- 03 Σεπ 2015, 13:50 #154959

δεν νομίζω ότι πρέπει να υπερισχύσει ο ρατσισμός των περισσότερο μορφωμένων σε βάρος των λιγότερο, μην ξεχνάμε ότι το σχέδιο του μηχανικού θα το υλοποιήση ο αμόρφωτος χειρώνακτας, δηλαδή τους χρησιμοποιούμε και ταυτόχρονα τους βρίζουμε / μειώνουμε / απαξιώνουμε ?

Πότε τέθηκε το θέμα "μορφωμένος vs. αμόρφωτος" ? (όντως έγραψα ένα "αγράμματος" που ήταν λάθος και το αναγνώρισα στο αμέσως επόμενο ποστ) Δεν έχει ο μορφωμένος μεγαλύτερη διαπραγματευτική δυνατότητα (προσοχή, όχι "ικανότητα") από τον αμόρφωτο. Πχ. σε ένα εργοτάξιο καλύτερα ένας έμπειρος εργοδηγός χωρίς πτυχίο παρά ένας νέος μηχανικός ΤΕΙ δομικών έργων.

Σημασία έχει πόσο οι γνώσεις και δεξιότητές σου είναι αυτές που ζητούνται στην αγορά εργασίας σε κάθε δεδομένη στιγμή. Και αυτό έχει ένα παράγοντα ΕΠΙΛΟΓΗΣ (το να έκανες τη σωστή επιλογή σχολείου, το να 'σαι πχ. άνεργος κοινωνιολόγος δεν είναι τύχη, το να έκανες τη σωστή επιλογή καριέρας, το επιδιώξεις να πας πχ. αρχικά σε μια μεγάλη-σοβαρή εταιρεία, που δεν πληρώνει καλά αλλά θα μάθεις 10 πράγματα, δεν είναι τύχη) και ένα παράγοντα ΤΥΧΗΣ (πως θα εξελιχθεί η αγορά και η οικονομία, το οποίο δεν μπορείς να επηρεάσεις).

Σε αυτό το τελευταίο κάνει λάθος ο Kilomeater, που θεωρεί ότι η τύχη δεν παίζει ρόλο, σαφώς και παίζει. Συμφωνώ όμως μαζί του, στο ό,τι πρέπει κανείς να αντικαθιστά όσο μπορεί την τύχη με την επιλογή, δηλ. το να σκάσει η οικονομία και να μείνεις άνεργος είναι τύχη, αλλά το να μην πας στο εξωτερικό, ενώ θα μπορούσες, επειδή θέλεις ήλιο-θάλασσα-και-το-αγόρι σου είναι επιλογή.

Το ότι ένας / μία δεν μπορεί να κατανοήσει αμέσως τη διαφορά μικτού / καθαρού μισθού, ή όποιες άλλες διαφορές που χρειάζονται επεξηγήσεις από ειδικούς δεν κάνει τα άτομα αυτά κατακριτέα και λιγότερο άνθρωπους

Ποιός είπε κάτι τέτοιο, "λιγότερο ανθρώπους" κτλ. ? Εγραψα κάτι νομίζω σαφές: το να μην κατανοείς τη διαφορά μικτού - καθαρού μισθού είναι κατακριτέο στο βαθμό που ΑΡΑ δεν κατανοείς βασικούς κανόνες της αγοράς εργασίας, στην οποία δραστηριοποιείσαι. Δηλαδή εσύ αν κάποιος πήγαινε σε μια συνέντευξη βρώμικος, καθυστερημένος και απροετοίμαστος θα του έλεγες "δεν πειράζει παιδί μου" ? Για κάτι τέτοιο μιλάω.

Η αφ΄υψηλού θεώρηση των από κάτω δείχνει μόνο αλαζονία και άγνοια της πραγματικής ζωής, όπως είπε και κάποιος παραπάνω, ότι έχει ο καιρός γυρίσματα, θα προσθέσω ότι από όσο ψηλότερα πέφτει κανείς τόσο δυνατότερος και ο θόρυβος του πεσίματος.

Τη σήμερον ημέρα "αφ΄υψηλού" δεν είναι ο πτυχιούχος-μορφωμένος κτλ. αλλά αυτός που έχει μια ασφαλή, όσο το δυνατόν καλοπληρωμένη δουλειά. Ως εκ τούτου, η ακόλουθη απάντηση, παρότι είναι σαφές γιατί την είπε ο dimviii, είναι περισσότερο "αφ΄υψηλού" από αυτό που λες:

και εμενα με στενοχωρει να βλεπω μεσηλικες να χρειαζεται να ξενιτευονται για να τα βγαλουν περα,γιατι εδω τα βρηκαν δυσκολα.Μαλλον δεν θα προσπαθησαν αρκετα,γιατι καποιοι αλλοι τα καταφερνουν μια χαρα.

Ας είμαστε ταπεινοί δεχόμενοι την καλή μας τύχη που μας επέτρεψε να ξεδιπλώσουμε με τον κόπο μας ότι αρετές και προσόντα είχαμε για να λέμε μετά στα παιδιά μας την ιστορία μας χωρίς να ντρεπόμαστε.

Διαφωνώ μαζί σου στο βαθμό που, όπως έγραψα, θεωρώ ότι ένα μέρος είναι τύχη αλλά αναμφίβολα ένα άλλο, εξίσου σημαντικό, είναι επιλογή. Και δεν πιστεύω ότι ένα μόνο φτάνει για την "επιτυχία" (όπως την εννοεί ο καθένας, διαφορετικά κριτήρια προφανώς), αν όμως έπρεπε να διαλέξω, να αφεθώ στα χέρια της τύχης ή της επιλογής, 101 φορές στις 100 θα διάλεγα το δεύτερο, καλύτερα αν μη τι άλλο να είμαι εγώ υπόλογος στον εαυτό μου.

- 03 Σεπ 2015, 14:04 #154968

Το λαθος είναι ότι πιστεύετε ότι "εφυγα έξω γιατί δεν τα εβγαζα περα εδώ" ενω η φάση είναι "εφυγα εξω για να μην χάσω τα ΛΕΦΤΟΥΛΙΑ".

Και προσεξε, μιλαει , οχι ψεμματα, κυρησσει καποιος την εργασιακη του μπαλαφαρα ο οποιος ΑΜΕΣΩΣ σηκωθηκε και εφυγε μην χασει κανα κατοσταευρο το μηνα. ΤΟΣΗ διαθεση για να παλεψει, να "κανει κατι αλλο".

Υποθέτω ότι αναφέρεσαι στον KiloMeater. Αν ναι, έχει εξηγήσει σαφώς γιατί έφυγε έξω ενώ είχε μια χαρά δουλειά στην Ελλάδα και δεν είναι αυτό που λες.
Μπορείς καλύτερα από κάτω από τη ζώνη ad hominem.

για απρεπη και ειρωνικο τροπο προς καμια 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ εργαζομενους που

- δεν μπορουν να αφησουν οικογενεια πισω
-δεν εχουν την βιογραφικαρα του κιλο
- δεν ειχαν ποτε την δυνατοτητα να αποκτησουν αυτη τη βιογραφικαρα

Λαϊκίζεις. Από αυτά τα 2 εκατομμύρια, υπάρχουν σίγουρα κάποιοι (οι περισσότεροι, σύμφωνοι) που ήταν άτυχοι παρά τις προσπάθειές τους, σύμφωνοι, αλλά σίγουρα υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες που:
- έκαναν |λογοκρισία| επιλογές
- δεν προσπάθησαν αρκετά
- περίμεναν από άλλους να "καθαρίσουν"
- κατηγορούν πάντα τους άλλους για όσα τους συμβαίνουν

Σε αυτούς αναφέρεται, όχι σε όλους. Και λέει συγκεκριμένα:

Δηλαδή η μιρλα και η κλάψα είναι νορμάλ, το είμαστε άμοιρα ανθρωπάκια Και τι μπορούμε να κάνουμε είναι το οκ και το άλλο είναι καβαλημα.
In that case, δε θα παρω. Μένω εγώ με τις απόψεις μου, μείνετε με τη μιρλα και το self pity.

και ΟΧΙ αυτό που λες για το σύνολο των 2 εκατομμυρίων:

το να ερχεται καποιος και να μου τους αποκαλει ΚΛΑΨΕΣ

αποκτησαμε το δικαωμα να λοιδωρουμε ολους τους παραπανω

- 03 Σεπ 2015, 14:08 #154970

Αν μου επιτρέπεις να σε συμπληρώσω, η μέθη της προσωπικής επιτυχίας ( τυχερής, επίκτητης ή μετά από κοπιαστική δουλειά δεν έχει σημασία )

Σαφώς και έχει σημασία το πόσο έχεις προσπαθήσει για αυτά που έχεις πετύχει, όσο μεγαλύτερη η προσπάθεια τόσο μεγαλύτερη η εκτίμηση της αξίας τους και η ορθή τοποθέτησή τους στο ρεαλιστικό πλαίσιο του κόσμου που ζούμε.

- 03 Σεπ 2015, 14:12 #154971 @Anonymous Founder
Τη θάλασσα τη θέλεις για να τη βλέπεις μόνο ? Γιατί το Rotterdam (ωραιότατο! αλλά όχι για τη θάλασσά του) αν δεν είσαι βαπόρι είναι άχρηστη η θάλασσα Ομοίως και στην περισσότερη κεντρική Ευρώπη. Αν πάλι μιλάς για καμιά Βαρκελώνη, πάσο
(Στο Rotterdam βρέχει εξίσου πολύ με τη Βιέννη. Και η τελευταία έχει και το Δούναβη, ΟΚ και το Rotterdam έχει το Ρήνο )

- 03 Σεπ 2015, 14:19 #154973 Ηταν ξεκαθαρος οτι δεν θελει να παει ροτερνταμ θαρρω αλλα να παει στο Curacao

- 03 Σεπ 2015, 14:23 #154975 Μμμ σωστός μου ξέφυγε η αράδα μεταξύ των φωτο

- 03 Σεπ 2015, 14:31 #154978 Nass θα απαντησω μονο σε αυτο

Μπορείς καλύτερα από κάτω από τη ζώνη ad hominem.

δεν καταλαβα γιατι η απαντηση μου θεωρειται "κατω απο τη ζωνη" αλλα ολοκληρα τα παραπλευρα νοηματα των ποστς του κιλομεατερ απο τοτε που εφυγε απο την Ελλαδα (" ΟΛΑ φανταστικα στη Βιεννη, γουρλωνουμε τα ματια και συγκρινουμε με την Ψωροκωσταινα, τι κριμα που ηρθα διακοπες εδω, κουραγιο θα περασει") δεν απευθυνονται -εστω και εμμεσα- με εναν αερα ανωτεροτητας προς ολους τους υπολοιπους που εμειναν πισω.
Οσο για το Κοελικο "μεμψιμοιρειτε, τα αφηνετε ολα στην τυχη" εχει την ιδια σοβαροτητα με το διασημο αποφθευγμα του Παουλου. Να σε πληροφορησω λοιπον οτι το που εφτασες επαγγελματικα ειναι αποτελεσμα 90% τυχη και 10% δουλεια.
Γιατι μπορει να ξεπατωνεσαι στην δουλεια αλλα το να βρεθεις στο καταλληλο μερος-ωρα-με τους καταλληλους ανθρωπους προυποθετει συνδυασμο παραγοντων που δεν εξαρτωνται αποκλειστικα απο εσενα.

Κατσε να quotαρω και λιγο Eddie (γιατι εχει Μοντσα μεθαυριο και τον θελω δυνατο με τον Ναντο)

Επίσης για το θέμα τύχης θα ήθελα να μου πεις αν οι δυο παρακάτω περιπτώσεις έχουν τις ίδιες προοπτικές καριέρας:
- άτομο που λόγω άκρης βρίσκει θέση σε πολυεθνικό-σοβαρό μαγαζί από τα 25 του σε εξελίξιμη θέση και με κόσμο να ασχολείται μαζί του
- άτομο που ψάχνει με το βιογραφικό στο χέρι, περνάει σεβαστό χρόνο της καριέρας του σε εταιρείες ή θέσης β' διαλογής μέχρι να του κάτσει η καλή (άγνωστο σε τι ηλικία και τι θέση)

Ο πρώτος στα 30 του έχει εκπαιδευτεί και αναπτυχθεί επαγγελματικά με πολύ υψηλά στάνταρ ενώ ο δεύτερος στην ίδια ηλικία μπορεί να ψάχνεται ακόμα μεταξύ εταιριών ή ακόμα χειρότερα να έχει εγκλωβιστεί σε μια μικρή εταιρεία λόγω υψηλής ανεργίας --> χαμηλής κινητικότητας

Με πιο απλά Ελληνικά: ο πρώτος στάθηκε τυχερός, ο δεύτερος όχι.

Και οσον αφορα την επιλογη επαγγελματικου προσανατολισμου, δεν εχεις την απαιτηση ενα παιδι να δει σε βαθος 15ετιας την κατασταση της αγορας ετσι;

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 03 Σεπ 2015, 14:41 #154983

@Anonymous Founder
Τη θάλασσα τη θέλεις για να τη βλέπεις μόνο ? Γιατί το Rotterdam (ωραιότατο! αλλά όχι για τη θάλασσά του) αν δεν είσαι βαπόρι είναι άχρηστη η θάλασσα Ομοίως και στην περισσότερη κεντρική Ευρώπη. Αν πάλι μιλάς για καμιά Βαρκελώνη, πάσο
(Στο Rotterdam βρέχει εξίσου πολύ με τη Βιέννη. Και η τελευταία έχει και το Δούναβη, ΟΚ και το Rotterdam έχει το Ρήνο )

Με παρεξήγησες νομίζω...
Δεν είναι όλες οι θάλασσες το ίδιο, δεν θέλω την θάλασσα του Rotterdam, ούτε της Doha. Γιατί τις θάλασσες τις θέλω να κάνω μπάνιο, ιστιοπλοϊα ή ν' αράζω απλώς δίπλα τους με μια μπύρα στο χέρι και να λιάζω τ' @@ μου (πολύ σημαντικό το τελευταίο!).
Θέλω λοιπόν θάλασσα σαν την Μεσόγειο, ή σαν της Καραϊβικής, γιατί θέλω να ζω δίπλα στην θάλασσα κι όχι περίκλειστος. Ανασαίνεις αλλιώς. Όποιος έχει ζήσει στα βουνά καταλαβαίνει (ίσως...) τι θέλω να πω. Γενικώς λοιπόν, προτιμώ να ζω κάπου με λιγότερα χρήματα, αλλά με καλύτερη ποιότητα ζωής και κλίμα. Γιατί; Γιατί περνάω καλύτερα, γιατί νιώθω καλύτερα, γιατί αρρωσταίνω λιγότερο, για ν' αναφέρω μερικά...
Δεν θα πήγαινα λοιπόν να ζήσω ούτε στην Τσεχία, ούτε στην Αυστρία που δεν έχουν θάλασσα δίπλα τους. Γιατί η ζωή εκεί προσαρμόζεται αντιστοίχως και αναλόγως... Και οι άνθρωποι το ίδιο.
Δεν λέω πως δεν είναι όμορφα, δεν λέω πως δεν θα βρεις τίποτε να κάνεις, δεν λέω πως δεν θα έχεις ποιότητα ζωής. Λέω πως αυτά ΔΕΝ μου αρέσουν εμένα.
Και δεν είναι όλα τα μέρη ίδια προφανώς... Γιατί η Πάτρα για παράδειγμα έχει θάλασσα, αλλά γενικώς και ειδικώς είναι μια χάλια πόλη να ζεις (και να με συμπαθάν οι κάτοικοί της... ). Ενώ για παράδειγμα, η Αθήνα είναι υπό προϋποθέσεις γαμάτη.
Επίσης εμένα δεν μου λέει τίποτε ένα τεράστιο σπίτι που κάποιοι ονειρεύονται. Εγώ θα ήμουν παραπάνω από ευτυχής με 100 τ.μ διαμερίσματος κοντά στην θάλασσα (και μικρότερο ακόμη, δεν χρειάζομαι τρελή άπλα...).
Τα έχω εξηγήσει πολλές φορές, σε βαθμό γραφικότητας ίσως... Το πρώτο και κύριο ζήτημα προφανώς για να είσαι κάπου καλά είναι να έχεις μια δουλειά για να βγάζεις τα προς το ζην. Από εκεί και μετά, το τι προσφέρει το μέρος και το πώς εσύ θέλεις να αλληλεπιδράς σ' αυτό, είναι εντελώς προσωπικό ζήτημα.
Για παράδειγμα πολλοί διαρκώς με ρωτούν, γιατί δεν πάω σε κάποια δουλειά στον Κόλπο για μια 5 ετία και να γυρίσω μετά να αγοράσω ένα σπίτι εδώ με αυτά που θα έχω βάλει στην άκρη... Έλα όμως που θα έχω βάλει στην άκρη και την ζωή μου αυτά τα 5 χρόνια και αυτά τα χρόνια δεν τα χαραμίζω για κανένα σωρό από τούβλα. Γιατί στο τέλος περί αυτού πρόκειται...
Κάποιοι λοιπόν χαίρονται το μεγάλο σπίτι, χαίρονται που στέλνουν τα παιδιά σε ιδιωτικό σχολείο, χαίρονται που έχουν "πιαστεί" καλά και έχουν κύρος... Εμένα δεν μου λέει τίποτε αυτό.
Εγώ χαίρομαι κάθε φορά που θα βγω έξω και έχει ωραία μέρα, θα κάνω μια βόλτα με την 11ετών μηχανή μου ή το 8ετίας αυτοκίνητό μου και θα γυρίσω μετά στο 55τ.μ σπιτάκι μου και θα με περιμένει η μου που έχει και τις σωστές... προδιαγραφές. Είναι θέμα προτεραιοτήτων...
Φυσικά κι εγώ τρώω ζόρια, κι εγώ κακοπληρώνομαι, κι εγώ προσπαθώ να βρω λύσεις στα επαγγελματικά μου. Αλλά καταλαβαίνω τι θέλω και ΚΥΡΙΩΣ, το τι θέλω εγώ, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό με αυτό που θέλεις εσύ. Εγώ σέβομαι το γεγονός πως εσύ είσαι τόσα χρόνια στο Qatar για παράδειγμα, εγώ θα είχα φρικάρει. Αλλά δεν μπορώ να σου κουνήσω το δάχτυλο, ή δεν δέχομαι να μου το κουνάς εσύ (δεν είπα πως το έκανες, μην παρεξηγηθώ). Γιατί οι επιλογές που κάνουμε, έχουν διαφορετική αφετηρία και διαφορετική κατάληξη ίσως...

Ας πω και μια ιστορία από την... πραγματική ζωή για να καταλάβετε λίγο τι εννοώ:
-Δουλεύω στην Εγνατία Οδό και κατασκευάζουμε το τμήμα κοντά στο χωριό μου. Ακόμη η κρίση δεν έχει σκάσει στα μούτρα μας και οι αμοιβές μου είναι εξαιρετικά καλές. Έχω ανεβεί με το δικό μου αυτοκίνητο, μου έχει τελειώσει (κλασικά...) η βενζίνη και πάω να βάλω στο πρατήριο του χωριού μου και ο βενζινάς είναι και (κάμποσο) μακρινός συγγενής.
Χαιρετιόμαστε, ρίχνει και μια ματιά στην σχεδόν καινούρια τότε 120i, με ρωτάει πώς από εδώ, του λέω πως δουλεύω σε μια εταιρεία που έχει αναλάβει έργο στην Εγνατία Οδό.
Β: Και πού μένεις;
HF: Στην Αθήνα, στο Ελληνικό κοντά στο παλιό αεροδρόμιο.
B:Αθήνα ε; Χάλια ε;
HF: Ε, όχι ακριβώς, για την ακρίβεια είναι πάρα πολύ καλά.
B:Εγώ πάντα το λέω, πως όλοι κάποια στιγμή στα χωριά σας θα γυρίσετε!
HF: Μπα, εμένα μην με υπολογίζεις...

Τι θέλω να πω; Πως ο τύπος θεωρούσε πως αυτός έχει κάνει την γαμάτη επιλογή και εγώ ζούσα χάλια! Ή έτσι ήθελε να πιστεύει... Αυτός δεν έβλεπε πως ζούσε σε ένα άθλιο χωριό, με 3 καφενεία και κακό κλίμα (πάνω από 200 ημέρες το χρόνο βροχή και το χειμώνα μπόλικο κρύο), θεωρούσε πως είχε "γλιτώσει" από τα κακά της Αθήνας (όπως τα είχε αυτός στο μυαλό του...).

Ε, τον θυμήθηκα λίγο τον εν λόγω με την παρούσα κουβέντα...

- 03 Σεπ 2015, 14:46 #154985

Αυτός δεν έβλεπε πως ζούσε σε ένα άθλιο χωριό, με 3 καφενεία και κακό κλίμα (πάνω από 200 ημέρες το χρόνο βροχή και το χειμώνα μπόλικο κρύο), θεωρούσε πως είχε "γλιτώσει" από τα κακά της Αθήνας (όπως τα είχε αυτός στο μυαλό του...).

Αυτο ακουστηκε λιγο σαν κουνημα δαχτυλου προς τον συγχωριανο σου :P

- 03 Σεπ 2015, 14:49 #154986

δεν καταλαβα γιατι η απαντηση μου θεωρειται "κατω απο τη ζωνη"

Γιατί βάζεις στο "στόμα" του KiloMeater πράγματα που δεν έχει πει σχετικά με τους λόγους που έφυγε από την Ελλάδα στυλ "να μη χάσει 100 ευρώ", "για τα ΛΕΦΤΟΥΛΙΑ" και άλλα γραφικά. Και συνεχίζεις και με άλλα που δεν έχει πει όπως "κλάψες όλοι όσοι είναι άνεργοι στην Ελλάδα".

Συμφωνώ μαζί σου ότι μερικές φορές, όχι όλες που λες, στα ποστ του περνάει μια αλαζονία, και μένα με τσαντίζει αυτό, ΟΤΑΝ συμβαίνει, αλλά την αποδίδω κυρίως στην ανακούφιση ή αυτοεπιβεβαίωση που έκανε μια σωστή επιλογή και προσπάθησε σκληρά για αυτή, παρά σε υποτιμητική διάθεση όσων έμειναν πίσω.

Και σίγουρα δεν τη βρίσκω αρκετό λόγο για ομαδικό "πέσιμο".

Να σε πληροφορησω λοιπον οτι το που εφτασες επαγγελματικα ειναι αποτελεσμα 90% τυχη και 10% δουλεια.

Ευχαριστώ αλλά είμαι σε ηλικία να έχω τη δική μου άποψη ως προς αυτό. Διαφωνώ με τον KiloMeater που δίνει μικρό μόνο ποσοστό στην τύχη, διαφωνώ και με σένα που δίνεις τόσο μεγάλο. Θα το έβαζα κάπου στο 50-50.

Και οσον αφορα την επιλογη επαγγελματικου προσανατολισμου, δεν εχεις την απαιτηση ενα παιδι να δει σε βαθος 15ετιας την κατασταση της αγορας ετσι;

Προφανώς όχι.
Αλλά έχω απαίτηση να ξεσκαρτάρει (με τη βοήθεια του περιβάλλοντός του) τις ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ επιλογές (από "μηχανικός παραγωγής" σε μια αποβιομηχανοποιημένη Ελλάδα έως "κοινωνιολόγος", "μαθηματικός" (= "επετηρίδα" και άγιος ο θεός, δεν είναι "τύχη" το να είσαι 10 χρόνια αδιόριστος εκπαιδευτικός δουλεύοντας σε φροντιστήρια για 3+60, επιλογή είναι)) μόνο και μόνο για να πάει να σπουδάσει οτιδήποτε (κλασσικό παράδειγμα ΑΕΙ μαλακοπιτουρίασης στου διαόλου τη μάνα αντί για ένα χρησιμότερο ΤΕΙ κοντύτερα) ή να φύγει από το σπίτι ή να κάνει το χατήρι-απωθημένο των γονιών ή άλλους παρόμοιους λόγους.

- 03 Σεπ 2015, 14:57 #154990

Γιατι μπορει να ξεπατωνεσαι στην δουλεια αλλα το να βρεθεις στο καταλληλο μερος-ωρα-με τους καταλληλους ανθρωπους προυποθετει συνδυασμο παραγοντων που δεν εξαρτωνται αποκλειστικα απο εσενα.

και σε αυτό όμως μπαίνει ο παράγοντας της επιλογής

δυστυχώς ένα κακό που κάνουν πααααάρα πολλοί (και μεταξύ αυτών κι εγώ σε μεγάλο βαθμό) είναι ότι δεν ψάχνονται αρκετά και παίρνουν με ελαφριά καρδιά ότι τους "πετιέται" και μετά παραπονιούνται

καλό είναι να έχεις ένα μεγαλύτερο πλάνο στο κεφάλι σου για το πού θες να πάει το πράγμα με τη πάρτη σου και να το κυνηγήσεις, αν μένεις σε μια θέση/δουλειά και βολεύεσαι με την υποτιθέμενη σιγουριά που σου παρέχει και δεν κοιτάζεις και άλλα πράγματα αργά ή γρήγορα θα είσαι σε άσχημη θέση και θα χάνεις χρόνο.
ακόμα και το να μένεις κάπου που δεν εξελίσσεσαι επειδή παίρνεις καλά/ικανοποιητικά λεφτά ίσως είναι και λάθος, γιατί αν αλλάξουν οι καταστάσεις και βρεθείς μετέωρος θα έχεις μείνει πίσω σε ικανότητες

εγώ προσωπικά απέρριψα κάποιες δουλειές επειδή δε θα μου προσέφεραν επιπλέον γνώσεις/δεξιότητες και προτίμησα πιο σκατένιες για να μάθω πράγματα, αλλά και σε αυτές τις σκατοκαταστάσεις που πήγα και έμπλεξα (και λίγοι "μορφωμένοι" έστω και στο δικό μου επίπεδο επιλέγουν να μπλέξουν) δεν είναι να μείνω για πολύ γιατί δεν υπάρχει μακροπρόθεσμη προοπτική. σε κάνα χρόνο μαξ θα πρέπει να τα μαζέψω και να πάω αλλού αν κρίνω πώς πήρα ο,τι ήταν να πάρω και από δω (ήδη ο ρυθμός που νιώθω κορεσμό αυξάνεται μήνα μήνα δραματικά και το διαπιστώνω όταν τελειώνω δουλειές που κάποτε ήθελα ώρες σε χρόνο dt και αρχίζω και πλήττω)

εκεί βέβαια μπαίνει και ο παράγοντας της τύχης σίγουρα, αλλά θα είναι θέμα επιλογής το αν δεν ψαχτώ ή μου δοθεί μια ευκαιρία και κάτσω "στα σίγουρα" όταν θα έχω παλιώσει και η δουλειά θα μου είναι πολύ περισσότερο παιχνιδάκι

βέβαια σε πάρα πολλούς μια προσπάθεια σαν και τη δική μου φαίνεται τελείως μάταιη, πρέπει να περάσουν χρόνια για να ξέρουμε με σιγουριά, αν μπορούσαμε να ξέρουμε το μέλλον θα ήμασταν όλοι πολύ πιο ώριμοι στις αποφάσεις μας και ευτυχισμένοι, αλλά δε το ξέρουμε

Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 03 Σεπ 2015, 15:03, έχει επεξεργασθεί 2 φορά/ες συνολικά

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 03 Σεπ 2015, 15:01 #154995

Με παρεξήγησες νομίζω...

Σε ό,τι αφορά το Rotterdam ναι, όπως είπα.
Γενικότερα στα της θάλασσας συμφωνώ μαζί σου.

Για παράδειγμα πολλοί διαρκώς με ρωτούν, γιατί δεν πάω σε κάποια δουλειά στον Κόλπο για μια 5 ετία και να γυρίσω μετά να αγοράσω ένα σπίτι εδώ με αυτά που θα έχω βάλει στην άκρη...

Η απάντηση είναι απλή: διότι η εποχή που αυτό ήταν εφικτό, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. ΔΕΝ βγάζεις πια τόσα πολλά λεφτά. Και συμφωνώ για την χαμηλή ποιότητα ζωής στην περιοχή (πλην, σε ένα μικρό βαθμό, Ντουμπάι).

Εγώ σέβομαι το γεγονός πως εσύ είσαι τόσα χρόνια στο Qatar για παράδειγμα, εγώ θα είχα φρικάρει.

Ντουμπάι ήμουν, ποτέ (μόνιμα) στο Κατάρ.
Εδώ και κάμποσο καιρό έχω επιστρέψει κοντύτερα στην Ελλάδα (για την ακρίβεια το 1/3 του εργασιακού χρόνου μου είμαι στην Ελλάδα).

Εννοείται ότι συμφωνώ για αυτά που λες για τις επιλογές.
Και προσθέτω, ότι παίζει και κάποια τύχη σε αυτές.
Αν και πολλοί άνθρωποι ονομάζουν "τύχη" κάτι που στην πραγματικότητα είναι "επιλογή" πχ. βρίσκεις μια δουλειά από έναν γνωστό, όπως συμβαίνει συχνά. Αν αυτός ο γνωστός είναι κάποιος που συνάντησες στο δρόμο ή ένας συγγενής ή φίλος του μπαμπά σου, είναι τύχη. Αλλά αν είναι γνωστός από τον επαγγελματικό σου βίο, τότε δεν είναι, είναι αποτέλεσμα προηγούμενης επιλογής.

Τι θέλω να πω; Πως ο τύπος θεωρούσε πως αυτός έχει κάνει την γαμάτη επιλογή και εγώ ζούσα χάλια! Ή έτσι ήθελε να πιστεύει... Αυτός δεν έβλεπε πως ζούσε σε ένα άθλιο χωριό, με 3 καφενεία και κακό κλίμα (πάνω από 200 ημέρες το χρόνο βροχή και το χειμώνα μπόλικο κρύο), θεωρούσε πως είχε "γλιτώσει" από τα κακά της Αθήνας (όπως τα είχε αυτός στο μυαλό του...).

Ναι αλλά εσύ τώρα του "κουνάς το δάχτυλο" και κάνεις αυτό που ο g8777 κατηγορεί τον KiloMeater ότι κάνει. Σεβάσου την επιλογή του, δεν χρειάζεται να τη λοιδωρείς.

- 03 Σεπ 2015, 15:05 #154996 τωρα ετσι με αυτα που γραφετε και επειδη φαινεστε ψαγμενοι και ετσι μου ηρθε απο περιεργεια
ποιες ειναι οι σχολες σημερα στην ελλαδα που θα ηταν σωστη επιλογη για ενα κατα το δυνατον
καλυτερο μελλον στην ελλαδα του σημερα και του 20ετους μελλοντος και οχι οτι ναναι σπουδες και μεσον ,οικογενεια, πολιτικοι , πιπες, γλυψιμο και τυχη να παρεις πιπα στο καταλληλο ατομο και να διοριστεις στο δημοσιο. το πρωτο μου φανταζει ανεκδοτο το δευτερο η πραγματικοτητα της ελ οικογενειας.

- 03 Σεπ 2015, 15:08 #154997 nass
πήρες επάνω σου ότι έγραψα σαν γενικότητα, δεν έπρεπε γιατί δεν είχα ούτε ήθελα να κάνω αναφορά στα πόστ σου, είχα άλλο σκεπτικό γενικό που αφορά μεγάλο μέρους του σκέπταισθαι του πληθυσμού, ως εκ τούτου δεν έχω κάτι να σου απαντήσω πόσο μάλλον να διαφωνήσω με τα γραφόμενα σου.

HF
Η Αττική είναι ευλογημένη περιοχή σε όλα της και οριζόντια και κάθετα και δεν νομίζω να υπάρχει άλλη περιοχή στη χώρα που να προσφέρει όσα η Αττική, αρκεί να τριγυρίσει κανείς τις εξοχές της,τις ειδικές της διαδρομές σε βουνά και κάμπους, τις θάλασσες, τα χωριά και τις μικρές πόλεις της και θα καταλάβει ότι έχουμε εμείς της Αττικής ένα διαμάντι γύρω μας που πρέπει να το εκτιμήσουμε περισσότερο, είναι μεγαλύτερη και ομορφότερη από ότι νομίζουμε με μια γρήγορη ματιά.

- 03 Σεπ 2015, 15:11 #155000

τωρα ετσι με αυτα που γραφετε και επειδη φαινεστε ψαγμενοι και ετσι μου ηρθε απο περιεργεια
ποιες ειναι οι σχολες σημερα στην ελλαδα που θα ηταν σωστη επιλογη για ενα κατα το δυνατον
καλυτερο μελλον στην ελλαδα του σημερα και του 20ετους μελλοντος και οχι οτι ναναι σπουδες και μεσον ,οικογενεια, πολιτικοι , πιπες, γλυψιμο και τυχη να παρεις πιπα στο καταλληλο ατομο και να διοριστεις στο δημοσιο. το πρωτο μου φανταζει ανεκδοτο το δευτερο η πραγματικοτητα της ελ οικογενειας.

ανάλογα ποιος προσλαμβάνει..

τι θέλω να πω.. πολλές σχολές σου προσφέρουν απλά γενικόλογη γνώση και όλες τις δουλειές τις μαθαίνεις στη πράξη

οι σχολές (με εξαίρεση αυτές που είναι καθαρά "τεχνικές" ) απλά σου διευρύνουν τους ορίζοντες και σου ανοίγουν το μυαλό, δε ξέρεις να κάνεις και πολλά πράγματα αποφοιτώντας από αυτές, βέβαια μπορείς να καταπιαστείς με πολλά περισσότερα σε σχέση με όταν βγήκες από το λύκειο

εγώ προσωπικά θα προσλάμβανα κάποιον που έχει τελειώσει ένα δύσκολο τμήμα (όχι απαραίτητα με υψηλή βάση), πχ έναν μαθηματικό, με ένα ανάλογο μεταπτυχιακό ίσως, θα τον έπαιρνα γιατί θα ήμουν πεπεισμένος ότι θα μπορεί να κάνει το οτιδήποτε, ακόμα και αν δεν είχε τελειώσει σχετική σχολή με το αντικείμενο

θα προτιμούσα να δουλεύω με άτομα που έχουν ασχοληθεί με πολύπλοκες έννοιες, έστω και αν δεν δουλεύουμε πάνω σε πολύπλοκα θέματα, για να ξέρω ότι θα στροφάρει

βέβαια το τι ισχύει στην αγορά καλύτερα να σου πουν άλλοι που ξέρουν καλύτερα..

αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα που νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει οπουδήποτε είναι η χαζομάρα η οποία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με πτυχία ούτε με εμπειρία και ένας τύπος που έχει τρίψει το μυαλό του και τελικά τα έχει καταφέρει έχει λιγότερες πιθανότητες να είναι χαζός (βέβαια πάντα μπορεί να είσαι |λογοκρισία|)

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς