- 08 Μάιος 2015, 19:44
#109145
Σημερινό. Επιστρέφω από Καβάλας προς Κερατσίνι. Έχω ξεκινήσει από το Παλατάκι κάπου και κινούμαι προς Κόρινθο για να στρίψω δεξιά προς Πειραιά. Τα φανάρια τα γνωρίζω απέξω, οπότε ξέρω με πόσο θα πρέπει να πάω για να τα πετύχω πράσινα όλα ή για να κόψω λίγο βρίσκοντας σταματημένα αυτοκίνητα μπροστά. Είμαι στην αριστερή για να περνάω τα φορτηγά και κινούμαι με όσα πρέπει για να τα πετύχω όλα πράσινα. Αφού περνάω δύο φανάρια πράσινα έρχεται από πίσω μία Ε200 με τον κλασσικό επιχειρηματία (πουκαμισάκι, γυαλί ηλίου, ύφος πετυχημένου κτλ). Φτάνουμε σε ένα φανάρι που, αν δεν είχε σταματημένα θα περνούσα με την ταχύτητα που ερχόμουν, αλλά, επειδή πάντα έχει το μεσημέρι, έχω αφήσει γκάζι. Τον βλέπω να πλησιάζει, καταλαβαίνω ότι 100% θα δημιουργήσει πρόβλημα, αλλά δεν δίνω σημασία. Ξεκινάμε από το φανάρι, ενώ εγώ είχα ήδη φόρα, οπότε ήμουν με χαμηλές στροφές και 3η. Βάζω 4η, 5η και πηγαίνω με όσα πρέπει να πάω για να πετύχω και το επόμενο πράσινο, χωρίς να κόψω καθόλου. Πράγματι, φτάνουμε στο επόμενο, το περνάω πράσινο και φτάνω αυτούς που επιτάχυναν (αφού είχαν σταματήσει πριν, μιας και πήγαιναν με πολλά, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο), οπότε ενσωματώνομαι στην κίνηση. Πηγαίνουμε με 90 σε όριο 80 και μπαίνουμε στο κομμάτι με τις 2 λωρίδες. Στην δεξιά λωρίδα τα φορτηγά, κάτι γύφτοι με μέταλλα στις καρότσες και τα παπάκια, ενώ στην αριστερή όλοι οι υπόλοιποι να τους προσπερνάμε. Εκείνη τη στιγμή η Ε200 ανάβει αριστερό φλας για να κάνω - υποτίθεται - στην άκρη να περάσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχεις δύο αντιδράσεις: κόβεις από όσα πηγαίνεις (καλύτερα να πηγαίνεις 200 δηλαδή) στα 75 και μπαίνεις πίσω από το φορτηγό που πας να προσπεράσεις, αφού αυτό ζητάει ο "κύριος" από πίσω (αντίδραση Χρήστος Λάππας στο τούνελ της Εγνατίας) ή τον γράφεις και συνεχίζεις, αν δεν θες να γίνεις σκοπίμως "εκδικητικός". Διάλεξα το 2ο, οπότε συνέχισα για 1km ακόμη. Τότε, μου άναψε τα φώτα για να κάνω στην άκρη. Βρίσκω ένα κενό, δηλαδή ένα μηχανάκι που δεν ήταν στο μέσον της δεξιάς λωρίδα, αλλά στην άκρη, κάνω δεξιά και τον αφήνω να περάσει. Η Ε200 πάει και κάθεται ακριβώς στη θέση που ήμουν, χωρίς να ανάβει φώτα στον μπροστά = δεν είχε δει τις συνθήκες της κίνησης ΚΑΘΟΛΟΥ, απλά έβλεπε εμένα μπροστά του και, φεύγοντας εγώ, φανερώθηκε το Αγ. Πνεύμα με τη μορφή Corolla G3. Εγώ στην δεξιά λωρίδα και τα φορτηγά μπροστά να πλησιάζουν, χωρίς να μου ανοίγει την αριστερή ο "γρήγορος". Κόβω στα 80, μπαίνω αριστερά και του κάνω Α Κ Ρ Ι Β Ω Σ το ίδιο: ανάβω φώτα να πάει πιο γρήγορα. Τότε, αποφασίζει να ανάψει στην Corolla. Ο οδηγός της Corolla τον γράφει και κάνει δεξιά μόλις τελείωσαν τα φορτηγά, οπότε η Ε200 επιταχύνει σε άδειο δρόμο μέχρι που ο κόφτης μπαίνει σε λειτουργία (110-120km/h). Τον πέρασα από την δεξιά, ένα μικρό κορνάρισμα και έστριψα προς Πειραιά. Δίδαγμα: ΔΕΝ βλέπουν πού πάνε. Βλέπουν εμπόδιο μπροστά και ανάβουν φώτα, ασχέτως αν μπροστά είναι όλοι σταματημένοι. Και τοίχος να ήταν πάλι φώτα θα του άναβε. Τόσο απλό είναι.
Πρωινό σήμερα: πηγαίνω σε δρόμο με μία λωρίδα. Παπάκι κινείται μπροστά με οδηγό χωρίς κράνος. Με πήγε καροτσάκι με 30-40 (σε όριο 60) για 2-3km, ενώ υπήρχε χώρος να κάνει δεξιά να περάσω. Μόλις στρίβει προς άλλη κατεύθυνση ανέλαβε άλλος. Ένας με Seicento έχει σταματήσει με alarm στην άκρη του δρόμου και μιλάει στο τηλέφωνο. Εντάξει, λες, καλά έκανε. Στενεύει λίγο την λωρίδα, αλλά αν έχει σοβαρή δουλειά καλύτερα. Τότε ξεκινάει και... άλλο καρότσι για 2km. Όριο 60 και πηγαίναμε με 40, ενώ πατούσε και φρένο στην παραμικρή υπόνοια καμπής, οπότε πέφταμε στα 30. Τον πέρασα τελικά και τον είδα να μιλάει στο τηλέφωνο, ενώ προσπαθούσε να σημειώσει σε ένα μπλοκ που κρατούσε στο χέρι. Υπολογισμός: 8:41 και έπρεπε να έχω κάνει την διαδρομή αυτή μέχρι 8:43. Έφτασα 8:46, αφού στο ενδιάμεσο μας έπιασαν και ΟΛΑ τα φανάρια που υπήρχαν και, για να καταφέρεις να σε πιάσουν, πρέπει να περιμένεις επίτηδες, αφού είναι συγχρονισμένα να δημιουργούν πράσινο κύμα, όταν ανάβουν. Φτάνω σε ένα φανάρι, μόλις τον έχω περάσει. Είμαι δεξιά λωρίδα, δίπλα μου ένα άλλο αυτοκίνητο, πιο δίπλα στην εσοχή για στροφή ένα φορτηγό. Ανάβει πράσινο και έρχεται ένα παπάκι, αριστερά από το φορτηγό (μάλλον πέρασε τον κάθετο με κόκκινο) και μπαίνει σφαίρα στο ρεύμα μας. Κάθετα σχεδόν τον διπλανό μου και μπαίνει μπροστά μου την ώρα που ξεκινάω. Φρένο απότομα και έχασε μία από τις ζωές του σήμερα. Δίδαγμα: ΔΕΝ βλέπουν πού πάνε. ΔΕΝ χρειάζεται Μ3, ΔΕΝ χρειάζονται 1000 αλόγατα για να περάσεις. Χώρος χρειάζεται και προσευχή να μην αποφασίσουν να στρίψουν 4 λωρίδες κάθετα γιατί ξέχασαν πού είναι το σπίτι τους.
Ευχαριστώ.
edit
