Τα αναπόφευκτα πεσίματα ήταν τελείως ανώδυνα χάρη στην πανοπλία. Οπότε έχεις το κέφι να ξανασηκωθείς και να ξαναδοκιμάσεις.
Γενικά μας άρεσε, οι στιγμές που κυλάγαμε με σχετικό έλεγχο και πετυχαίνοντας τα πρώτα μας πολύ ανοιχτά ζιγκ ζαγκ μας γέμισαν χαρά και περηφάνεια. Μάλιστα στο τέλος της baby1 που αρχίζει η κανονική 1-Αφροδίτη είχε πολύ ωραίο απάτητο χιονάκι-πούδρα (η οποίο σηκωνόταν στον αέρα όταν φύσαγε).
Η κόρη δεν ήθελε δάσκαλο με τίποτα, ήθελε να δει τι παίζει πρώτα. Ο φίλος δεν ασχολήθηκε με την εκπαίδευσή μας, απλά μας έδειξε πού είναι τα εισιτήρια, πού νοικιάζουμε, και που είναι το αυγό. Μετά χωρίσαν οι δρόμοι μας, τους βλέπαμε κάθε τόσο που παίρνανε το λιφτ για πιο πάνω ενώ εμείς "διασκεδάζαμε" στην baby1 και κάτσαμε μαζί για λίγο στο σαλέ για ανασύνταξη/διάλειμμα. Και αυτός βέβαια ήταν υπέρ του δασκάλου. Και αυτό που μου είπε και που είδα είναι ότι ο δάσκαλος σε κρατάει από τα χέρια άρα γλυτώνεις τα πεσίματα επιταχύνοντας πολύ τη διαδικασία.
Αρχίζω δικαιολογίες για το ότι μέσα σε λίγες ώρες αυτοσχεδιασμών δεν καταφέραμε να κάνουμε carving ούτε μια κόκκινη πίστα.
- Σανίδα τύπου μπανάνα και για γυναίκες ως 75 κιλά. Φυσικά η σανίδα έφταιγε που έβρισκαν τα edge.
- η πίστα δεν ήταν επίπεδη, έγερνε μονόπαντα
- είχε και λίγα σημεία σαν παγωμένα που μπέρδευαν τους αρχάριους
- είχε αρκετό κόσμο, εξίσου άσχετο που επίσης έπεφταν όπως και όπου λάχει κάτι που καθυστερούσε την πρόοδο
- Φύσαγε πολύ. Κάποια στιγμή έβγαλε και γερή ομίχλη...
- κρύωνα λίγο, την επόμενη φορά ξεκινάμε με κάτι με λαιμό από μέσα και με τις χαραμάδες του μπουφάν κλειστές
- η νοικιάρικη μάσκα θόλωνε κάπως
- και μην ξεχνάμε και τον ανάδρομο Ερμή και το κακό μάτι του otso
Στο σαλέ κοίταξα για κανέναν μυστήριο τύπο με μονοκυάλι (otso) αλλά δεν τον είδα, ή φορούσε όλο άσπρα σαν χιονοκαταδρομέας με φόντο το χιόνι και κρυβόταν πολύ καλά ή ήταν ο DJ, που είναι το πιο πιθανό, κοιτάει παντού χωρίς να εγείρει υποψίες.
Ήλιο δεν είχαμε πολύ αλλά με το κουκούλωμα δεν έμενε και τίποτα εκτεθειμένο για να καεί. Ευτυχώς, γιατί το αντηλιακό το ξεχάσαμε, μόνο lip balm είχε η κόρη.
Πάντως μου έκανε εντύπωση το πόσο πολλοί ήταν με σανίδες σε σχέση με τους σκιέρ. Και η συνολική καταπόνηση σαν άσκηση, προφανώς όταν μάθεις θα είναι πιο εύκολο αλλά θα κάνεις πιο πολύ. Πολύ πιο βολικό το περπάτημα με μπότες snowboard αλλά βέβαια δεν μπαινοβγαίνουν τόσο εύκολα (ξέρω, έχουν βγει clip on κλπ).
Στο μείον ότι συνεχίζω να μην ξέρω αν είμαι regular ή goofy. Αλλά έχω την υποψία ότι σαν goofy πήγαινα καλύτερα.
Συνέχεια θα υπάρξει και θα είναι με δάσκαλο σε κλειστού χώρου πίστα στην Αγγλία για να μάθουμε. Εκεί οι συνθήκες θα είναι πολύ ελεγχόμενες, πίστα επίπεδη σταθερής κλίσης, περιμένω πιο σωστές σανίδες κλπ. Και μάλλον μέχρι του χρόνου θα πάρουμε κράνος, μάσκα, μπότες. Έχουμε και τις καρτούλες πλέον για να τις γεμίζουμε διαδικτυακά χωρίς να περιμένουμε σε ουρές.

Watch this video
Τα τοπία είναι απλά συγκλονιστικά, η δε πόλη καταπληκτική!