- 06 Απρ 2018, 13:41
#500204
Σαν σήμερα, 565 χρόνια πριν, στις 06/04/1453 οθωμανικές δυνάμεις, υπό τον σουλτάνο Μωάμεθ Β αρχίζει τον αποκλεισμό της Κωνσταντινούπολης, μία πολιορκία που έμελλε να κρατήσει 53 ημέρες και να καταλήξει στην κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς και την οριστική πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ήδη πολύ πριν την μεταφορά της πρωτεύουσας της αυτοκρατορίας από των Κωνσταντίνο η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όριζε και προστάτευε τις περιοχές που σήμερα θα ονομάζαμε Ευρώπη. Τότε οι αυτοκράτορες είτε από την Ρώμη, είτε από την Κωνσταντινούπολη εξουσίαζαν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρώπης και τις περιοχές της Αφρικής και της Ασίας γύρω από τη Μεσόγειο. Σταδιακά η αυτοκρατορία συρρικνώθηκε, αλλά και άλλαξε χαρακτήρα. Επικεντρώθηκε στις περιοχές της Μ. Ασίας και Βαλκανικής και απέκτησε χαρακτήρα όχι μόνο Ελληνικό, αλλά και Χριστιανικό.
Όντας σε μία εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας περιοχή και κυριολεκτικά στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων η αυτοκρατορία από τη μία πλούτισε με τα εμπορεύματα, τις ιδέες και τους ανθρώπους που τα μετέφεραν, αλλά από την άλλη ήταν αναγκασμένη να φυλάει αυτή την τόσο πολύτιμη θέση της. Κάτι που το έκανε σε γενικές γραμμές με επιτυχία επί πολλούς αιώνες. Η Κωνσταντινούπολη, όντας αν όχι η μεγαλύτερη, σίγουρα από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου για πολλούς αιώνες ήταν το αδιαμφισβήτητο κέντρο της και μία πόλη ξακουστή σε όλο τον κόσμο για τα πλούτη και την ισχύ της. Πολλοί ήθελαν να την κατακτήσουν, ωστόσο η εξαιρετική της τοποθεσία, προστατευμένη από τρεις μεριές από θάλασσα και από την τέταρτη μεριά από πανίσχυρα τείχη σε συνδυασμό με τα πλούτη της και τις ισχυρές δυνάμεις της (κυρίως στόλο) που την προστάτευαν ταπείνωσαν άπειρους κατακτητές. Οι Άραβες δεν κατάφεραν να την κατακτήσουν, συντετριμένοι από τις ισχυρές οχειρώσεις της, το υγρό πυρ των υπερασπιστών της και το χρυσάφι των αυτοκρατόρων που αγόραζε συμμάχους. Οι Βούλγαροι, οι Αβάροι, οι Σέρβοι και πάμπολλοι κατακτητές στα περισσότερα από χίλια χρόνια της ιστορίας της γνώρισαν την ήττα μπροστά στα τείχη της.
Ωστόσο, οι καιροί άλλαξαν. Στα 1204, εν μέσω μίας περιόδου αδυναμίας και ατελείωτων ιντριγκών και προδοσιών, οι σταυροφόροι της Δ Σταυροφορίας καταλαμβάνουν την ανυπεράσπιστη πόλη και λεηλατούν τα πλούτη της. 60 χρόνια αργότερα, οι Ρωμαίοι (το όνομα Βυζαντινή αυτοκρατορία είναι με μεταγενέστερη εφεύρεση, οι ίδιοι πάντα αυτοαποκαλούνταν Ρωμαίοι - από εκεί και το Ρωμιός) ανακαταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη, βρίσκοντάς την και αυτοί ανυπεράσπιστη. Όμως, η αυτοκρατορία ήταν πλέον μία σκιά του εαυτού της και κατάφερνε να επιβιώνει βασιζόμενη στην πανέξυπνη διπλωματία της και στο ότι μπορούσε να σπέρνει διχόνοιες στους εχθρούς της.
Και αυτό όμως δεν μπορούσε να κρατήσει για πολύ. Κάπου στα 1300 οι διάδοχοι ενός Τούρκου πολεμιστή, του Οσμάν άρχισαν να επεκτείνουν το κράτος που δημιούργησε ο Οσμάν. Και με τη βοήθεια των ίδιων των Ρωμαίων, κατά τη διάρκεια ενός από τους ατελείωτους εμφύλιους πολέμους τους, περνάνε στην Ευρώπη. Σύντομα, ήταν η μοναδική δύναμη σε Βαλκάνια και Μικρά Ασία και το μόνο που έμενε ήταν η Κωνσταντινούπολη. Ένα αγκάθι στα νώτα της νεαρής αυτοκρατορίας τους.
Ο Βαγιαζήτ Α ήταν έτοιμος να κατακτήσει την πόλη. Ωστόσο ο Ταμερλάνος εισέβαλε στη Μ. Ασία, κάτι που ανάγκασε τον σουλτάνο να στραφεί να αντιμετωπίσει τον Μογγόλο εισβολέα. Στη μάχη ο οθωμανικός στρατός εξολοθρεύτηκε και ο σουλτάνος αιχμαλωτίστηκε από τον φοβερό Ταμερλάνο. Μιας και η οθωμανική αυτοκρατορία ποτέ δεν είχε συγκεκριμένους κανόνες διαδοχής (ουσιαστικά ήταν "ο πιο δυνατός γίνεται σουλτάνος και σφάζει τα αδέρφια του") για κάποια χρόνια, όσο οι γιοι του πολεμούσαν για το θρόνο, η Κωνσταντινούπολη μπόρεσε να ανασάνει.
Όμως ήταν μία μικρή ανάπαυλα. Στα 1451 γίνεται (για δεύτερη φορά) σουλτάνος ο νεαρός Μωάμεθ Β και είναι αποφασισμένος να τελειώνει με την εξασθενημένη Κωνσταντινούπολη. Η οποία παρόλη την αδυναμία της όχι μόνο έχει τη δυνατότητα να γίνει ένα αγκάθι στα νώτα του, αλλά τον χλευάζει κιόλας, παρέχοντας καταφύγιο στον αδερφό του Οχράν, ο οποίος ανά πάσα στιγμή μπορεί να διεκδικήσει το θρόνο, ξεκινώντας έναν νέο εμφύλιο στιν αυτοκρατορία.
Έτσι, στις 6 Απριλίου 1453 ο τεράστιος στρατός (περί τις 80 χιλιάδες) του Μωάμεθ, εξοπλισμένος με τα τελευταία όπλα και τεράστια κανόνια εμφανίζεται μπροστά στα τείχη της πόλης. Τα τείχη και οι οχυρώσεις είχαν ενισχυθεί από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ Δραγάση Παλαιολόγο, ο οποίος ήταν σε αντίθεση με τους πρόσφατους προκατόχους του αρκετά ικανός και ενεργός ηγεμόνας. Ωστόσο απέναντι στους 80.000 οθωμανούς είχε να παρατάξει λιγότερους από 10 χιλιάδες στρατιώτες, υπό τον Γενοβέζο Ιουστινιάνη και μόλις 26 πλοία απέναντι στις δεκάδες των Οθωμανών. Και 600 Τούρκους, υπό τον πρίγκηπα Ορχάν, που πολέμησαν λυσσαλέα, μέχρι τέλους. Επιπλέον, η πόλη δεν ήταν παρά μία σκιά. Μόλις και μετά βίας έφτανε τις 70.000 κατοίκους και είχε τεράστιες εκτάσεις άδειες από σπίτια, εκεί που κάποτε ήταν γειτονιές. Οι κάτοικοί της προτιμούσαν σε μεγάλο βαθμό να κρύβονται στα μοναστήρια, παρά να πολεμήσουν.
Παρόλο που τα αριθμητικά δεδομένα ήταν άσχημα οι Ρωμαίοι και οι σύμμαχοί τους δεν παραδόθηκαν και η πολιορκία κράτησε μέχρι τις 29 Μαϊου 1453. Τα τείχη, αν και είχαν ξεπεραστεί από την τεχνολογία κράτησαν και στο τέλος η πόλη χάθηκε είτε από προδοσία, είτε από λάθος, όταν μία πορτίτσα ξεχάστηκε ανοιχτή.
Με το τέλος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οι Οθωμανοί ήταν ελεύθεροι να ξεχυθούν στην κεντρική Ευρώπη. Λίγο αργότερα κατέκτησαν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ουγγαρίας και πολιορκούσαν τη Βιέννη. Η Κωνσταντινούπολη, που για αιώνες φύλαγε την Ευρώπη από τους κατακτητές της Ασίας δεν υπήρχε πλέον και οι Ευρωπαίοι έπρεπε να πολεμήσουν για να απωθήσουν τους Τούρκους όχι στη Μικρά Ασία και στην Παλαιστίνη, αλλά στα σπίτια τους.
Πως μπορεί να ένιωθε ο απλός στρατιώτης του Κωνσταντίνου όταν από τα αρχαία τείχη έβλεπε μπροστά του έναν τεράστιο στρατό εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας να έρχεται για να καταλάβει την πόλη του; Πως μπορεί να ένιωσαν οι Ιταλοί όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν το Οτράντο μόλις 30 χρόνια αργότερα;
Στις 6 Απριλίου 1453 ξεκίνησε να γράφεται το τελευταίο κεφάλαιο του αρχαίου και μεσαιωνικού κόσμου και η γέννηση του σύγχρονου.
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
Αστα διαλα ρε..... 
