- 03 Φεβ 2015, 22:11
#72705
EDDIE_147 έγραψε:kacey έγραψε:Τι μας λες ρε μεγαλε που θα μας πεις τι θα κανουμε ΚΑΙ με την ακινητη περιουσια μας...και θα το ονομασεις "κινητρο για επενδυσεις". ακου ρε πστ μου κατι ατομα.
Τεχνικά αυτή είναι η σωστή περιγραφή (κίνητρο για επενδύσεις).
Η ακίνητη και κινητή περιουσία που δεν κινείται με οποιοδήποτε τρόπο (ενοικίαση ακινήτου, επένδυση ρευστού) είναι χρήμα που κάθεται --> θάνατος.
Γενικά το χειρότερο πράγμα για μια οικονομία είναι να μην κινείται το χρήμα.
Όπως έγινε το 2011 όπου κατέρρευσε το σύμπαν.
Πχ αν για κάποιο λόγο σταματήσουμε να καταναλώνουμε οτιδήποτε, το επόμενο δευτερόλεπτο θα ακουστεί ένα μεγάλο ΜΠΑΜ. 
(for real όμως)
Πολύ σωστά και πολύ λογικά όλα αυτά που γράφεις,
αλλά για να δουλέψει πρέπει να υπάρχει κάτι πέρα από τη σημερινή κατάσταση.
Επένδυση ρευστού; :dizzy:
Σήμερα; :dizzy:
Αν έχεις μείνει με ακίνητη περιουσία στο Ε9,
ΔΕΝ μπορείς να πουλήσεις, μπορείς μόνο να σκοτώσεις.
Είναι σχεδόν αδύνατο να το νοικιάσεις, αλλά ακόμα και να το καταφέρεις πέρα από το μικρό ενοίκιο δεν είσαι σίγουρος οτι θα εισπράττεις.
Ούτε δάνειο δεν μπορείς να πάρεις με προσημείωση!
Πρακτικά κάθεσαι και το καμαρώνεις...
Δε λέμε να επιστρέψουν οι φούσκες του 2004 στις τιμές των ακινήτων, αλλά δε μπορεί κάποιος πχ να δώσει μαγαζί σε τιμή καινούργιου Accent όταν το αγόρασε σε τιμή S-Class.
Μου έχει ξεμείνει το παλιό φοιτητόσπιτο στην Καλαμαριά, 70τμ σε πολύ καλό σημείο με πυλωτή, κατασκευή 1980, αφού την επόμενη του γάμου μπήκαμε σε καινούργιο, χορηγία του πεθερούλη.
Δεν μπορώ να το πουλήσω, στην ίδια οικοδομή μάλιστα έχει 2 πωλητήρια εδώ και χρόνια.
Οπότε είτε το σκοτώνω, είτε το καμαρώνω, είτε το νοικιάζω.
Να το σκοτώσω δεν πρόκειται, και δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα. Πρόκειται για σπίτι που μου αγόρασαν οι γονείς. Πχ τη C5 αύριο το πρωί μπορώ να τη σκοτώσω για 3000ε, εγώ την αγόρασα, εγώ την σκοτώνω. Δεν μπορώ να κάνω το ίδιο με το σπίτι, αφού θυμάμαι με τί θυσίες αποκτήθηκε το 91.
Για να το νοικιάσω πρέπει πρώτα:
- Να αδειάσω το -πλήρως εξοπλισμένο- σπίτι,
- Να πληρώσω μεταφορική ή/και φύλαξη για ένα μέρος από τα πράγματα (τα υπόλοιπα τα χαρίζουμε),
- Να ρίξω ένα διχίλιαρο για επισκευές και ένα βάψιμο.
Υπολογίστε 3 χιλιάδες με το καλημέρα, που βγαίνουν από την τσέπη άμεσα.
Όταν βρώ να το νοικιάσω, θα πιάσει στην καλύτερη 200-250ε όταν τις καλές εποχές νοικιαζόταν 500-550ε.
Από αυτά,
ΑΝ τα παίρνω κανονικά, ένα μέρος θα πάει στο συνέταιρό μου (Ελ δημόσιο) που θα με φορολογήσει άσχετα αν πληρώθηκα ή όχι, ένα μέρος στη φορολογία του και κάτι θα επιστρέψει ως "κέρδος", θα κάνω "απόσβεση" σε καμιά διετία αν όλα πάνε καλά.
Και επιμένω στην πληρωμή των ενοικίων, καθώς έχω πολλές περιπτώσεις γύρω μου από κόσμο που έχει καεί από ενοικιαστή. Συν τοις άλλοις, κάθε μέρα κυνηγάω φέσια για τις δουλειές μου, δεν μπορώ να κυνηγάω και έναν ακόμα.
Αποτέλεσμα:
Το σπίτι κάθεται κλειστό, πληρώνω ρεύμα/νερό/κοινόχρηστα και υπάρχει πρακτικά,
- είτε για να μένουν οι γονείς μου 2 φορές το χρόνο που έρχονται Θεσσαλονίκη,
- είτε για να φιλογενήσω κάποιον φίλο για άλλες 2-3 ημέρες το χρόνο.
Ο μόνος τρόπος που το "αξιοποιώ" είναι για ένα κατούρημα και παρκάρισμα του αυτοκινήτου από και πρός το αεροδρόμιο άλλες 3 φορές το χρόνο.
Οπότε μην την πέφτετε στον Κacey έτσι άκριτα.
Καλές οι αρχές της πολιτικής οικονομίας, καλά τα γκουγκλαρίσματα για το αναλογικό των φόρων βάση συντάγματος, αλλά ο καμένος και δίκαια σκασμένος δεν έχει πολλές λεπτότητες.
Είναι σα να κάθομαι σε φανάρι με τη δίλιτρη C5 αξίας 3000ε και να προσπαθεί ο δίπλα να με πείσει για την αναγκαιότητα του φόρου πολυτελείας και των 8800ε του τεκμηρίου ενώ περνάει μπροστά μας χαμογελαστός κάτοχος Ε200 των 50000ε που δίνει 300ε αντί για 1100ε ενοίκιο στο Ελ δημόσιο...
1994-2009: Citroen ZX 1.6 ->872.000km ,2005: Citroen C4 1.4 ->123.000km, 2009: Citroen C5 2.0 ->261.000km
