kubiak έγραψε:Έρχεται λοιπόν το καλοκαίρι που μας πέρασε (2015), μετά τα capital controls, η κυριούλα (ελληνοκαναδέζα ήταν, ελληνοαμερικάνα ήταν, ελληνοαυστραλέζα ήταν, θα σας γελάσω, πάντως πάρα πολλά χρόνια στο εξωτερικό), και μου λέει επιγραμματικά: "Ρε παιδί μου έχετε τότα προβλήματα, ανεργία, κίνδυνο χρεωκοπίας, μεταναστευτικό/προσφυγικό, φόρους, αφραγκίες κλπ, ωστόσο βάζετε δύο ευρώ στην τσέπη και πάτε για καφέ να δείτε τους φίλους σας και τον υπόλοιπο κόσμο. Εμείς τα έχουμε όλα και μιζεριάζουμε (η κοινωνία που ζεί δηλαδή)... Τελικά ξέρετε να ζείτε"...
Τι να της πεις, ότι είμαστε αναίσθητοι; ότι ξέρουμε να ζούμε; ότι φτάσαμε σαν το λαό του χότζα; ΟΛΑ ΜΑΖΙ;
Aυτά είναι τα καλά του λαού μας. Προς θεού, το ότι λέμε τα κακά μας και τα στραβά μας, δεν σημαίνει ότι είμεθα Ανθέλληνες και μισούμε τη φάρα μας.
Και αυτό που είπε η Κυριούλα, είναι πράγματι αλήθεια.
Εντάξει είναι στο ανθρώπινο DNA όμως να βλέπεις πάντα αυτό που σου λείπει και να το ζηλεύεις.



