- 05 Μάιος 2015, 20:40
#108023
The Ace έγραψε:Κοίτα να δεις διαφορά που κάνει το σωματικό βάρος. 1.87, φτάνω 2.44 με ανάταση χεριού, αλλά με βάρος ήδη από 18 χρονών στα 90+ κιλά, δεν μπόρεσα ποτέ να καρφώσω μπάλα μπάσκετ, ούτε σε προπόνηση, μόνο μέχρι μπάλα βόλευ τα κατάφερνα....αντισταθμίζω όμως με υψηλό μπασκετικό IQ 
Παίζει μεγάλο ρόλο και η προπόνηση που κάνεις. Τώρα που κάνω σχεδόν αποκλειστικά βάρη ή, έστω, functional training και ελάχιστο τρέξιμο και έκρηξη, παρόλο που έχω μεγαλύτερη δύναμη από παλιά (και στα πόδια, προφανώς) είναι αδύνατον να την χρησιμοποιήσω γιατί οι γρήγοροι μύες δεν έχουν αναπτυχθεί, αφού δεν κάνω τέτοια προπόνηση.
@Serf
Είναι μία από τις μεγαλύτερες βλακείες που γίνονται και, μάλιστα, συχνά. Υπάρχει και βίντεο με "φυσικούς" σε αγώνα BB (δηλαδή χωρίς HGH, roids etc), όπου το χέρι του ενός αρχίζει να στάζει synthol. Απόλυτη ξεφτίλα δηλαδή. Ο συγκεκριμένος στην φωτογραφία έπαθε πρόβλημα μετά (δεν διάβασα το άρθρο, αν το γράφει, είδα την φωτογραφία προχτές νομίζω σε ένα group που ακολουθώ στο FB). Και όλα αυτά για ποιον λόγο; Για να μοιάσει στον Hulk, λέει... Βασικά χρειάζεται ψυχολόγο, όχι γυμναστική. Μοιάζει με τον άλλο, τον βλάκα, που ήθελε να μοιάσει στον Ken (πώς λεγόταν ο "φίλος" της Barbie; Ken δεν λεγόταν;) και έκανε πλαστικές (βάζοντας εμφυτεύματα στα χέρια, στο στήθος, στα πόδια κ.ο.κ.), αντί να πάει να κάνει μια διατροφή και γυμναστική και να τελειώνει για μια ζωή. Όταν τον ρώτησαν έλεγε ότι η γυμναστική και η διατροφή δεν είναι cool (so uncool man, so uncool ή κάπως έτσι).
@g8777
Το πρόβλημα δεν ήταν να τον δείρω. Αυτό το έκανα άνετα. Άλλωστε, τον γύρισα σβούρα στον αέρα, όταν ήρθε η ώρα του. Το πρόβλημα είναι ότι, αν κρατάς μια αξιοπρεπή στάση, θα σου την πέσουν όλοι μαζί για να σε βάλουν στο κοπάδι της |λογοκρισία|. Και, πίστεψέ με, το νησί είχε τόση βλακεία που ο κοινός άνθρωπος δεν μπορεί να την φανταστεί. Απλά, επειδή τους λυπάται το κράτος (βλακεία + θέλουν να κρατήσουμε τα νησιά + οι έλεγχοι είναι δύσκολοι) ζουν από κεκτημένη ταχύτητα, χωρίς να γνωρίζουν τον υπόλοιπο κόσμο τον οποίο βλέπουν 15 μέρες το χρόνο που έρχονται στην Αθήνα για ψώνια. Άσε που είχα και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα (εγώ και 3-4 άλλοι) από όλο σχεδόν το νησί. Ήμουν μόνιμος κάτοικος Αθήνας, όταν οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί ήταν είτε ντόπιοι, είτε από κάποια άλλη επαρχιακή πόλη. Εκεί να δεις κόμπλεξ.
Γείτονας (έμενε στο διπλανό διαμέρισμα) δάσκαλος, ζευγάρι με μια δασκάλα (εξαιρετικά όμορφη κοπέλα), με μόνιμη κατοικία στην Λάρισα και Λαμία αντιστοίχως. Όλο τον χειμώνα με απέφευγε. Την προηγούμενη χρονιά του έδωσα (μιας και δεν ήξερα αν θα είμαι στο ίδιο νησί) το δικό μου τηλέφωνο (και Internet), όταν ήρθε με μετάθεση, για να μην κάνει νέες συνδέσεις και περιμένει μέρες και έχει περιορισμούς ως προς την διακοπή, αν φύγει (υποχρεωτικό 12μηνο από ΟΤΕ). Την επόμενη χρονιά, όταν ξαναπήγα κι εγώ στο ίδιο μέρος, του ζήτησα την άδεια να χρησιμοποιώ το Internet που του είχα δώσει και να του πληρώνω τα μισά χρήματα. Ξέρεις τι έκανε; Το έκλεινε κάθε βράδυ στις 23-24:00, την ώρα δηλαδή που εγώ το ήθελα περισσότερο από ποτέ. Τελικά, πήγα και έβαλα νέο νούμερο, προκειμένου να έχω την ησυχία μου. Άλλα; Δεν έλεγε καλημέρα, όταν με έβλεπε έξω στο δρόμο. Του είχαν πει ότι είμαι καθίκι κτλ κτλ που ήδη ανέφερα. Ξέρεις πότε άλλαξε συμπεριφορά; Όταν πήγα και του χτύπησα μια μέρα την πόρτα να του πω ότι ξέχασε τα φώτα του αμαξιού ανοιχτά. Από τότε μου μίλαγε συνέχεια και μου ευχήθηκε και καλό καλοκαίρι και καλή μετάθεση... κι εγώ απορούσα γιατί άλλαξε η στάση. Μέχρι που μου εξήγησε η δασκάλα τι λεγόταν από τους βλάκες.
Στο γυμναστήριο δεν είχαμε τέτοια. Ο γυμναστής με ήξερε, ήξερε ότι από μικρός είχα ασχοληθεί με διάφορα αθλήματα, τον είχα βοηθήσει, όσο μπορούσα, και στο grappling που μάθαινε στους μικρούς (αν και με το gym η ευλυγισία πήγε περίπατο, οι περισσότεροι ήταν εύκολοι στόχοι, αν η μάχη πήγαινε κοντά), έβλεπε ότι κάνω προσπάθεια σοβαρή, ότι γνωρίζω από διατροφές, ασκήσεις κτλ (βοηθούσα και τα παιδιά - πολλοί ήταν μαθητές μου - που έρχονταν), οπότε, αντιθέτως από ένα μεγάλο μέρος του νησιού, υπήρχε σεβασμός και εκτίμηση. Αν έμπλεκες, όμως, με άτομο που είχε έρθει σε επαφή με αυτούς που έλεγαν τις βλακείες (σε μεγάλο ποσοστό προέρχονταν από αντιπάθεια προς άλλα άτομα και όχι εμένα), τότε φαινόταν η αρνητική συμπεριφορά.
Ευχαριστώ.
φωτογραφίες:
φωτογραφίες!!!
