- 30 Ιαν 2021, 23:19
#689516
axel12p έγραψε:Πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση!
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος αντιμετώπισης πέραν του χειρουργικού; Δεν υπάρχει πιθανότητα το πρόβλημα να διορθωθεί με την ολοκλήρωση της ανάπτυξης του εφήβου;
Από τι ηλικία και μετά εντοπίζεται το πρόβλημα; Γιατί έχω την εντύπωση ότι τα περισσότερα παιδάκια έχουν στην αρχή τα γόνατα προς τα μέσα. Από ποια ηλικία και μετά, θα πρέπει δηλαδή ο γονιός να ανησυχεί;
Θεωρείται κοινό και εύκολο χειρουργείο; Ρωτάω, γιατί έχω την εντύπωση ότι οι περισσότεροι γονείς θα δίσταζαν να βάλουν το παιδί τους να κάνει δύο χειρουργεία, αν το πρόβλημα είναι κυρίως αισθητικό και λειτουργικό. Όπως και να το κάνεις, ένα χειρουργείο πάντα προκαλεί κάποιο φόβο. 
ευχαριστώ πολύ.
Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος άλλον τρόπος αντιμετώπισης με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας, και αυτό γιατί το κόκκαλο μεγαλώνει ανομοιόμορφα στην έσω και στην έξω πλευρά κάθε γόνατος. Επομένως αυτό που κάνουν οι πλάκες είναι να φρενάρουν την ανάπτυξη από τη μία πλευρά ώστε να περνά ο άξονας φόρτισης από τη μέση του γόνατος.
Συνήθως τα μικρά παιδιά έχουν ραιβά γόνατα έως την ηλικία των 2 ετών (σχήμα Ο, σαν των ποδοσφαιριστών), από εκεί κ πέρα μεγαλώνοντας ίσως αναπτύξουν βλαισά γόνατα σαν Χ που αν είναι συμμετρικό είναι φυσιολογικό έως και τα 7 έτη κ έκτοτε με συχνή παρακολούθηση έως τα 10-11 έτη. Αν επιμένει από την ηλικία αυτή και μετά, καλό είναι να χειρουργηθεί. Το χειρουργείο είναι μικρό, αλλά αρκετα τεχνικό, δλδ η κάθε πλάκα συνήθως είναι σαν 8 και έχει μια βίδα πάνω και μία κάτω. Ο γιατρός πρέπει να περάσει τις βίδες παράλληλα και σωστά στο γόνατο για να έχει ομοιόμορφη επιβράδυνση της ανάπτυξης χωρίς να πέσει μέσα στη γραμμή που μεγαλώνει το οστό (μετάφυση) αλλά να είναι εκατέρωθεν. Οι πλάκες είναι μικρές, δλδ η τομή είναι περίπου 3-4 εκ. κάθε φορά.
Το πρόβλημα αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από την ηλικία των 10-11 ετών και να θεωρηθεί ως μη αναστρέψιμο. Στα κορίτσια η ανάπτυξη του οστού σταματά περί τα 13-14 έτη και στα αγόρια στα 15-16. Επομένως αν είναι να διορθωθεί κάτι, πρέπει να γίνει πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη.
Και οι 3 πλάκες στο παραπάνω περιστατικό περάστηκαν στο ίδιο χειρουργείο, κάτι λιγότερο από 1 ώρα αν θυμάμαι καλά στο συγκεκριμένο χειρουργείο. Το καταννοώ για τον φόβο, αλλά το καλό για το παιδί είναι απίστευτα μεγάλο.
Οι πλάκες αυτές πρέπει να βγουν πάλι. Βλέποντας τη διόρθωση και την ηλικία, πρέπει να τις βγάλεις την κατάλληλη στιγμή. Δλδ εδώ ο νέος είναι 13μιση ετών. Άρα έχει ακόμη περίπου 2-2,5 έτη ανάπτυξης που μπορεί να επιδυνώσουν το αποτέλεσμα. Επομένως πρέπει να γίνεται έλεγχος συχνά και να φτάσουμε σε μία εσκεμμένη μικρή υπερδιόρθωση, ώστε αν βγουν πχ στα 14μιση έτη, να υπολογίσουμε κ την περαιτέρω ανάπτυξη ώστε να ισοφαρίσει στο τέλος το αποτέλεσμα (ελπίζω να έγινα κατανοητός

)
dimik έγραψε:Υποθέτω ότι η ανομοιομορφη κατανομή του βάρους στα γόνατα δημιουργεί προβλήματα στο μέλλον και όχι μόνο στα γόνατα.
< >
δημιουργεί πρόβλημα παντού, σε τένοντες, μύες, αρθρίτιδα μονοδιαμερισματική στο μέλλον και εν γένει ένα muscle imbalance.
Dodger έγραψε:Oι δύο πλάκες μπήκαν στο δεξί και η μία στο αριστερό γόνατο; Στην Ελλάδα δεν έχω ακούσει κάτι σχετικό, γνωρίζεις αν γίνεται χρόνια ή είναι κάτι καινούριο; Χρειάζεται εξειδίκευση ή το κάνει όποιος ορθοπεδικός χειρουργός "ασχολείται" με γόνατα;
ακριβώς. και αυτό γιατί ο μηχανικός με τον ανατομικό άξονα στην αριστερή κνήμη (στο κόκκαλο εκεί δλδ) ήταν πριν το χειρουργείο εντάξει κ δε χρειαζόταν διόρθωση. Απλώς στη φωτογραφία στέκεται το παιδί με τα πόδια μαζεμένα και δεν φαίνεται ίσια. Η γραμμή είναι σωστή. Χρειάζεται κάποια εμπειρία τόσο για το που θα τοποθετηθούν οι πλάκες, όσο και για το χρονικό σημείο που θα βγουν, όπως εξήγησα παραπάνω. Εγώ θα προτιμούσα κάποιον που ασχολείται όντως με τα κάτω άκρα και το έχει ξανακάνει κάποιες φορές.
Νίκος Παππάς έγραψε:@ PeterPan, εχει η συζυγος βλαισογωνια οχι τοσο βαριας μορφης σαν της φωτογραφιας αλλα εχει. Τελευταια απεκτησε και τροχαντηρίτιδα, και θυλακίτιδα του τροχαντήρα.
Υπαρχει σχεση;
Νίκο η βλαισογωνία είναι μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη? Η ορογονοθυλακίτιδα του μείζονος τροχαντήρα είναι δυστυχώς μια άτιμη πάθηση. Ενδεχομένως τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών να βοηθήσει την κατάσταση και μπορεί να γίνει 1-2 φορές. Επίσης κρυοθεραπεία, μαλάξεις, διατάσεις βοηθούν. Έχει σχέση με το muscle imbalance που προκύπτει λόγω της λανθασμένης ανατομίας. Επίσης συνήθως συνυπάρχει και το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας.
Υπάρχουν οστεοτομίες που μπορούν να βοηθήσουν ενήλικες. Ουσιαστικά κάνεις μια τομή 10 εκατοστών, τέμνεις το οστό στη μία πλευρά και βάζεις μια πλάκα αφού ανατάξεις την ανατομία και την ευθεία γραμμή. Στην περίπτωση αυτή αν θέλεις δες στο διαδίκτυο για distal femoral open wedge osteotomy. Πάλι καλό είναι να γίνει από κάποιον ορθοπαιδικό με εμπειρία. Το χειρουργείο αυτό μπορεί να γλιτώσει αργότερα από ένα χειρουργείο αλλαγής γόνατος. Αν θέλεις στείλε μου πμ.
Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going