- 07 Αύγ 2015, 21:30 #146565 Οι καινούριοι δεν είναι προδοτες-γερμανοτσολιαδες.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 07 Αύγ 2015, 21:44 #146571 Οι «καινούργιοι», άθελά τους, διαλύουν τους μύθους της Αριστεράς, που μια ζωή στα λόγια ήταν κάτι από άγιοι έως υπερ-ήρωες που θα συντρίψουν το κακό.

- 07 Αύγ 2015, 22:51 #146579

Επίσης το κράτος δεν μπορεί να κάνει κάτι εναντίον κανενός κόμματος , γιατί η Δημοκρατία έχει το μεγαλείο να ανέχεται και τους αρνητές της και των δύο άκρων . Αν η δικαιοσύνη δρα με κρατικές εντολές τότε δεν είναι δικαιοσύνη .

Ε, ΔΕΝ είναι δικαιοσύνη. Όλως παραδόξως το ελ κράτος θυμήθηκε τα εγκλήματα των χρυσών αυγών όταν έπιασαν και σταθεροποίησαν ένα καλό ποσοστό στις εκλογές. Μέχρι τότε ούτε η δικαιοσύνη είχε κινηθεί, ούτε η αστυνομία. Εξάλλου, τα θύματα αυτής της εγκληματικής οργάνωσης (γιατί περί τέτοιας πρόκειται) δεν ήταν κανονικοί άνθρωποι. Αριστεροί, αναρχικοί και μετανάστες είναι ως γνωστόν ανύπαρκτοι και "μισοί" άνθρωποι για το ελ δικαστικό σύστημα και την αστυνομία. Οπότε χεστήκαμε για το αν υπάρχει μία εγκληματική οργάνωση που τους δέρνει / σκοτώνει.

Όταν όμως αυτή η εγκληματική οργάνωση έπιασε και κράτησε ένα 7% στις εκλογές και φοβηθήκαμε για τα ψηφουλάκια μας, τότε ξαφνικά μας έπιασε το περί δικαίου αίσθημα και ανακαλύψαμε ότι εγκληματεί συστηματικά εδώ και 2 δεκαετίες.

Ανυπαρξία δικαιοσύνης;;;; Άντε καλέ...

Η ανάγκη για μείωση του δημοσίου , είναι εθνική ανάγκη .
Αν βέβαια είσαι στους βολεμένους , δεν είναι .

Εθνική ανάγκη είναι να αλλάξει ο τρόπος που δουλεύει το δημόσιο. ΑΝ από αυτό προκύψουν λιγότερες ανάγκες για προσωπικό, τότε να το δούμε. Επειδή όμως το μόνο που γίνεται τώρα είναι απλά να κόβουμε κεφάλια, χωρίς να ασχολούμαστε με το πως θα βγει η (όποια) δουλειά, έχουμε κάνει μία τρύπα στο νερό.

Και φυσικά η μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων ΔΕΝ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε τώρα.

Και ούτε δημόσιος υπάλληλος είμαι (ούτε καν έδωσα ΑΣΕΠ όταν μπορούσα), ούτε θέλω / πρόκειται να γίνω. Και ούτε βολεμένος με κάποιο τρόπο στο δημόσιο.

Συναντήθηκε η πολιτική ηγεσία της χώρας με συνδικαλιστικούς φορείς εργαζομένων. Που ακούστηκε κύριοι;

Έλα ντε... Ανήκουστα πράγματα...

Σα δε ντρέπονται... Αντί να απολύσουν όλους τους δημόσιους υπαλλήλους ή να συναντιούνται μόνο με ενώσεις βιομηχάνων για να δουν πως θα γίνει να μειώσουμε τους μισθούς σε 100 ευρώ / μήνα με 60 ώρες / εβδομάδα ωράριο, κάθονται και ασχολούνται με τα ρεμάλια τους εργαζόμενους.

Αίσχος!!!!

Ψάχνω ΕΝΑ τομέα στον οποίο να μπορούμε να πούμε "ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ, σε αυτό τουλάχιστον τώρα είμαστε καλύτερα σε σχέση με τους προηγούμενους άχρηστους προδότες".

Σε αυτό δεν είσαι μόνος σου...

Και είναι πραγματικό κατόρθωμα όταν οι προηγούμενοι ήταν ένα κόμα με μπουμπούκο / βορίδη / βενιζέλο... to name but a few...

Οι «καινούργιοι», άθελά τους, διαλύουν τους μύθους της Αριστεράς, που μια ζωή στα λόγια ήταν κάτι από άγιοι έως υπερ-ήρωες που θα συντρίψουν το κακό.

Οι τωρινοί έπαψαν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με οτιδήποτε αριστερό μερικά δευτερόλεπτα μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και την εγγραφή αυτού εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Όχι ότι πριν είχαν και την τρελή σχέση...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 08 Αύγ 2015, 00:18 #146596 Γνώμη μου είναι ότι αυτό νομοτελειακά θα συνέβαινε. Αυτά που έλεγε η αριστερά στην Ελλάδα, αυτά που υποσχέθηκε, αυτά που υποστήριξε, αυτά που και η ίδια πίστεψε, απλά δεν μπορούσαν να γίνουν, είχαν τόση σχέση με τους αριθμούς, όσο έχω εγώ με το πόλο.

Όσο ήταν αντιπολίτευση, όλα ήταν εύκολα, όλα μπορούσαν να γίνουν με ένα νόμο και ένα άρθρο και δεν γινόντουσαν γιατί οι άλλοι ήταν τσιράκια των βιομηχάνων και προδότες. Τώρα που τους δώσαμε ελευθέρας να πειραματίζονται στο κεφάλι μας ως κυβέρνηση, τώρα που τους αναγκάσαμε να κάνουν κάτι πέρα από το να διαδηλώνουν και να μπλοκάρουν τις πολιτικές των άλλων, λουζόμαστε την ανώμαλη προσγείωση τους στην πραγματικότητα.

- 08 Αύγ 2015, 09:48 #146606 Γιά το τι είναι η ΧΑ κρίνουν οι ψηφοφόροι και η Δικαιοσύνη , εφ' όσον δεν επηρεάζεται από αυτά που λέει ο Βαξεβάνης στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού του και που ήταν γνωστά σε όλους .

Η συλλογική ευθύνη που τόσο αρέσει στο παρεάκι που φλερτάρει με τον ροζ ολοκληρωτισμό , θα μπορούσε να το τσούξει ,αν κάποιοι φόρτωναν με την ίδια λογική στην αριστερά την 17Ν , την Μαρφίν , τις διάφορες οργανώσεις , τους φόνους των 2 της ΧΑ που όλοι τους έχουν ξεχάσει , γιατί για αυτούς οι ζωές δεν έχουν την ίδια βαρύτητα και κάνουν αυτό ακριβώς που κατηγορούν τους άλλους .

Επειδή όμως οι περισσότεροι δεν θέλουμε να συνεχίζεται ο εμφύλιος , θέλουμε μια χώρα που ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ θα μπορεί να έχει τις ιδέες του ελεύθερα και ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ που παραβιάζει τον νόμο να τιμωρείται , μετά από δίκαια δίκη και με τους ίδιους όρους , η συλλογική ευθύνη μας ενοχλεί πολύ . Ιδιαίτερα όταν αυτοί που την προβάλλουν , την προβάλλουν ΜΟΝΟ για τους άλλους .

Ο Σύριζα όπως έχω πει πολλές φορές , έπρεπε να κυβερνήσει για να αποδειχθούν στην πράξη , τα αριστερά παραμυθάκια .
Για να καταλάβουμε όλοι , ότι όπως είπε η Λαίδη , "Ο Σοσιαλισμός τελειώνει , όταν τελειώσουν τα λεφτά των άλλων" .

Η μείωση του δημοσίου είναι ΑΜΕΣΗ εθνική ανάγκη , όπως και η τεράστια μείωση των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ μισθών τους σε χαμηλότερους από τους αντίστοιχους του ιδιωτικού τομέα . Διότι πολύ απλά ο εργοδότης τους χρεωκόπησε .

Το ότι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ , είναι ενώσεις "εργαζομένων" να το βάλετε στα ανέκδοτα .

Και εκτός από τις ενώσεις των βιομηχάνων που πάντα οι πολιτικοί είχαν επαφές , υπάρχει και ο πραγματικός κόσμος της εργασίας για τον οποίο δεν ενδιαφέρεται κανένας .

Αλλά ότι το δημόσιο βρίθει περιπτώσεων σαν της Κνωσσού , δεν ανησυχεί το παρεάκι που

Ακόμα δεν το ενοχλεί που 340.000 ΔΥ βγήκαν στην σύνταξη μέσα στην κρίση των 5 χρόνων και άλλοι 60000 ετοιμάζονται τώρα για να μην χάσουν τα κεκτημένα των 20-25 χρόνων δουλειάς και των 40-50 χρόνων ηλικίας .

Για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα που μένουν χωρίς περίθαλψη και ένσημα όλα αυτά τα χρόνια και θα πάρουν ένα βοήθημα στα 67 τους , η αριστερά έχει πλήρη αναλγησία .

- 08 Αύγ 2015, 10:56 #146619

… .
Αλλά ότι το δημόσιο βρίθει περιπτώσεων σαν της Κνωσσού , δεν ανησυχεί το παρεάκι που

Ακόμα δεν το ενοχλεί που 340.000 ΔΥ βγήκαν στην σύνταξη μέσα στην κρίση των 5 χρόνων και άλλοι 60000 ετοιμάζονται τώρα για να μην χάσουν τα κεκτημένα των 20-25 χρόνων δουλειάς και των 40-50 χρόνων ηλικίας .

Για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα που μένουν χωρίς περίθαλψη και ένσημα όλα αυτά τα χρόνια και θα πάρουν ένα βοήθημα στα 67 τους , η αριστερά έχει πλήρη αναλγησία .

Θα τελειωσει τις υποχρεωσεις του (σπουδες, στρατο) καποιος στα 27-28… θα πιασει την πρωτη του μη μαυρη εργασια στα 35… θα κολλάει ενσημα (και χρημα) 35 χρονια… για να παρει στα 70 του, την βασικη εγγυημενη συνταξη των 400 €…
Για να μη θιγουν ώριμα δικαιωματα εφ άπαξ και συνταξης με 25-30 χρονια στο δημοσιο και 1700 στο χερι…

Εκλογες τωρα…. και σε 2 μηνες ξανα εκλογες… ξανα και ξανα… μεχρι τον πληρη αφανισμο του ειδους του ελληνα βουλευτη του βιλαετιου της οθωμανικής αυτοκρατοριας…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 08 Αύγ 2015, 11:47 #146631 Ακριβώς . Μέχρι να αποκτήσουμε πατριωτικά κόμματα που θα ενδιαφέρονται για το καλό της πατρίδας και των πολιτών της και όχι συμμορίες πειρατών και λήσταρχων .

Και βέβαια παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων με πλήρη παράκαμψη του νόμου περί ευθύνης υπουργών , σε περίπτωση μιζών και με κατηγορία μία και μόνη . Εσχάτη προδοσία και παραχώρηση εθνικού εδάφους .

Σκέφτεστε να είχαν κάνει οι κατοχικές κυβερνήσεις με ΠΝΠ νόμο περί (μη) ευθύνης υπουργών ?
Η να θυμηθούμε τα στιγμιαία και τα διαρκή που βάση αυτών δικάστηκαν και καταδικάστηκαν οι πρωταίτιοι της χούντας ?

- 08 Αύγ 2015, 11:55 #146633 "Πατριωτικά κόμματα". Έλεος ρε πστ μου, ακόμα και σήμερα μετά από όσα συνέβησαν με τους πειραματισμούς και την αναζήτηση του Μεσσία, δεν έχουμε καταλάβει ότι δεν χρειαζόμαστε "σωτήρες", αλλά ανθρώπους με κοινή λογική που να κατανοούν απλή αριθμητική;

- 08 Αύγ 2015, 12:14 #146635 Είναι και ζήτημα πατριωτισμού.
Είναι δυνατόν να λέμε ότι άνθρωποι με 5 πτυχία ο καθένας, αρκετοί τουλάχιστον, δεν νιώθουν από λογική αριθμών, από προϋπολογισμούς, από οικονομικό σχεδιασμό;
Ξέρουν, αλλά βάζουν εαυτούς, ψηφοφόρους και κόμμα πάνω από την πατρίδα.
Και όταν δεν το κάνουν, τρώνε ένα ωραίο φούμο και χαιρετίσματα.
Γιατί, πατριωτική κυβέρνηση από μη πατριωτικό και παρτάκια λαό, δεν μπορεί να προκύψει.
Ας μην αρχίσουμε τα παραδείγματα τώρα, ε;

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 08 Αύγ 2015, 12:26 #146638 Εχει δίκιο ο Μάνος .
Οταν λέω πατριωτικά κόμματα , δεν εννοώ εθνικιστικά , αλλά κόμματα που θα βάλουν το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το προσωπικό και το κομματικό .

Και αυτό δεν το έχουμε . Γιατί έχουμε μεσίτες και όχι πωλητές . Που δεν ενδιαφέρονται για τις πωλήσεις και το εισόδημα της χώρας , αλλά για τα μεσιτικά , κοινώς μίζες .

- 08 Αύγ 2015, 13:09 #146643

Η δουλειά που πρέπει να κάνει ένας πολιτικός δεν απαιτεί ούτε το υπέρτατο επίπεδο γνώσης (έχουν ένα στρατό συμβούλων ο καθένας), ούτε κάποιες συγκλονιστικές επαγγελματικές δεξιότητες.
Απαιτεί ένα ελάχιστο επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης προκειμένου να έχει πλήρη συνείδηση του ρόλου του (πχ να μην ντύνεται ΖΟΡΟ και να κυκλοφορεί έξω - τυχαίο παράδειγμα) καθώς και μια εξίσου στοιχειώδη συναίσθηση του καθήκοντος του γαρνιρισμένη με ολίγη ΤΣΙΠΑ.

Δεν είναι ακριβώς έτσι, αν μου επιτρέπεις, EDDIE - ένα "ελάχιστο" επίπεδο [συναισθηματικής ή μη] νοημοσύνης, "στοιχειώδη" αίσθηση του καθήκοντος και "ολίγη" τσίπα δεν αρκούν, ο καλός πολιτικός (διότι αυτό είναι το ζητούμενο) πρέπει να έχει και γνώσεις, και εμπειρίες, και σοφία, και ευθυκρισία, και να είναι καλός μάνατζερ (αν μιλάμε για υπουργό), να βλέπει μακριά, και, και, και... αν θέλει να κάνει σωστή δουλειά. Το να κάθεται να του μαθαίνουν οι σύμβουλοι του (αν υποθέσουμε ότι αυτοί "το κατέχουν") πώς λειτουργεί ο κόσμος & η οικονομία σήμερα, τι γίνεται παραέξω, κλπ, διότι ο ίδιος μέχρι τώρα ήταν μέσα σε ένα "σωλήνα" και δεν χρειάστηκε να "λερώσει τα χέρια του", να μελετήσει, να τρέξει, να ζήσει τα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει, κλπ, κλπ, ειδικά όταν η κάθε μέρα που περνάει σημαίνει για ένα κάρο ανθρώπους χαμένες δουλειές, κλειστές πόρτες, δυστυχία, και πάει λέγοντας, είναι, για να το πω κάπως πιο ήπια, τρελή "πολυτέλεια". Προφανώς και δε χρειάζεται να είναι κάποιος ούτε παντογνώστης ούτε να έχει IQ 800, αλλά σίγουρα πρέπει να διαθέτει πολλά παραπάνω χαρίσματα από το να μπορεί να πείσει το πόπολο να τον ψηφίσει, να έχει "προϋπηρεσία στο κόμμα" + μερικούς καλούς συμβούλους να τον πλαισιώνουν.

Στην Ελλάδα Βενιζέλο είχαμε,νέο Βενιζέλο βρήκαμε.Γεννηματά ακούγαμε, Γεννηματά ξανακούμε.Κεφαλογιάννηδες επίσης. Οι Πάγκαλοι μας εξαντλήθηκαν μόλις προσφάτως. Παπαληγούρες ακούγαμε, από όταν θυμόμαστε τον εαυτό μας, Παπαληγούρες επανεμφανίσθηκαν. Από Ράλληδες είχαμε πήξει.To ίδιο και απο Τσουδεροτσαλδάρηδες. Μητσοτάκηδες είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε από πρώτη γραμμή. Παπανδρέους το ίδιο. Καραμανλή είχαμε, έχουμε και θα έχουμε στο διηνεκές. Μας έλειψαν απλώς μερικά ονόματα μη συνήθη, όπως το Πλαστήρας και το “εθνικής” σημασίας “Αβέρωφ”, αφ'ότου ο μακαρίτης Ευάγγελος Αποστολάρας έτσι βρήκε να διαιωνίσει το όνομά του.
Και γεννάται το ερώτημα:υπάρχει κράτος στον κόσμο που παρουσιάζει τέτοιο είδος πολιτικής νομενκλατούρας; Και υπάρχει χώρα στον κόσμο, όπου όταν ο αρχηγός της οικογένειας θεωρήσει σκόπιμο να μην βάλει υποψηφίοτητα σε ένα μέρος, να αφήνει την έδρα του στο γυιό του, τη νύφη του, την πεθερά του (που εκλέγονται βέβαια), όπως ακριβώς το αφεντικό του μαγαζιού αφήνει στο παραγιό ή στον ανηψιό τον πάγκο του μαγαζιού όταν πάει διακοπές; Τι είδος “Δημοκρατίας” “πλουραλισμού” και “ελεύθερων εκλογών” είναι αυτό που ευδοκιμεί στην Ελλάδα, όταν οι βουλευτές διπαπραγματεύονται εκ των προτέρων την προσχώρησή τους σε ένα κόμμα υπο τον όρο να “βγουν”.Πώς γίνεται εκ των προτέρων να ξέρουν ότι είναι δυνατόν να “βγουν” ή να “μην βγουν”;Στην Ελλάδα συνεπώς η Δημοκρατία είναι δεδομένη εκ των προτέρων, κάτι δηλαδή σαν τον λαγό του καπέλου, όπου ψηφίζεις αριστερά και βγαίνει δεξιά, ψηφίζεις δεξιά και βγαλινει κέντρο, ψηφίζεις κέντρο και βγαίνει χούντα.


Επομένως το ερώτημα περί αξίων και επαϊόντων στην πολιτική είναι περιττό. Τους άξιους και τους ικανούς τους εξοβέλισε από την πολιτική ο μακρυγιαννισμός.Δεν τους έχουν ανάγκη τα ίδια τα πολιτικά κόμματα, που δεν αποτελούν οργανισμούς, τη γέννηση των οποίων προκάλεσαν προϋπάρχοντα κοινωνικά αιτήματα, που έπρεπε να εκφράσουν και να υπερασπισθούν, αλλά γεννήθηκαν ως και παραμένουν μηχανισμοί νομής της εξουσίας, λειτουργώντας ως αντικλείδια για τις κάσσες των κρατικών ταμείων.Χωρίς ιδεολογικό στίγμα, χωρίς κοινωνική προέλευση, χωρίς πολιτική ταυτότητα, αφού σε όλα το φάσμα κομμάτων, από την άκρα δεξιά ως την αριστερά, συστεγάζονται από κοινού εξαθλιωμένοι προλετάριοι με μικροαστούς.
Συνεπώς η τεχνοκρατική επάρκεια και η επιστημοσύνη του έλληνα πολιτικού είναι περιττή πολυτέλεια. Αφενός γιατί υπό τἐτοιο πλαίσιο δεν μπορεί να δράσει , αφετέρου διότι ακόμα και να επιχειρήσει να δράσει λάθρα, προκαλεί αναφυλαξία στο εκλογικό σώμα.Γι αυτό και όσες προσπάθειες έγιναν στο παρελθόν να αντιμετωπισθούν παθογένειες με ορθολογισμό (ούτε καν με επιστημοσύνη),έμειναν ημιτελείς ή καταδικάστηκαν εν τη γενέσει τους.Οι προτάσεις Σπράου και Γιαννίτση,έτσι για να θυμηθουμε κάτι πρόσφατο και λείαν επίκαιρο σήμερα, κατάφεραν να κινητοποιήσουν ένα εκατομμύριο ωρυόμενων ιθαγενών, συνεπικουρούμενων από κοπρόσκυλα συνδικαλιστών και εργατοπατέρων (που αργότερα κατέλαβαν κυβερνητικά στασίδια), που γηπεδικά και ομοθυμώς διαδήλωσαν : "θέλουμε να τα φάμε όλα τώρα".Ήταν φυσικό να κοπούν μαχαίρι από τους πολιτικούς προϊσταμένους τους.

Η μόνη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν οι πολιτικοί μας,και εδώ θα δώσω δίκιο στον eddie, περνά μόνον μέσα από την τιμιότητά τους και την “αγαθή τους προαίρεση”,η οποία, δυστυχώς,είναι το μονίμως ζητούμενο και όχι το προαπαιτούμενο και δεδομένο, ως θα όφειλε, άρα περιορίζεται σε απαίτηση όχι να “φτιάξουν”, αλλά απλά και μόνο να μην καταστρέψουν περαιτέρω, λυμαινόμενοι το μονίμως αδειανό δημόσιο ταμείο...... είτε με μίζες, είτε διορίζοντας τη μισή εκλογική τους περιφέρεια, είτε το κωλοχώρι καταγωγής τους, είτε το σόι τους. Για την πολιτική και οικονομική μας υπανάπτυξη ευτυχώς έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους οι ευρωπαίοι, των οποίων τα δισεκατομμύρια επιχορηγήσεων, πακέτων στήριξης και δανείων μπορεί να μην έλυσαν το πρόβλημα της αδηφαγίας μας, αλλά τουλάχιστον μας εξασφάλισαν ένα minimum πολιτικής σταθερότητας (αφού επιτέλους καταφέραμε να εμπεδώσουμε και μεις τη βασική κοινοβουλευτική αρχή της εναλλαγής των πολιτικών κομμάτων στην κυβέρνηση χωρίς παρατράγουδα και χωρίς να επιστρατεύονται καλπονοθείες ή να ψηφίζουν και τα δέντρα) και κυρίως μας έλυσαν το ανίατο πρόβλημα της πολιτειακής αστάθειας, αφού πλέον ο κάθε βλαμένος δεν μπορεί να αιματοκυλά την Ελλάδα κάθε τρεις και λίγο με κινήματα και επαναστάσεις, για να παλινορθώσει το στέμμα, να επιβάλλει λαϊκή δημοκρατία ή να μας σώσει από την φαυλότητα.
Στο πόπολο μπορεί να μείνει η πικρόχολη ευχαρίστηση ότι οι πολιτικοί μας, στις διεθνείς τους επαφές με ομολόγους τους, υφιστάνται από τους τελευταίους συμπεριφορά ανάλογη με αυτή που οι ίδιοι οι έλληνες πολιτικοί επιφυλάσσουν στο λαό τους....για να θυμηθούμε το μακαρίτη τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

- 08 Αύγ 2015, 13:18 #146645

Τον πήχη, όπως έγραψε και ο castigamatti, τον έχουμε βάλει τραγικά χαμηλά. Και αυτό δυστυχώς αποδεικνύεται καθημερινά ειδικά στη χώρα μας, όπου οι 999 στους 1000 πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους αρνούνται να "μπλεχτούν" με την πολιτική με αποτέλεσμα να δίνουν τόπο στη "σαβούρα" που μας έχει φέρει εδώ που είμαστε.

Ο πήχυς τέθηκε εξαρχής χαμηλά, γιατί το επέβαλαν οι ανώμαλες συνθήκες συντέλεσης της Ελλάδας ως κράτους,αλλά εξακολουθεί να παραμένει εκεί, καθώς οι συνθήκες αυτές παραμένουν αναλλοίωτες:φορέας του έθνους η "Εκκλησία", λαός μη υποκείμενο πολιτικής βούλησης, έλλειψη κοινωνικών τάξεων,ύπαρξη κοινωνικών στρωμάτων που το ένα ζει εις βάρος του άλλου σε έναν διαρκή κοινωνικό εμφύλιο, άρχουσα τάξη που έβγαλε τα βρακοζώνια και έμαθε να δένει τη γραβάτα, "αντιπρόσωποι του Έθνους" που είδαν τη "Βουλή" ως αντικλείδι για τις κάσσες της Τράπεζας.

Όταν το 1841 ο φουκαριάρης ο Όθωνας αποφάσισε την ίδρυση Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, έχουσα και το εκδοτικό προνόμιο, στα προτυπα της βαυαρικής,με σκοπό την οικονομικη ανάπτυξη της χώρας, το Μακρυγιάννη, τον Παλαμήδη και τα "πρωτοπαλλίκαρα" τα έπιασε νευρική κρίση. Η ιδέα της εισροής χρημάτων από έξω τους ενθουσίαζε, η ιδέα της ίδρυσης Τράπεζας όμως τους αρρώσταινε.Γιατί ειχαν στα χέρια τους όλο το τοκογλυφικό εμπόριο και καταλήστευαν τον κοσμάκη για τα καλά.Μέσω του λησταρχισμού και της κουμπούρας, όποιος ήθελε να κάνει κάτι έπρεπε να καταλήξει στους τοκογλύφους ή να τους δεχθεί "μετόχους". Το "κίνημα" ξέσπασε με ένα νόμο περί ανοικτών πιστώσεων στις 12/7/43 (που προέβλεπε τραπεζικό τόκο στο 8-12% από το 40-50% των τοκογλύφων).Ο Όθωνας, προκειμένου να γλυτώσει την Τράπεζα, που με τόσο κόπο είχε στήσει, αναγκάστηκε να παραχωρήσει "Σύνταγμα", που δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα ανάχωμα στη ληστανταρσία του Μακρυγιάννη.Τα χρόνια αμέσως μετά το "Σύνταγμα" του "στρατηγού" ήταν όντως τα πιο απαλυντικά της αποζητούσης το βάλσαμο πληγής του (η παλαμήδια ρήση "να ρίψωμεν βάλσαμο εις τας πληγάς μας και όχι τρεμεντίνα"):ληστοκρατία από άκρου εις άκρον , χάος, απαγωγές ξένων, αμείλικτη διώξη του πνεύματος (ο Καϊρης πεθαίνει στη φυλακή), βασιλεία του Παπουλακισμού και ανοιχτές συνωμοσίες του "στρατηγού" με τον Πολωνό στρατηγό Μίλβιτς.Ο Μακρυγιάννης είναι η σπουδαιότερη κοινωνιολογική περίπτωση του νεοελληνικού κράτους:μας δείχνει ότι η μόνη νοητή έννοια του "ἐθνους" είναι εκείνη της παντί τρόπω εξαργυρώσιμης εργολαβίας...

Το τι είδους "δημοκρατικές ευαισθησίες" είχαν οι έλληνες απεδείχθη το 1862 με την εκθρόνιση του Όθωνα. Ευθύς μόλις οι τρεις μεγάλες δυνάμεις εδιάβασαν το "Διάγγελμα του Εθνους" του κατάπτυστου Βούλγαρη, κατάλαβαν αμέσως περί τίνος επρόκειτο.Κατά έναν μυστήριο δε τρόπο η μεγάλη φατριαστική επανάσταση του Ιουνίου του 1863-που υπήρξε μια από τις πιο πολυαίμακτες της νεοελληνικής ιστορίας-έγινε πέριξ του κτιρίου της Εθνικής Τραπέζης. Σαν να μην υπήρχαν άλλες πλατείες και μέρη στην Αθήνα. Εκεί ρήμαξαν όλα τα γύρω μαγαζιά και στο τέλος ἐμπαιναν στα ξενοδοχεία και λήστευαν εν ψυχρώ τους πελάτες. Η τράπεζα που ήταν ο στόχος τους, εσώθηκε τελικά γιατί ο Σταύρου έκανε διάβημα προς τους πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων, που έστειλαν ναυτικά αγήματα, που φύλαγαν το κατάστημα επί μήνες.
Βλέπουμε λοιπόν ότι οι "ιστορικοί δεσμοἰ" Ελλάδας και Αμερικής είναι βαθύτατοι. Δεν εἰχαν μόνο οι αμερικάνοι το "Φαρ Ουέστ", όπου εσήκωναν ολόκληρες τράπεζες. Είχαμε και μεις το δικό μας και μάλιστα πολύ καλύτερο.Η μόνη τους διαφορά ήταν ότι στο δικό μας δεν υπήρχε Αστυνομία, διότι η επιχείρηση ήταν "εθνική".Δυστυχώς πάντως τη λέξη "Φαρ Ουέστ" δεν μπορούμε την βρούμε σε κανένα βιβλίο "ελληνικής συνταγματικής θεωρίας".

Αφού ο καταστατικός μας χάρτης απευθυνόταν σε λωποδύτες και εκβιαστές, ήταν φυσικό -αν και μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά δημιουργίας κράτους-και τα επτά άρθρα του που συγκροτούσαν το “περί Συντάξεως της Πολιτείας” Κεφάλαιο, να αποσκοποπούν απλώς και μόνο να προασπίσουν το δημόσιο προϋπολογισμό απ'τις ρεμούλες και τίποτα άλλο.
Εν συνεχεία το άρθρο 50 του Συντάγματος του Όθωνα (''ουδείς εμφανίζεται αυτόκλητος στη βουλή κλπ), το οποίο σκοπό είχε την αποφυγή των κουμπουριών στη Βουλή,παρέμεινε έκτοτε αναλλοίωτο σε όλα τα μετέπειτα Συντάγματα, φτάνοντας μέχρι το σημερινό (άρθρο 69), καθιερώνοντας πρακτικά την αρχή ότι μετά τις εκλογές παύει κάθε επικοινωνία μεταξύ Βουλής και "λαού".Το ελληνικό Σὐνταγμα δηλαδή -το οποίο προέκυψε υπό το κράτος ιδιαζουσών συνθηκών (μια κοινωνική στάση και προς αντιμετώπιση των ειδικών προθέσεων των "επαναστατών")-μετεβλήθη εν συνεχεία σε έναν μηχανισμό αποκοπής της κοινοβουλευτικής λειτουργίας από την κοινωνία και , μεταφερόμενο ατόφιο από Σύνταγμα σε Σύνταγμα, απετέλεσε το θεμέλιο λίθο μιας μέσω του Κοινοβουλίου συνεχούς πολιτικής δικτατορίας.
Συναφές προς το άρθρο 69 είναι και τό άρθρο 73 (δικαίωμα προτάσεως νόμων), τα οποία ουσιαστικά απαγορεύουν το θεμελιώδες δικαίωμα του "petitionsrecht", που πάει να πει να έχει κανείς το δικαίωμα να αποταθεί ο ίδιος σαν άτομο για κάτι στην κυβέρνηση που τον κυβερνάει. Κατ'αυτόν τον τρόπο όμως ακυρώνεται και η εφαρμογή του άρθρου 28, που καθιστά τις διεθνεις συνθήκες εσωτερικό δίκαιο του ελληνικού κράτους.
"Petition" θα πει αναφορά με απαίτηση και αντίστοιχη υποχρέωση απάντησης. Έτσι προέκυψε ιστορικά ό όρος (petition of rights) και έτσι υπάρχει και στη μαθηματική λογική (petitito principii).Σε κάθε περίπτωση "petitio" σημαίνει αποτέλεσμα.Δεν είναι καθόλου όμως έτσι με το δικό μας δικαίωμα του αναφέρεσθαι. Το petitionsrecht στην Ελλάδα δεν είναι δικαίωμα αναφοράς,αλλά δικαίωμα "ευχής".Μπορεί δηλ, να υποβάλει κάποιος μιαν ευχή για κάτι που θα ήθελε-και πάντα μέσω βουλευτή-αλλά ακριβώς σαν τέτοια, η ευχή δεν υποχρεώνει σε απάντηση.Δεν είναι συνεπώς απαιτήσεις επί δικαιωμάτων, που σαν τέτοιες πρέπει να απαντηθούν, αλλά ευχολογικές διατυπώσεις, που μπορούν είτε να αγνοηθούν, είτε να προβληθούν, κατά το μέτρο που αυτό εξυπηρετεί το βουλευτή-μεσολαβητή.Και ακριβώς η μεσολάβηση του βουλευτή σημαίνει ότι η αναφορά δεν έχει να κάνει με ατομικά και υποκειμενικής φύσεως δικαιώματα, για τα οποία και ιστορικώς ενομοθετήθηκε.
Το σαραβαλιασμένο συνταγματικό μας κάρο, άνευ ουσιώδους επισκευής από το 1844, το οποίο μετέφερε επί ενάμιση και πλέον αιώνα όλους τους ένθεν των συνόρων εγκλειόμενους ως απατεώνες και δυνάμει λυμεώνες του δημοσίου προϋπολογισμού, επόμενο ήταν με το δυσβάστακτο βάρος του άρθρου 5 “περί αξιοπρπεπείας του ανθρώπου” και λοιπών ευρωπαϊκών συγκολήσεων, να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Τα αποτελέσματα τα βιώνουμε ξεκάθαρα σήμερα.

- 08 Αύγ 2015, 14:25 #146654

Και γεννάται το ερώτημα:υπάρχει κράτος στον κόσμο που παρουσιάζει τέτοιο είδος πολιτικής νομενκλατούρας;

Live your myth in the US of A!!!

- 08 Αύγ 2015, 15:09 #146660

- 08 Αύγ 2015, 15:17 #146661

Εθνική ανάγκη είναι να αλλάξει ο τρόπος που δουλεύει το δημόσιο. ΑΝ από αυτό προκύψουν λιγότερες ανάγκες για προσωπικό, τότε να το δούμε. Επειδή όμως το μόνο που γίνεται τώρα είναι απλά να κόβουμε κεφάλια, χωρίς να ασχολούμαστε με το πως θα βγει η (όποια) δουλειά, έχουμε κάνει μία τρύπα στο νερό.

Και...πόσα κεφάλια έχουμε...κόψει ;

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...