυμάσουμε την πολυπλοκότητα του, να απολαύσουμε την ομορφιά του.
Και ίσως να είμαστε πιο καλοί ο ένας με τον άλλο.
ΟΧΙ γιατί φοβόμαστε μια... αιώνια τιμωρία που δημιουργήθηκε από ανθρώπινα μυαλά με νοσηρή φαντασία, αλλά γιατί έτσι η ζωή, αυτό το στενό περιθώριο συνείδησης, είναι πιο όμορφη για όλους όσους βρισκόμαστε ακόμα σε αυτή.
To καλύτερο ποστ που έχεις γράψει στο θέμα.
Απόλυτα σεβαστή η κοσμοθεωρία σου αλλά δεν είναι δυνατόν να έχουν-έχουμε όλοι την ίδια, έτσι?



