- 26 Νοέμ 2016, 22:54 #331444 Όπως επίσης οι λαοί δε νομίζω να επέλεξαν τον Πινοσέτ η οποιονδήποτε αμερικανοκινητο δικτάτορα της περιοχής. Νομίζω σε μια τόσο.... fucked up γειτονιά όπως η Λατινική Αμερική ειναι μάταιο να ψάχνεις για ήρωες η κακούς.

- 26 Νοέμ 2016, 22:55 #331445 Fucked up ομως δεν γινεται καμια γειτονια στα καλα του καθουμενου... φαυλος κυκλος οι συζητησεις που ξεκινατε χωρις κανενα νοημα. ;)

- 26 Νοέμ 2016, 23:00 #331447 https://en.wikipedia.org/wiki/Alina_Fern%C3%A1ndez

the daughter of Fidel Castro and Natalia Revuelta Clews

Άμπερ αλέρτ . Αγνοείται εισαγγελέας.

- 26 Νοέμ 2016, 23:08 #331449 Πόσο γαμάτο μπορεί να είναι το ότι τα ίδια άτομα που 10 μέρες πριν γιόρταζαν την πτώση της χούντας σήμερα τιμούν το θάνατο ενός άλλου δικτάτορα;

Κάποιοι χέλπφουλ λύγκες

https://en.wikipedia.org/wiki/Human_rights_in_Cuba
Εκτελέσεις, πολιτικοί κρατούμενοι, στρατόπεδα εργασίας, λογοκρισία...
Βενσερέμος;

Κι ένα πολύ γαμάτο
https://www.washingtonpost.com/news/wor ... -be-right/

Υποδειγματικός τρόπος αντιμετώπισης διαμαρτυρίας χωρίς να σκιστεί μισό καλσόν...


Να δω ΕΛ κυβέρνηση να τα κάνει σε μια επέτειο πολυτεχνείου (για να σώσει τη δημόσια περιουσία από τον ετήσιο βανδαλισμό της)...

Το εμπάργκο ήταν απαράδεκτο αλλά μην ξεχνάμε από τι προήλθε.


Συμφωνώ ότι μετά το '89 (τυπικά) ήταν τελείως άκυρο.

Τελικά τι έγινε ρε παιδιά είμαστε κατά της χούντας ή όχι;




ΥΓ: Πιστεύω ότι αρκετοί Κουβανοί που έφαγαν στη μάπα όλη τους τη ζωή ένα εμπάργκο επειδή ο κομαντάντε ήθελε να πουλήσει μαγκιά στις ΗΠΑ (βάζοντας στη μπάντα 1 δις για τα γεράματα), θα ένιωθαν παράξενα αν μάθαιναν ότι οι Έλληνες που λάδωσαν το άντερο τους από όλες τις πάντες επί δεκαετίες, σήμερα θρηνούν...

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 26 Νοέμ 2016, 23:19 #331451 Παιζει καμιά διαμαρτυρία στην Αβάνα για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων? Κάποιος που να γνωρίζει, να μας ενημερώσει σε 2 γραμμές

== ==

☢ ☢ ☢

- 26 Νοέμ 2016, 23:34 #331453 To μαγαζι ειχε 60 χρονια τωρα τους καλυτερους δασκαλους στην εξουδετερωση διαμαρτυριων... KGBίτες ολων των χωρών ενωθείτε!

- 27 Νοέμ 2016, 00:10 #331457 Αυτή την ωρα έχει πολυ ωραίο ντοκυμαντέρ στην ΕΡΤ2 "αναζητώντας τον Φιντέλ", του Ολιβερ Στόουν, το οποίο παρουσιαζει την αντιμετώπιση των αντιφρονούντων από το καθεστώς του Φιντέλ.

- 27 Νοέμ 2016, 00:28 #331462

Το εμπάργκο ήταν απαράδεκτο αλλά μην ξεχνάμε από τι προήλθε.

Τσου.
To εμπάργκο ξεκίνησε το 1960
Το 61' CIA έκανε στρατιωτική κίνηση να ανατρέψει τον Κάστρο και πήρε πούλο.
Ενώ 1 χρόνο αργότερα έγινε η εικονίτσα σου.

- 27 Νοέμ 2016, 01:36 #331479

Παιζει καμιά διαμαρτυρία στην Αβάνα για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων? Κάποιος που να γνωρίζει, να μας ενημερώσει σε 2 γραμμές

για πές, έχει ενδιαφέρον το θέμα.
Γιατί μιλάς για μια κουλτούρα, ασχέτως κομμουνισμού (macho) που δεν την λές και ανεκτική σε ομοφυλόφυλους. Τα τελευταία χρόνια πάντως υπάρχει μεγάλη στροφή, κι αυτό το ακούω και απο κουβανούς.

- 27 Νοέμ 2016, 14:39 #331598 Γίνονται κάποια πραγματακια δηλαδή, καλό είναι αυτό, να αλλάζει λίγο η ομοφοβική κουλτούρα.

== ==

☢ ☢ ☢

- 27 Νοέμ 2016, 17:23 #331679 +1, μην ξεχνάμε και τη λέξη maricón που είναι χαρακτηριστική της εικόνας που είχε ως κοινωνία για τους γκέυ

Μιας και μιλάγαμε για την Αφρική,

n October of 1975, South Africa invaded Angola at the behest of the U.S. government to overthrow the left-wing Popular Movement for the Liberation of Angola (MPLA) in the soon-to-be independent country. Without Cuban assistance, the apartheid army would have easily cruised into Luanda, crushed the MPLA, and installed a puppet government friendly to the apartheid regime.

Cuba’s intervention in Angola managed to change the course of that country and reverberate throughout Africa. By ensuring independence from the white supremacists, Angola was able to preserve its own revolution and maintain its role as a base for armed resistance groups fighting for liberation in nearby countries.

“Internationalism — the duty to help others — was at the core of the Cuban revolution,” Gleijeses writes. “For Castro’s followers, and they were legion, this was not rhetoric … By 1975, approximately 1,000 Cuban aid workers had gone to a dozen African countries, South Yemen, and North Vietnam. In 1976-77, technical assistance was extended to Jamaica and Guyana in the Western Hemisphere; to Angola, Mozambique, and Ethiopia in Africa; and to Laos in Asia. The CIA noted: ‘The Cuban technicians are primarily involved in rural development and educational and public health projects – areas in which Cuba has accumulated expertise and has experienced success at home.’” [1]

Cuban troops kept pouring into Angola throughout the rest of the year. As many as 4,000 had arrived by the end of 1975, roughly the same number as South African invaders. Unable to penetrate deeper into Angolan territory, and facing a barrage of negative criticism after international media discovered SADF troops, rather than mercenaries, were behind the invasion, the South African advance ended.

The impact of the Cuban victory resonated far beyond the battlefield. More important than the strategic gain, the victory of black Cuban and Angolan troops against the whites of the South African racist army shattered the illusion of white invincibility.

quoτάρισα πολύ αποσπασματικά κάποια ενδεικτικά εδάφια, γιατί ειδικά τα σχόλια το κύριου Χρήστου Λάππα περί Αφρικής είναι αν μη τι άλλο εξοργιστικά ανακριβή δείγμα των αγκυλώσεων του.

Για την Λατινική Αμερική δε, που κάποιοι ξεχνούν τι έχει περάσει σαν ήπειρος και τί καλά της προσέφερε ο καπιταλισμός, ενα απ τα καλύτερα βιβλία για ανάγνωση είναι του μεγάλου Γκαλεάνο

https://en.wikipedia.org/wiki/Open_Vein ... in_America

- 27 Νοέμ 2016, 17:56 #331687 Αναφορικά με τον Κάστρο και τους ομοφυλόφιλους:

Για τον Φιντέλ Κάστρο και το καθεστώς του

Γουσέτης Διονύσης



Ο Φιντέλ Κάστρο πέθανε μόλις προχτές Παρασκευή. Αμέσως, σαν έτοιμοι από καιρό, οι λιβανωτοί έφτασαν στον ουρανό. Και καλά να τους ακούς από τους αριστερούς που δεν έχουν και σε μεγάλη υπόληψη τις «αστικές αξίες» ή από πολιτικούς αρχηγούς που δεν θέλουν να δημιουργήσουν ρήξεις με μια χώρα για χάρη μιας εχθρικής δήλωσης. Οι Υπόλοιποι όμως; Τα ΜΜΕ; Οι δημοσιογράφοι; Οι αρθρογράφοι (με τιμητική εξαίρεση τον Πέτρο Παπασαραντόπουλο);

Γιατί στα φλύαρα κείμενα τους παρέλειψαν θεμελιώδη χαρακτηριστικά του καθεστώτος του Φιντέλ;

- Παρέλειψαν, ας πούμε, την επινίκια «Δίκη της Νυρεμβέργης» όσων στελεχών του καθεστώτος Μπατίστα δεν μπορέσαν να ξεφύγουν. Με μια μικρή διαφορά από τη «Νυρεμβέργη»: Δικαστές, εισαγγελείς, υπεράσπιση και εκτελεστές ήσαν οι ίδιοι οι επαναστάτες.

- Παρέλειψαν να αναφερθούν στο νεποτισμό και στην εξουσία που μεταβιβάζεται μεταξύ αδερφών χωρίς άλλη διαδικασία, κάτι σαν κληρονομικό δικαίωμα.

- Παρέλειψαν να αναφερθούν στις αντιδράσεις ακόμα και κομμουνιστών, όπως ο Ιταλός Πιέτρο Ινγκράο και ο Πορτογάλος Νομπελίστας Ζοζέ Σαραμάγκου στις κτηνωδίες του καθεστώτος. Άλλοι γνωστοί Αριστεροί, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Εμάνουελ Βάλερσταϊν, ο Έντουαρντ Σαίντ, ο Άριελ Ντόρφμαν η Ναόμι Κλάιν (ο Τσίπρας ξέχασε να τη λιβανίσει τούτη τη φορά) σε κοινή τους ανακοίνωση «Καταδικάζου[ν] τις συλλήψεις πολλών αντιφρονούντων της κουβανικής κυβέρνησης λόγω των μη βίαιων πολιτικών δραστηριοτήτων τους και τις προκλητικά βαριές ποινές φυλάκισης - ορισμένες έφθασαν και τα 28 χρόνια - που τους επιβλήθηκαν ύστερα από μη δίκαιες δίκες» (ΑΥΓΗ 4/5/2003).

- Κυρίως παρέλειψαν να αναφερθούν στο καθεστώς εξαθλίωσης που υποχρέωσε τον Φιντέλ Κάστρο να κάνει φιλελεύθερες μετρρυθμίσεις και τον αδελφό του να έρθει σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ

Δεν μπορώ να κάνω συστηματική καταγραφή των αθλιοτήτων του καθεστώτος Κάστρο. Παραθέτω όμως ένα άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού περιοδικό City Uncovered, τεύχος 67, Απρίλιος 2010. Εκεί, ο αναγνώστης θα διαβάσει για τα κατορθώματα ενός σημαντικότατου και πασίγνωστου στελέχους του καθεστώτος, στην ομοφοβική δίωξη και όχι μόνο. Το όνομά του δεν το αποκαλύπτω παρά στη μέση του άρθρου, διότι αποτελεί όντως μια μεγάλη έκπληξη για όσους αρκούνται στα λιβανιστήρια.

*

Ο βασιλιάς απέθανε για ζει;

Με την επικράτηση της επανάστασης στην Κούβα, επικράτησε και η σταλινική αντίληψη ότι η ομοφυλοφιλία είναι παραπροϊόν του παρακμάζοντος καπιταλισμού. Ο διευθυντής του τομέα εκπαίδευσης των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κούβας, όπως μας πληροφορεί ο . Βαλλιανάτος, παρουσιάζει την άνοιξη του 1960 στον Φιντέλ Κάστρο το «Γενικό Σχέδιο Φυλακών». O ίδιος διευθυντής διατάζει τη σύλληψη και φυλάκιση των “acusados ser afeminados y vagos”, των ομοφυλόφιλων, δηλαδή, γνωστών καλλιτεχνών, συγγραφέων κ.λπ., αλλά και αγνώστων, ακόμη και αυτών που αγωνίστηκαν στο πλευρό της Επανάστασης. O γκέι Κουβανός συγγραφέας Ρεϊνάλντο Αρένας αναφέρει σχετικά με τα πρώτα χρόνια της κουβανικής Επανάστασης: «Το στρίμωγμα άρχισε στα σοβαρά. Η φρίκη και η ασχήμια μέρα με τη μέρα αυξανόταν. Αλλά η καταπίεση λειτούργησε σαν ερέθισμα και το σεξ έγινε τρόπος αντίστασης, όπλο ενάντια στο καθεστώς». «Περιττό να σας πω, ότι η Επανάσταση δεν έγινε για όλους…», προσέθεσε λίγο πριν τον συλλάβουν. Ο Αρένας κατέφυγε στις ΗΠΑ, αφού υποχρεώθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς να απαρνηθεί δημόσια όλα τα γραφτά του. Πέθανε από AIDS στη Ν. Υόρκη.

Στις 23 Φεβρουαρίου 1961, ο παραπάνω διευθυντής αναλαμβάνει καθήκοντα υπουργού Βιομηχανίας. O Φιντέλ συμφωνεί με την πρότασή του για το άνοιγμα τριών ακόμη στρατοπέδων συγκέντρωσης. Σε ένα από αυτά, το Nueva Vida, στο Palos, θα συγκεντρώσουν 500 ανήλικους, έως και μωρά, παιδιά των αντιφρονούντων που είχαν ήδη εκτελεστεί. Επιζήσαντες μαρτυρούν για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα, για τα κελιά παραδειγματισμού, γνωστά ως “tostadoras”, τα “gavetas”, κελιά παραδειγματισμού φάρδους 1 μέτρου και ύψους 1,80, ή τα 5 επί 5, όπου σε 22 αιώρες στοιβάζονται 44 κρατούμενοι.

Είναι ο ίδιος που θα επεξεργαστεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια τον Κανονισμό των Φυλακών και θα καθορίσει επακριβώς τη λίστα βασανιστηρίων. Αυτός και μόνο θα υπογράφει τις χωρίς δίκη θανατικές εκτελέσεις... έως το 1962, οπότε οι ευθύνες περνούν σε χέρια άλλων, των οποίων ηγείται ο Pαούλ Kάστρο, αδελφός του Φιντέλ και σημερινός πρόεδρος της Κούβας.

Ποιος είναι αυτός ο περιβόητος διευθυντής και αργότερα υπουργός βιομηχανίας; Είναι ο κομαντάντε Eρνέστο (Tσε) Γκεβάρα. Ο άνθρωπος-θρύλος, που το πορτραίτο του φιγουράρει σε σπίτια, σε δωμάτια κοριτσιών, σε μπλουζάκια, αναπτήρες και άλλα αντικείμενα που πουλιούνται στους τουρίστες και που λατρεύεται από πολλούς ως κοσμικός «άγιος». Αργότερα, το 1965, όταν ο Τσε πολεμούσε στο Κονγκό, ο συγγραφέας Άλεν Γκίνσμπεργκ επισκέπτεται την Kούβα και βρήκε 45.000 έγκλειστους ομοφυλόφιλους.

Την αντιστροφή αυτής της φρικτής κατάστασης, η μοίρα θέλησε να την ξεκινήσει η γυναίκα του Ραούλ Κάστρο Βίλμα Εσπίν (1930-2007), ιδρύτρια της Ομοσπονδίας Γυναικών της Κούβας και διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης στην Αβάνα και να τη συνεχίσει η κόρη του Μαριέλα Κάστρο Εσπίν. Η 47χρονη Μαριέλα διεξάγει αγώνα εναντίον της ομοφοβίας και υπέρ της αναγνώρισης όλων των σεξουαλικών μειονοτήτων. Ο αγώνας αυτός προσκρούει όχι μόνο στις κομμουνιστικές ιδεοληψίες του καθεστώτος, αλλά και στις αγκυλώσεις της κουβανέζικης κοινωνίας. Γι’ αυτό η Μαριέλα προχωράει με προσεκτικά βήματα. Έχει προτείνει την τροποποίηση του Οικογενειακού Κώδικα «προκειμένου να εγγυηθούμε τον σεβασμό προς τον ελεύθερο σεξουαλικό προσανατολισμό και τους ομοφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους, τους τρανσέξουαλ και τους τραβεστί». Όμως δεν επιμένει υπέρ της νομιμοποίησης του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων «για να μη σοκάρω τους θρησκευόμενους. Προτείνουμε μια συναινετική ένωση που θα εγγυάται τα ίδια δικαιώματα σε όλους. Δεν θέλω να έρθω σε αντίθεση με την Καθολική Εκκλησία, έχω πολύ καλούς φίλους στον θρησκευτικό κόσμο και πιστεύω ότι μπορούμε να βρούμε κοινά σημεία», δηλώνει με γλώσσα διπλωματική.

Η πρώτη εγχείρηση αλλαγής φύλου πραγματοποιήθηκε στην Κούβα το 1988, διαβάζουμε σε ρεπορτάζ του ΒΗΜΑτος (27/9/2009). Αυτές οι χειρουργικές επεμβάσεις, που διακόπηκαν για περισσότερα από 20 χρόνια λόγω της αντίθεσης διαφόρων τμημάτων της κοινωνίας μεταξύ των οποίων οι Εκκλησίες, αναμένεται να αρχίσουν ξανά να πραγματοποιούνται σύντομα υπό τον έλεγχο της Επιτροπής για την Ολοκληρωμένη Φροντίδα των Τρανσέξουαλ στην οποία προεδρεύει η Μαριέλα Κάστρο.

Το φάντασμα λοιπόν του ομοφοβικού Τσε απέθανε για ζει; «Αν ζούσε σήμερα ο Τσε, θα στήριζε τον αγώνα μας», απαντάει η Μαριέλα στον δημοσιογράφο και gay ακτιβιστή Βίκτορ Ούγκο Ρόμπλες, τον άνθρωπο που έφτιαξε το ντοκυμαντέρ «El Che de los Gays». Είναι φανερά διπλωματική και αυτή η απάντηση. Η Μαριέλα χρειάζεται να τα έχει καλά με το καθεστώς και τον πρόεδρο πατέρα της, ο οποίος αρνείται να της μιλήσει για τις προθέσεις του, διότι «ξέρει πως δίνω συνεντεύξεις». Εγώ όμως φοβάμαι ότι τα κόκαλα του Τσε θα τρίζουν. Άνθρωπος που δίνει τη ζωή του για τις πεποιθήσεις του, δεν αλλάζει εύκολα πεποιθήσεις.


Ο Τσε ως φετίχ σε πολλών ειδών εμπορεύματα

Πηγή: http://marketnews.gr/article/458607/gia ... hestws-tou

- 27 Νοέμ 2016, 18:19 #331700

Η απορία μου πάντως για την Κούβα είναι άλλη.
Τώρα που ο κομαντάντε μας άφησε, θα τεθεί θέμα εκλογών ή θα συνεχίσει τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα ο αδελφός του μετά ο μπατζανάκης του, μετά το παιδί του, μετά το ανήψι του κ.ο.κ;

#tampakiera
#venceremos

Οίκος Castro = Οίκος Κim

Αν ήθελε εκλογές δεν θα έβαζε τον αδερφό του.

Ι need a six month vacation, twice a year.

- 27 Νοέμ 2016, 21:36 #331781 Eπιτέλους τερμάτισε τοπικ

== ==

☢ ☢ ☢

- 27 Νοέμ 2016, 21:51 #331789

Η απορία μου πάντως για την Κούβα είναι άλλη.
Τώρα που ο κομαντάντε μας άφησε, θα τεθεί θέμα εκλογών ή θα συνεχίσει τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα ο αδελφός του μετά ο μπατζανάκης του, μετά το παιδί του, μετά το ανήψι του κ.ο.κ;

#tampakiera
#venceremos

Οίκος Castro = Οίκος Κim

Αν ήθελε εκλογές δεν θα έβαζε τον αδερφό του.

Δεν νομίζω να αρνείται κανείς ότι ο Κάστρο ήταν δικτάτορας.

That said, το καθεστώς του έχει καταφέρει πολλά θετικά για τους Κουβανούς (ελπίζω να μην αρνούμαστε τα επιτεύγματα στο επίπεδο της υγείας, εκπαίδευσης, κτλ) και διεθνώς.

Αν έπρεπε να τον κατατάξω σε μία σειρά μεταξύ των δικτατόρων, θα τον έβαζα σαφώς καλύτερο από πχ τον Πινοσέτ, αλλά σαφέστατα ο μόνος λόγος που θα ήθελα να μένω στην Κούβα του Κάστρο θα ήταν το να είχα μεγαλώσει στην Κούβα του Μπατίστα...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>