- 06 Οκτ 2015, 17:27
#169538
nass έγραψε:Οχι seismic, δεν είπες για "εφευρέτες", είπες για επιστήμονες και έρευνα:
β) Χρησιμοποίησα το ίντερνετ για πρώτη φορά σαν χώρο ανταλλαγής επιστημονικών ερευνητικών απόψεων.
κάτι (να χρησιμοποιώ το ίντερνετ για χώρο ανταλλαγής επιστημονικών ερευνητικών απόψεων) που το έκανα εγώ προσωπικά και εκατομμύρια άλλοι (πχ. Usenet και παλιότερα μέσω e-Mai lists) προ 20-25ετίας τουλάχιστον.
Αλλά ακόμα και για εφευρέτες αν μιλάς, έχεις ακουστά τον Linus Torvalds, ξέρεις ποιά είναι η εφεύρεσή του και πως έγινε αυτό που είναι σήμερα ? Από το 1991 ?
Αρα πάρτο αλλιώς ως προς αυτό, θα βρεις, ξεκαβάλα...
Οσο για τις ατάκτως εριμμένες φωτογραφίες από το σεισμό της Κεφαλονιάς, δε νομίζω ότι εμπίπτουν όλες στο "ροπές στους κόμβους που σπάνε τη δοκό" πχ. στην τελευταία φωτό ακριβώς πάνω στο "inkefalonia" έχει μια κολώνα κομμένη στη μέση της δηλ. όχι σε κόμβο και επίσης δεν ξέρουμε αν αυτά τα κτίρια είναι "μοντέρνα" (πχ. στη 2η φωτο πρέπει να είναι του 1960) αλλά μια και δεν ξέρω τίποτα από στατική, τα δέχομαι και σε ευχαριστώ για την πληροφορία.
Τέλος πάντων, αυτό που διάβασα τελείως επιεικώς δεν θα πέρναγε ως paper όχι σε journal ούτε για poster σε συνέδριο πληροφορικής
αλλά για επιστήμη πολιτικών μηχανικών δεν έχω άποψη.
Στο τέλος τα είπες όλα!
Για να μάθετε
Όταν μιλάμε για σεισμική «ενέργεια», δεν είναι ένας δείκτης που μπορούμε να υπολογίσουμε, αλλά ένας όρος που περιγράψει την συμπεριφορά του φέροντα η οποία μπορεί να αναλυθεί με μαθηματικές εξισώσεις ισορροπίας. Η συμπεριφορά της δομής κατά τη διάρκεια ενός σεισμού είναι βασικά μια οριζόντια μετατόπιση (ας ξεχάσουμε για μια
στιγμή οποιαδήποτε κατακόρυφη συνιστώσα) που επαναλαμβάνεται μερικές φορές.
Άν η μετατόπιση είναι αρκετά μικρή για να κρατήσει όλα τα μέλη της δομής εντός της ελαστικής περιοχής, η ενέργεια που δημιουργείται, είναι ενέργεια που αποθηκεύεται στη δομή και εκτονώνεται μετά για να επαναφέρει την δομή στην αρχική της μορφή. Ένα παράδειγμα είναι το ελατήριο.
Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει το ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την
εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.
Με λίγα λόγια, όλη η επιτάχυνση του σεισμού μετατρέπεται σε αποθηκευμένη ενέργεια στην δομή.Όσο η μετατόπιση κρατά κάθε τμήμα οποιουδήποτε μέλους
εντός ελαστικής περιοχής, όλη η ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στη δομή θα κυκλοφορήσει στο τέλος του κύκλου, προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Εάν η σεισμική ενέργεια (που μετράται από την επιτάχυνση εδάφους) είναι πάρα πολύ μεγάλη, θα παράγει υπερβολικά μεγάλες μετατοπίσεις που θα προκαλέσουν μια πολύ υψηλή
καμπυλότητα στα κατακόρυφα και οριζόντια στοιχεία. Αν η καμπυλότητα είναι πολύ υψηλή, αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή των τμημάτων των στηλών και των δοκών θα είναι πολύ πάνω από την ελαστική περιοχή (Θλιπτική παραμόρφωση σκυροδέματος πάνω από το 0,35% και τάσεις των ινών του οπλισμού πάνω από το 0,2 %).
Όταν η περιστροφή περάσει πάνω από αυτό το όριο ελαστικότητας, η δομή αρχίζει να «διαλύει την αποθήκευση της ενέργειας «μέσω πλαστικής μετατόπισης, το οποίο σημαίνει ότι τα τμήματα θα έχουν μια υπολειμματική μετατόπιση που δεν θα είναι σε θέση να ανακτηθεί (ενώ στην ελαστική περιοχή όλες οι μετατοπίσεις ανακτούνται).
Βασικά ο σχεδιασμός της αντοχής ενός σημερινού κτιρίου περιορίζετε στα όρια του ελαστικού φάσματος σχεδιασμού, και μετά περνά στις προεπιλεγμένες πλαστικές περιοχές, οι οποίες είναι προεπιλεγμένες περιοχές αστοχίας, (συνήθως είναι τα άκρα των δοκών) ώστε να μην καταρρεύσει η δομή. (Η δομή καταρρέει όταν αστοχήσουν τα υποστυλώματα με λοξό
/ σχήμα αστοχίας) Αν τα τμήματα που βιώνουν τις πλαστικές παραμορφώσεις, ξεπερνούν το όριο του σημείου θραύσης, και είναι και πάρα πολλές πάνω στην δομή, η δομή θα καταρρεύσει.