http://neotita.gr/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce ... %8e%ce%bd/
Μακαρι να τα ειχαν και στα σχολεια.
Και φυσικα δεν αναφερομαι στις ηδη υπαρχουσες σπουδες που συνηθως υπαρχουν σε ενα υποψηφιο ιερεα η τις τυχον παραλληλες σπουδες του
dimik έγραψε:Σαφώς και δεν το αποκλείω. Όπως και δεν αποκλείω να ισχύουν ή να είναι η μεγαλύτερη και καλύτερα οργανωμένη απάτη της ιστορίας. Απο εκεί και πέρα όμως αν είναι απάτη δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν ότι είναι βλάκας που την πάτησε, γιατί πολύ απλά δεν μπορώ να αποκλείσω ούτε το ενδεχόμενο να μην είναι απάτη.
Αν πιστεύεις ό,τι σου αρέσει από το Λόγο του Θεού και απορρίπτεις ό,τι δεν σου αρέσει, δεν πιστεύεις στο Λόγο του Θεού, πιστεύεις στον εαυτό σου.
http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=908

Χρήστος Λάππας έγραψε:dimik έγραψε:Σαφώς και δεν το αποκλείω. Όπως και δεν αποκλείω να ισχύουν ή να είναι η μεγαλύτερη και καλύτερα οργανωμένη απάτη της ιστορίας. Απο εκεί και πέρα όμως αν είναι απάτη δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν ότι είναι βλάκας που την πάτησε, γιατί πολύ απλά δεν μπορώ να αποκλείσω ούτε το ενδεχόμενο να μην είναι απάτη.
Ποιος μίλησε για βλάκες; Πάντως όχι εγώ.![]()
Οι ενδείξεις που έχεις μέχρι στιγμής για τον κόσμο, τον τρόπο που λειτουργεί, τους ανθρώπους κτλ., αυτά για τα οποία τέλος πάντων είμαστε σίγουροι πλέον (π.χ. ότι η γη είναι στρογγυλή, ότι δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, ότι ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε σε 6 μέρες κτλ.), συνηγορούν υπέρ της ύπαρξης ενός θεού που δημιούργησε τον κόσμο όπως περιγράφεται στα θρησκευτικά ιερά κείμενα ή μήπως όχι;
Όταν κάποιος σου λέει ότι μια γυναίκα γέννησε, χωρίς να έχει κάνει έρωτα, τον Μεσσία που θα σώσει τον κόσμο (μια ιστορία που απαντάται και σε παλαιότερους θρύλους), η πρώτη σου σκέψη είναι να το δεχτείς όπως σου το λένε, ή να σκεφτείς ότι το πιθανότερο είναι να είναι και αυτό μια ωραία σχετικά εύπεπτη ιστοριούλα για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής, και μάλιστα εμπνευσμένη από παλαιότερες θρησκείες;
Προσπαθώ ειλικρινά να καταλάβω το που τραβάς την γραμμή αυτών που δέχεσαι ως γενόμενα και αυτών που απορρίπτεις και με ποια κριτήρια. Γιατί όπως είπε και ο Άγιος Αυγουστίνος...Αν πιστεύεις ό,τι σου αρέσει από το Λόγο του Θεού και απορρίπτεις ό,τι δεν σου αρέσει, δεν πιστεύεις στο Λόγο του Θεού, πιστεύεις στον εαυτό σου.
http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=908
dimik έγραψε:Ο Αυγουστίνος καλά είπε, μόνο που πολλά πράγματα παρεξηγούνται σαν λόγος του θεού, π.χ δεν είναι λόγος του θεού το να ρίχνεις λεφτά στο παγκάρι, δεν είναι λόγος του θεού να πηγαίνεις γονατιστός στην Τήνο, δεν είναι λόγος του θεού να φιλάς τα χέρια των παπάδων, δεν είναι να μην υποστηρίζεις το big bang, λόγος του θεού είναι να αγαπάς, να είσαι εύσπλαχνος, να μην κυνηγάς το χρήμα, να μην κρίνεις τους γύρω σου για οτιδήποτε, να μπορείς να περιορίζεις τα πάθη του κορμιού σου και όταν ως αδύναμος άνθρωπος κάνεις κάποιο λάθος να το αναγνωρίζεις και να μετανιώνεις ειλικρινώς, με το τελευταίο και ειδικά την ειλικρίνεια στην μετάνοια ακόμα και την τελευταία στιγμή να είναι ίσως το σημαντικότερο. Για μένα σαν κοινωνικά μηνύματα τα παραπάνω είναι τουλάχιστον αξιοσέβαστα, κι ας μην ισχύει τίποτα άλλο από τις ιστορίες που έχουν γραφτεί, γιατί μια ανθρωπότητα που θα λειτουργούσε έτσι θα είχε εξαλείψει τεράστιο μέρος των κακώς κείμενων.
italakias έγραψε:Ρε Λαππα σοβαρα τωρα,τι σχεση εχει το ισλαμ με τον χριστιανισμο;
Εδω οι ιδιοι οι εβραιοι δεν πιστευουν στον Μεσσια.

Χρήστος Λάππας έγραψε:dimik έγραψε:Ο Αυγουστίνος καλά είπε, μόνο που πολλά πράγματα παρεξηγούνται σαν λόγος του θεού, π.χ δεν είναι λόγος του θεού το να ρίχνεις λεφτά στο παγκάρι, δεν είναι λόγος του θεού να πηγαίνεις γονατιστός στην Τήνο, δεν είναι λόγος του θεού να φιλάς τα χέρια των παπάδων, δεν είναι να μην υποστηρίζεις το big bang, λόγος του θεού είναι να αγαπάς, να είσαι εύσπλαχνος, να μην κυνηγάς το χρήμα, να μην κρίνεις τους γύρω σου για οτιδήποτε, να μπορείς να περιορίζεις τα πάθη του κορμιού σου και όταν ως αδύναμος άνθρωπος κάνεις κάποιο λάθος να το αναγνωρίζεις και να μετανιώνεις ειλικρινώς, με το τελευταίο και ειδικά την ειλικρίνεια στην μετάνοια ακόμα και την τελευταία στιγμή να είναι ίσως το σημαντικότερο. Για μένα σαν κοινωνικά μηνύματα τα παραπάνω είναι τουλάχιστον αξιοσέβαστα, κι ας μην ισχύει τίποτα άλλο από τις ιστορίες που έχουν γραφτεί, γιατί μια ανθρωπότητα που θα λειτουργούσε έτσι θα είχε εξαλείψει τεράστιο μέρος των κακώς κείμενων.
Ποιος είναι ο λόγος του Θεού όμως τελικά; Είναι η Αγία Γραφή; Η παρθένος γέννηση είναι ο λόγος του θεού; Η σωτηρία μέσω της σταύρωσης είναι ο λόγος του θεού; Οι δέκα εντολές; Το αγαπάτε αλλήλους; Πως διαλέγεις τι είναι ο λόγος του θεού και τι όχι, τι είναι απλά ένα χρήσιμο κοινωνικό μήνυμα και τι ένας μύθος της εποχής που δημιουργήθηκε;
Αν θέλεις να δούμε τον χριστιανισμό (και φυσικά το Ισλάμ) καθαρά για την αξία των κοινωνικών του μηνυμάτων, ευχαρίστως. Θα ήταν όμως μονόφθαλμο να τον δεις μόνο για τα καλά που προσφέρει. Θα πρέπει να τον δεις και μέσα από το πρίσμα των προοπτικών μισαλλοδοξίας που δημιουργεί, τον φανατισμό που εμπνέει σε κάποιους ανθρώπους, το γεγονός ότι η υπόσχεση της μετά θάνατον ζωής ωθεί ένα μη ευκαταφρόνητο αριθμό ανθρώπων να κάνουν φρικαλεότητες επειδή έχουν πειστεί ότι υπερασπίζονται κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτούς και ότι θα συγχωρεθούν εκ των υστέρων.
dimik έγραψε:Δεν είμαι ειδικός στο ποιος ακριβώς είναι ο λόγος του θεού, υποθέτω ότι είναι το παράδειγμα της ζωής του Χριστού και οι επιστολές των αποστόλων. Εν τέλει όμως επειδή η θρησκεία είναι κάτι το καθαρά προσωπικό ο καθένας κρίνει και αποφασίζει τι θεωρεί θείο λόγο και τι όχι, ανεξάρτητα από το τι οι θρησκευτικές οργανώσεις λένε.
dimik έγραψε:Δες το όμως και λίγο ανάποδα, αν ήταν όλοι θρησκευόμενοι και ακολουθούσαν τα λεγόμενα της θρησκείας κανείς δεν θα την εκμεταλλευόταν για αλλότριους σκοπούς άρα δεν θα υπήρχαν τόσες φρικαλεότητες στο όνομα της θρησκείας.
Χρήστος Λάππας έγραψε:dimik έγραψε:Δεν είμαι ειδικός στο ποιος ακριβώς είναι ο λόγος του θεού, υποθέτω ότι είναι το παράδειγμα της ζωής του Χριστού και οι επιστολές των αποστόλων. Εν τέλει όμως επειδή η θρησκεία είναι κάτι το καθαρά προσωπικό ο καθένας κρίνει και αποφασίζει τι θεωρεί θείο λόγο και τι όχι, ανεξάρτητα από το τι οι θρησκευτικές οργανώσεις λένε.
Αν η θρησκεία είναι κάτι εντελώς προσωπικό, στο οποίο ο καθένας διαλέγει τι θα κρατήσει από τα αρχαία κείμενα και τι θα απορρίψει, τότε δεν μιλάμε για τον λόγο του θεού, αλλά για ένα κοινωνικό και πολιτικό σύστημα βάσει συγκεκριμένων αρχών του οποίου σου αρέσει να ζεις (ενώ άλλες τις απορρίπτεις ασυζητητί).
Χρήστος Λάππας έγραψε:dimik έγραψε:Δες το όμως και λίγο ανάποδα, αν ήταν όλοι θρησκευόμενοι και ακολουθούσαν τα λεγόμενα της θρησκείας κανείς δεν θα την εκμεταλλευόταν για αλλότριους σκοπούς άρα δεν θα υπήρχαν τόσες φρικαλεότητες στο όνομα της θρησκείας.
Ποια είναι αυτά τα λεγόμενα στην Χριστιανική Θρησκεία; Η Αγία γραφή μετράει; Αν όλοι ήταν θρησκευόμενοι και ακολουθούσαν τα λεγόμενα της χωρίς να την εκμεταλλεύονται για αλλότριους σκοπούς θα ήταν όλα καλά;
Αν ας πούμε με αγάπη ακολουθούσαμε ΟΛΟΙ τα εδάφια της Αγίας Γραφής που αναφέρονται στο πως πρέπει να συμπεριφέρεσαι στους σκλάβους, στην θέση της γυναίκας, στο πως πρέπει να θανατώνουμε αυτούς που εργάζονται τα Σάββατα, θα ήταν καλύτερος ο κόσμος; Το πιστεύεις πραγματικά;
Κατά την ανάγνωση των κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης, συχνά γεννιούνται ερωτήματα και απορίες: πως είναι δυνατόν "να αποτελεί χριστιανική Αγία Γραφή" ένα έργο που περιέχει εκφράσεις ή περιγράφει πράξεις και συνήθειες "που σήμερα μας φαίνονται άγριες και απολίτιστες"[13].
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίο υφίστανται τα ζητήματα αυτά, εντοπίζεται κυρίως στην "άγνοια" που υπάρχει "σε πολλούς ως προς το που βρίσκεται ο αποκαλυπτικός και βιβλικός χαρακτήρας του μέρους της Αγίας Γραφής που ονομάζεται Παλαιά Διαθήκη"[14].
Τα βιβλία που αποτελούν την Παλαιά Διαθήκη διαπνέονται από αυτό που στη θεολογική γλώσσα ονομάζεται ιστορία της θείας οικονομίας, δηλ. μια συνεχιζόμενη ιστορία διαδοχικών επεμβάσεων του Θεού, ιστορικών σωτηριωδών γεγονότων και κατευθύνσεων των προσδοκιών των ανθρώπων προς μία μεσσιανική εποχή[15]. Κάθε τι που βρίσκεται έξω από αυτήν την ιστορία της θείας οικονομίας, η οποία αποκορυφώνεται στο γεγονός του Χριστού, μπορεί να σχετίζεται:
με πολιτιστικά στοιχεία της εποχής εκείνης, τα οποία διαφέρουν από αυτά της σημερινής και είναι φυσικό να προκαλούν αντίδραση (θα πρέπει η τοποθέτηση και η ερμηνεία τους να γίνεται στα πλαίσια των αντιλήψεων της δικής τους εποχής).
με ιστορικά γεγονότα (π.χ. πολέμους) και κοινωνικές συνθήκες της κατά κόσμον ιστορίας, μέσα στην οποία βέβαια εκτυλίσσεται και η ιστορία της θείας οικονομίας.
με διάφορα άλλα πολιτιστικά ή κοινωνικά φαινόμενα της εποχής[16] (το ίδιο άλλωστε συναντάμε και στην Καινή Διαθήκη: εποχιακά φαινόμενα, όπως η κόμμωση γυναικών, καλύπτρα επί της κεφαλής κ.ά., "είναι συνηρτημένα με τις κοινωνικές απόψεις της εποχής"[17]).
NickTG έγραψε:Η πίστη μπορεί να είναι προσωπική.
Η θρησκεία όχι. Είναι συγκεκριμένη. Σε όποιον δεν αρέσει ξεκινάει δική του.
Πόσες δικαιολογίες θα διαβάσουμε για την παλαιά διαθήκη!
https://www.youtube.com/shorts/56lrnME8j8Y Cher ,[…]
Κάθε προσομοίωση που έκανα ενσωματώνει οκτώ ταυτό[…]
https://x.com/ElPredestinato/status/2110629536320[…]
Πήγα να πω ότι αυτό δεν είναι τσιμεντόλιθοι αλλά μ[…]
https://www.youtube.com/shorts/vcntELZrJNU κομπλε[…]
Μουσατε αυτο σου ταιριαζει εσενα https://www.tra[…]