- 25 Σεπ 2015, 14:04 #164427 Σε προσωπικό επίπεδο, κι εγώ ακόμα π.χ απευθυνόμενος σε φίλο μου ή συγγενή που πονάει κάλλιστα μπορεί να πω κάτι τέτοιο. Η στοιχειώδης λογική και ανθρωπιά λέει ότι ο άνθρωπος που νοιάζεται για τον άλλον προσπαθεί να του απαλύνει τον πόνο.

Ως εξωτερικός και αντικειμενικός παρατηρητής, πολλω δε μάλλον ως κρατικός παράγοντας, δε θα έπρεπε να διαννοείσαι να λες τέτοια πράγματα.

- 25 Σεπ 2015, 14:26 #164439 Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η σχέση καθενός με το θείο, αποτελεί θέμα αυστηρά προσωπικό, ιερό και απαραβίαστο. Και στο βαθμό που είναι τέτοιο,απαντώντας με τρόπο ικανοποιητικό στα βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα εκάστου,δε δικαιούται κάνεις άλλος να προσπαθήσει να το κατανοήσει, να το κρίνει,να το χαρακτηρίσει ή να το απορρίψει.
Το πράγμα αλλάζει στις περιπτώσεις που η εκκοσμικευμένη θρησκεία διεκδικεί κανονιστικό ρόλο στην κοινωνική ζωή,δρώντας εντός νομικού πλαισίου, κακή ώρα όπως συμβαίνει στα θεοκρατικά καθεστώτα του Κόλπου (και όπως θα επιθυμούσαν να συμβαίνει και εν ελλάδι ,ορισμένοι από τους δικούς μας μουλάδες ),όπου το ανά διετία ποδοπάτημα μέχρι ασφυξίας, εκατοντάδων πιστών,αποδίδεται σε θείο θέλημα και όχι στην κρατική αδιαφορία και ανεπάρκεια, σε σχέση με τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας και τάξης. Αυτή είναι η λιγότερο αποκρουστική όψη του νομίσματος,που επιτάσσει το γκρέμισμα των υπόπτων για ομοφυλοφιλία από ταράτσες πολυκατοικιών ή το αφιόνισμα αυτού που ζώνεται εκρηκτικά, για να σκουπίσει το θάνατο σε ανύποπτα θύματα.
Επομένως η αποστροφή του λόγου του εκπροσώπου της σαουδαραβικής κυβέρνησης δεν έχει να κάνει με έλλειψη ψυχραιμίας,αλλά απηχεί την κοσμοθεωρία αυτών των καθεστώτων.

- 25 Σεπ 2015, 14:40 #164446

Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η σχέση καθενός με το θείο, αποτελεί θέμα αυστηρά προσωπικό, ιερό και απαραβίαστο. Και στο βαθμό που είναι τέτοιο,απαντώντας με τρόπο ικανοποιητικό στα βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα εκάστου,δε δικαιούται κάνεις άλλος να προσπαθήσει να το κατανοήσει, να το κρίνει,να το χαρακτηρίσει ή να το απορρίψει.

Διαφωνώ. Όπως δεν οφείλουμε να δείχνουμε ευαισθησία στην "ιερότητα" των πεποιθήσεων των άλλων σε ζώδια, μέντιουμ, αεροψεκασμούς και φαντάσματα, και τα σχολιάζουμε ελεύθερα, έτσι μπορούμε να σχολιάζουμε και τις πεποιθήσεις τους σε θρησκείες και "θεόσταλτες συμφορές".

Δεν είναι καθόλου ιερό, απαραβίαστο και απαγορευμένο θέμα για συζήτηση.



Υ.Γ. Είμαστε εκτός θέματος. Παρακαλώ τα τελευταία μηνύματα να μεταφερθούν στο θρησκείες και παραλογισμός.

- 25 Σεπ 2015, 14:50 #164454 Οι τελευταίες δημοσιεύσεις προήλθαν από το θέμα Πολιτική - εκλογές - κόμματα (Ελλάδα).

- 25 Σεπ 2015, 15:01 #164462

Το θέμα είναι ότι στους πολλούς και απλούς ανθρώπους έχει περάσει αιώνες τώρα στον κόσμο η νοοτροπία ότι ο Θεός μας στέλνει παιδιά ή χαρές ή γκόμενες και γκόμενους, για να τα σκοτώσει μετά επειδή έτσι του τη γκάβλωσε (μετάφραση στη δημοτική του "θέλημα Θεού"). Εφόσον έχεις μεγαλώσει με αυτή τη νοοτροπία τότε προφανώς και θα σου βγει αυθόρμητη αυτή η ερμηνεία αυτού που σου έτυχε

Το θεμα ειναι το "και που το προβλημα?"

To ότι η πλειοψηφία μιας κοινωνίας εκπαιδεύτεται από μικρότατη ηλικία στον παραλογισμό δεν είναι πρόβλημα;

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 25 Σεπ 2015, 15:05 #164467 Κάθε γονιός στον πόνο του λέει και κουτουράδες, εύχομαι να μη βρεθούμε ποτέ στη θέση που ο γονιός χάνει παιδί. μακρυά από εμάς αλλά ας μην είμαστε πολύ αυστηροί στις κρίσεις μας μετά το γεγονός γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις το μυαλό ψιλοσαλεύει και τα χάνει.

- 25 Σεπ 2015, 15:11 #164472

Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η σχέση καθενός με το θείο, αποτελεί θέμα αυστηρά προσωπικό, ιερό και απαραβίαστο. Και στο βαθμό που είναι τέτοιο,απαντώντας με τρόπο ικανοποιητικό στα βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα εκάστου,δε δικαιούται κάνεις άλλος να προσπαθήσει να το κατανοήσει, να το κρίνει,να το χαρακτηρίσει ή να το απορρίψει.

Διαφωνώ. Όπως δεν οφείλουμε να δείχνουμε ευαισθησία στην "ιερότητα" των πεποιθήσεων των άλλων σε ζώδια, μέντιουμ, αεροψεκασμούς και φαντάσματα, και τα σχολιάζουμε ελεύθερα, έτσι μπορούμε να σχολιάζουμε και τις πεποιθήσεις τους σε θρησκείες και "θεόσταλτες συμφορές".

Δεν είναι καθόλου ιερό, απαραβίαστο και απαγορευμένο θέμα για συζήτηση.

Υ.Γ. Είμαστε εκτός θέματος. Παρακαλώ τα τελευταία μηνύματα να μεταφερθούν στο θρησκείες και παραλογισμός.

Δηλαδη αν στην κουβεντα καποιος πει "Αληθεια, τι ζωδιο εισαι mr Lappas", η απαντηση θα ειναι τυπου "ου να μου χαθεις βλήμα που πιστευεις στα ζωδια"?

Το θέμα είναι ότι στους πολλούς και απλούς ανθρώπους έχει περάσει αιώνες τώρα στον κόσμο η νοοτροπία ότι ο Θεός μας στέλνει παιδιά ή χαρές ή γκόμενες και γκόμενους, για να τα σκοτώσει μετά επειδή έτσι του τη γκάβλωσε (μετάφραση στη δημοτική του "θέλημα Θεού"). Εφόσον έχεις μεγαλώσει με αυτή τη νοοτροπία τότε προφανώς και θα σου βγει αυθόρμητη αυτή η ερμηνεία αυτού που σου έτυχε

Το θεμα ειναι το "και που το προβλημα?"

To ότι η πλειοψηφία μιας κοινωνίας εκπαιδεύτεται από μικρότατη ηλικία στον παραλογισμό δεν είναι πρόβλημα;

Οπως τα βλεπω τα πραγματα, το ιδιο (παραλογισμο) πιστευω και εγω για το Μαρξ και τα παραγωγά του, και οντως η εκπαιδευση γινεται απο μικρη ηλικια, ανερυθριαστα, και στο σπιτι των παιδιων, και στο σχολειο.
Ανεξαρτητως προσωπικων πεποιθησεων, βλεποντας σαν αποτελεσμα οτι δεν γινονται ολοι οι αποδεκτες της προπαγανδας φανατικοι κομμουνιστες, ουτε αντιστοιχα και φανατικοι χριστιανοι, δεν εχω προβλημα με κανενα απο τα δυο. Αν οι κομμουνιστες εχουν, τοτε προτεινω να απαγορευσουμε και τα δυο. Τι λες?

- 25 Σεπ 2015, 15:15 #164478 Ειδες τι λέω; Παραλογίζεσαι χωρίς ειρμό (βάζεις τον Μαρξ μέσα σαν απάντηση υπερατού, χωρίς να βλέπεις το γελοίον του επιχειρήματος) επειδή σου έχει διδαχθεί ότι είναι σωστή νοητική διαδικασία. Το πράγμα ξεφεύγει από τα αυστηρώς θρησκευτικά, αλλά στη γενικότερη λογική ή τρόπο σκέψης αυτής της κοινωνίας.

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 25 Σεπ 2015, 15:15 #164479

Δηλαδη αν στην κουβεντα καποιος πει "Αληθεια, τι ζωδιο εισαι mr Lappas", η απαντηση θα ειναι τυπου "ου να μου χαθεις βλήμα που πιστευεις στα ζωδια"?

Και όμως, σε θέματα ζωδίων και αστρολογίας, εγώ κάπως έτσι αντιδρώ...όχι βρίζοντας, αλλά γελώντας και γελοιοποιώντας το θέμα, καταδεικνύοντας και το ανύπαρκτο/αστήριχτο της όλης "θεωρίας"....

- 25 Σεπ 2015, 15:17 #164483

Κάθε γονιός στον πόνο του λέει και κουτουράδες, εύχομαι να μη βρεθούμε ποτέ στη θέση που ο γονιός χάνει παιδί. μακρυά από εμάς αλλά ας μην είμαστε πολύ αυστηροί στις κρίσεις μας μετά το γεγονός γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις το μυαλό ψιλοσαλεύει και τα χάνει.

Σαφώς. Με ένα γονιό που μόλις έχασε το παιδί του όχι απλά δεν μπορείς να συζητήσεις λογικά, δεν έχει καν νόημα να συζητήσεις. Ούτε για το "θέλημα θεού" ούτε για τις ευχές του να κρεμάσουν ανάποδα τον δολοφόνο του λόγου χάρη.

Σε ένα forum που υποτίθεται ότι συζητάμε ψύχραιμα όμως και με το πλεονέκτημα της απόστασης από το συμβάν και της πιο ψύχραιμης ματιάς, νομίζω ότι όχι απλά δικαιούμαστε, αλλά οφείλουμε να επισημαίνουμε τον παραλογισμό. Όχι για να ψέξουμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο, αλλά για τα καταδείξουμε το παράλογο του συγκεκριμένου τρόπου σκέψης.

Δηλαδη αν στην κουβεντα καποιος πει "Αληθεια, τι ζωδιο εισαι mr Lappas", η απαντηση θα ειναι τυπου "ου να μου χαθεις βλήμα που πιστευεις στα ζωδια"?

Εξαρτάται από τον συνομιλητή μου. Αν πρόκειται για καλλίπυγο δεσποινίδα, πιθανόν η απάντηση μου να είναι παρθένος με ωροσκόπο καρκίνο. Αν πρόκειται για οποιονδήποτε άλλο, η στάνταρ ευγενική και χαμογελαστή απάντηση μου ότι δεν πιστεύω στα ζώδια.

- 25 Σεπ 2015, 15:32 #164508

Δηλαδη αν στην κουβεντα καποιος πει "Αληθεια, τι ζωδιο εισαι mr Lappas", η απαντηση θα ειναι τυπου "ου να μου χαθεις βλήμα που πιστευεις στα ζωδια"?

Εξαρτάται από τον συνομιλητή μου. Αν πρόκειται για καλλίπυγο δεσποινίδα, πιθανόν η απάντηση μου να είναι παρθένος με ωροσκόπο καρκίνο. Αν πρόκειται για οποιονδήποτε άλλο, η στάνταρ ευγενική και χαμογελαστή απάντηση μου ότι δεν πιστεύω στα ζώδια.

Και όμως, σε θέματα ζωδίων και αστρολογίας, εγώ κάπως έτσι αντιδρώ...όχι βρίζοντας, αλλά γελώντας και γελοιοποιώντας το θέμα, καταδεικνύοντας και το ανύπαρκτο/αστήριχτο της όλης "θεωρίας"....

Ουσιαστικα ηθελα να πω οτι καλο θα ειναι να αντιμετωπιζουμε τους συνομιλητες με λιγο ευγενεια, ανοχή, τάλκ , οπως θελετε ονομαστε το.
Τωρα ο ενας λεει αναλογα τη γκομενα, ο αλλος απανταει σαν 15χρονος. Βρειτε τα

- 25 Σεπ 2015, 15:33 #164510

Κάθε γονιός στον πόνο του λέει και κουτουράδες, εύχομαι να μη βρεθούμε ποτέ στη θέση που ο γονιός χάνει παιδί. μακρυά από εμάς αλλά ας μην είμαστε πολύ αυστηροί στις κρίσεις μας μετά το γεγονός γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις το μυαλό ψιλοσαλεύει και τα χάνει.

Σαφώς. Με ένα γονιό που μόλις έχασε το παιδί του όχι απλά δεν μπορείς να συζητήσεις λογικά, δεν έχει καν νόημα να συζητήσεις. Ούτε για το "θέλημα θεού" ούτε για τις ευχές του να κρεμάσουν ανάποδα τον δολοφόνο του λόγου χάρη.

Σε ένα forum που υποτίθεται ότι συζητάμε ψύχραιμα όμως και με το πλεονέκτημα της απόστασης από το συμβάν και της πιο ψύχραιμης ματιάς, νομίζω ότι όχι απλά δικαιούμαστε, αλλά οφείλουμε να επισημαίνουμε τον παραλογισμό. Όχι για να ψέξουμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο, αλλά για τα καταδείξουμε το παράλογο του συγκεκριμένου τρόπου σκέψης.

Δηλαδη αν στην κουβεντα καποιος πει "Αληθεια, τι ζωδιο εισαι mr Lappas", η απαντηση θα ειναι τυπου "ου να μου χαθεις βλήμα που πιστευεις στα ζωδια"?

Εξαρτάται από τον συνομιλητή μου. Αν πρόκειται για καλλίπυγο δεσποινίδα, πιθανόν η απάντηση μου να είναι παρθένος με ωροσκόπο καρκίνο. Αν πρόκειται για οποιονδήποτε άλλο, η στάνταρ ευγενική και χαμογελαστή απάντηση μου ότι δεν πιστεύω στα ζώδια.

Η πιο λογική και σοβαρή απάντηση νομίζω.

- 25 Σεπ 2015, 15:36 #164513

Ειδες τι λέω; Παραλογίζεσαι χωρίς ειρμό (βάζεις τον Μαρξ μέσα σαν απάντηση υπερατού, χωρίς να βλέπεις το γελοίον του επιχειρήματος) επειδή σου έχει διδαχθεί ότι είναι σωστή νοητική διαδικασία. Το πράγμα ξεφεύγει από τα αυστηρώς θρησκευτικά, αλλά στη γενικότερη λογική ή τρόπο σκέψης αυτής της κοινωνίας.

Σου δειχνω οτι παρ' οτι θεωρω κατι παραλογο, δεν θεωρω οτι πρεπει να παψει να υπαρχει, επειδη εγω ετσι πιστευω.

Η πιο λογική και σοβαρή απάντηση νομίζω.

Αλλος απο εδω
Υπενθυμιζω οτι το θεμα ειναι "πως αντιμετωπιζουμε τους συνομιλητες" οχι το "πως θα γαμησω ευκολοτερα"

- 25 Σεπ 2015, 15:54 #164525 Ως γνωστό είμαι άθεος και θεωρητικά αλλά και πρακτικά (όταν κινδύνεψαν ή όταν πέθαναν δικά μου άτομα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό να αποτανθώ σε μια ανώτερη δύναμη για να τα σώσει ή να "αναπαύσει τις ψυχές τους"), αλλά από την στιγμή που ο χαροκαμένος πατέρας παρηγορείται με την σκέψη ότι ήταν θέλημα Θεού, ποιός είμαι εγώ να του το χαλάσω; Μακάρι αυτή η σκέψη του να τον βοηθήσει να ορθοποδήσει μετά από τέτοιο χτύπημα. Έχουμε ζήσει στο σόι θάνατο νέου ανθρώπου και οι γονείς του δεν συνήλθαν ποτέ, πέθαναν με αυτόν τον καημό! Οπότε ας βοηθηθεί ο καθένας όπως θέλει, δεν θα του πάω κόντρα κι ας διαφωνώ.

- 25 Σεπ 2015, 16:03 #164528 Στην ιδια κατηγορια ανηκει και το "αχ τα καταραμενα μηχανακια" καθε φορα που καποιος αναβατης σκοτωνεται.