- 14 Οκτ 2018, 22:35
#542046
gto250swb έγραψε:dimik έγραψε:Γιατί οι Γερμανοί έφυγαν μόνοι τους και η γέφυρα δεν είχε καμία ουσιαστική σημασία στην διεξαγωγή του πολέμου.
Οι Γερμανοί στην Αφρική εφοδιαζονταν από την Ιταλία μέσω Τυνησίας και αργότερα εν μέρει από το Τομπρουκ.
Η μη υποταγή η προσχώρηση στον άξονα είναι πολύ πιο σημαντική με δεδομένη την παλλαικη συμμετοχή και τον ενθουσιασμό με τον οποίον αμυνθηκαν ο Έλληνες.
Επίσης σημαντική είναι και η συμμετοχή του ελληνικού στρατού στις μάχες σε Β. Αφρική, στην Ιταλία, σε επιχειρήσεις στο Αιγαίο, το Ναυτικό στην Μεσόγειο μέχρι και στην Νορμανδία. Αλλά αυτά έχουμε φτάσει στο σημείο να μην τα γνωρίζουν πολλοί. Η πλάκα είναι ότι τα γράφει στον άγνωστο στρατιώτη αλλά εδώ δεν γνωρίζουμε που είναι το Ρίμινι και το Ελ Αλαμέιν σιγά μην ξέρουμε και την ιστορία από πίσω. Μας αρκούν οι μικροσυμπλοκες του ΕΛΑΣ για να δείξουμε ότι πολεμησαμε τον φασισμό, οι υπόλοιποι που έδωσαν την ζωή τους να παν να γ@μηθουν.
< >
Μικροσυμπλοκες οι μεν , επος οι δε... νταξ, ενας κακεντρεχης θα απαντουσε με το ιδιο νομισμα, αν τα παλικαρια του ριμινι ηταν τοσο ανωτερα απο τους ληστοσυμμοριτες του εαμ, γιατι καλεσαν τα αγγλακια να βγαλουν τα καστανα απο τη φωτια και δεν απλελευθερωσαν μονοι τους απο τους εαμοβουλγαρους την Ελλαδα?
Υ.Γ. Οι αγγλοι "καθαριζαν" τον ελληνικο στρατο απο "βενιζελικους αξιωματικους και οπλιτες" απο το 44 και μετα εχοντας τον πληρη ελεγχο των γεγονοτων, αυτα τα θυμομαστε ή μονο ελ αλαμειν? Οι μισοι αξιωματικοι ριμινι και οι αλλοι σουδαν,ιρακ κλπ. για διακοπες... ωραιες εποχες 
Καθαρά στρατιωτικά η επίθεση απέναντι σε μια οργανωμένη γερμανική άμυνα χρειάζεται περισσότερα (εκπαίδευση, ηθικό, τσαγανό) από την ενέδρα σε μια γερμανική φάλαγγα και μετά κρύψιμο στο βουνό και ας κάψουν και κάνα χωριό για αντίποινα. Η μεγαλύτερη μάχη της αντίστασης ήταν της Αμφιλοχίας, η οποία ήταν μια αιφνιδιαστικη επίθεση σε φρουρά η οποία κατέληξε σε υποχώρηση και απώλεια περίπου του 1/3 της επιτιθεμενης δύναμης των 300 ανταρτών.
Για εαμοβουλγαρους κλπ δεν μίλησα αλλά τελευταία φορά που είδα στον Γράμμο ο ΕΣ πολέμησε και Έλληνες πιλότοι έριχναν τις ναπαλμ. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι και τα όπλα και τις λίρες οι Άγγλοι τα έριχναν πριν τον εμφύλιο.
Τόσο η Ταξιαρχία Ρίμινι όσο και ο Ιερός Λοχος του Τσιγαντε πήραν πολλάκις τα εύσημα από τους συμμάχους και εχυσαν αρκετό αίμα όπως και οι αεροπόροι-ναύτες μας (5500 εξόδους η 335 Μοίρα σε Λιβύη, Ιταλία, Αλβανία, Ελλάδα)
Σε ότι αφορά την εξεργεση το 44 και τις διώξεις που ακολούθησαν νομιζω είναι φυσικό όταν, εν καιρώ πολέμου, δημιουργούνται επιτροπές εντός μονάδων και αρνούνται εκτέλεση διαταγων. Υπό ΚΣ σε όποιασδηποτε ιδεολογίας στρατό αυτό τιμωρείται με 9 γραμμάρια μολύβι.
Σε κάθε περίπτωση όλοι τον φασισμό πολέμησαν αλλά όλως τυχαίως θέλουμε να θυμόμαστε μόνο την μια πλευρά.
Για να μην πιάσουμε τα περί αποτελεσματικότητας, την απασχόληση μεγάλων γερμανικών δυνάμεων στην Ελλάδα (βλ. επιχείρηση Mincemeat), το γιατί έφυγαν οι Γερμανοί κλπ κλπ τα οποία συντηρούν τον μύθο της αντίστασης.
Προφανώς αυτά ισχύουν για όλους όχι μόνο τον ΕΛΑΣ αλλά και τον ΕΔΕΣ και τις υπόλοιπες μικρές οργανώσεις. Αξιέπαινοι και αξιομνημονευτοι μεν, εχυσαν το αίμα τους για καλό σκοπό πολεμώντας τον φασισμό αλλά δεν είναι οι μόνοι ούτε οι καλύτεροι.
< >