- 02 Ιουν 2016, 01:12
#262761
fubar.gr έγραψε:
To UFC ήταν το απόλυτο ξεβράκωμα για τις ανατολικές πολεμικές τέχνες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των διοργανωτών, περίμεναν να κατέβει κάποιος καρατερίστας σε φάση shaolin monk και να τους κάνει όλους άλογα στο ξύλο.
αυτό είναι πολύ φιλοσοφική κουβέντα και εγώ προσωπικά δεν είμαι καθόλου υπέρ τέτοιων vs γιατί είναι χαζά
απλά θα παρατηρήσω τα εξής:
1)το να κρίνεις αυτό που κάνεις με βάση επαγγελματίες αθλητές είναι λάθος εκτός αν είσαι επαγγελματίας και σε ενδιαφέρει να ζήσεις από αυτό, αλλά το επίπεδο ενός τέτοιου ανθρώπου (μόνο τη φυσική κατάσταση να πάρεις) δε το φτάνεις έτσι απλά και βασικά δε το φτάνεις ποτέ εσύ που είσαι χομπίστας.. άλλα μεγέθη (είναι σα να συγκρίνουμε έναν παιχταρά του 5x5 της περιοχής μας με το Μέσι) . αλλά προφανώς κάποιος που είναι επαγγελματίας θα ασχοληθεί με κάτι που θα του αποφέρει χρήματα οπότε δε θα ασχοληθεί να εμβαθύνει στο κουνγκ φου ξερωγω και αυτός που ίσως έχει εμβαθύνει εκεί δεν είναι αθλητής που τον ενδιαφέρουν τα πρωταθλήματα, ούτε έχει κάνει τέτοια προετοιμασία για να κατέβει σε ένα πρωτάθλημα με συγκεκριμένους κανόνες, γιατί αν πας στο ufc ο,τι και να ξέρεις πριν θα πρέπει μάθεις να παλεύεις "ufc" για να σταθείς στο ρινγκ, αλλιώς χάθηκες
2) το να κρίνεις με βάση πρωταθλήματα και αγώνες έχει τη χρησιμότητά του και το ενδιαφέρον του, αλλά και πάλι είναι πολύ σχετικό τι θα καταλάβεις από αυτό, πχ αναφέρεις τον gracie που κυλιέται στα πατώματα, αν σου έρθουν 2-3 θα κυλιστείς στο έδαφος;
θεωρώ τη πυγμαχία πολύ πιο χρήσιμη σε αυτό το σενάριο έτσι θεωρητικά και μόνο χωρίς πολλή σκέψη
3) μία τέχνη/σπορ που είναι απλό και ουσιαστικό έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του, κουβέντα που επίσης είναι πολύ φιλοσοφική.
αλλά ας μείνουμε στο ότι τα "απλά" δεν είναι και τόσο απλά ειδικά όταν φτάνεις να τελειοποιείς τα 4 χτυπήματα της πυγμαχίας που ανέφερες ή τα 10 του καράτε, αλλά αυτά που ξέρεις τα ξέρεις τόσο καλά που μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις καλύτερα και σε πιο γρήγορο διάστημα από κάτι πιο περίπλοκο.
Το "πιο περίπλοκο" από την άλλη θέλει πολλά χρόνια να καταλάβεις τι γίνεται (και αυτά τα πράγματα έχουν τις ρίζες του σε τέχνες που κάποιοι κάποτε μάθαιναν από μικρά παιδιά και όσοι κατάφερναν και επιβιώναν ζούσαν για να τα περάσουν σε επόμενους και αυτό όπως καταλαβαίνεις δεν έχει καμία σχέση με προπόνηση για χόμπι σε ένα γυμναστήριο πόσο μάλλον να θες να συγκριθείς και με επαγγελματία αθλητή..) , αλλά σαν "σπουδή" μπορεί να σε ανταμείψει πολύ περισσότερο πνευματικά/ψυχολογικά και μόνο (ή να σε απογοητεύσει και να πεις τι |λογοκρισία| κάθομαι και κάνω) , οπότε είναι και τι θες να κάνεις και τι αντίληψη έχεις για τα πράγματα γενικά
αν θες να μάθεις να χτυπιέσαι γρήγορα και αποτελεσματικά και να μην έχεις 5-6 χρόνια στη πλάτη σου και να τις μαζεύεις ακόμα υπάρχει η λύση, όπως αντίστοιχα υπάρχει και η λύση να μάθεις κάτι πιο πολύπλοκο με το ανάλογο βέβαια τίμημα
ο,τι και να κάνεις βέβαια ποτέ δεν παύεις ή δε πρέπει να παύεις να εξελίσσεσαι (και αυτό φυσικά αφορά τα πάντα στη ζωή σου, αν θες να γίνεσαι καλύτερος), είτε έχεις να μάθεις λίγα είτε πολλά πάντα μπορείς να είσαι καλύτερος από ότι είσαι αυτή τη στιγμή ακόμα και αν το σώμα σου γερνάει
(πάλι θα πάρω παράδειγμα τους ποδοσφαιριστές όπου μπορεί να βλέπεις έναν πιο νέο να οργώνει το γήπεδο όλη την ώρα και έναν πιο έμπειρο/μεγάλο που μπορεί να καπνίζει κιόλας
να κάνει λιγότερες κινήσεις αλλά με επίσης καλά αποτελέσματα ή και καλύτερα)
Τέλος εκ των πραγμάτων η κάθε τέχνη επικεντρώνεται σε διαφορετικά πράγματα, άλλες βέβαια έχουν και λίγο από όλα, οπότε είναι και τι σου ταιριάζει.
καλός σε πολλά πράγματα είναι σχεδόν αδύνατο να γίνεις εκτός αν είσαι κάποιος φοβερός martial artist που έχεις κάνει σκοπό της ζωής σου να μάθεις όσο πιο πολλά μπορείς . εσύ πχ μαθαίνεις να χτυπάς αποτελεσματικά, ένας που κάνει brazilian (σε ανάλογο επίπεδο) δε μπορεί να χτυπήσει έτσι αλλά αν σε πλησιάσει και σε αρπάξει μπορεί να σου σπάσει κάτι. αν εσύ δεν τον αφήσεις να σε πλησιάσει μπορείς να τον σπάσεις στο ξύλο, οπότε έχει να κάνει και για ποιους μιλάμε όχι μόνο το τι ξέρει ή υποτίθεται ότι ξέρει ο καθένας και φυσικά η κάθε μάχη μπορεί να εξελιχθεί διαφορετικά και από τύχη ακόμα ή λόγω συνθηκών.
αλλά βγαίνοντας από τη "καγκούρικη" προσέγγιση των πραγμάτων μαθαίνεις κάτι επειδή σου αρέσει πρωτίστως άσχετα με το τι θεωρείται (από ποιους κιόλας;
) καλύτερο ή αποτελεσματικό ή θεϊκό (όλα έχουν τα επιχειρήματά τους, αλλά αυτό δε σημαίνει και τίποτα) και προσπαθείς βέβαια να το μάθεις με όσο το δυνατόν καλύτερο εκπαιδευτή μπορείς, αυτό είναι για μένα το βασικό ζητούμενο, αν έχεις το σωστό άτομο (στα μέτρα του δυνατού πάντα) πετυχαίνεις αυτό που θες, αλλιώς χάνεις το χρόνο σου.
και μετά βέβαια πάει και η προσωπική σου προσπάθεια ή το ταλέντο ή τα φυσικά σου χαρίσματα που εν τέλει είναι και τα πιο σημαντικά.
dimik έγραψε:Έχω παίξει σπαρινγκ με τύπο που έκανε wing Chun
εγώ έχω κάνει ένα μόλις μάθημα με έναν wing-chun-α (αλλά δε ξέρω σε τι επίπεδο ήταν, ήταν όμως γυμνασμένο παιδί φετόνι και δυνατός, όσο κάναμε τεχνικές έκλαψαν λίγο οι αρθρώσεις μου μέχρι να συνηθίσει να κοντρολλάρει τη δύναμη του) που ήθελε να δοκιμάσει και σε 'μας αν και τελικά δεν έμεινε
μου έλεγε ότι στο γυμναστήριο του δεν έκαναν πολύ sparring και καθόλου θα έλεγα εγώ, γιατί παρά τη δύναμή του στο μεταξύ μας sparring τα χτυπήματά του δε με απασχόλησαν ιδιαίτερα και τον άρπαξα εύκολα σε λαβές κάνα δυο φορές (και χάρηκα κι εγώ να κάνω πράγματα σε κάποιον που δε τα περιμένει ώστε να τα αποφύγει
)
γενικά το μη sparring είναι πρόβλημα (και στη δική μου τέχνη σε πολλά dojo ανά τον κόσμο από όσο ξέρω δεν κάνουν ή κάνουν ελάχιστα) και για αυτό τα μαχητικά σπορ βγάζουν καλύτερους ξυλάδες
γάντια-ξεγάντια, ρινκ-ξερινγκ, κανόνες ή όχι το να συναγωνίζεσαι άλλους διαρκώς σου δίνει μια καλή εξομοίωση του πραγματικού ξύλου, τρως, δίνεις , μαζεύεις xp άρα τελικά τα πράγματα είναι πιο ρεαλιστικά και ας θεωρείται μια παραδοσιακή τέχνη πιο ρεαλιστική στη θεωρία.
αυτοί που την εφήυραν (τη παραδοσιακή) τη δοκίμαζαν και ρεαλιστικά σε κάνα πόλεμο ή όταν έπαιζαν με άλλους αντίστοιχους γινόταν σκοτωμός δε χτυπούσαν αέρα με φόντο το ηλιοβασίλεμα ούτε έκαναν cosplay
καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς
) 