Edit: Χωρίς να έχω ακόμη παιδί βέβαια.
Μωρό μου , έκλεισα ένα φανταστικό ΠΣΚ , φτιάξε τα πράγματα και φεύγουμε σε 2 ώρες .
Πόσα θα προλάβει να πάρει ?
Το έχω ξαναπεί, είχα φίλη που επειδή θα έκανε το πρώτο της παιδί αγόρασαν Ford Smax. .....SMAX ξαναλέω.
criuser έγραψε:Ace η μόνη λύση είναι να διοργανώνεις ξαφνικά ταξίδια . Δηλαδή Παρασκευή μεσημέρι γύρω στις 4 , την παίρνεις τηλέφωνο και της λες .
Μωρό μου , έκλεισα ένα φανταστικό ΠΣΚ , φτιάξε τα πράγματα και φεύγουμε σε 2 ώρες .![]()
Πόσα θα προλάβει να πάρει ?
Challenge accepted θα σου πει.
Ο γερομπισμπίκης σε νέες περιπέτειες.
Κάτω η δικτατορία των shorts.
Έβλεπα πρόσφατα φωτογραφίες του ’79 από εκδρομή που πήγαμε με την
με την μηχανή. Αντίσκηνο, sleeping bags, ρούχα, τρόφιμα, ποτά, εργαλεία, κλπ και ένα ραδιοκασετόφωνο της εποχής εκείνης διαστάσεων περίπου 40χ25 από εκείνα που έπαιρναν 8 χοντρές μπαταρίες τύπου D! Καθόμουν και την κοιτούσα και αναρωτιόμουν που στο καλό τα είχα βολέψει όλα αυτά επάνω στη μηχανή και είχε και χώρο για να κουβαλήσω και την κουμούτσα για μουσική! Τώρα πάμε εκδρομή για Σαββατοκύριακο και καμιά φορά εκτός από το πορτμπαγκάζ βάζουμε και καμιά σακουλίτσα στα πίσω καθίσματα...
είναι γενικώς πολύ βολική και με την μηχανή δεν είχαμε πρόβλημα, βέβαια υπολόγισα πως είχα χώρο αρκετό χώρο εν τέλει και χώρεσαν τα πάντα: σκηνή, η ομπρέλα θαλάσσης, φουσκωτό στρώμα, σεντόνια, πετσέτες και φυσικά τα ρούχα μας. Όλα αυτά σε χώρο 30lt στο tank bag, 60+60 lt στα σαμάρια, 46 lt στην μπακαζιέρα και φυσικά κάποια δεμένα πάνω από αυτά. 


Φυσικά δεν έχω παιδιά (ούτε και παντρεμένος είμαι). Και βλέποντας αυτές τις εικόνες και διαβάζοντας αυτά που γράφετε, δεν είναι πως ζηλεύω κιόλας...
Το βρίσκω αναζωογονητικό πως ακόμη μπορώ να φορτώνω την μηχανή και να φεύγω για νησάκι. Ελπίζω να το χαρώ όσο μπορώ μέχρι να (αν) έρθει η ώρα που θα έχω κι εγώ προβλήματα... χώρου (δεν νομίζω βέβαια, γιατί κάθε γυναίκα-μαμά θα εκμεταλευτεί τον χώρο που θα βρει. Αν δεν υπάρχει, δεν θα έχει κάτι να αξιοποιήσει. Ξέρω οικογένειες με ένα παιδί που τα καταφέρνουν μια χαρά με ένα Yaris ή ένα 206. Άντε κάποιοι να έχουν βάλει και μια μπαγκαζιέρα. Δεν έχω καμία διάθεση να πρέπει να παίζω το κάτωθι κάθε φορά που ταξιδεύω:

criuser έγραψε:Ace η μόνη λύση είναι να διοργανώνεις ξαφνικά ταξίδια . Δηλαδή Παρασκευή μεσημέρι γύρω στις 4 , την παίρνεις τηλέφωνο και της λες .
Μωρό μου , έκλεισα ένα φανταστικό ΠΣΚ , φτιάξε τα πράγματα και φεύγουμε σε 2 ώρες .![]()
Πόσα θα προλάβει να πάρει ?
Η πιθανότητα υλοποίησης αυτού του φανταστικού σεναρίου έχει διψήφιο αριθμό μηδενικών δεκαδικών ψηφίων πριν την μονάδα στο τέλος
elteo έγραψε:Πρέπει να κάνεις παιδιά για να κατανοήσεις τα αυτονόητα δηλ; Τόσοι στο συγγενικό μου περιβάλλον που δεν κάνουν τις υπερβολές που διαβάζω εδώ μέσα είναι η εξαίρεση; Παίρνεις όσα χωράνε. Η γυναίκα του ace αν της δώσεις Transit θα το γεμίσει.
Εύκολα, κατά πάσα πιθανότητα...και εγώ λέω ότι έκανα λάθος που αγόρασα την μπαγκαζιέρα (και τους έδωσα την "δικαιολογία" του διαθέσιμου χώρου), αλλά αναγκάστηκα να προσαρμοστώ στις τρέχουσες απαιτήσεις, αλλιώς θα είχαμε αγκυρολοβολήσει στην Αθήνα τα τελευταία 6 χρόνια...
Οπως και καμμια 10ρια ταξιδια στην Ελλαδα με μοτο.
Η γυναικα μου προσαρμοστηκε μια χαρα.
Το προβλημα ερχεται με το παιδι οπου γεμιζουν ολοι οι χωροι στο αμαξι + την μπαγκαζιερα τουλαχιστον τα πρωτα 5 χρονια.
Fiat Panda 7,6l/100km
Επίσης δε θα ξεχάσω κάτι διαδρομές σε διακοπές μικρός με τους θείους που μένουμε μαζί για Ήπειρο, Κέρκυρα Ζάκυνθο που ιδίως οταν πηγαίναμε σε νησί μόλις φτάναμε άνοιγε το πορτ μπαγκαζ του πασσατ του θείου και πρώτη μούρη υπηρχε ψητό κρέας (κοτόπουλο, μπιφτέκια ή χοιρινό
) με πατάτες φούρνου το οποίο συνταξίδευε μαζί τους για να φάμε μεσημεριανό στη διαδρομή
Orestisren έγραψε:Εμείς πάντως 5 άτομα (2 ενήλικες και 3 παιδιά με 5 χρόνια διαφορά το πρώτο από το τρίτο) ποτέ δεν έχουμε κουβαλήσει πάνω από ένα γεμάτο πορτ μπαγκάζ (τα αμάξια μέχρι τώρα είναι ένα Ρενώ 19 μία Λαγκούνα και το Φλούενς που οκ το 19 κι η Λαγκούνα δεν πέρναγαν τα 470 λίτρα). Κατά τον πατέρα μου ότι περισσεύει δεν φορτώνεται στο αυτοκίνητο (+ ποτε πράγματα στην καμπίνα των επιβατών) άρα αναγκαστικά η μητέρα μου έκανε ιεράρχηση στο τι θα πάρει μαζί της ξεκινώντας από τα πάρα πολύ βασικά κι αφήνοντας τα ψιλά για το τέλος (παρά ταύτα έχουν μείνει πολλές φορές πράγματα στην Αθήνα). Μιλάμε συνήθως για πολυήμερες διακοπές μέχρι τα 17-18 μου (πάνω από 12 μέρες στάνταρ) οι οποίες δεν μέναμε σε ένα σημείο αλλά γυρνάγαμε κάνοντας κάμποσα χλμ κάθε φορά και διανυκτερεύοντας σε μέρη που είχαν κανονιστεί ξεκινώντας ή αλλάζοντας τόπο διανυκτέρευσης ανά κάποιες μέρες κινούμενοι στην γύρω περιοχή συνεχώς. Κι εννοείται ότι όταν είχαμε τις αδερφές μου μικρές κουβαλούσαμε παρκοκρέβατα κι ένα κάρο πράγματα.
Επίσης δε θα ξεχάσω κάτι διαδρομές σε διακοπές μικρός με τους θείους που μένουμε μαζί για Ήπειρο, Κέρκυρα Ζάκυνθο που ιδίως οταν πηγαίναμε σε νησί μόλις φτάναμε άνοιγε το πορτ μπαγκαζ του πασσατ του θείου και πρώτη μούρη υπηρχε ψητό κρέας (κοτόπουλο, μπιφτέκια ή χοιρινό) με πατάτες φούρνου το οποίο συνταξίδευε μαζί τους για να φάμε μεσημεριανό στη διαδρομή
Και εμείς παλιά ταξιδεύαμε με 128 και 120Υ οικογένεια 5 ατόμων με πράγματα, αλλά υπήρχε και μια σχάρα από πάνω. Πάντως το πως ακριβώς βάζατε σε 19 (που είχα παλιότερα και το γνωρίζω) ή έστω και στη Laguna παρκοκρέβατα και μωρουδιακά/παιδικά πράγματα, και έμενε χώρος έστω και για μια βαλίτσα με ρούχα, υπερβαίνει την δική μου αντίληψη τρισδιάστατου χώρου
Μια που αναφέρθηκε το Passat, θυμάμαι την ανακούφιση / αγαλλίαση του πατέρα μου όταν πήγαμε από το 120Υ στο πρώτο "καινούριο" (το '87) Passat, όπου πλέον τα πράγματά μας χώραγαν άνετα στο πορτ-μπαγκάζ και δεν ξαναχρειαστήκαμε σχάρα
