- 29 Απρ 2015, 10:12 #105673

Προπηλακισμός του Βαρουφάκη

...Στη συνέχεια την έσφιξα στα χέρια μου και της είπα "Μικρή μου είσαι καλά; Μήπως χτύπησες;".
Αυτή με φίλησε και μου είπε να πάμε σπίτι.
Όπως με κρατούσε σφιχτά πάνω στη μηχανή, πρόσεξα ότι η διαφήμιση από το κεμπαπτζίδικο του Αχμέτ είχε καλυφτεί από μια αφίσα του Κιάμου...

[Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα στη στήλη του Τέκι]

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 29 Απρ 2015, 10:14 #105675

Ένας αριστερός που ακούγεται σαν αριστερός:


Σε σχέση με τους "αριστερούς" των Κολλεγίων και των Φραπεξαρχείων, καμία σχέση.

Να αγιάσει το στόμα του. Το παραθέτω, μπας και τον διαβάσει έστω και ένας:

Δημήτρης Ραυτόπουλος



ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ

Ύστερα από δύο δικτατορίες, του Μεταξά και της Χούντας των Συνταγματαρχών, τη γερμανική Κατοχή, την εμπειρία του Εμφυλίου και τις εξορίες, ο Δημήτρης Ραυτόπουλος, εμβληματική μορφή της Aριστεράς, εξακολουθεί να γράφει και να ασκεί κριτική. «Η Αριστερά», έχει πει, «πρέπει να λέει αλήθειες. Δεν μπορεί να παραμένει προσκολλημένη στους μύθους της, να κατασκευάζει εχθρούς σε όσους λένε κάτι άλλο». Αλήθειες που ο ίδιος τολμούσε να ξεστομίζει σε δύσκολες, φορτισμένες εποχές. Όσοι τον γνωρίζουν λένε ότι ήταν ασυμβίβαστος, με μια αδιάλλακτη προσήλωση σε αυτά που πίστευε. Το ίδιο είναι και τώρα όταν σχολιάζει την «πρώτη φορά Αριστερά», τη σοσιαλδημοκρατία, το συγκρουσιακό κλίμα που για μια ακόμα φορά κυριαρχεί, λες και κανένα μάθημα δεν πήραμε από τον εμφύλιο που αυτός γνώρισε. Σ’ αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη για τη χώρα περίοδο, οι σκληρές αλήθειες από έναν άνθρωπο που έζησε έντονα τον ταραγμένο 20στό αιώνα, αφυπνίζουν και προειδοποιούν.

Δυο λόγια για τον Δημήτρη Ραυτόπουλο

Από τους σημαντικότερους κριτικούς της ελληνικής λογοτεχνίας –εκπρόσωπος της μαρξιστικής κριτικής–, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και μελετητής της μεταπολεμικής περιόδου, υπήρξε μάρτυρας της πολιτικής ζωής πολλών δεκαετιών. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1924. Έφηβος ακόμα αναμείχθηκε με την πολιτική νεολαία της Αριστεράς. Ξεκίνησε να γράφει διηγήματα, ποιήματα, θεατρικά σκετσάκια στη εξορία, όμως σύντομα η ιδιότητα του πεζογράφου παραμερίστηκε από την ιδιότητα του κριτικού. Στην εξορία του Αη-Στράτη γνώρισε και συνδέθηκε με τον Τίτο Πατρίκιο, τον Τάσο Σπυρόπουλο, τον Κώστα Κουλουφάκο, τον Πορφύρη Κονίδη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Μάνο Κατράκη και άλλους. Εκεί δημιουργήθηκε η ομάδα που αποτέλεσε αργότερα τον πυρήνα της «Επιθεώρησης Τέχνης». Το πρωτοποριακό για την εποχή του περιοδικό πρωτοκυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα του 1954. Στόχος του ήταν εκείνος ο βασανισμένος κόσμος της Αριστεράς, που έβγαινε από τη φοβερή ήττα, να μπορέσει να συνδεθεί και πάλι «με το νόημα της πρωτοπορίας». Η έκδοσή του συνέπεσε με τη σταδιακή στροφή μέρους της αριστερής διανόησης από το σοσιαλιστικό ρεαλισμό –που πρέσβευε την υποταγή του νοήματος στην ιδεολογία και την εξουσία– στο δυτικό μαρξισμό. Μαχητικός, διεισδυτικός, αιχμηρός, αντιδογματικός, ο Ραυτόπουλος δεν δίστασε να συγκρουστεί με την πανίσχυρη λογοκρισία, τις γραφειοκρατικές, κομματικές επεμβάσεις, τις «κομμένες κεφαλές». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σφοδρή αντιπαράθεση με τον Μάρκο Αυγέρη για να υπερασπιστεί στις «Ακυβέρνητες πολιτείες» του Στρατή Τσίρκα το κομμάτι που αφορούσε στην κριτική του σταλινισμού. Αργότερα πάλι δεν δίστασε να διακόψει τη μακρόχρονη συνεργασία του με την «Αυγή» με αφορμή ένα άρθρο για τον Σαρτρ. Το 1967, με τη Δικτατορία, το περιοδικό έκλεισε και ο ίδιος διέφυγε στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974. Εξέδωσε τα κριτικά έργα: «Οι ιδέες και τα έργα» (1965), «Τέχνη και εξουσία» (1985), «Κρίσιμη λογοτεχνία» (1986), «Σημεία στίξεως» (1987), «Αναθεώρηση Τέχνης: η Επιθεώρηση Τέχνης και οι άνθρωποί της» (2006). Το 1997 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο δοκιμίου-κριτικής για το έργο «Άρης Αλεξάνδρου: ο εξόριστος» (1996), το 2008 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο «Διδώ Σωτηρίου» της Εταιρείας Συγγραφέων και το 2013 στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας απέσπασε ομόφωνα το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του.

Έχετε παραστεί μάρτυρας και μέτοχος της πολιτικής ζωής πολλών δεκαετιών. Μετά από όλα αυτά που έχετε ζήσει, πιστεύετε ότι είναι πρωτίστως πολιτικό, οικονομικό ή αξιακό το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα;
Είναι και τα τρία μαζί, αλλά στο πολιτικό συναντώνται και κρίνονται και τα άλλα δυο. «Πολιτικό» εννοώ το σύστημα λειτουργίας της Πολιτείας, τη νομιμότητά της πρακτικά. Και σ’ εμάς έχει δημιουργηθεί μια αρνητική Πολιτεία, μια κουλτούρα ανομίας και παραβατικότητας με διαστάσεις εθνικού συμβολαίου. Το πόσο αυτή η συνθήκη υποβιβάζει τη δημοκρατία και αναιρεί κάθε ελπίδα ανασυγκρότησης και προόδου, παραγνωρίζεται και συγκαλύπτεται επιτηδείως, χάριν των πελατειών.

Έχετε πει ότι ο Εμφύλιος ήταν η γενεσιουργός αιτία των δεκαετιών της πολιτικής και κοινωνικής παρακμής – γενικευμένη ανομία, θεσμική- εξωθεσμική βία, ψέμα, αρπακτικότητα, έξαρση του αντικοινωνικού εγωισμού…
Είμαστε μια χώρα, όπου ο νόμος δεν είναι υποχρεωτικός. Ο ίδιος ο νόμος μάλιστα συχνά προτρέπει στην παράβαση ή την επιβραβεύει, ενώ τιμωρεί τη νομιμοφροσύνη, μειονεκτούσα στον ανταγωνισμό. Αυτό δεν ισχύει μόνο στα οικονομικά (φορολογία, πίστωση, πολεοδομία), αλλά σε όλα τα πεδία της δημόσιας ζωής. Δημοκρατικό, προοδευτικό, ιερό δικαίωμα θεωρείται η βία των λίγων επί των πολλών, που πληρώνουν τα σπασμένα, οι καταλήψεις και οι καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ο αποκλεισμός της κυκλοφορίας και των μεταφορών, η ομηρεία πόλεων, παραγωγών, τουρισμού, μαθητών, σπουδαστών, ασθενών... οι βαρβαρότητες σε μνημεία, το κιτσαριό των συνθημάτων και γκράφιτι, η ηχορύπανση της ντουντούκας και των ηρωικών παιάνων, οι ρεβανσιστικές φαντασιώσεις του νέου Δεκέμβρη, του Γράμμου και των γουναράδικων. Λες και το αύριο του έθνους, το μέλλον αυτών των παιδιών είναι... η κάθοδος στον Ομφαλό για να κάνουν μάνες δίχως γιους... ή το Κούγκι, η Έξοδος των Βρυξελλών!
Όλα αυτά δεν είναι σύμπτωση ή άσχετα μεταξύ τους, είναι αλληλένδετα, πραγματική κουλτούρα αντικοινωνικότητας και ανομίας, όπου συμπράττουν η αναξιοκρατία, η καταδίκη της αριστείας, η παιδαγωγική της ελάσσονος προσπάθειας. Η πίστη στη θέση της γνώσης, όπως στον Μεσαίωνα: το πανεπιστήμιο δεν είναι αυτό που σημαίνει η λέξη, είναι πεδίο αγώνα, μετερίζι. Στη λογική αυτή η πρόοδος δεν είναι στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, είναι στην καταστροφή και στον αγελαίο δυναμισμό, στο δρόμο, στα κάγκελα.

Η Αριστερά θεωρείται προοδευτική δύναμη και έχει συνδεθεί με ανθρωπιστικές αξίες, γι’ αυτό ήταν πόλος έλξης των διανοούμενων. Της τα αναγνωρίζετε αυτά;
Η σοσιαλιστική ιδέα ήταν και είναι πάντα δύναμη χειραφέτησης και προόδου. Στο ιστορικό δίλημμα «ελευθέρια ή δικαιοσύνη» απάντησε δικαιοσύνη με ελευθερία. Αλλά η ριζοσπαστική αριστερά στην πράξη, με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, τα αρνήθηκε και τα δυο. Γι’ αυτό σημείωσε το μεγαλύτερο πολιτικό ναυάγιο της ιστορίας. Δυστυχώς αυτή η σημερινή μας Αριστερά ξαναβρίσκει την αλάνθαστη συνταγή της παρακμής και της αποτυχίας, την αναξιοκρατία. Εξισωτισμός, προς τα κάτω διανοητικός, ικανοτήτων, επιδόσεων, ένα είδος προλεταριοποίησης του εγκεφάλου, κολεκτιβοποίησης της πρωτοβουλίας. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο αρμόδιος υπουργός εγκαινίασε την «πρώτη φορά Αριστερά» στην παιδεία, σαν θεωρητικός που είναι, στιγματίζοντας την επιδίωξη και τους θεσμούς της αριστείας και ξαναμαζεύοντας στο πανεπιστήμιο τις στρατιές των αιώνιων φοιτητών. Είναι μια παλαιοκομμουνιστική συνταγή πνευματικής εκπρολεταριοποίησης, που την έχει ζωντανά περιγράψει ο Κάισλερ σ’ ένα αυτοβιογραφικό κείμενό του: «Ένας διανοούμενος δεν μπορούσε ποτέ να γίνει αληθινός προλετάριος, αλλά είχε καθήκον να πλησιάσει όσο γίνεται περισσότερο τον προλετάριο. Πολλοί το δοκίμαζαν καταργώντας τη γραβάτα, φορώντας το πουλόβερ χωρίς πουκάμισο από κάτω και έχοντας μαύρα νύχια. Όμως κάτι τέτοια φτηνά, της σνομπαρίας, δεν ενθαρρύνονται από την καθοδήγηση. Η σωστή μέθοδος ήταν ποτέ να μη λες, να μη γράφεις και προπάντων να μη σκέφτεσαι οτιδήποτε ξεπερνούσε τον ορίζοντα ενός οδοκαθαριστή».


Με τη σύζυγό του, Claire Charnet


«Πρώτη φορά Αριστερά» με σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πώς το σχολιάζετε;
Την παταγώδη και ραγδαία αποτυχία της, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί να την καλύψει καλλιεργώντας εθνικιστικές φαντασιώσεις, τραυματικές, θυματικές – γι’ αυτό χρειάστηκε στην «πρώτη φορά Αριστερά» ο «πρώτη φορά» παρά φύσιν γάμος. Εδώ είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τη χώρα και όχι μόνο εκείνος της οικονομικής χρεοκοπίας.

Υπάρχει έντονος «ευρωσκεπτικισμός», φαίνεται ότι αντί να συγκλίνουμε αποκλίνουμε από την Ευρώπη όχι μόνο οικονομικά-πολιτικά αλλά και ιδεολογικά και ψυχολογικά. Είναι η δική μας η ευθύνη ή της Ευρώπης;
Η Ενωμένη Ευρώπη, έστω και τέτοια που είναι, ατελής, ελλειμματική θεσμικά και κοινωνικά, είναι ό,τι καλύτερο μας έχει συμβεί στην ιστορία μας μετά το ’21. Ποτέ και τίποτα στην παγκόσμια ιστορία δεν έγινε τέλεια, όπως θα έπρεπε κατά το κριτικό πνεύμα και το ιδανικό. Όλα τα θετικά γίνονται κουτσουρεμένα, δύσκολα, με αντιφάσεις και εκπτώσεις. Το ζήτημα είναι αν κάτι νέο έχει θετικό πρόσημο σε μια εξέλιξη, και η Ενωμένη Ευρώπη είναι το καλύτερο πραγματικό που συνέβη στον κόσμο στον 20στό αιώνα των πολέμων και του ολοκληρωτισμού. Που κάποιοι τους ανασκαλεύουν ανεύθυνα, ερωτοτροπούν και εμπνέονται. Εν ονόματι του μαξιμαλισμού (του προσχήματος του «ευρωσκεπτικισμού») δεν επιτρέπεται να τεθεί σε κίνδυνο αυτή η μεγάλη κατάκτηση για την ήπειρο και για τη μικρή χώρα μας.

Ποια είναι η γνώμη σας για την τακτική της «επιθετικής διαπραγμάτευσης» με τους δανειστές που ακολουθεί η κυβέρνηση και επικροτεί μέρος των πολιτών;
Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου, δεν είμαστε τα θύματα, οι αδικημένοι, οι ωραιότεροι και εξυπνότεροι του κόσμου, που οι μειονεκτικοί άλλοι μας επιβουλεύονται από τη ζήλεια τους. Προβληματικοί, ασυνεπείς, τελικά μη σοβαροί, εμφανιζόμαστε στη «σκληρή διαπραγμάτευση». Και ο νέος, ανατολικός ελιγμός μας θα επιτείνει την ευρωπαϊκή μας απομόνωση, τον κίνδυνο να ξαναγίνουμε Βαλκάνια. Η εικονική πραγματικότητα που σερβίρεται και χάφτεται, για την ώρα, από τον «εξυπνότερο λαό του κόσμου» δεν πιάνει, βέβαια, στους κουτόφραγκους…

Πολλοί πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να εγκαταλείψει την ιδεολογία της αντιμεταρρύθμισης και να κάνει τη στροφή που θα τον καταστήσει μια σύγχρονη, προοδευτική, μεταρρυθμιστική δύναμη...
Σύγχρονη, προοδευτική και δοκιμασμένη Αριστερά είναι, βέβαια, η σοσιαλδημοκρατία, των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων μέσα στο πλαίσιο της ελεύθερης οικονομίας. Αυτός ο ρεαλιστικός σοσιαλισμός αποτέλεσε ανέκαθεν τον υπ’ αριθμόν 1 εχθρό για τον κομμουνιστικό ριζοσπαστισμό. Η μεσσιανική ουτοπία του κομμουνισμού χρεοκόπησε τραγικά παντού στον κόσμο όπου δοκιμάστηκε, έφερε ανθρωπιστική καταστροφή, γενοκτονίες και τον πιο απόλυτο ολοκληρωτισμό, πραγματικά δολοφονικό. Η σύγκριση είναι συντριπτική εις βάρος του. Ποιος θα προτιμούσε να ζει στην Ανατολική και όχι στη Δυτική Ευρώπη του 20ού αιώνα, στην Ανατολική και όχι στη Δυτική Γερμανία, στη Βόρεια και όχι στη Νότια Κορέα, σήμερα; Δυστυχώς η σοσιαλδημοκρατία υπονομεύθηκε και κατασυκοφαντήθηκε στην Ελλάδα από τον παπαντρεϊσμό, είδος τριτοκοσμικού σοσιαλεπώνυμου κρατισμού, λαϊκισμού και διαφθοράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μετέχει στη Σοσιαλιστική Διεθνή και στο Ευρωκοινοβούλιο, πήγε σε μια ομαδοποίηση αποτυχημένων παλαιοκομμουνιστικών κομμάτων και κινημάτων διαμαρτυρίας, ευρωσκεπτικιστών γενικώς. Επέλεξε τον εθνολαϊκισμό ώστε να χρησιμοποιεί τα εθνικιστικά αντανακλαστικά ως άλλοθι της αποτυχίας και της ρήξης που προκαλεί. Πέτυχε μέσα στους δύο πρώτους μήνες να ξαναγυρίσει την οικονομία στην ύφεση, στην αποδιοργάνωση της οικονομικής ζωής, στην αυξητική τάση της ανεργίας, στην περήφανη άμυνα κατά των επενδύσεων…

Φωτό: Νίκος Κοκκαλιάς

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/522/δημήτρης-ραυτόπουλος

- 29 Απρ 2015, 10:22 #105683

Προπηλακισμός του Βαρουφάκη

Αυτό διάβαζα τώρα.

Εντάξει, έλεος...όχι άλλο κάρβουνο...

- 29 Απρ 2015, 11:31 #105701

100 δόσεις -> όχι βέβαια. Αναγνώριση αδυναμίας πληρωμής μου κάνει.

Τεκμήρια -> νομίζω έχουν ξεπεράσει τη λογική αδυναμίας ελέγχου και έχουν πάει στη λογική "κεφαλικού φόρου".

Περαιώσεις -> σαφώς. Αλλά πλην αυτής, έχει γίνει κάποια άλλη "πρώτη φορά αριστερή περαίωση";

Δεν αναφέρομαι μόνο στην τωρινή κυβέρνηση αλλά διαχρονικά στο ελληνικό κράτος, όπου η αδυναμία ελέγχου, πάταξης της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας είναι αποδεδειγμένα εξαιτίας έλλειψης πολιτικής βούλησης. Και μέχρι στιγμής ούτε η παρούσα κυβέρνηση πείθει για την πολιτική της βούληση.

Η αδυναμία αυτή προέρχεται από το ίδιο το σύστημα γιατί τους διευκόλυνε όλους, γιατί άλλωστε οι θέσεις δ/ντού στις εφορίες των βορείων προαστείων και όπου υπήρχε αλλού υπήρχε πολύ λίπος φτάνανε μέχρι και 500.000 ? Το ίδιο το σύστημα της ατιμωρησίας που είχε / έχει στηθεί 40 χρόνια τώρα δεν ήθελε εισπράξεις από τους κολλητούς, τους κουμπάρους, τους πολιτικούς φίλους, τους ίδιους τους πολιτικούς κλπ, αν ήθελαν λοιπόν να πατάξουν τη φοροδιαφυγή θα μπορούσαν από 20ετίας τουλάχιστον να ήταν τα πάντα on line, έτσι δεν είναι ?

Το ίδιο και το λαθρεμπόριο καυσίμων, των τσιγάρων κλπ. Αυτές είναι πολιτικές αποφάσεις και όχι τεχνικές αδυναμίες του συστήματος.

- 29 Απρ 2015, 11:36 #105703

Προπηλακισμός του Βαρουφάκη

...Στη συνέχεια την έσφιξα στα χέρια μου και της είπα "Μικρή μου είσαι καλά; Μήπως χτύπησες;".
Αυτή με φίλησε και μου είπε να πάμε σπίτι.
Όπως με κρατούσε σφιχτά πάνω στη μηχανή, πρόσεξα ότι η διαφήμιση από το κεμπαπτζίδικο του Αχμέτ είχε καλυφτεί από μια αφίσα του Κιάμου...

[Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα στη στήλη του Τέκι]

Τι ακριβώς θέλεις να πεις;
Επειδή έχω φάει πολλές φορές στο Γιάντες, έχω δει πώς λειτουργεί και η περιοχή (ομάδες να ξεκινούν να τα σπάσουν από το πουθενά) νομίζω πως τα πράγματα κάπως έτσι πρέπει να έγιναν.
-Τι ακριβώς σε χάλασε;
-Θεωρώαπίστευτα γλυκιά την κίνηση της γυναίκας του.
-Αν όντως βρήκε ο ίδιος το θάρρος να μιλήσει σε ένα τέτοιο πλήθος στον προνομιακό (για το πλήθος...) χώρο του, τότε έχει τον τρόπο του να τον ακούν και τα πολύ δύσκολα ακροατήρια φαίνεται. Το θέμα είναι πως μάλλον οι Ευρωπαίοι δεν είχαν καμία όρεξη να τον ακούσουν και τον ήθελαν για τις... υπογραφές!

Γενικώς, νομίζω πως η διπλωματική ισχύ της χώρας φαίνεται πως εν συντομία είναι το:
-Forget it Yiannis... Sign it Yiannis!

- 29 Απρ 2015, 11:54 #105706

Ένας αριστερός που ακούγεται σαν αριστερός:

http://www.athensvoice.gr/the-paper/art ... E%BF%CF%82

Σε σχέση με τους "αριστερούς" των Κολλεγίων και των Φραπεξαρχείων, καμία σχέση.

Έχετε πει ότι ο Εμφύλιος ήταν η γενεσιουργός αιτία των δεκαετιών της πολιτικής και κοινωνικής παρακμής – γενικευμένη ανομία, θεσμική- εξωθεσμική βία, ψέμα, αρπακτικότητα, έξαρση του αντικοινωνικού εγωισμού…
Είμαστε μια χώρα, όπου ο νόμος δεν είναι υποχρεωτικός. Ο ίδιος ο νόμος μάλιστα συχνά προτρέπει στην παράβαση ή την επιβραβεύει, ενώ τιμωρεί τη νομιμοφροσύνη, μειονεκτούσα στον ανταγωνισμό. Αυτό δεν ισχύει μόνο στα οικονομικά (φορολογία, πίστωση, πολεοδομία), αλλά σε όλα τα πεδία της δημόσιας ζωής. Δημοκρατικό, προοδευτικό, ιερό δικαίωμα θεωρείται η βία των λίγων επί των πολλών, που πληρώνουν τα σπασμένα, οι καταλήψεις και οι καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ο αποκλεισμός της κυκλοφορίας και των μεταφορών, η ομηρεία πόλεων, παραγωγών, τουρισμού, μαθητών, σπουδαστών, ασθενών... οι βαρβαρότητες σε μνημεία, το κιτσαριό των συνθημάτων και γκράφιτι, η ηχορύπανση της ντουντούκας και των ηρωικών παιάνων, οι ρεβανσιστικές φαντασιώσεις του νέου Δεκέμβρη, του Γράμμου και των γουναράδικων. Λες και το αύριο του έθνους, το μέλλον αυτών των παιδιών είναι... η κάθοδος στον Ομφαλό για να κάνουν μάνες δίχως γιους... ή το Κούγκι, η Έξοδος των Βρυξελλών!
Όλα αυτά δεν είναι σύμπτωση ή άσχετα μεταξύ τους, είναι αλληλένδετα, πραγματική κουλτούρα αντικοινωνικότητας και ανομίας, όπου συμπράττουν η αναξιοκρατία, η καταδίκη της αριστείας, η παιδαγωγική της ελάσσονος προσπάθειας. Η πίστη στη θέση της γνώσης, όπως στον Μεσαίωνα: το πανεπιστήμιο δεν είναι αυτό που σημαίνει η λέξη, είναι πεδίο αγώνα, μετερίζι. Στη λογική αυτή η πρόοδος δεν είναι στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, είναι στην καταστροφή και στον αγελαίο δυναμισμό, στο δρόμο, στα κάγκελα.

Η Αριστερά θεωρείται προοδευτική δύναμη και έχει συνδεθεί με ανθρωπιστικές αξίες, γι’ αυτό ήταν πόλος έλξης των διανοούμενων. Της τα αναγνωρίζετε αυτά;
Η σοσιαλιστική ιδέα ήταν και είναι πάντα δύναμη χειραφέτησης και προόδου. Στο ιστορικό δίλημμα «ελευθέρια ή δικαιοσύνη» απάντησε δικαιοσύνη με ελευθερία. Αλλά η ριζοσπαστική αριστερά στην πράξη, με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, τα αρνήθηκε και τα δυο. Γι’ αυτό σημείωσε το μεγαλύτερο πολιτικό ναυάγιο της ιστορίας. Δυστυχώς αυτή η σημερινή μας Αριστερά ξαναβρίσκει την αλάνθαστη συνταγή της παρακμής και της αποτυχίας, την αναξιοκρατία. Εξισωτισμός, προς τα κάτω διανοητικός, ικανοτήτων, επιδόσεων, ένα είδος προλεταριοποίησης του εγκεφάλου, κολεκτιβοποίησης της πρωτοβουλίας. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο αρμόδιος υπουργός εγκαινίασε την «πρώτη φορά Αριστερά» στην παιδεία, σαν θεωρητικός που είναι, στιγματίζοντας την επιδίωξη και τους θεσμούς της αριστείας και ξαναμαζεύοντας στο πανεπιστήμιο τις στρατιές των αιώνιων φοιτητών. Είναι μια παλαιοκομμουνιστική συνταγή πνευματικής εκπρολεταριοποίησης, που την έχει ζωντανά περιγράψει ο Κάισλερ σ’ ένα αυτοβιογραφικό κείμενό του: «Ένας διανοούμενος δεν μπορούσε ποτέ να γίνει αληθινός προλετάριος, αλλά είχε καθήκον να πλησιάσει όσο γίνεται περισσότερο τον προλετάριο. Πολλοί το δοκίμαζαν καταργώντας τη γραβάτα, φορώντας το πουλόβερ χωρίς πουκάμισο από κάτω και έχοντας μαύρα νύχια. Όμως κάτι τέτοια φτηνά, της σνομπαρίας, δεν ενθαρρύνονται από την καθοδήγηση. Η σωστή μέθοδος ήταν ποτέ να μη λες, να μη γράφεις και προπάντων να μη σκέφτεσαι οτιδήποτε ξεπερνούσε τον ορίζοντα ενός οδοκαθαριστή».

"παει ξεμωραθηκε αυτος" και "ποτε δεν υπηρξε πραγματικος αριστερος" σε 5....4.....3.....2.....1

τα ιδια λεμε και εδω περα βεβαια, εδω και καιρο...

- 29 Απρ 2015, 11:55 #105708 Φωτό της "φίλης της Δανάης" παίζει πουθενά ??

Focus III 1.6 Ecoboost 150

- 29 Απρ 2015, 12:08 #105713

Αν όντως βρήκε ο ίδιος το θάρρος να μιλήσει σε ένα τέτοιο πλήθος στον προνομιακό (για το πλήθος...) χώρο του, τότε έχει τον τρόπο του να τον ακούν και τα πολύ δύσκολα ακροατήρια φαίνεται.

Μαγκιά του μεν αλλά κόψε κάτι έτερον εκάτερον πρώτον και δεύτερον άλλο "ακούω" και άλλο "πείθομαι".

- 29 Απρ 2015, 12:08 #105714 Η φάση με Βαρού ήταν καλή η κακή βια.

Πιο επίκαιρος απο ποτέ.

- 29 Απρ 2015, 12:22 #105716

:(

Κρίμα. Η δήλωση είναι σίγουρα αληθινη;

Αν όντως είναι έτσι, θα πρέπει να τον σουτάρει ο Τσίπρας.

Αδυνατώ επίσης να καταλάβω όλη την πρεμούρα με την ΕΡΤ. Ηταν απαράδεκτος ο τρόπος που έκλεισε, όμως το να θέλουμε ξαφνικά να την κάνουμε restore στην προηγουμενη κατάσταση είναι ακόμα χειρότερο.

Τελικά θα καταλήξουμε να έχουμε και τους ΕΡΤατζήδες, και τους ΝΕΡΙΤατζήδες.....

Και τι να κάνουν δηλαδή;
Να τους απολύσουν;
Για να αυξηθεί η ανεργία;
Αντί να χαίρεσαι που 'δουλειά' υπάρχει για όλους τους δικούς μας...
Και σιγά μην μειώθηκε το τέλος ΕΡΤ με το κλείσιμό της.
Κι αν αυξηθεί και 1-2 ευρώ τι θα πάθεις; Θα χρεοκοπήσεις;
Αλλά έτσι είναι ο EL...να ψοφήσει η κατσίκα του διπλανού...

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 29 Απρ 2015, 12:32 #105721

Αν όντως βρήκε ο ίδιος το θάρρος να μιλήσει σε ένα τέτοιο πλήθος στον προνομιακό (για το πλήθος...) χώρο του, τότε έχει τον τρόπο του να τον ακούν και τα πολύ δύσκολα ακροατήρια φαίνεται.

Μαγκιά του μεν αλλά κόψε κάτι έτερον εκάτερον πρώτον και δεύτερον άλλο "ακούω" και άλλο "πείθομαι".

Τι ακριβώς να κόψω; Το θεωρείς εύκολο;
Εγώ δεν είπα ποτέ πως τους έπεισε κιόλας... Απλώς και το να τον ακούσουν και να μην αρχίσουν να φωνάζουν και να πετάνε μπουκάλια, είναι μια μικρή νίκη.
Θυμάμαι μια φορά να παρκάρω το αυτοκίνητο πολύ κοντά στην Βαλτετσίου, και με το που βγαίνω, μου λέει ένας κάτοικος της περιοχής: "Φίλε, καλύτερα μην το παρκάρεις εδώ το αυτοκίνητο, γιατί όπως ερχόμουν είδα μια ομάδα να κατεβαίνει". Πριν λαλήσει τρις, κατεβαίνει μια ομάδα με φουλ εξοπλισμό και έκλεισαν την Εμ. Μπενάκη για κάποια ώρα με ένα κάδο και έβαλαν φωτιά.
Δεν με πείραξαν, ούτε και το αυτοκίνητο (στ' @@ μου κιόλας πια, ας το έκαναν μπας και πάρω την ασφάλεια στο τέλος, δεν θα γίνω σκλάβος κανενός αυτοκινήτου), αλλά το κλίμα εκεί, αυτό είναι και είναι τέτοιο εδώ και χρόνια.
Κάποιοι, θεωρούν πως η περιοχή αυτή είναι κάτι σαν... επαναστατικός πυρήνας και πως κάποιοι είναι ανεπιθύμητοι. Όσο και αν από την μία μου αρέσει η όλη αναρχοαυτόνομη φάση εκεί, γιατί δίνει ένα πολύ ωραίο αέρα (για τα δικά μου γούστα), όσο κι αν έχω περάσει μπόλικο χρόνο της νεότερης ζωής μου στην πλατεία και πέριξ, δεν παύει η όλη ιστορία να έχει και κάποια κωμικά πράγματα...
Θέλω να πω, άλλο είναι να την πέφτεις στην κλούβα των ΜΑΤ και άλλο στον ΟΠΟΙΟ υπουργό ήρθε να φάει με την γυναίκα του, με την μοτοσυκλέτα του, μόνος και χωρίς μπάτσους να φυλάνε τον κώλο του. Θα έπρεπε λοιπόν να είσαι πιο ελαστικός, όταν ο ΙΔΙΟΣ ο υπουργός, ουσιαστικά έρχεται σε εσένα και φέρεται όπως εν τέλει θέλεις: σαν απλός πολίτης και άνευ συνοδείας και μπάτσων.
Δεν έχεις λοιπόν δικαίωμα να προπηλακίζεις κάποιον έτσι, επειδή είναι... υπουργός. Ειδικά όταν φέρεται έτσι.
Γενικώς δεν έχεις το δικαίωμα να επιτίθεσαι σε κανέναν με αυτό τον τρόπο, όσο "κακός" και αν είναι: αυτή η επίθεση του μπούγιου στον έναν είναι κατακριτέα.
Τι είδους αντίσταση δηλαδή προσφέρουν; Τι είδους επαναστατικός πυρήνας θα φτιαχτεί, αν πλακώσεις στις φάπες τον Βαρουφάκη; Ίσα ίσα, αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα εξανάγκαζες την ΟΠΟΙΑ κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσει κατασταλτικές μεθόδους. Κάτι, που ΠΡΟΦΑΝΩΣ, θα αλλοίωνε προς το ΠΟΛΥ χειρότερο τα Εξάρχεια.
Τα Εξάρχεια που αγαπάμε εννοείται ΔΕΝ θέλουν μπάτσους και ΔΕΝ θέλουν ΜΑΤ και χρειάζονται αυτό τον αέρα που είχαν και έχουν. Δεν θέλουν όμως και τραμπούκους. Γιατί αυτοί, θα αναγκάσουν τον δυνατότερο τραμπούκο όλων , την εκάστοτε κυβέρνηση, που έχει κλούβες ολόκληρες με κόσμο που πολύ ευχαρίστως θα ισοπεδώσει την πλατεία και θα τσακίσει από αναρχικούς, μέχρι πρεζόνια και τουρίστες, χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά.
Γι' αυτό λοιπόν δεν μου άρεσαν ποτέ και δεν μου αρέσουν κάτι τέτοια. Κάνουν κακό, πολύ κακό, στον κόσμο που ζεις και χαίρεται μια από τις πιο ωραίες και δυναμικές γειτονίες της Αθήνας.

- 29 Απρ 2015, 12:34 #105722

Προπηλακισμός του Βαρουφάκη

...Στη συνέχεια την έσφιξα στα χέρια μου και της είπα "Μικρή μου είσαι καλά; Μήπως χτύπησες;".
Αυτή με φίλησε και μου είπε να πάμε σπίτι.
Όπως με κρατούσε σφιχτά πάνω στη μηχανή, πρόσεξα ότι η διαφήμιση από το κεμπαπτζίδικο του Αχμέτ είχε καλυφτεί από μια αφίσα του Κιάμου...

[Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα στη στήλη του Τέκι]

Τι ακριβώς θέλεις να πεις;
Επειδή έχω φάει πολλές φορές στο Γιάντες, έχω δει πώς λειτουργεί και η περιοχή (ομάδες να ξεκινούν να τα σπάσουν από το πουθενά) νομίζω πως τα πράγματα κάπως έτσι πρέπει να έγιναν.
-Τι ακριβώς σε χάλασε;
-Θεωρώαπίστευτα γλυκιά την κίνηση της γυναίκας του.
-Αν όντως βρήκε ο ίδιος το θάρρος να μιλήσει σε ένα τέτοιο πλήθος στον προνομιακό (για το πλήθος...) χώρο του, τότε έχει τον τρόπο του να τον ακούν και τα πολύ δύσκολα ακροατήρια φαίνεται. Το θέμα είναι πως μάλλον οι Ευρωπαίοι δεν είχαν καμία όρεξη να τον ακούσουν και τον ήθελαν για τις... υπογραφές!

Γενικώς, νομίζω πως η διπλωματική ισχύ της χώρας φαίνεται πως εν συντομία είναι το:
-Forget it Yiannis... Sign it Yiannis!

Ακόμα κι ο Γιάννης, υπέγραφε, με αντάλλαγμα λεφτά.
Ο Γιάνι, υπέγραψεχωρίς να πάρει δεκάρα.

Τελευταία επεξεργασία από Panosss και 29 Απρ 2015, 12:36, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 29 Απρ 2015, 12:36 #105723

Kαι οι Ευρωπαίοι βεβαια τον ψιλοπαίζουν....Τους παρουσιάζουν οι δικοί μας φωστήρες φόρο πολυτελείας στα αυτοκίνητα ανάλογο με τα κυβικά και αυτοί λένε εντάξει??? Τετοια μέτρα θέλουμε για να πάρετε τη συμφωνία?
Έχουν αυτοι στις χώρες τους τετοιο πράγμα?

Μάλλον δεν έχει γίνει σαφές κάτι. Οι δανειστές δεν νοιάζονται ΠΩΣ θα πάρουν τα λεφτά τους, αλλά να τα πάρουν.

Το ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις προτιμούν να διατηρούν στρατούς συνδικαλιστών και αργόσχολων, να δίνουν δύναμη στις συντεχνίες, να πνίγουν την ανταγωνιστικότητα, να περιορίζουν την αγορά, να διώχνουν τις επενδύσεις, να κρατούν την τριτοβάθμια παιδεία σε κόμμα και πλήρως αποκομμένη από την αγορά εργασίας, να δίνουν συντάξεις σε 50άρηδες και παράλληλα να ξεζουμίζουν όλους τους φορολογούμενους με έμφαση σε όσους έχουν σπίτια και αυτοκίνητα είναι ΔΙΚΗ ΜΑΣ επιλογή, όχι των εταίρων μας.

Δεν μπορώ παρά να προσυπογράψω, σωστός !!!

40 χρόνια έτσι πορεύεται η χώρα, ακόμα έτσι γίνεται και αν δεν αλλάξει αυτή η νοοτροπία και αυτή η πρακτική δεν έχουμε σωτηρία.

Μπα..δεν γίνοναι αυτά...αφού οι κσένοι είναι οι κακοί...εμείς είμαστε οι καλοί .

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 29 Απρ 2015, 12:37 #105724

....Θυμάμαι μια φορά να παρκάρω το αυτοκίνητο πολύ κοντά στην Βαλτετσίου, και με το που βγαίνω, μου λέει ένας κάτοικος της περιοχής: "Φίλε, καλύτερα μην το παρκάρεις εδώ το αυτοκίνητο, γιατί όπως ερχόμουν είδα μια ομάδα να κατεβαίνει". Πριν λαλήσει τρις, κατεβαίνει μια ομάδα με φουλ εξοπλισμό και έκλεισαν την Εμ. Μπενάκη για κάποια ώρα με ένα κάδο και έβαλαν φωτιά.
Δεν με πείραξαν, ούτε και το αυτοκίνητο (στ' @@ μου κιόλας πια, ας το έκαναν μπας και πάρω την ασφάλεια στο τέλος, δεν θα γίνω σκλάβος κανενός αυτοκινήτου), αλλά το κλίμα εκεί, αυτό είναι και είναι τέτοιο εδώ και χρόνια.
Κάποιοι, θεωρούν πως η περιοχή αυτή είναι κάτι σαν... επαναστατικός πυρήνας και πως κάποιοι είναι ανεπιθύμητοι. Όσο και αν από την μία μου αρέσει η όλη αναρχοαυτόνομη φάση εκεί, γιατί δίνει ένα πολύ ωραίο αέρα (για τα δικά μου γούστα), όσο κι αν έχω περάσει μπόλικο χρόνο της νεότερης ζωής μου στην πλατεία και πέριξ, δεν παύει η όλη ιστορία να έχει και κάποια κωμικά πράγματα...
Θέλω να πω, άλλο είναι να την πέφτεις στην κλούβα των ΜΑΤ και άλλο στον ΟΠΟΙΟ υπουργό ήρθε να φάει με την γυναίκα του, με την μοτοσυκλέτα του, μόνος και χωρίς μπάτσους να φυλάνε τον κώλο του. Θα έπρεπε λοιπόν να είσαι πιο ελαστικός, όταν ο ΙΔΙΟΣ ο υπουργός, ουσιαστικά έρχεται σε εσένα και φέρεται όπως εν τέλει θέλεις: σαν απλός πολίτης και άνευ συνοδείας και μπάτσων.
Δεν έχεις λοιπόν δικαίωμα να προπηλακίζεις κάποιον έτσι, επειδή είναι... υπουργός. Ειδικά όταν φέρεται έτσι.
Γενικώς δεν έχεις το δικαίωμα να επιτίθεσαι σε κανέναν με αυτό τον τρόπο, όσο "κακός" και αν είναι: αυτή η επίθεση του μπούγιου στον έναν είναι κατακριτέα.
Τι είδους αντίσταση δηλαδή προσφέρουν; Τι είδους επαναστατικός πυρήνας θα φτιαχτεί, αν πλακώσεις στις φάπες τον Βαρουφάκη; Ίσα ίσα, αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα εξανάγκαζες την ΟΠΟΙΑ κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσει κατασταλτικές μεθόδους. Κάτι, που ΠΡΟΦΑΝΩΣ, θα αλλοίωνε προς το ΠΟΛΥ χειρότερο τα Εξάρχεια.
Τα Εξάρχεια που αγαπάμε εννοείται ΔΕΝ θέλουν μπάτσους και ΔΕΝ θέλουν ΜΑΤ και χρειάζονται αυτό τον αέρα που είχαν και έχουν. Δεν θέλουν όμως και τραμπούκους. Γιατί αυτοί, θα αναγκάσουν τον δυνατότερο τραμπούκο όλων , την εκάστοτε κυβέρνηση, που έχει κλούβες ολόκληρες με κόσμο που πολύ ευχαρίστως θα ισοπεδώσει την πλατεία και θα τσακίσει από αναρχικούς, μέχρι πρεζόνια και τουρίστες, χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά.
Γι' αυτό λοιπόν δεν μου άρεσαν ποτέ και δεν μου αρέσουν κάτι τέτοια. Κάνουν κακό, πολύ κακό, στον κόσμο που ζεις και χαίρεται μια από τις πιο ωραίες και δυναμικές γειτονίες της Αθήνας.

Exarhistas

- 29 Απρ 2015, 12:42 #105725

Τι ακριβώς να κόψω;

Την προβολή του χτεσινού συμβάντος στις εντελώς διαφορετικές φάσεις, καταστάσεις κτλ. που σχετίζονται με τη διαπραγμάτευση.

Για τα υπόλοιπα συμφωνούμε.