- 30 Σεπ 2015, 13:26 #166707 Υπάρχουν 3 τρόποι να προσλάβει κάποιος προσωπικό ( δεν αναφέρομαι στις εταιρίες που αναλαμβάνουν αυτή τη δουλειά σύμφωνα με τις δοσμένες προδιαγραφές από την εενδιαφερόμενη εταιρία, άλλωστε αυτού του είδους οι προσλήψεις αφορούν ανεύρεση στελεχών )

Έτσι λοιπόν ο μικρομεσαίος που τα κάνει όλα μόνος του έχει 3 τρόπους πρόσληψης.

1) Προσλαμβάνει έναν νέο και άπειρο και τον διαμορφώνει σύμφωνα με τις ανάγκες του και τα χούγια του, η μέθοδος αυτή προϋποθέτει την άνεση χρόνου μέχρι να μπορέσει να αφομειώσει την εργασία ο νέος υπάλληλος, κοστίζει σε χρόνο αλλά σε λιγότερο χρήμα με το πλεονέκτημα ότι αυτός ο υπάλληλος είναι καλό εργαλείο και θα μείνει χρόνια στη δουλειά, αυτή είναι η νοοτροπία που έχουν οι μέντορες, της συνεχούς δημιουργίας και εκπαίδευσης χρήσιμων ατόμων που σπανίζει αλλά υπάρχει.

2) προσλαμβάνει έναν έτοιμο και έμπειρο υπάλληλο που όμως θα του κάνει τη δουλειά αλλά εδώ πρέπει να πληρώσει τη γνώση και την εμπειρία

3) Ο τελευταίος τρόπος είναι να βρεί ένα που θα τον πληρώνει φτηνά και θα τον ρίξει στα βαθειά κάνοντας καθημερινά την προσευχή του να πετύχει

Δυστυχώς ο 3ος τρόπος είναι αυτός που επιλέγουν οι περισσότεροι.

Τελευταία επεξεργασία από 21 quadra και 30 Σεπ 2015, 13:28, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 30 Σεπ 2015, 13:28 #166708

... η πρακτική του μάνατζμεντ της χριστοπαναγίας (management by fear που λένε οι Εγγλέζοι και βρίσκει ιδανική λύση ο κάσυ)...

υποθετω οτι αναφερεσαι σε εμενα. Αν αυτο καταλαβες απο αυτα που γραφω, τοτε ενας απο τους δυο μας δεν ξερει ελληνικα. δεν μπορω να στο πω πιο απλα.

- 30 Σεπ 2015, 13:29 #166709

Παίδες όλα αυτά τα θέματα/προβλήματα τα έχει λυμμένα το σύγχρονο management, οπότε αρκεί να εφαρμόσεις λίγα/κάποια/όλα από αυτά που είναι best practices σε εταιρείες σε όλο το κόσμο, και έχεις κάνει ένα πρώτο σημαντικότατο βήμα για να βελτιώσεις την επιχείρησή σου. Βέβαια, αυτό δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο, ούτε φθηνό, αλλά αν θέλεις ομελέτα, θα πρέπει να βάλεις αυγά στο τηγάνι...

Ο ο υπερ-διευθντής αλλαζόνας να κάτσει στο θρανίο; Cmon...

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

- 30 Σεπ 2015, 13:36 #166713

... η πρακτική του μάνατζμεντ της χριστοπαναγίας (management by fear που λένε οι Εγγλέζοι και βρίσκει ιδανική λύση ο κάσυ)...

υποθετω οτι αναφερεσαι σε εμενα. Αν αυτο καταλαβες απο αυτα που γραφω, τοτε ενας απο τους δυο μας δεν ξερει ελληνικα. δεν μπορω να στο πω πιο απλα.

Κι εγώ μάλλον δεν ξέρω ελληνικά, γιατί έχω βγάλει ακριβώς το ίδιο συμπέρασμα με τον D-jet.

- 30 Σεπ 2015, 13:36 #166714

υποθετω οτι αναφερεσαι σε εμενα. Αν αυτο καταλαβες απο αυτα που γραφω, τοτε ενας απο τους δυο μας δεν ξερει ελληνικα. δεν μπορω να στο πω πιο απλα.

Αν και έγραψα ότι τη βρίσκεις ιδανική λύση, πράγμα που, προσωπικά τουλάχιστον, αντιλαμβάνομαι από αυτά που γράφεις εδώ και χρόνια, όχι ότι την εφαρμόζεις κιόλας (δε γνωριζόμαστε άλλωστε για να ξέρω τι κάνεις συναρτήσει του τι λες)... τελοσπάντων, θεώρησε ότι δεν ξέρω καλά Ελληνικά...

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

- 30 Σεπ 2015, 13:40 #166716 @hifi
για σενα το ψιλοπεριμενα.

λογικο, οταν μεταφραζεις το "δεν γινεται να μην αφηνουμε δικαιωμα στον εργοδοτη να μειωσει ενα μισθο οταν θελησει, ακριβως οπως αρχικα ειχε κανει την επιλογη να προσφερει περισσοτερα απο οσα ηταν υποχρεωμενος" σε "ο κακος αφεντης κοβει μισθους για να στιψει τους καημενους εργαζομενους ωστε να φουσκωσει περισσοτερο η τσεπη του, εχοντας την ασφαλεια του <<αμα δε γουσταρεις φυγε>> και τη "δυναμη" που του δινει αυτο".

@djet
παρα πολλες φορες εχω πει και τι βρισκω ως σωστο και τι κανω. σε καμμια περιπτωση δεν ειναι το παραπανω.

- 30 Σεπ 2015, 13:42 #166717 Υπάρχει και η παράμετρος του αφεντικού που έχει μεγάλη επιχείρηση με σωστά στελέχη που τα έχουν επιλέξει οι εταιρίες συμβούλων αλλά ο ίδιος τρυπώνει παντού γιατί είναι ανασφαλής και δεν εμπιστεύεται τα στελέχη του, πιέζει τους αρμόδιους των τμημάτων να κάνουν αυτό που τους λέει το οποίο είναι συνήθως λάθος γιατί του κατέβηκε στο κεφάλι μια νύχτα με φεγγάρι και δημιουργεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται μια τοξική ατμόσφαιρα μέσα στην εταιρία που το πρωϊ κανείς δεν πάει χαρούμενος στη δουλειά του πράγμα πολύ σημαντικό, όλοι έχουν νεύρα και κατεβασμένες μούρες σκεπτόμενοι τις όποιες συνήθως ανόητες παρεμβάσεις θα δεχθούν και ανακουφόζονται μόνο όταν ο μεγάλος λείπει σε ταξίδι.

Καθημερινές ιστορίες τοξικής συμπεριφοράς ατόμων που μολύνουν το περιβάλλον της εργασίας είτε είναι αφεντικά είτε προϊστάμενοι έτσι οι τοξικοί χαρακτήρες στο χώρο εργασίας πρέπει να εντοπίζονται έγκαιρα και να απομακρύνται πάραυτα, το πρόβλημα είναι στις μικρές εταιρίες όπου το αφεντικό είναι ένα και το παίζει θεός δημιουργώντας μια άσχημε και ασφυκτική ατμόσφαιρα, εκεί η μόνη λύση για τον υπάλληλο είναι να βρεί άλλού δουλειά.

- 30 Σεπ 2015, 13:46 #166722

... η πρακτική του μάνατζμεντ της χριστοπαναγίας (management by fear που λένε οι Εγγλέζοι και βρίσκει ιδανική λύση ο κάσυ)...

υποθετω οτι αναφερεσαι σε εμενα. Αν αυτο καταλαβες απο αυτα που γραφω, τοτε ενας απο τους δυο μας δεν ξερει ελληνικα. δεν μπορω να στο πω πιο απλα.

Κι εγώ μάλλον δεν ξέρω ελληνικά, γιατί έχω βγάλει ακριβώς το ίδιο συμπέρασμα με τον D-jet.

kacey βγάλεις μια επιθετικότητα σε όλα σου τα πόστ χωρίς καμμία διαλλακτικότητα πουθενά, έτσι οι επιθέσεις που δέχεσαι τις περισσότερες φορές δεν αφορούν την ουσία αλλά το στύλ σου, πολλές φορές έχω και εγώ την ίδια διάθεση και μου βγαίνει συχνά - πυκνά γιατί όλες τις ώρες της ημέρας δεν έχουμε την ίδια διάθεση αλλά προσπαθώ να το ελέγξω.

sorry αλλά έτσι το αντιλαμβάνομαι.

- 30 Σεπ 2015, 13:49 #166724 σε συγκεκριμενους χρηστες (για γνωστους λογους) και σε οποιον μου κουναει το δαχτυλο με υφακι "εσυ χαζος εγω εξυπνος, διαβασε να μαθεις" και τελικα λεει βλακειες (το εχεις κανει και εσυ), πραγμα που με εκνευριζει αφανταστα.

αν αναφερεσαι στο συγκεκριμενο μου ποστ στον djet που εχεις παραθεσει, δεν ημουν καθολου επιθετικος. μια απλη απαντηση ηταν. και στο "ο kacey βρισκει ιδανικο το management by fear" δεν εχω καμμια διαλλακτικοτητα γιατι πολυ απλα ειναι 1000% λαθος, τι να απαντουσα δηλαδη?

Τελευταία επεξεργασία από kacey και 30 Σεπ 2015, 14:42, έχει επεξεργασθεί 2 φορά/ες συνολικά

- 30 Σεπ 2015, 13:49 #166725

όπου το αφεντικό είναι ένα και το παίζει θεός δημιουργώντας μια άσχημε και ασφυκτική ατμόσφαιρα, εκεί η μόνη λύση για τον υπάλληλο είναι να βρεί άλλού δουλειά.

μέχρι να φύγει όμως δε θα προσφέρει και όσο μπορεί στην επιχείρηση

παράδειγμα, πας να δώσεις μια συμβουλή (που αντικειμενικά έχεις δίκιο αλλά ακόμα και αν δεν έχεις το λες απλά σα συμβουλή βρε παιδί μου, πάνω στη κουβέντα..)

όχι μόνο δε λαμβάνεται υπ'όψιν, αλλά τα ακούς και από πάνω ότι το παίζεις έξυπνος και δε μπορείς να λες σε άτομα με πολλαπλάσια εμπειρία από σένα τι να κάνουν

μετά και να βλέπεις να καίγεται ο κόσμος γύρω σου απλά αδιαφορείς, το κώλο σου κοιτάς να καλύψεις και ας κόψει ο άλλος το λαιμό του

επίσης ένα πράγμα που λείπει από πολλούς είναι η ευγένεια και οι τρόποι που προφανώς ξεκινούν από το σπίτι τους, ασχέτως οικονομικής κατάστασης

Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 30 Σεπ 2015, 13:51, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 30 Σεπ 2015, 13:50 #166726

Υπάρχει και η παράμετρος του αφεντικού που έχει μεγάλη επιχείρηση με σωστά στελέχη που τα έχουν επιλέξει οι εταιρίες συμβούλων αλλά ο ίδιος τρυπώνει παντού γιατί είναι ανασφαλής και δεν εμπιστεύεται τα στελέχη του, πιέζει τους αρμόδιους των τμημάτων να κάνουν αυτό που τους λέει το οποίο είναι συνήθως λάθος γιατί του κατέβηκε στο κεφάλι μια νύχτα με φεγγάρι και δημιουργεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται μια τοξική ατμόσφαιρα μέσα στην εταιρία που το πρωϊ κανείς δεν πάει χαρούμενος στη δουλειά του πράγμα πολύ σημαντικό, όλοι έχουν νεύρα και κατεβασμένες μούρες σκεπτόμενοι τις όποιες συνήθως ανόητες παρεμβάσεις θα δεχθούν και ανακουφόζονται μόνο όταν ο μεγάλος λείπει σε ταξίδι.

Καθημερινές ιστορίες τοξικής συμπεριφοράς ατόμων που μολύνουν το περιβάλλον της εργασίας είτε είναι αφεντικά είτε προϊστάμενοι έτσι οι τοξικοί χαρακτήρες στο χώρο εργασίας πρέπει να εντοπίζονται έγκαιρα και να απομακρύνται πάραυτα, το πρόβλημα είναι στις μικρές εταιρίες όπου το αφεντικό είναι ένα και το παίζει θεός δημιουργώντας μια άσχημε και ασφυκτική ατμόσφαιρα, εκεί η μόνη λύση για τον υπάλληλο είναι να βρεί άλλού δουλειά.

Το micromanagement είναι ότι το λιβάνι στο διάολο, αντιθέτως το delegation είναι επιθυμητό όσο η μπύρα με τα σουβλάκια

- 30 Σεπ 2015, 13:55 #166731 Αυτός ο νεοφιλελε καπιταλισμός αλά καρτ, πολύ μ'αρέσει...!

Κοίτα τι πάνε και σκέφτονται οι σατανάδες!

Karting is life!

- 30 Σεπ 2015, 13:56 #166732

... οι εταιρίες συμβούλων...

Και εδώ χωράει πολλή κουβέντα.
Οι εταιρείες συμβούλων θα σου βρουν το ιδανικό προφίλ, σταθερο χαρακτήρα μπλα μπλα μπλα ωραία και καλά... αν όμως τονε βλέπεις το πρωί και σου ανακατεύονται τα άντερα δεν πάει να είναι ο καλύτερος, μοιραία θα φαγωθείτε κάποια στιγμή.
Δυστυχώς, η καθαρά αναλυτική προσέγγιση του εκάστοτε HR τμήματος (μέσα κι όξω) πέρα από το ότι πολλές φορές (ειδικά σε τεχνικά επαγγέλματα) δεν μπορεί να διαγνώσει την αλήθεια από το παραμύθι του εκάστοτε υποψηφίου, δε λαμβάνει υπόψη της και τη "χημεία" μεταξύ των ανθρώπων, που είναι και ο πρώτος παράγοντας για την εξέλιξη του σεβασμού που πρέπει να υπάρχει, όπως λέγαμε προηγουμένως, στα πλαίσια μια σχέσης συνεργασίας... Για εμένα είναι το Α και το Ω και για αυτό πρέπει την πρόσληψη να την υπογράφει και αυτός που θα φάει στη μάπα τον εργαζόμενο σε καθημερινή βάση.
Έπειτα, οι HRάδες που δεν είναι μανατζερ για να ξέρουν τι χρειάζεσαι, φυσικά (και τα ακούνε γενικώς, δικαίως και αδίκως) δουλεύουν κάπως σαν τους υπολογιστές: garbage in-garbage out. Αν τους δώσεις να καταλάβουν ότι ψάχνεις κάτι που δεν έχει σχέση με αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι θα σου βρούν έναν πραγματικά ακατάλληλο προσοντούχο.

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

- 30 Σεπ 2015, 13:58 #166734

Το micromanagement είναι ότι το λιβάνι στο διάολο,

Πρώτη και μοναδική φορά που πλακώθηκα με το αφεντικό μου.

11 το πρωί
Αφεντικό: Στο πόσο είναι το πρόγραμμα;
Εγώ: 11%

11:30
Αφεντικό: Προχώρησε καθόλου;
Εγώ: Ναι, 12%

12:00
Αφεντικό: Κοντεύουμε;
Εγώ: #$1$!$!#!@$!@$!@$@$@$!$!@$#ρακέταφουρνάκιΜΟΥ$1@$!@$%!#%1$!

Karting is life!

- 30 Σεπ 2015, 14:01 #166736

Υπάρχει και η παράμετρος του αφεντικού που έχει μεγάλη επιχείρηση με σωστά στελέχη που τα έχουν επιλέξει οι εταιρίες συμβούλων αλλά ο ίδιος τρυπώνει παντού γιατί είναι ανασφαλής και δεν εμπιστεύεται τα στελέχη του, πιέζει τους αρμόδιους των τμημάτων να κάνουν αυτό που τους λέει το οποίο είναι συνήθως λάθος γιατί του κατέβηκε στο κεφάλι μια νύχτα με φεγγάρι και δημιουργεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται μια τοξική ατμόσφαιρα μέσα στην εταιρία που το πρωϊ κανείς δεν πάει χαρούμενος στη δουλειά του πράγμα πολύ σημαντικό, όλοι έχουν νεύρα και κατεβασμένες μούρες σκεπτόμενοι τις όποιες συνήθως ανόητες παρεμβάσεις θα δεχθούν και ανακουφόζονται μόνο όταν ο μεγάλος λείπει σε ταξίδι.

Καθημερινές ιστορίες τοξικής συμπεριφοράς ατόμων που μολύνουν το περιβάλλον της εργασίας είτε είναι αφεντικά είτε προϊστάμενοι έτσι οι τοξικοί χαρακτήρες στο χώρο εργασίας πρέπει να εντοπίζονται έγκαιρα και να απομακρύνται πάραυτα, το πρόβλημα είναι στις μικρές εταιρίες όπου το αφεντικό είναι ένα και το παίζει θεός δημιουργώντας μια άσχημε και ασφυκτική ατμόσφαιρα, εκεί η μόνη λύση για τον υπάλληλο είναι να βρεί άλλού δουλειά.

Το micromanagement είναι ότι το λιβάνι στο διάολο, αντιθέτως το delegation είναι επιθυμητό όσο η μπύρα με τα σουβλάκια

Δεν διαφωνώ αλλά πόσοι το κάνουν γιατί ξέρουν ότι έτσι πρέπει να κάνουν ? όταν το άτομο είναι απόλυτα συγκεντρωτικό και δεν αφήνει πρωτοβουλίες σε κανέναν και θέλει να ελέγχει ακόμα και τον καφέ στην καφετιέρα τότε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα.