- 25 Ιαν 2018, 12:35
#478030
Τρομακτικά πράγματα διαβάζω εδώ μέσα πάντως, ένθεν κακείθεν...
Οι περισσότεροι με τρομάζετε με εντελώς διαφορετικούς τρόπους. Έχω που έχω τα άγχη και τα θέματά μου με το θέμα των παιδιών, μπαίνω κι εδώ μέσα και μου κάνετε την καρδιά περιβόλι...
Έχω την εντύπωση πως αν έρθει ποτέ η ώρα να γίνω πατέρας, θα είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα.
Για την ιστορία, στο γυμνάσιο κάποτε η καθηγήτρια φώναζε φωναχτά τους βαθμούς στο μάθημα και ζητούσε και να τους σχολιάσουμε....
-HF, Ηλιάδα πρόχειρο διαγώνισμα, βαθμός 14, τι έχεις να πεις;
-Σας ευχαριστώ πολύ κυρία.
-Είσαι ευχαριστημένος με τον βαθμό σου λοιπόν;
-Πάρα πολύ!
-Α πάρα πολύ; Πώς έτσι; Θεωρείς αντίστοιχο τον βαθμό με αυτό που έχεις στόχο;
-Ασφαλώς!
-Α αλήθεια; Για εξήγησέ μας λοιπόν!
-Δεν είχα διαβάσει τίποτε απολύτως. Δεδομένου αυτού, νομίζω πως ο βαθμός είναι πολύ καλύτερος από ό,τι περίμενα και σας ευχαριστώ ξανά.
Περιττό να πω πως οι περισσότεροι μέσα στην αίθουσα ήταν έτοιμοι να σκάσουν στα γέλια, ενώ η καθηγήτρια έγινε έξω φρενών και με έστειλε (κλασικά...) στον διευθυντή για αναίδεια.
Όταν εξήγησα το περιστατικό, κόντευε κι αυτός να βάλει τα γέλια, αλλά συγκρατήθηκε.
Για όλη την χρονιά, με καθήλωσε σε βαθμούς κοντά στο 16-17 στα αρχαία, παρόλο που έγραφα παραπάνω, πάντα με ελάχιστο διάβασμα γιατί απλώς δεν μου άρεσαν αυτά τα μαθήματα. Το ενοχλητικό ήταν πως βγήκα και αριστούχος στο τέλος, χωρίς να το προσπαθώ κιόλας.
Τι θέλω να πω; Πως ακόμη και σε ένα παιδί γυμνασίου, τέτοια συμπεριφορά δεν προσφέρει τίποτε και συνήθως μπορεί να έχει και αντίθετα αποτελέσματα. Σε ένα παιδάκι δημοτικού, είναι απλά απαράδεκτη, γιατί δεν έχει τρόπο αντίδρασης ακόμη και θα νιώσει απαίσια.
Σε κάθε περίπτωση, είναι εντελώς λάθος και δεν θα ήθελα να την υποστεί το παιδί μου. Υπάρχουν άλλοι τρόποι να διορθωθεί από τον δημόσιο εξευτελισμό.